مدتی است ولید جنبلاط که به عنوان یکی از دشمنان حزبالله در داخل لبنان شناخته میشد سعی دارد تا موضع و نظرات خود را به معارضه و گروه 8 فارس نزدیک نشان دهد. این در حالی است که رهبر گروه 14 مارس و رئیس دروزیهای لبنان مدتها پیش خصومت خود با حزبالله را در تلاش برای بستن شبکه اطلاعرسانی حزبالله و عزل فرمانده شیعی فرودگاه بیروت و بسیاری کارهای مخفیانه دیگر آشکار کرده است. در تحلیل نزدیک شدن جنبلاط به حزبالله و اپوزیسیون باید گفت، جنبلاط سال گذشته و قبل از تصدی امور توسط اوباما سفر عجولانهای به آمریکا کرد و با طرفهای مختلف آمریکایی دیدار داشت. در این سفر اوباما به وضوح از مقامات تصمیمگیر آمریکا این پیام را دریافت کرد که رویکرد آمریکا نزدیک شدن به سوریه است و لذا میبینیم که پس از این سفر جنبلاط در یک گردش کاملا محسوس سیاستهای خودش را در نوع موضعگیری در قبال سوریه و همپیمانهای او در جبهه مقاومت تغییر داده و به شکل تدریجی سعی کرده است گامهای اصلاحی را در تعامل با آنها بردارد. اولا در درون طایفه «دروزي» آقایان وئام وهاب و ارسلان 2 رقیب جدی جنبلاط هستند، این امر باعث میشود که کابینه دروزي از آن حالت یکپارچگی که برای تصدی وزارت در کابینه داشت و همه چیز آن در اختیار جنبلاط بود، خارج شود، ثانیا درگیریهایی که هفتم ماه مه اتفاق افتاد و رسوایی امنیتیاي که در منطقه جبل به وجود آمد و توسط حزبالله کشف و افشا شد دلایلی را فراهم آورد تا جنبلاط برای ایجاد رضایتمندی در طرف مقابل از هیچ اقدامی فروگذار نکند. از سوی دیگر دروزیها با توجه به شرایط موجود نسبت به رفتار جناحهایی مانند جعجع و جنبلاط و همپیمانی با جریانهای سنی افراطی ابراز تردید و خطر میکنند، چون آنها معتقدند که جریانهای افراطی سنی که توسط بندر بن سلطان شاهزاده سعودي- و با حمایت سعد حریری در لبنان دنبال میشده و مورد حمایت قرار گرفتهاند برای آینده طایفه دروزی خطر و تهدید محسوب میشوند و با توجه به ملاحظات مختلفی که در نوع نگاه آمریکا به سوریه وجود دارد یا شرایط حاکم در درون لبنان، مجموعا جنبلاط رویکرد همسویی و نزدیک شدن به حزبالله و سوریه را در دستور کار اول خود قرار داده و گامهایی را نیز در این زمینه برداشته است. تلاشهای جنبلاط و احساس خطر دروزیها از دخالت جریانهای خارجی در تشکیل کابینه لبنان باعث شده تا لبنان سیاست انتظار را در پیش بگیرد. در این میان دخالتها و نقش مصر را نباید از نظر دور داشت. مصریها که بازنده فضای آشتی در لبنان؛ با نزدیکی روابط سوریه و عربستان هستند به نظر میرسد در فضای فعلی دست به ابتکار عملی بزنند تا بتوانند روابط خودشان را با سوریه بهبود بخشند. چرخش جدید جنبلاط
مدتی است ولید جنبلاط که به عنوان یکی از دشمنان حزبالله در داخل لبنان شناخته میشد سعی دارد تا موضع و نظرات خود را به معارضه و گروه 8 فارس نزدیک نشان دهد. این در حالی است که رهبر گروه 14 مارس و رئیس دروزیهای لبنان مدتها پیش خصومت خود با حزبالله را در تلاش برای بستن شبکه اطلاعرسانی حزبالله و عزل فرمانده شیعی فرودگاه بیروت و بسیاری کارهای مخفیانه دیگر آشکار کرده است. در تحلیل نزدیک شدن جنبلاط به حزبالله و اپوزیسیون باید گفت، جنبلاط سال گذشته و قبل از تصدی امور توسط اوباما سفر عجولانهای به آمریکا کرد و با طرفهای مختلف آمریکایی دیدار داشت. در این سفر اوباما به وضوح از مقامات تصمیمگیر آمریکا این پیام را دریافت کرد که رویکرد آمریکا نزدیک شدن به سوریه است و لذا میبینیم که پس از این سفر جنبلاط در یک گردش کاملا محسوس سیاستهای خودش را در نوع موضعگیری در قبال سوریه و همپیمانهای او در جبهه مقاومت تغییر داده و به شکل تدریجی سعی کرده است گامهای اصلاحی را در تعامل با آنها بردارد. اولا در درون طایفه «دروزي» آقایان وئام وهاب و ارسلان 2 رقیب جدی جنبلاط هستند، این امر باعث میشود که کابینه دروزي از آن حالت یکپارچگی که برای تصدی وزارت در کابینه داشت و همه چیز آن در اختیار جنبلاط بود، خارج شود، ثانیا درگیریهایی که هفتم ماه مه اتفاق افتاد و رسوایی امنیتیاي که در منطقه جبل به وجود آمد و توسط حزبالله کشف و افشا شد دلایلی را فراهم آورد تا جنبلاط برای ایجاد رضایتمندی در طرف مقابل از هیچ اقدامی فروگذار نکند. از سوی دیگر دروزیها با توجه به شرایط موجود نسبت به رفتار جناحهایی مانند جعجع و جنبلاط و همپیمانی با جریانهای سنی افراطی ابراز تردید و خطر میکنند، چون آنها معتقدند که جریانهای افراطی سنی که توسط بندر بن سلطان شاهزاده سعودي- و با حمایت سعد حریری در لبنان دنبال میشده و مورد حمایت قرار گرفتهاند برای آینده طایفه دروزی خطر و تهدید محسوب میشوند و با توجه به ملاحظات مختلفی که در نوع نگاه آمریکا به سوریه وجود دارد یا شرایط حاکم در درون لبنان، مجموعا جنبلاط رویکرد همسویی و نزدیک شدن به حزبالله و سوریه را در دستور کار اول خود قرار داده و گامهایی را نیز در این زمینه برداشته است. تلاشهای جنبلاط و احساس خطر دروزیها از دخالت جریانهای خارجی در تشکیل کابینه لبنان باعث شده تا لبنان سیاست انتظار را در پیش بگیرد. در این میان دخالتها و نقش مصر را نباید از نظر دور داشت. مصریها که بازنده فضای آشتی در لبنان؛ با نزدیکی روابط سوریه و عربستان هستند به نظر میرسد در فضای فعلی دست به ابتکار عملی بزنند تا بتوانند روابط خودشان را با سوریه بهبود بخشند. ارسال نظر
پربیننده