اغلب آنها [میرزا بنویس‌ها] چینی‌تبار هستند؛ بدان معنا که چینی به شمار می‌آیند، حتی اگر در کشورهای دیگری به دنیا آمده و بزرگ شده باشند. در میان آنها رقابت برپاست، با این حال با یکدیگر همکاری می‌کنند. آنها با شرط‌بندی با یکدیگر مساله‌ها را میان خودشان برطرف می‌کنند.
لی چانگ، پلیسی رشوه‌خوار است، یکی از نیروهای فاسد که جانشین فرماندار 40 سال پیش درباره‌اش هشدار داده بود؛ یکی از همان‌هایی که مشتری و علاقه‌مند به قماربازی شده‌اند. من برای این اتهام هیچ دلیل و مدرکی در دست ندارم و این تنها یک حس و برداشت است. او ماموری بلندپایه در پلیس سلطنتی مالزی است. ما با هم در اتاق هتل محل اقامتم دیدار داشتیم، چرا که او نمی‌خواست در ملأ عام با من دیده شود. پیش از آنکه با هم حرفی بزنیم یا آنکه حتی با هم دست بدهیم، او همه جا را در پی یافتن دوربین‌های مخفی گشت و حتی من را هم بازرسی کرد تا با خودم میکروفن یا وسایل استراق سمع نداشته باشم. همان ابتدا، بعد از آنکه یک ساعت تمام درباره استراتژی موفق و درازمدت شرط‌بندی‌اش حرف زد، فهمیدم که او پول رشوه را به جیب می‌زند. به عنوان نمونه یکی از استراتژی‌های او این است: «همواره تیم مدعی را بردار. چلسی، منچستر‌یونایتد، آرسنال. آنها به ندرت شکست می‌خورند. میرزا بنویس‌ها می‌کوشند تو را منصرف کرده و رأیت را بزنند اما تو حرف آنها را قبول نکن. شاید بتوانم به شما مکان‌هایی را که در آنها شرط‌بندی می‌شود نشان بدهم». او همچنین دریافته بود که شرط‌بندی در کشورش چگونه است و از ارتباط‌ها در آن آگاهی داشت.
او گفت: «شرط‌بندی دارای سازمانی بسیار افسارگسیخته و گسترده است. خلافکاران خرده‌پا درست همانند عرضه مستقیم و بخر و بفروش‌هاهستند؛ یک مسیر مستقیم، یک شریک، هزاران میرزا بنویس کم اهمیت و کوچک».
او از پله‌های پایینی نردبان قمار غیر‌قانونی صحبت می‌کند. بسیاری شرط‌بندی‌هایشان را پیش واسطه، یک میرزا بنویس محلی انجام می‌دهند. این پادوهای محلی ماهی‌های کوچکی هستند. آنها مدام در حرکت و تکاپو هستند و به این طرف و آن طرف می‌دوند. باز هم پای هزاران نفر از این واسطه‌ها در میان است و آنها برای سازمان‌ها یا میرزابنویس‌های مختلفی کار می‌کنند. آنها با هم رقابت و در عین حال دست به یکی و همکاری می‌کنند؛ بسته به شرط‌بندی یا از روی اتفاق و حادثه.
استیو و دان، دو دوست چینی هستند که در جوهر باهرو زندگی می‌کنند. به طور معمول آنها را در خانه «دان» می‌دیدم که همانند همه خانه‌های حومه شهری به نظر می‌رسد؛ ساختمانی آجری و کوچک با باغچه چمن‌کاری کوچکی در مقابلش. در اتاق نشیمن خانه تلویزیونی بزرگ و صندلی چرم قرار داشت که ما روی آنها می‌نشستیم و بازی‌های فوتبال اروپایی را که نیمه شب به صورت زنده پخش می‌شد، تماشا می‌کردیم. دیوارها پوشیده از اسکناس‌های قاب گرفته شده از سراسر دنیا بودند. «دان» باشگاه کوچکی را در اندونزی هدایت می‌کند. استیو هم کارمند ارشد شرکت باربری است و از قرار معلوم یکی از بستگانش در جرج تاون، شهری در شمال مالزی، مدیر یک دفتر شرط‌بندی غیر‌قانونی است.
آنها با هم کمی شبیه پت و مت هستند، البته نسخه آسیایی آنها! دان چاق و تپل است، تنها جین می‌پوشد و مدام در فکر کاسبی است. همیشه هم لبخندی دوست‌داشتنی به لب دارد. استیو هم لاغر است. با لب‌های کشیده درباره قمار حرف می‌زند و می‌کوشد آن را از نظر اخلاقی توجیه کند. آنها در دو دلبستگی با هم مشترکند: قمار و آشپزی. آنها کاملا ناگهانی و بی‌مقدمه بحث درباره سندیکای غیر‌قانونی شرط‌بندی را نیمه‌کاره می‌گذارند تا در این بین به یکدیگر برای آشپزی راهنمایی و مشاوره بدهند.
زمانی که برای نخستین بار با آنها روبه‌رو شدم، دان درباره بدبیاری شب گذشته‌اش در مسابقه لیگ برتر انگلیس شکایت داشت. او روی مجموع گل‌های زده شده شرط بسته بود. هرچه نتیجه پرگل‌تر و ناشدنی‌تر باشد، پول بیشتری هم در کار خواهد بود، البته وقتی که شرط‌بندی درست انجام شده باشد. دان شرط بسته بود، فولام برابر نورویچ خواهد برد و در بازی روی هم رفته 4 گل به ثمر خواهد رسید (4 بر صفر یا 3 بر یک). در بازی اما پیروزی
6 بر صفر به سود فولام رقم خورده بود. چنانچه گل‌های کمتری به ثمر می‌رسید، دان می‌توانست 23 برابر پولی را که صرف شرط‌بندی کرده بود، به دست بیاورد اما او به این ترتیب تمام پول خودش را از دست داده بود.
آنچه که در بنگاه‌های قماربازی آسیا می‌توان بر سر آنها شرط‌بندی کرد، گویاترین شاهد برای خیال‌پردازی آدمی است: رقابت‌های خروس‌جنگی، بوکس، بسکتبال، اتومبیلرانی فرمول یک، هاکی، تورنمنت کریکت و سرانجام... . تنها در فوتبال می‌توان روی اینکه کدام تیم می‌برد، با چه نتیجه‌ای می‌برد، چه تیمی زننده گل نخست است، کدام گل آخر را می‌زند، چه کسی (تیمی) کارت زرد اول را می‌گیرد، کدام بازیکن اخراج می‌شود، مجموع کارت‌های زرد، زمان به ثمر رسیدن گل نخست و گل آخر و مجموع تعداد گل‌های زده شده، گل‌هایی که با ضربه سر زده می‌شود یا تعداد آفسایدها، کرنرها و ضربه‌های آزاد شرط‌بندی کرد. البته بهترین فرم شرط‌بندی هندی کپ آسیایی است.
ترجمه: محمد علیجانی بایی
پیروزی‌های مطمئن (22)
اغلب آنها [میرزا بنویس‌ها] چینی‌تبار هستند؛ بدان معنا که چینی به شمار می‌آیند، حتی اگر در کشورهای دیگری به دنیا آمده و بزرگ شده باشند. در میان آنها رقابت برپاست، با این حال با یکدیگر همکاری می‌کنند. آنها با شرط‌بندی با یکدیگر مساله‌ها را میان خودشان برطرف می‌کنند.
لی چانگ، پلیسی رشوه‌خوار است، یکی از نیروهای فاسد که جانشین فرماندار 40 سال پیش درباره‌اش هشدار داده بود؛ یکی از همان‌هایی که مشتری و علاقه‌مند به قماربازی شده‌اند. من برای این اتهام هیچ دلیل و مدرکی در دست ندارم و این تنها یک حس و برداشت است. او ماموری بلندپایه در پلیس سلطنتی مالزی است. ما با هم در اتاق هتل محل اقامتم دیدار داشتیم، چرا که او نمی‌خواست در ملأ عام با من دیده شود. پیش از آنکه با هم حرفی بزنیم یا آنکه حتی با هم دست بدهیم، او همه جا را در پی یافتن دوربین‌های مخفی گشت و حتی من را هم بازرسی کرد تا با خودم میکروفن یا وسایل استراق سمع نداشته باشم. همان ابتدا، بعد از آنکه یک ساعت تمام درباره استراتژی موفق و درازمدت شرط‌بندی‌اش حرف زد، فهمیدم که او پول رشوه را به جیب می‌زند. به عنوان نمونه یکی از استراتژی‌های او این است: «همواره تیم مدعی را بردار. چلسی، منچستر‌یونایتد، آرسنال. آنها به ندرت شکست می‌خورند. میرزا بنویس‌ها می‌کوشند تو را منصرف کرده و رأیت را بزنند اما تو حرف آنها را قبول نکن. شاید بتوانم به شما مکان‌هایی را که در آنها شرط‌بندی می‌شود نشان بدهم». او همچنین دریافته بود که شرط‌بندی در کشورش چگونه است و از ارتباط‌ها در آن آگاهی داشت.
او گفت: «شرط‌بندی دارای سازمانی بسیار افسارگسیخته و گسترده است. خلافکاران خرده‌پا درست همانند عرضه مستقیم و بخر و بفروش‌هاهستند؛ یک مسیر مستقیم، یک شریک، هزاران میرزا بنویس کم اهمیت و کوچک».
او از پله‌های پایینی نردبان قمار غیر‌قانونی صحبت می‌کند. بسیاری شرط‌بندی‌هایشان را پیش واسطه، یک میرزا بنویس محلی انجام می‌دهند. این پادوهای محلی ماهی‌های کوچکی هستند. آنها مدام در حرکت و تکاپو هستند و به این طرف و آن طرف می‌دوند. باز هم پای هزاران نفر از این واسطه‌ها در میان است و آنها برای سازمان‌ها یا میرزابنویس‌های مختلفی کار می‌کنند. آنها با هم رقابت و در عین حال دست به یکی و همکاری می‌کنند؛ بسته به شرط‌بندی یا از روی اتفاق و حادثه.
استیو و دان، دو دوست چینی هستند که در جوهر باهرو زندگی می‌کنند. به طور معمول آنها را در خانه «دان» می‌دیدم که همانند همه خانه‌های حومه شهری به نظر می‌رسد؛ ساختمانی آجری و کوچک با باغچه چمن‌کاری کوچکی در مقابلش. در اتاق نشیمن خانه تلویزیونی بزرگ و صندلی چرم قرار داشت که ما روی آنها می‌نشستیم و بازی‌های فوتبال اروپایی را که نیمه شب به صورت زنده پخش می‌شد، تماشا می‌کردیم. دیوارها پوشیده از اسکناس‌های قاب گرفته شده از سراسر دنیا بودند. «دان» باشگاه کوچکی را در اندونزی هدایت می‌کند. استیو هم کارمند ارشد شرکت باربری است و از قرار معلوم یکی از بستگانش در جرج تاون، شهری در شمال مالزی، مدیر یک دفتر شرط‌بندی غیر‌قانونی است.
آنها با هم کمی شبیه پت و مت هستند، البته نسخه آسیایی آنها! دان چاق و تپل است، تنها جین می‌پوشد و مدام در فکر کاسبی است. همیشه هم لبخندی دوست‌داشتنی به لب دارد. استیو هم لاغر است. با لب‌های کشیده درباره قمار حرف می‌زند و می‌کوشد آن را از نظر اخلاقی توجیه کند. آنها در دو دلبستگی با هم مشترکند: قمار و آشپزی. آنها کاملا ناگهانی و بی‌مقدمه بحث درباره سندیکای غیر‌قانونی شرط‌بندی را نیمه‌کاره می‌گذارند تا در این بین به یکدیگر برای آشپزی راهنمایی و مشاوره بدهند.
زمانی که برای نخستین بار با آنها روبه‌رو شدم، دان درباره بدبیاری شب گذشته‌اش در مسابقه لیگ برتر انگلیس شکایت داشت. او روی مجموع گل‌های زده شده شرط بسته بود. هرچه نتیجه پرگل‌تر و ناشدنی‌تر باشد، پول بیشتری هم در کار خواهد بود، البته وقتی که شرط‌بندی درست انجام شده باشد. دان شرط بسته بود، فولام برابر نورویچ خواهد برد و در بازی روی هم رفته 4 گل به ثمر خواهد رسید (4 بر صفر یا 3 بر یک). در بازی اما پیروزی
6 بر صفر به سود فولام رقم خورده بود. چنانچه گل‌های کمتری به ثمر می‌رسید، دان می‌توانست 23 برابر پولی را که صرف شرط‌بندی کرده بود، به دست بیاورد اما او به این ترتیب تمام پول خودش را از دست داده بود.
آنچه که در بنگاه‌های قماربازی آسیا می‌توان بر سر آنها شرط‌بندی کرد، گویاترین شاهد برای خیال‌پردازی آدمی است: رقابت‌های خروس‌جنگی، بوکس، بسکتبال، اتومبیلرانی فرمول یک، هاکی، تورنمنت کریکت و سرانجام... . تنها در فوتبال می‌توان روی اینکه کدام تیم می‌برد، با چه نتیجه‌ای می‌برد، چه تیمی زننده گل نخست است، کدام گل آخر را می‌زند، چه کسی (تیمی) کارت زرد اول را می‌گیرد، کدام بازیکن اخراج می‌شود، مجموع کارت‌های زرد، زمان به ثمر رسیدن گل نخست و گل آخر و مجموع تعداد گل‌های زده شده، گل‌هایی که با ضربه سر زده می‌شود یا تعداد آفسایدها، کرنرها و ضربه‌های آزاد شرط‌بندی کرد. البته بهترین فرم شرط‌بندی هندی کپ آسیایی است.
ترجمه: محمد علیجانی بایی
ارسال نظر
پربیننده