گروه فرهنگ وهنر: مراسم یادبود زنده‌یاد قیصر امین‌پور عصر روزپنجشنبه (اول مرداد) توسط انجمن نویسندگان کودک و نوجوان و با حضور جمعی از پژوهشگران این عرصه و نیز اعضای خانواده این شاعر فقید در محل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.در این مراسم علی‌اصغر سیدآبادی نویسنده و پژوهشگر ادبیات کودک و نوجوان در سخنانی با اشاره به زدوده شدن غبارهای اولیه از چهره قیصر امین‌پور با گذشت حدود 2 سال از درگذشت وی گفت: غبار تحسین‌هایی که می‌خواست قیصر را مصادره به مطلوب کند، اکنون زدوده شده و ما می‌توانیم چهره واقعی او را ببینیم و برگزاری چنین برنامه‌هایی نه تنها بی‌مناسبت نیست که بسیار هم بجاست.به گزارش مهر، او جایگاه قیصر امین‌پور را در شعر بزرگسال به سبب اینکه آثار وی قبل از درگذشتش با استقبال واقعی مخاطبان روبه‌رو شد، جایگاه رشک‌‌بر‌انگیزی دانست و افزود: کتاب‌های شعر قیصر در زمانی که شعر مخاطب نداشت و اکنون هم ندارد، خوانده می‌شد و خوانده می‌شود و او این جایگاه را در حالی کسب کرد که آدمی اهل مصاحبه نبود و تا زنده بود تلویزیون نیز نرفت.
آيینه‌های قیصری
در ادامه مراسم نکوداشت این شاعر فقید، محسن هجری در یک سخنرانی با عنوان «آئینه‌های قیصری» با اشاره با کتابی از امین‌پور با عنوان «آئینه‌های ناگهان» که در سال 81 از او هدیه گرفته است، گفت: این کتاب به نوعی ترجمان زندگی قیصر است و دو دوره را در شعرهایش متمایز می‌کند؛ شعرهای جنگ (64 تا 67) و شعرهای پس از جنگ (67 تا 71). ویژگی شعرهای دوره نخست، حماسی بودن آنهاست حال آنکه در دوره بعدی درون‌گرایی شاعر به نمایش درمی‌آید و از آن اشعار حماسی دیگر خبری نیست. وی با اشاره به دو تلقی رایج درباره دوره‌بندی آثار شاعرانی مانند امین‌پور، افزود: یک تلقی رایج از زاویه ایدئولوژیک این شعرها را بررسی می‌کند که مثلاً اشعار دوره جنگ بیانگر برخورد ایدئولوژیک با این رویداد از جانب امین‌پور است و در دوره دوم او بیشتر با پرسش‌های مبهم و واگویه‌ها و
درد دل‌های درونی مواجه است. در پاسخ به این رویکرد باید گفت که امین‌پور صرفاً در سال‌های 64 تا 67 نیست که شاعری ایدئولوژیک و دارای آرمانشهر است، بلکه تا سال‌های آخر عمر چنین بود. نگاه دیگر نیز معتقد است که اشعار شاعری مانند امین‌پور بازتاب و انعکاس شرایط اجتماعی است حال آنکه او فقط یک شاعر نیست بلکه چیزهایی از جامعه‌اش می‌گیرد و آنها را اعتلا می‌دهد و دوباره به جامعه پس می‌دهد.
خاطره حسن احمدی
از زنده‌یاد قیصر امین‌پور
در ادامه این مراسم دوستان زنده‌یاد امین‌پورازجمله حسن احمدی، افشین علاء و رحمان کاظمی به بیان خاطراتی از وی پرداختند.در این میان احمدی
با یادآوری خاطره‌ای جالب به سابقه آشنایی‌اش با این شاعر فقید پرداخت و گفت: من از زمانی که در حوزه هنری بودم، قیصر را می‌شناختم. او شب‌ها نیز تا قبل از اینکه به خوابگاه برود، در حوزه می‌ماند و تقریباً هر روز 12-10 ساعتی با هم بودیم. وقتی قیصر نیم ساعت برای ما صحبت می‌کرد، مثل اینکه ما پنج کتاب خوانده‌ایم. البته از دیگر افتخاراتمان با قیصر این است که در سال 66 با 6 صفحه طومار که برای من و او درست کردند، ما را از حوزه هنری اخراج کردند.
صداقت؛ مهم‌ترین خصوصیت شعر قیصر
در این میزگرد عباس تربن در سخنانی مهم‌ترین خصوصیت شعر قیصر را صادقانه بودن آن دانست و گفت: بر‌خلاف بعضی‌ها که در حوزه شعر بودند اما به تبع نانی، عقیده‌ای پیدا کردند، او عقیده‌ای داشت و به تبع آن هم نانی را هم دنبال می‌کرد که هر کدام از ما هم به آن احتیاج داریم؛ او همان چیزی بود که در شعرهایش. بزرگداشتی دیگر برای امین پور برگزار شد
قیصرهمان بود که در‌شعرهایش
گروه فرهنگ وهنر: مراسم یادبود زنده‌یاد قیصر امین‌پور عصر روزپنجشنبه (اول مرداد) توسط انجمن نویسندگان کودک و نوجوان و با حضور جمعی از پژوهشگران این عرصه و نیز اعضای خانواده این شاعر فقید در محل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.در این مراسم علی‌اصغر سیدآبادی نویسنده و پژوهشگر ادبیات کودک و نوجوان در سخنانی با اشاره به زدوده شدن غبارهای اولیه از چهره قیصر امین‌پور با گذشت حدود 2 سال از درگذشت وی گفت: غبار تحسین‌هایی که می‌خواست قیصر را مصادره به مطلوب کند، اکنون زدوده شده و ما می‌توانیم چهره واقعی او را ببینیم و برگزاری چنین برنامه‌هایی نه تنها بی‌مناسبت نیست که بسیار هم بجاست.به گزارش مهر، او جایگاه قیصر امین‌پور را در شعر بزرگسال به سبب اینکه آثار وی قبل از درگذشتش با استقبال واقعی مخاطبان روبه‌رو شد، جایگاه رشک‌‌بر‌انگیزی دانست و افزود: کتاب‌های شعر قیصر در زمانی که شعر مخاطب نداشت و اکنون هم ندارد، خوانده می‌شد و خوانده می‌شود و او این جایگاه را در حالی کسب کرد که آدمی اهل مصاحبه نبود و تا زنده بود تلویزیون نیز نرفت.
آيینه‌های قیصری
در ادامه مراسم نکوداشت این شاعر فقید، محسن هجری در یک سخنرانی با عنوان «آئینه‌های قیصری» با اشاره با کتابی از امین‌پور با عنوان «آئینه‌های ناگهان» که در سال 81 از او هدیه گرفته است، گفت: این کتاب به نوعی ترجمان زندگی قیصر است و دو دوره را در شعرهایش متمایز می‌کند؛ شعرهای جنگ (64 تا 67) و شعرهای پس از جنگ (67 تا 71). ویژگی شعرهای دوره نخست، حماسی بودن آنهاست حال آنکه در دوره بعدی درون‌گرایی شاعر به نمایش درمی‌آید و از آن اشعار حماسی دیگر خبری نیست. وی با اشاره به دو تلقی رایج درباره دوره‌بندی آثار شاعرانی مانند امین‌پور، افزود: یک تلقی رایج از زاویه ایدئولوژیک این شعرها را بررسی می‌کند که مثلاً اشعار دوره جنگ بیانگر برخورد ایدئولوژیک با این رویداد از جانب امین‌پور است و در دوره دوم او بیشتر با پرسش‌های مبهم و واگویه‌ها و
درد دل‌های درونی مواجه است. در پاسخ به این رویکرد باید گفت که امین‌پور صرفاً در سال‌های 64 تا 67 نیست که شاعری ایدئولوژیک و دارای آرمانشهر است، بلکه تا سال‌های آخر عمر چنین بود. نگاه دیگر نیز معتقد است که اشعار شاعری مانند امین‌پور بازتاب و انعکاس شرایط اجتماعی است حال آنکه او فقط یک شاعر نیست بلکه چیزهایی از جامعه‌اش می‌گیرد و آنها را اعتلا می‌دهد و دوباره به جامعه پس می‌دهد.
خاطره حسن احمدی
از زنده‌یاد قیصر امین‌پور
در ادامه این مراسم دوستان زنده‌یاد امین‌پورازجمله حسن احمدی، افشین علاء و رحمان کاظمی به بیان خاطراتی از وی پرداختند.در این میان احمدی
با یادآوری خاطره‌ای جالب به سابقه آشنایی‌اش با این شاعر فقید پرداخت و گفت: من از زمانی که در حوزه هنری بودم، قیصر را می‌شناختم. او شب‌ها نیز تا قبل از اینکه به خوابگاه برود، در حوزه می‌ماند و تقریباً هر روز 12-10 ساعتی با هم بودیم. وقتی قیصر نیم ساعت برای ما صحبت می‌کرد، مثل اینکه ما پنج کتاب خوانده‌ایم. البته از دیگر افتخاراتمان با قیصر این است که در سال 66 با 6 صفحه طومار که برای من و او درست کردند، ما را از حوزه هنری اخراج کردند.
صداقت؛ مهم‌ترین خصوصیت شعر قیصر
در این میزگرد عباس تربن در سخنانی مهم‌ترین خصوصیت شعر قیصر را صادقانه بودن آن دانست و گفت: بر‌خلاف بعضی‌ها که در حوزه شعر بودند اما به تبع نانی، عقیده‌ای پیدا کردند، او عقیده‌ای داشت و به تبع آن هم نانی را هم دنبال می‌کرد که هر کدام از ما هم به آن احتیاج داریم؛ او همان چیزی بود که در شعرهایش. ارسال نظر
پربیننده