شب گذشته که به نیمه‌هایش رسید و باز هم از اعلام نام سرمربی پرسپولیس خبری نشد حجت بر همه هواداران پرسپولیس به پایان رسید که لیگ نهم برای آنها زمان جبران مافات نیست. تیمی که قرار بود خاطرات خاکستری لیگ هشتم را با پیروزی‌های لیگ پیش رو به دست فراموشی بسپارد اینک وضعیتی را برای خود خلق کرده که دل بستن به موفقیت به مثابه یک خوش خیالی صرف است. اصولا چرا باید پرسپولیس یکی از مدعیان لیگ نهم باشد؟ به علت خرید‌های بزرگ؟ سرمربی بزرگ خارجی؟ مدیریت بحران؟ بودجه کلان؟ همواره یکی از انتقاداتی که متوجه قرمزها بود به دخالت‌های سازمان در امور این تیم مربوط می‌شد اما پس از پایان لیگ گذشته تا این لحظه شاهد آن بودیم که از سوی سازمان ورزش هیچ محدودیتی برای پرسپولیس وجود نداشت و حتی رئیس سازمان به مدیرعامل این تیم اختیار تام داد تا با هر کس که او و کمیته فنی آن را قبول دارند وارد مذاکره شوند. اما ثمره چه شد؟ وقت تلف کردن با نام‌های بزرگ و کوچکی مثل تاپ مولر، پروزوویچ و دست آخر برانکو و اولگ بلوخین. سوءمدیریت در جذب گزینه مورد نظر چند علت داشت که شاید نداشتن الگوی مناسب سبب شد قرمزها تنها به دنبال اسم باشند بدون توجه به فلسفه‌ای که عباس انصاری‌فرد مدعی پیروی از آن شده بود. مدیرعامل پرسپولیس می‌گوید؛ ما به دنبال سرمربی‌ای هستیم که حتما هجومی باشد و آنطوری تیم را ارنج کند که هوادار ما از دیدن فوتبال پرسپولیس لذت ببرد. دقیقا چنین دکترینی در ایالت کاتالان وجود دارد و بعد از آخرین فصل حضور ریکارد در بارسا، آبی و اناری‌پوشان وضعیت نامعلومی را پیش رو داشتند اما سیاست بارسا که همواره بر فوتبال هجومی استوار است مانع از آن شد که آنها با مورینیوی نتیجه‌گرا به توافق برسند. پپ آمد و تیم رویایی شماره دو را ساخت اما نه توقع هواداران پرسپولیس در آن سطح است و نه در عالم واقعیت رسیدن به چنین احترامی به مکتب در مدیریت پرسپولیس می‌گنجد. آنها از یک سو صحبت از فوتبال هجومی کردند و از سوی دیگر به سراغ مربیانی رفتند که اعتبار آنها ریشه در فوتبال دفاعی‌شان دارد؛ از بلوخین تا برانکو.
سلام به مربی ایرانی
اگر قرار است در مسیر واقعیت قدم برداریم به یک نتیجه می‌رسیم؛ بلوخین که به دوبی آمده بود برای امضای قرارداد با افرادی مواجه شد که درباره وضعیت مدیریت پرسپولیس و احتمال برکناری انصاری‌فرد با او صحبت کردند و همین موضوع باعث دوری این مربی روس از پرسپولیس شد اما نکته جالب آنکه مطبوعات ورزشی ما به کارنامه مربیگری بلوخین تاختند و متفق‌القول مدعی شدند این روس نابغه تنها بازیکن بزرگی بود و هرگز در عالم مربیگری به بزرگی دوران بازیگری‌اش نرسید. آنها ورود بلوخین را در لیگی نکوهش کردند که بنا به رنکینگ فیفا در رده سی و هفتم جهان قرار دارد؛ مکانی پشت سر سوریه و مالزی! شاید اولگ بلوخین همتراز کلاوس تاپ مولر نباشد اما رسانه‌های مکتوب ما به این واقعیت بی‌اعتنا هستند که هیچ مربی بزرگ خارجی در این لیگ به اصطلاح حرفه‌ای فعالیت ندارد. به هر ترتیب ورود بلوخین و برانکو به پرسپولیس تقریبا منتفی شد و تنها در صورتی که دو هفته به آغاز لیگ مانده است پرسپولیس بدون سرمربی تمرین می‌کند. نگاهی به فهرست مربیان خارجی و بیکارهای داخلی این احتمال را قوت بخشیده که شانس حضور گزینه داخلی به مراتب بیشتر از همتای خارجی است. یکی از اعضای هیات مدیره که کاملا از این وضعیت کلافه به نظر می‌رسد در این باره گفت: «اگر تا چهارشنبه (امروز) با گزینه‌های خارجی به توافق نرسیم به احتمال فراوان از یک مربی داخلی استفاده می‌کنیم».
جلالی یا عبدی؟
خبرگزاری برنا گزارش می‌دهد حسین عبدی در لیگ نهم سکان هدایت پرسپولیس را در دست می‌گیرد. با توجه به تاخیر در اعلام نام سرمربی احتمال وقوع این «فاجعه» چندان دور از ذهن نیست و با توجه به تمرین قرمزها زیر نظر عبدی که پیش از این سابقه سقوط با داماش به لیگ یک را تجربه کرده است، او مهم‌ترین کاندیدای داخلی به شمار می‌رود اما پرونده مجید جلالی همچنان مفتوح است و راه مربی سابق فولاد تا منزل پرسپولیس آنقدر‌ها هم طولانی نیست. بزرگ‌ترین مخالف جلالی، مدیرعامل پرسپولیس است اما آرای هیات مدیره شانس جلالی نسبت به عبدی را بالا می‌برد چرا که در هیچ ترازویی نمی‌توان این دو (جلالی و عبدی) را با یکدیگر قیاس کرد. عبدی به‌رغم مدرک بالایش در مربیگری(A یوفا) هیچ کارنامه روشنی ندارد و نمی‌توان به موفقیت او در تیم پر حاشیه‌ای مثل پرسپولیس خوشبین بود اما قضیه برای جلالی متفاوت است. سرمربی موفق لیگ هشتم که سر نوشت قهرمانی را در عین شگفتی تغییر داد همچنان بدون تیم است و انگیزه او برای هدایت یک تیم پر طرفدار می‌تواند پرسپولیس نوینی را خلق کند. تنها دو هفته تا بازی مقابل مس کرمان باقی مانده و قاعدتا هیچ مربی خارجی‌ای قادر نیست در این زمان کوتاه دست به کار بزرگی بزند اما قضیه برای جلالی متفاوت است، او اگر با بازیکنان پرسپولیس هم هماهنگ نباشد به طور قطع رقبای آنها را خوب می‌شناسد. با این وجود همه این پیش‌فرض‌ها به تصمیم مدیرعامل پرسپولیس بستگی دارد.شاید انتخاب جلالی پیمودن فاصله دوزخ تا بهشت نباشد اما برای مدیری که همه برگ‌های خود را در قمار زمان باخته است راهکار بهتری وجود ندارد. آیا شما پیشنهاد جالب‌تری برای او دارید؟ اینک عبدی شاید هم جلالی
شب گذشته که به نیمه‌هایش رسید و باز هم از اعلام نام سرمربی پرسپولیس خبری نشد حجت بر همه هواداران پرسپولیس به پایان رسید که لیگ نهم برای آنها زمان جبران مافات نیست. تیمی که قرار بود خاطرات خاکستری لیگ هشتم را با پیروزی‌های لیگ پیش رو به دست فراموشی بسپارد اینک وضعیتی را برای خود خلق کرده که دل بستن به موفقیت به مثابه یک خوش خیالی صرف است. اصولا چرا باید پرسپولیس یکی از مدعیان لیگ نهم باشد؟ به علت خرید‌های بزرگ؟ سرمربی بزرگ خارجی؟ مدیریت بحران؟ بودجه کلان؟ همواره یکی از انتقاداتی که متوجه قرمزها بود به دخالت‌های سازمان در امور این تیم مربوط می‌شد اما پس از پایان لیگ گذشته تا این لحظه شاهد آن بودیم که از سوی سازمان ورزش هیچ محدودیتی برای پرسپولیس وجود نداشت و حتی رئیس سازمان به مدیرعامل این تیم اختیار تام داد تا با هر کس که او و کمیته فنی آن را قبول دارند وارد مذاکره شوند. اما ثمره چه شد؟ وقت تلف کردن با نام‌های بزرگ و کوچکی مثل تاپ مولر، پروزوویچ و دست آخر برانکو و اولگ بلوخین. سوءمدیریت در جذب گزینه مورد نظر چند علت داشت که شاید نداشتن الگوی مناسب سبب شد قرمزها تنها به دنبال اسم باشند بدون توجه به فلسفه‌ای که عباس انصاری‌فرد مدعی پیروی از آن شده بود. مدیرعامل پرسپولیس می‌گوید؛ ما به دنبال سرمربی‌ای هستیم که حتما هجومی باشد و آنطوری تیم را ارنج کند که هوادار ما از دیدن فوتبال پرسپولیس لذت ببرد. دقیقا چنین دکترینی در ایالت کاتالان وجود دارد و بعد از آخرین فصل حضور ریکارد در بارسا، آبی و اناری‌پوشان وضعیت نامعلومی را پیش رو داشتند اما سیاست بارسا که همواره بر فوتبال هجومی استوار است مانع از آن شد که آنها با مورینیوی نتیجه‌گرا به توافق برسند. پپ آمد و تیم رویایی شماره دو را ساخت اما نه توقع هواداران پرسپولیس در آن سطح است و نه در عالم واقعیت رسیدن به چنین احترامی به مکتب در مدیریت پرسپولیس می‌گنجد. آنها از یک سو صحبت از فوتبال هجومی کردند و از سوی دیگر به سراغ مربیانی رفتند که اعتبار آنها ریشه در فوتبال دفاعی‌شان دارد؛ از بلوخین تا برانکو.
سلام به مربی ایرانی
اگر قرار است در مسیر واقعیت قدم برداریم به یک نتیجه می‌رسیم؛ بلوخین که به دوبی آمده بود برای امضای قرارداد با افرادی مواجه شد که درباره وضعیت مدیریت پرسپولیس و احتمال برکناری انصاری‌فرد با او صحبت کردند و همین موضوع باعث دوری این مربی روس از پرسپولیس شد اما نکته جالب آنکه مطبوعات ورزشی ما به کارنامه مربیگری بلوخین تاختند و متفق‌القول مدعی شدند این روس نابغه تنها بازیکن بزرگی بود و هرگز در عالم مربیگری به بزرگی دوران بازیگری‌اش نرسید. آنها ورود بلوخین را در لیگی نکوهش کردند که بنا به رنکینگ فیفا در رده سی و هفتم جهان قرار دارد؛ مکانی پشت سر سوریه و مالزی! شاید اولگ بلوخین همتراز کلاوس تاپ مولر نباشد اما رسانه‌های مکتوب ما به این واقعیت بی‌اعتنا هستند که هیچ مربی بزرگ خارجی در این لیگ به اصطلاح حرفه‌ای فعالیت ندارد. به هر ترتیب ورود بلوخین و برانکو به پرسپولیس تقریبا منتفی شد و تنها در صورتی که دو هفته به آغاز لیگ مانده است پرسپولیس بدون سرمربی تمرین می‌کند. نگاهی به فهرست مربیان خارجی و بیکارهای داخلی این احتمال را قوت بخشیده که شانس حضور گزینه داخلی به مراتب بیشتر از همتای خارجی است. یکی از اعضای هیات مدیره که کاملا از این وضعیت کلافه به نظر می‌رسد در این باره گفت: «اگر تا چهارشنبه (امروز) با گزینه‌های خارجی به توافق نرسیم به احتمال فراوان از یک مربی داخلی استفاده می‌کنیم».
جلالی یا عبدی؟
خبرگزاری برنا گزارش می‌دهد حسین عبدی در لیگ نهم سکان هدایت پرسپولیس را در دست می‌گیرد. با توجه به تاخیر در اعلام نام سرمربی احتمال وقوع این «فاجعه» چندان دور از ذهن نیست و با توجه به تمرین قرمزها زیر نظر عبدی که پیش از این سابقه سقوط با داماش به لیگ یک را تجربه کرده است، او مهم‌ترین کاندیدای داخلی به شمار می‌رود اما پرونده مجید جلالی همچنان مفتوح است و راه مربی سابق فولاد تا منزل پرسپولیس آنقدر‌ها هم طولانی نیست. بزرگ‌ترین مخالف جلالی، مدیرعامل پرسپولیس است اما آرای هیات مدیره شانس جلالی نسبت به عبدی را بالا می‌برد چرا که در هیچ ترازویی نمی‌توان این دو (جلالی و عبدی) را با یکدیگر قیاس کرد. عبدی به‌رغم مدرک بالایش در مربیگری(A یوفا) هیچ کارنامه روشنی ندارد و نمی‌توان به موفقیت او در تیم پر حاشیه‌ای مثل پرسپولیس خوشبین بود اما قضیه برای جلالی متفاوت است. سرمربی موفق لیگ هشتم که سر نوشت قهرمانی را در عین شگفتی تغییر داد همچنان بدون تیم است و انگیزه او برای هدایت یک تیم پر طرفدار می‌تواند پرسپولیس نوینی را خلق کند. تنها دو هفته تا بازی مقابل مس کرمان باقی مانده و قاعدتا هیچ مربی خارجی‌ای قادر نیست در این زمان کوتاه دست به کار بزرگی بزند اما قضیه برای جلالی متفاوت است، او اگر با بازیکنان پرسپولیس هم هماهنگ نباشد به طور قطع رقبای آنها را خوب می‌شناسد. با این وجود همه این پیش‌فرض‌ها به تصمیم مدیرعامل پرسپولیس بستگی دارد.شاید انتخاب جلالی پیمودن فاصله دوزخ تا بهشت نباشد اما برای مدیری که همه برگ‌های خود را در قمار زمان باخته است راهکار بهتری وجود ندارد. آیا شما پیشنهاد جالب‌تری برای او دارید؟ ارسال نظر
پربیننده