مرتضی امیری‌اسفندقه، شاعر کشورمان در حاشیه جلسه نقد و بررسی کتاب «آینه‌کاری سکوت» گفت: ما در سرزمین شعر و شاعری رشد کردیم. از کودکی و در گهواره با شعر آشناییم و شعر در همه زندگی ما جریان دارد. شاعر باید به اطراف خود توجه داشته باشد و از اتفاقات روزمره غفلت نکند. نگاه شاعر این کتاب به هستی حاضر و ناظر است و نسبت به همه چیز شعور دارد و نگاه متفاوت او به طبیعت کتاب را متمایز کرده است. زمانی یک شاعر موفق است که چشم و گوش او باز باشد و با یادگیری ردیف و قافیه صرف، شاعر ساخته نمی‌شود. نیلوفر بختیاری در نگاه هم شاعر است و به جزئیات زندگی توجه دارد. ما در ادبیات پارسی با شعر عاشقانه مخالف نیستیم. شعر عاشقانه‌ای که انسانی باشد، نه نفسانی. البته شاعر نمی‌تواند زیبایی‌های یک پدیده را نادیده بگیرد ولی نباید در ظواهر بماند. امیری درباره استفاده از کلمات در شعر گفت: همه واژه‌ها باید تمیز و طاهر شوند. شاعر تا شاعر است همه واژه‌ها می‌توانند زندگی از سر گیرند. بیایید روزه کلمات بگیریم. در این فصل خانه‌تکانی کلمات خارجی و بی‌معنا را از فرهنگ لغات زبانی خود حذف کنیم. از فرهنگ غربی که پشت این کلمات خود را به ما تحمیل می‌کنند غفلت نکنیم. اصطلاحاتی مانند «اوکی» را می‌توان با کلمات فارسی جایگزین کرد. شعر پارسی شکل و معنا را با هم همزمان دارد و وهن و ناخلف نیست. با گرفتن اینها از شعر (مانند چیزی که در حال حاضر برخی به عنوان شعر به مردم تحویل می‌دهند) نمی‌توان ادبیات را دچار خدشه کرد.