
رحلت آیتالله شیخ محمدصالح حائری مازندرانی (1349ش)
آیتالله شیخ محمدصالح حائریمازندرانی در حدود سال 1260 ش (1298 ق) در شهر مقدس کربلا به دنیا آمد. وی در ابتدا ادبیات عرب را فراگرفت و دروس دیگر سطح، فلسفه و منطق را از محضر پدر و برادرش استفاده کرد. هنوز 15 سال از عمر محمدصالح نمیگذشت که «رساله غساله» را تألیف و به مرحوم آخوند خراسانی عرضه کرد. آخوند با مشاهده این رساله و پی بردن به نبوغ و استعداد بینظیر این نوجوان، وی را با خود به نجف اشرف برد، و پس از سالیانی در شمار شاگردان بزرگ آخوند شد. ایشان همچنین از محضر بزرگانی همچون میرزاحسین خلیلی و ملااسماعیل بروجردی فقه و اصول و حکمت آموخت و به مدارج والای علمی رسید. شیخ محمدصالح در زمان رضاخان پهلوی، سخنان قاطعی در مسجد جامع بابل ایراد کرد و از حکومت و شخص شاه انتقاد نمود که به حبس وی در تهران انجامید. بر اثر این حرکت، قرار بر اعدام ایشان شد که به دلیل اعتراض شدید مراجع وقت، به آزادی و تبعید وی به سمنان منجر شد و این عالم سترگ تا پایان عمر در سمنان اقامت گزید. این فقیه مجاهد سرانجام پس از عمری خدمت، تلاش و زندگی پربار، در 21 اسفند 1349ش برابر با سال 1391 ق در سن 89 سالگی در سمنان به لقاءالله پیوست و پس از تشییعی باشکوه، در جوار حرم حضرت ثامنالحجج(ع) به خاک سپرده شد.
کشته شدن خسروپرویز، پادشاه مغرور سلسله ساسانیان(7 ق)
خسرو پرویز از سلاطین ساسانی است که در مدائن میزیست و از سال 590 میلادی- 20سالگی حضرت محمد(ص)- به مدت 38 سال بر ایران حکومت کرد. وی در عصر پیامبر اسلام(ص) میزیسته و حضرت طی نامهای، او را به اسلام دعوت کرد. این پادشاه مغرور نامه پیامبر اکرم(ص) را پاره کرد و به نماینده خود در یمن، دستور دستگیری پیامبر را داد. هنگامی که فیروز، نماینده خسرو پرویز به حضور پیامبر رسید، گفت: خداوندگارم، خسرو، مرا فرموده که تو را نزد او ببرم. حضرت فرمود: خدای من، مرا خبر داد که دیشب خدای تو به قتل رسیده است. پس از چندی خبر قتل خسرو پرویز و جانشینی پسرش، شیرویه، به مدینه رسید و فیروز و همه همراهانش به اسلام گرویدند.
امضای معاهده قسطنطنیه میان عثمانی، انگلیس و فرانسه (1854م)
در 12 مارس 1854م معاهده تاریخی قسطنطنیه در شهر اسلامبول، پایتخت عثمانی میان فرانسه، انگلستان و امپراتوری عثمانی منعقد شد. اساس این معاهده حفظ منافع کشورهای غربی بود و نه به نفع عثمانی. در حقیقت با توجه به حملات ارتش روسیه و اشغال بلغارستان و رومانی، دولتهای اروپایى احساس خطر کردند و براساس این معاهده الحاق دو بخش فوق به روسیه را نپذیرفتند. پس از امضای این معاهده، سه کشور یادشده در مقابله با توسعهطلبی روسیه تزاری در اروپا، به موفقیتهایی دست یافتند که پیروزی بر روسیه در جنگ کریمه، از آن جمله بود. این پیروزی به واسطه حمایت کشورهای اروپایی از جمله فرانسه و انگلستان به دست آمد و در نتیجه روسیه مجبور به خروج از مناطق اشغالی شد.
آغاز اشغال اتریش توسط نیروهای آلمان نازی پیش از جنگ دوم جهانی (1938م)
طی سال 1937م، هیتلر، رهبر آلمان نازی بر تلاش خود برای تقویت نیروی نظامی آلمان افزود و قسمت اعظم بودجه کشور را به تجهیزات ارتش و افزایش نفرات نیروهای مسلح آلمان اختصاص داد. وی همچنین با تقویت یکی از احزاب طرفدار خود در اتریش، جای خود را در این کشور باز کرد و این حزب نیز با همان روش حزب نازی در آلمان، جوّ ارعاب و وحشت را در جامعه اتریش به وجود آورد. در ماه مارس 1938م، هیتلر سرانجام فکری را که از آغاز زمامداری در سر داشت به مرحله اجرا نهاد و فرمان حمله به خاک اتریش را صادر کرد. از سحرگاه 12 مارس 1938م نیروهای آلمان بدون برخورد با کمترین مقاومتی وارد خاک اتریش شدند و با مقدماتی که قبلا از طرف نازیهای اتریش فراهم شده بود همه جا با استقبال پرشور مواجه شدند. در ادامه، هیتلر در بعدازظهر همان روز وارد اتریش شد و در میان استقبال گرم مردم، وارد زادگاه خود در اتریش شد. فردای آن روز، در 13 مارس 1938م، رهبر نازیهای اتریش که به مقام صدراعظمی این کشور انتخاب شده بود، وحدت اتریش و آلمان را اعلام کرد.