
تئاتر بدون رؤیا
ش. پورصفر: بازی منچستر به قدری غیرقابل درک بود که پس از سوت پایان نیمه اول نسبت به توانایی این تیم تردید کردم، ۴۵ دقیقه بدون نشانی از تیمی که برای صعود باید گل بزند و در آن سو نظم سویای مونتلا که قابل تحسین بود. سویا فضای کافی برای شوت زدن به سمت دروازه دخهآ را پیدا میکرد. چنان که در 2 بازی رفت و برگشت 43 بار دروازه دخهآ را نشانه گرفتند اما فقط ۱۴ شوت آنها در چارچوب بود. پس نکتهای نهفته بود: «مورینیو این فرصت را به شاگردان مونتلا داد تا خودشان را به باکس برسانند و از فاصله ایجاد شده، به سود خود و برای ضدحمله استفاده کنند، چنان که نزدیک بودن ماتیچ به دفاع مرکزی برای بازیسازی از عقب زمین هم حاصل همین حربه بود. مورینیو دوباره به استفاده همزمان از راشفورد و سانچز و لوکاکو رو آورد تا به اصطلاح روی دروازه«خیمه بزنند». کاری که پیشتر با آن توانستند تیم کلوپ را شکار کنند اما اشتباه همین جا بود. مونتلا تراکم میانه میدان تیمش را افزایش داد تا سیستم ۱-۳-۲-۴ منچستر با حضور فلینی به ۳-۳-۴ تغییر کند، به این ترتیب فضای کافی برای تیم منچستر در خلق موقعیت به وجود نیامد و انزونزی، کورهآ، سارابیا و بانگا در بهترین حالت خود موفق به کنترل میانه زمین آن هم در حضور سانچز و راشفورد در 2 گوش شدند. هرچه راشفورد با استارتهایش به جایی نمیرسید، آن طرف زمین هم سانچز با ۴۴ بار از دست دادن توپ بدترین آمار این فصل لیگ قهرمانان را به نام خود ثبت کرد. چه پلانی میتوانست نمایش فوقالعاده ضعیف مورینیو و تیمش را نجات دهد؟ یا بهتر بگویم تاکتیک مناسب برای رویارویی با ترفندهای ایتالیایی چیست؟ 2 تئوریسین برتر اروپا از پاسخ به این سوال عاجز ماندند: مورینیو و پوچتینو. نمایش سویا بینظیر بود. سویا در 2 بازی برابر اتلتیکومادرید و والنسیا مجموعا ۷ بار دروازهاش را باز شده دید اما همه آنها را به باد فراموشی سپرد و سدی که جلوی منچستر ساخت، نشان داد آنها با مراحل حذفی خو گرفتهاند و جلوی تیمهای انگلیسی اعتبار «اسپانیایی» را نشان میدهند. همینطور وینچنزو مونتلا که چند سال پیشتر هم از سوی پپ گوآردیولا حمایت میشد. او با فیورنتینا استعدادش را نشان داد اما انتخاب بد در هدایت تیمها او را خیلی دیرتر سر زبانها آورد ولی با حذف منچستر و از بین بردن رویای قرمز، او نویسنده بهترین درام این فصل لیگ قهرمانان شد: «تئاتری بدون رویا!»
«دوناروما» دوباره سوژه رسانهها شد
از میلان میرود؟
دروازهبان جوان میلان که با شرایطی خاص حاضر به تمدید قرارداد با این تیم شد، بعد از به هم ریختن شرایط دوباره میل به جدایی از تیم پیدا کرده است. جانلوئیجی دوناروما، دروازهبان جوان تیم فوتبال میلان که بعد از صحبتهای بحثبرانگیز بسیار درباره انتقالش تصمیم گرفت در این تیم بماند، دوباره سوژه اصلی رسانهها شده است. در روزهای اخیر مطبوعات ایتالیایی بارها از اوضاع اقتصادی ضعیف میلان نوشتهاند. این تیم در آغاز فصل و با مالک جدید چینیاش سر و صدای زیادی به پا کرد و بازیکنان زیادی را با ارقام بالا به خدمت گرفت اما تا اینجا نتوانسته متناسب با خرج کردنش نتیجه بگیرد. به همین دلیل مطبوعات مدعی شدند این تیم قصد فروش چند بازیکنش را دارد تا کمی وضعیت مالی برایش بیشتر به تعادل برسد. این تیم خودش را کاندیدای قهرمانی نمیبیند و این امید مالکان تیم را که فصل را با ولخرجی آغاز کرده بودند ناامید کرده است. همچنین دوناروما تمایل زیادی به حضور در لیگ قهرمانان داشت و به همین دلیل هم بود که وقتی ولخرجی تیم را دید با این امید که فصل بعد در اروپا هستند قراردادش را تمدید کرد اما حالا که این تیم نتوانسته حضورش در اروپا را تضمین کند، دروازهبان جوان هم دوباره به فکر رفتن افتاده است. مطبوعات ایتالیا مدعی شدند او و مدیر برنامههایش در انتظار رسیدن پیشنهادات و بررسی آنها هستند.