آزاده صالحی: امین فقیری در ردیف نویسندگان پرکار باسابقه است. او در سال 1332 در شیراز به دنیا آمد. نخستین مجموعه داستانی خود را به نام «دهکده پرملال» چاپ کرد. از او تاکنون 19 اثر در شاخه‌های رمان، مجموعه داستان، نمایشنامه و داستان نوجوان به چاپ رسیده است. «کوفیان» (1350)، «غم‌های کوچک» (1352)، «دو چشم کوچک و خندان»، «انگار هیچ وقت نبوده»، «پلنگ‌های کوهستان» و ... برخی آثار او هستند. آنچه در پی می‌آید گپ کوتاه ما با او است.
آخرین باری که با شما صحبت کردم مشغول نگارش نمایشنامه‌ای با عنوان «در تو تکرار نمی‌شود آن گل سرخ» بودید. این کار در حال حاضر در چه مرحله‌ای است؟
نگارش آن به پایان رسیده و قرار است از سوی نشر نوید شیراز (حلقه نیلوفری) منتشر شود. محور این نمایشنامه اساسا سمبلیک است و از زمان و مکان مشخصی برخوردار نیست.
قصد داشتید در این نمایشنامه به باور هنری آدم‌ها بپردازید؟
بله. علاوه بر این کوشیدم حرمت عشق را در قالب نمایشنامه تبیین کنم.
برای اجرای نمایشنامه در تو تکرار نمی‌شود آن گل سرخ تمهیدی اندیشیده‌اید؟
ببینید. این نمایشنامه همان‌طور که اشاره کردم تا یک ماه دیگر منتشر می‌شود اما از حالا نمی‌توانم بگویم اجرای این کار واقعا شدنی است یا خیر. منظورم این است فعلا که مشورتی در این زمینه با کسی انجام نداده‌ام.
پیش از این هم سه نمایشنامه از شما منتشر شده است.
بله. «شب» که دو بار از شبکه اول پخش شد. «دوست مردم» و دیگری «قالی بافان»که دو بار پیش از انقلاب به چاپ رسید و پس از انقلاب نیز نخستین نمایشی بود که در تلویزیون به نمایش درآمد.
نگارش خاطراتتان به کجا کشید؟
مشغولم. یک سالی هست که نگارش این کار را شروع کرده‌ام اما متاسفانه مدتی کسالت داشتم و این موجب انداختن فاصله و وقفه در این امر شد.
نام احتمالی این کتاب چیست؟
مثلا خاطرات.
با توجه به اینکه در شیراز، شاگردان مشتاقی نسبت به ادبیات داستانی دارید، گرایش جوانان را در این حیطه به چه سمت و سویی می‌بینید؟
آنچه مسلم است جوان‌ها بیشتر دوست دارند کتاب‌های موجود و چاپ شده را از نویسندگان معاصر مطالعه کنند و علاقه‌ای به خواندن کتاب‌هایی در زمینه به عنوان مثال ادبیات پسامدرن ندارند. شاید به این خاطر که در حال حاضر ادبیات آمریکا نیز از شیوه‌های پسامدرن به سمت کارهای چخوفی رفته است.
می‌خواهید بگویید یک بار دیگر در ادبیات داستانی دنیا شاهد روایت‌مداری هستیم؟
دقیقا. چیزی که در کشورهای دیگر به آن می‌گویند سبک بازگشت. با امین فقیری، نویسنده و نمایشنامه‌نویس
در تو تکرار نمی‌شود آن گل سرخ
آزاده صالحی: امین فقیری در ردیف نویسندگان پرکار باسابقه است. او در سال 1332 در شیراز به دنیا آمد. نخستین مجموعه داستانی خود را به نام «دهکده پرملال» چاپ کرد. از او تاکنون 19 اثر در شاخه‌های رمان، مجموعه داستان، نمایشنامه و داستان نوجوان به چاپ رسیده است. «کوفیان» (1350)، «غم‌های کوچک» (1352)، «دو چشم کوچک و خندان»، «انگار هیچ وقت نبوده»، «پلنگ‌های کوهستان» و ... برخی آثار او هستند. آنچه در پی می‌آید گپ کوتاه ما با او است.
آخرین باری که با شما صحبت کردم مشغول نگارش نمایشنامه‌ای با عنوان «در تو تکرار نمی‌شود آن گل سرخ» بودید. این کار در حال حاضر در چه مرحله‌ای است؟
نگارش آن به پایان رسیده و قرار است از سوی نشر نوید شیراز (حلقه نیلوفری) منتشر شود. محور این نمایشنامه اساسا سمبلیک است و از زمان و مکان مشخصی برخوردار نیست.
قصد داشتید در این نمایشنامه به باور هنری آدم‌ها بپردازید؟
بله. علاوه بر این کوشیدم حرمت عشق را در قالب نمایشنامه تبیین کنم.
برای اجرای نمایشنامه در تو تکرار نمی‌شود آن گل سرخ تمهیدی اندیشیده‌اید؟
ببینید. این نمایشنامه همان‌طور که اشاره کردم تا یک ماه دیگر منتشر می‌شود اما از حالا نمی‌توانم بگویم اجرای این کار واقعا شدنی است یا خیر. منظورم این است فعلا که مشورتی در این زمینه با کسی انجام نداده‌ام.
پیش از این هم سه نمایشنامه از شما منتشر شده است.
بله. «شب» که دو بار از شبکه اول پخش شد. «دوست مردم» و دیگری «قالی بافان»که دو بار پیش از انقلاب به چاپ رسید و پس از انقلاب نیز نخستین نمایشی بود که در تلویزیون به نمایش درآمد.
نگارش خاطراتتان به کجا کشید؟
مشغولم. یک سالی هست که نگارش این کار را شروع کرده‌ام اما متاسفانه مدتی کسالت داشتم و این موجب انداختن فاصله و وقفه در این امر شد.
نام احتمالی این کتاب چیست؟
مثلا خاطرات.
با توجه به اینکه در شیراز، شاگردان مشتاقی نسبت به ادبیات داستانی دارید، گرایش جوانان را در این حیطه به چه سمت و سویی می‌بینید؟
آنچه مسلم است جوان‌ها بیشتر دوست دارند کتاب‌های موجود و چاپ شده را از نویسندگان معاصر مطالعه کنند و علاقه‌ای به خواندن کتاب‌هایی در زمینه به عنوان مثال ادبیات پسامدرن ندارند. شاید به این خاطر که در حال حاضر ادبیات آمریکا نیز از شیوه‌های پسامدرن به سمت کارهای چخوفی رفته است.
می‌خواهید بگویید یک بار دیگر در ادبیات داستانی دنیا شاهد روایت‌مداری هستیم؟
دقیقا. چیزی که در کشورهای دیگر به آن می‌گویند سبک بازگشت. ارسال نظر
پربیننده