احمد نامجو
ورود رهبر معظم انقلاب به ماجرای انتصاب اسفندیار رحیم‌مشایی به معاونت اول رئیس‌جمهور و اختلافات پیش آمده در محافل مذهبی و سیاسی و دستور ایشان برای لغو این حکم و در ادامه تبعیت ریاست جمهوری از فرمان رهبر انقلاب اگرچه برای دیگربار نقش تاثیرگذار و فصل‌الخطاب ولی فقیه خردمند و هوشیار نظام جمهوری اسلامی را برجسته کرد اما برخوردار از واقعیت بسیار مهم، سرنوشت‌ساز و تاثیرگذار دیگری در فرآیند تصمیم‌گیری‌های خرد و کلان حکومتی است. نخستین نتیجه ارزشمند این رخداد، آشکار شدن بن‌بست‌ناپذیری تحولات و رویدادهای انقلاب به یمن حضور ولایت فقیه است. بدون شک در ترسیم نظام جمهوری اسلامی از سوی معمار کبیر انقلاب، این مهم در صدر ارکان مهم و اساسی قرار داشته و جایگاه ویژه و ارزشمند آن که منبعث از درک درست و الهی متون شیعی است نیز قطعا به واسطه کاریزمای چنین مرتبه‌ای است. ماجرای چند روز گذشته نیز همانند دیگر رخدادهایی که رهبر معظم انقلاب در سال‌های اخیر اقدام به هدایت‌گری کردند، اینک دیگر این اصل اساسی را آشکار کرد که اساسا با حضور مقام رهبری انقلاب و «ولی فقیه» دیگر نمی‌توان شاهد «بن‌بست» در تحولات و مناسبات تصمیم‌گیری و اجرایی بود. البته در راستای تحقق این موضوع، حضور ولایتمداران و معتقدان راستین به آموزه‌های حکومت دینی نیز بسیار ضروری و حیاتی است. واقعیت بسیار مهم دیگر که مرتبه‌ای بسیار ارزشمند دارد نمودار شدن این اتفاق مبارک است که اینک و پس از سپری شدن برخی بحران‌های تحمیل شده یا خودساخته، جمهوری اسلامی ایران شاهد ملموس‌تر شدن تثبیت عینی و محسوس جایگاه ولی فقیه در تحولات گوناگون نظام است. شاید به واسطه سیر تکاملی انقلاب اسلامي است كه درک اهمیت و شأن بالای ارکان نظام، مستلزم گذشت زمان و وقوع رخدادهای حساس و سرنوشت‌ساز است و به نظر می‌رسد برهه کنونی هنگامه‌ای است برای آگاهی بیشتر همگان از شأن و نقش ولایت فقیه در فیصله بخشیدن به مناقشات. بدون شک تعبیه جایگاه ولایت فقیه و به تبع آن هوشمندی خبرگان در مصداق‌یابی خصوصیات درخور شأن این جایگاه در عالمان و سیاستمداران دینی است که اینک نظام جمهوری اسلامی ایران در سی‌امین سالگرد خود شاهد شکوفایی خردورزی سیاسی – دینی نخبگان از یک‌سو و مرتبه والای آگاهی عمومی در پذیرش این تحول است. سخن از تحول آمد. گزافه نیست اگر گفته شود، اتفاقات روزهای گذشته به مثابه تحولی شگرف در مناسبات سیاسی کشور است. اینک بیش از هر زمان دیگر «جایگاه»ها در حاکمیت دینی مشخص شده است و از سوی دیگر این نکته نیز نباید مغفول بماند که حاکمیت گفتمان سیاسی – اجتماعی چند سال اخیر نقش بسزایی در پیدایش این تحول داشته است؛ گفتمانی که سرمنشأ آن همانی است که جایگاه ولایت فقیه را تجویز می‌کند و قطعاً در هنگامه‌ای چون روزهای اخیر تبار یکسان آن قابل رویت می‌شود. در این باره گفتنی‌ها بسیار است و البته شنیدنی ها، اما این نکته نیز نباید از نظرها پنهان بماند و آن پرهیز از تصمیم‌گیری‌های عجولانه و تفاسیر ناصواب از جهت‌گیری هاست. بدون شک ولایتمداران، آگاه‌ترین عناصر سیاسی این برهه هستند و می‌توان گفت آنان که بدین رکن الهی تمسک نمی‌جویند، یا بی‌بهره از خرد هستند یا اهدافی نادرست دارند. اکسیر ولایت
احمد نامجو
ورود رهبر معظم انقلاب به ماجرای انتصاب اسفندیار رحیم‌مشایی به معاونت اول رئیس‌جمهور و اختلافات پیش آمده در محافل مذهبی و سیاسی و دستور ایشان برای لغو این حکم و در ادامه تبعیت ریاست جمهوری از فرمان رهبر انقلاب اگرچه برای دیگربار نقش تاثیرگذار و فصل‌الخطاب ولی فقیه خردمند و هوشیار نظام جمهوری اسلامی را برجسته کرد اما برخوردار از واقعیت بسیار مهم، سرنوشت‌ساز و تاثیرگذار دیگری در فرآیند تصمیم‌گیری‌های خرد و کلان حکومتی است. نخستین نتیجه ارزشمند این رخداد، آشکار شدن بن‌بست‌ناپذیری تحولات و رویدادهای انقلاب به یمن حضور ولایت فقیه است. بدون شک در ترسیم نظام جمهوری اسلامی از سوی معمار کبیر انقلاب، این مهم در صدر ارکان مهم و اساسی قرار داشته و جایگاه ویژه و ارزشمند آن که منبعث از درک درست و الهی متون شیعی است نیز قطعا به واسطه کاریزمای چنین مرتبه‌ای است. ماجرای چند روز گذشته نیز همانند دیگر رخدادهایی که رهبر معظم انقلاب در سال‌های اخیر اقدام به هدایت‌گری کردند، اینک دیگر این اصل اساسی را آشکار کرد که اساسا با حضور مقام رهبری انقلاب و «ولی فقیه» دیگر نمی‌توان شاهد «بن‌بست» در تحولات و مناسبات تصمیم‌گیری و اجرایی بود. البته در راستای تحقق این موضوع، حضور ولایتمداران و معتقدان راستین به آموزه‌های حکومت دینی نیز بسیار ضروری و حیاتی است. واقعیت بسیار مهم دیگر که مرتبه‌ای بسیار ارزشمند دارد نمودار شدن این اتفاق مبارک است که اینک و پس از سپری شدن برخی بحران‌های تحمیل شده یا خودساخته، جمهوری اسلامی ایران شاهد ملموس‌تر شدن تثبیت عینی و محسوس جایگاه ولی فقیه در تحولات گوناگون نظام است. شاید به واسطه سیر تکاملی انقلاب اسلامي است كه درک اهمیت و شأن بالای ارکان نظام، مستلزم گذشت زمان و وقوع رخدادهای حساس و سرنوشت‌ساز است و به نظر می‌رسد برهه کنونی هنگامه‌ای است برای آگاهی بیشتر همگان از شأن و نقش ولایت فقیه در فیصله بخشیدن به مناقشات. بدون شک تعبیه جایگاه ولایت فقیه و به تبع آن هوشمندی خبرگان در مصداق‌یابی خصوصیات درخور شأن این جایگاه در عالمان و سیاستمداران دینی است که اینک نظام جمهوری اسلامی ایران در سی‌امین سالگرد خود شاهد شکوفایی خردورزی سیاسی – دینی نخبگان از یک‌سو و مرتبه والای آگاهی عمومی در پذیرش این تحول است. سخن از تحول آمد. گزافه نیست اگر گفته شود، اتفاقات روزهای گذشته به مثابه تحولی شگرف در مناسبات سیاسی کشور است. اینک بیش از هر زمان دیگر «جایگاه»ها در حاکمیت دینی مشخص شده است و از سوی دیگر این نکته نیز نباید مغفول بماند که حاکمیت گفتمان سیاسی – اجتماعی چند سال اخیر نقش بسزایی در پیدایش این تحول داشته است؛ گفتمانی که سرمنشأ آن همانی است که جایگاه ولایت فقیه را تجویز می‌کند و قطعاً در هنگامه‌ای چون روزهای اخیر تبار یکسان آن قابل رویت می‌شود. در این باره گفتنی‌ها بسیار است و البته شنیدنی ها، اما این نکته نیز نباید از نظرها پنهان بماند و آن پرهیز از تصمیم‌گیری‌های عجولانه و تفاسیر ناصواب از جهت‌گیری هاست. بدون شک ولایتمداران، آگاه‌ترین عناصر سیاسی این برهه هستند و می‌توان گفت آنان که بدین رکن الهی تمسک نمی‌جویند، یا بی‌بهره از خرد هستند یا اهدافی نادرست دارند. ارسال نظر
پربیننده