از افتتاح ایستگاه‌های قلهک، میرداماد و شریعتی 70 روز می‌گذرد و هنوز شهروندان مجبورند نفس‌زنان با خیره‌شدن به جای خالی پله‌برقی، پله‌ها را بالا و پایین بروند. بدون‌شک وعده قالیباف هنگام افتتاح این ایستگاه‌ها برای نصب چهل روزه پله‌برقی، مترو سوار‌ها را عصبانی‌تر می‌کند. 28 اردیبهشت‌ماه سال جاری محمدباقر قالیباف طبق روال هر روز قیچی به دست گرفت تا به سیاست روبان و قیچی خود ادامه دهد.او خود را به ایستگاه‌های تازه‌ساز قلهک،میرداماد و شریعتی رساند تا مقابل فلاش دوربین خبرنگاران از اهمیت حمل و نقل عمومی حرف بزند.او در حاشیه این مراسم وقتی با انتقاد خبرنگاران روبه‌رو شد،قول داد پله‌های برقی تا 40 روز دیگربه بهره‌برداری برسد. درست 12 روز دیگر قالیباف به میدان انقلاب رفت تا پس از افتتاح یک ایستگاه نیمه‌کاره دیگر، حرف هایش را درباره اهمیت حمل و نقل عمومی و نقش شهرداری تهران در این حوزه ادامه دهد اما بسیاری از نقص‌ها در ایستگاه میدان انقلاب اسلامی از اشکالات در نصب سنگ‌های دیوارها، عدم نصب پله‌برقی، کامل نشدن بخشی از سقف ایستگاه گرفته تا نصب سنگ‌های دیواره ایستگاه با چسب آکواریوم، چنان انتقاد خبرنگاران را برانگیخت که مجال سخنرانی درباره اهمیت حمل و نقل عمومی را از قالیباف گرفت.او در رویارویی با سؤال خبرنگار «وطن‌امروز» که دلیل شتابزدگی شهرداری تهران در افتتاح پروژه‌ها را پرسيد، گفت: «هیچ شتابزدگی وجود ندارد و خود را مکلف می‌دانیم تا در نخستین فرصتی که امکان سرویس‌دهی به مردم وجود دارد، زمینه‌های فعالیت ایستگاه‌های مترو را فراهم کنیم». شهردار تهران این‌طور به حرف‌هایش ادامه داد: «در حالی که مردم شرق تهران از امروز می‌توانند از میدان شهدا تا میدان انقلاب را ظرف 12 دقیقه با مترو طی کنند، چرا باید برای زیباسازی و چمن میدان بالای ایستگاه دو ماه پروژه را به تاخیر بیندازیم یا در حالی که 150 هزار نفر امکان جابه‌جایی روزانه در این خط وجود دارد به دلیل نداشتن پله‌برقی، پروژه را یک ماه معطل بگذاریم». قالیباف در این حال وعده خود را بار دیگر و با قاطعیت بیشتر تکرار کرد: «در زمان افتتاح پروژه ایستگاه قلهک و میرداماد در خط یک وعده دادیم که پله‌برقی این ایستگاه‌ها ظرف 40 روز نصب شود و اگر به این ایستگاه‌ها مراجعه کنید، متوجه نصب پله‌ها در سه شیفت کاری می‌شوید». وی در پاسخ به این سؤال که موضوع کیفیت بخش‌های مختلف مترو چقدر مهم است و لق بودن سنگ‌های دیوار‌های ورودی قابل توجیه نیست، توضیح داد: «قطعا نقص‌های زیادی در چنین پروژه‌ای وجود دارد اما همه پیمانکاران مترو در ایستگاه‌ها، ضمانت‌های یک ساله برای کار خود دارند و مکلفند ظرف این مدت نقایص بخش مربوط به خود را برطرف کنند». قالیباف تاکید کرد: «هیچ عجله‌ای برای افتتاح هیچ پروژه‌ای بدون رعایت کردن استانداردها، ایمنی و ظرفیت‌های لازم برای استفاده شهروندان نداریم». این سؤال «وطن‌امروز» به قدری برای قالیباف مهم بود که در سایت شخصی‌اش هم به آن اشاره کرد و نوشت: «تعلیق خدمت‌رسانی به مردم را به خاطر چند ایراد ظاهری شایسته نمی‌دانم.» اما عجیب است شهردار تهران چطور نبود پله‌برقی را ایراد ظاهری می‌داند! امروز 68 روز از وعده قالیباف می‌گذرد اما خبری از پله‌برقی در این ایستگاه‌ها نیست.نه تنها از پله‌برقی خبری نیست بلکه به پیشنهاد شهردار تهران روز گذشته به این ایستگاه‌ها سر زدیم تا تعطیلی کار را از نزدیک مشاهده کنیم. این اوضاع چندان تعجب‌برانگیز نبود چون سال‌هاست تهرانی‌ها به خلف وعده‌های شهردار تهران که به دنبال حرف‌های نسنجیده او شکل می‌گیرد، عادت کرده‌اند. جعفر ربیعی، مدیر عامل شرکت بهره‌برداری مترو در پاسخ به علت تاخیر در نصب پله‌برقی اظهارنظری نکرد و تنها گفت: «من چنین قولی به شهروندان ندادم، بهتر است از آقای قالیباف سؤال کنید که چنین قولی داده است». او در حالی اعلام کرد که پله‌برقی به شرکت بهره‌برداری مترو ارتباطی ندارد و به همین دلیل در این زمینه حرفی نمی‌زند که بار‌ها در این‌باره مصاحبه کرده و حتی از طریق روابط عمومی شرکت متبوعش گفت و گو‌های خود را در این زمینه به رسانه‌ها ارسال کرده است. او هنگام نصب بلندترین پله‌برقی کشور در انعکاس این خبر از مدیرعامل شرکت مترو پیشی گرفت و در متنی که به همه رسانه‌ها ارسال کرد، نوشت: «پله‌های برقی ایستگاه‌های میرداماد، دکتر شریعتی و قلهک نیز در حال نصب است که بزودی راه‌اندازی خواهد شد. تاکنون 67 دستگاه پله‌برقی در خط یک، 97 دستگاه در خط دو، 12 دستگاه در خط 4 و 29 دستگاه پله‌برقی در خط 5 بهره‌برداری شده است». ربیعی اعلام کرد: «به منظور سهولت تردد مسافران خط 4 در ایستگاه دروازه دولت 2دستگاه پله‌برقی دیگر به بهره‌برداری رسید و با احتساب این دو پله‌برقی، مجموع پله‌برقی‌های فعال در این ایستگاه به 10 دستگاه افزایش یافت». به گزارش روابط عمومی شرکت بهره‌برداری راه‌آهن شهری تهران این دو دستگاه پله‌برقی با ارتفاع 5/15 متر بلندترین پله‌برقی‌های نصب شده در ایران است که دسترسی آسان مسافران را از سکوی جنوبی خط 4 در ایستگاه دروازه دولت به سالن فروش بلیت و بالعکس فراهم می‌سازد.
بنا بر این گزارش، ربیعی در پاسخ به سؤال خبرنگار «وطن‌امروز» درباره نصب پله برقی ایستگاه‌های تازه تأسیس اعلام می‌کند هرگز درباره پله‌برقی اظهارنظری نکرده چون این امر به شرکت بهره‌برداری مترو ارتباطی ندارد! می‌توان حدس زد ربیعی هم مانند بسیاری از مسؤولان شهرداری تهران هرگاه به دستاوردی برمی‌خورد، آن را ثمره فعالیت خود دانسته و دنبال خبرنگار برای انعکاس حرف‌هایش می‌گردد اما زمانی که پروژه‌ای به بن‌بست می‌رسد با فرستادن توپ به زمین دیگری، خود را از انتقاد رسانه‌ها مصون می‌دارد. محسن هاشمی، مدیرعامل شرکت مترو که در رویارویی با رسانه‌ها چهره پاسخگویی از خود ساخته است، دولت را در تاخیر در احداث پله‌برقی مقصر می‌داند: «به علت عدم کمک‌های مالی دولت به مترو، بدهی ما به گمرک زیاد شده است. به همین دلیل الان یک قطار و 12 واگن تجهیزات خط 4، پله‌برقی ایستگاه انقلاب و شریعتی تجهیزات دیگر ما در گمرک مانده است». هاشمی دلیل دیگری هم برای محقق نشدن وعده قالیباف داشت: «پله‌های برقی را از یک شرکت اتریشی خریدیم و برای نصب و تست آن باید نمایندگان این شرکت به تهران بیایند و به دلیل اینکه ورود خارجی‌ها به کشور دشوار شده و دولت به سختی ویزا می‌دهد، کار ما به مشکل برخورده است». تهیه پله‌برقی از یک شرکت خارجی در شرایطی که کشور از پله‌های شکوفایی در حوزه صنعت بالامی رود، دردآور است.
آیا از نگاه مسؤولان مترو، صنعتگران کشور ما قادر به ساخت پله‌برقی نیستند که باید چنین وابستگی به کشور‌های غربی را تحمل کنیم. بعید به نظر می‌رسد به فرض وجود مشکلاتی که از سوی هاشمی مطرح شد، قالیباف از آنها بی‌خبر باشد. پس این سؤال جدی هنوز مطرح است که چرا شهردار تهران وعده انجام کارهایی را که توان انجام آنها را ندارد به شهروندان می‌دهد. بدون‌شک قالیباف هنگام بیان هر قولی به شهروندان رویه فرستادن توپ به زمین دولت را در ذهن خود مرور کرده و با این راهکار هم خود را از اتهام بدقولی مبرا می‌کند و هم به سهم‌خواهی از دولت دست می‌یابد. مترو با پول همه شهروندان پیش می‌رود و اینکه همه شهروندان از پیر و جوان حق دارند از آن استفاده کنند، انتظار بی‌جایی به نظر نمی‌رسد. اگر شرکت مترو و مدیریت شهری قادر به پیشبرد این مسؤولیت نیستند سپردن مترو به دولت می‌تواند چنین مشکلاتی را برای همیشه حل کند. البته در صورت تحقق این موضوع یکی از ابزار‌های مدیریت شهری در به چالش کشیدن دولت از دست می‌رود.
خلف‌وعده نصب پله‌برقی در ایستگاه‌های جدید خط یک مترو
ایست در پله اول!
از افتتاح ایستگاه‌های قلهک، میرداماد و شریعتی 70 روز می‌گذرد و هنوز شهروندان مجبورند نفس‌زنان با خیره‌شدن به جای خالی پله‌برقی، پله‌ها را بالا و پایین بروند. بدون‌شک وعده قالیباف هنگام افتتاح این ایستگاه‌ها برای نصب چهل روزه پله‌برقی، مترو سوار‌ها را عصبانی‌تر می‌کند. 28 اردیبهشت‌ماه سال جاری محمدباقر قالیباف طبق روال هر روز قیچی به دست گرفت تا به سیاست روبان و قیچی خود ادامه دهد.او خود را به ایستگاه‌های تازه‌ساز قلهک،میرداماد و شریعتی رساند تا مقابل فلاش دوربین خبرنگاران از اهمیت حمل و نقل عمومی حرف بزند.او در حاشیه این مراسم وقتی با انتقاد خبرنگاران روبه‌رو شد،قول داد پله‌های برقی تا 40 روز دیگربه بهره‌برداری برسد. درست 12 روز دیگر قالیباف به میدان انقلاب رفت تا پس از افتتاح یک ایستگاه نیمه‌کاره دیگر، حرف هایش را درباره اهمیت حمل و نقل عمومی و نقش شهرداری تهران در این حوزه ادامه دهد اما بسیاری از نقص‌ها در ایستگاه میدان انقلاب اسلامی از اشکالات در نصب سنگ‌های دیوارها، عدم نصب پله‌برقی، کامل نشدن بخشی از سقف ایستگاه گرفته تا نصب سنگ‌های دیواره ایستگاه با چسب آکواریوم، چنان انتقاد خبرنگاران را برانگیخت که مجال سخنرانی درباره اهمیت حمل و نقل عمومی را از قالیباف گرفت.او در رویارویی با سؤال خبرنگار «وطن‌امروز» که دلیل شتابزدگی شهرداری تهران در افتتاح پروژه‌ها را پرسيد، گفت: «هیچ شتابزدگی وجود ندارد و خود را مکلف می‌دانیم تا در نخستین فرصتی که امکان سرویس‌دهی به مردم وجود دارد، زمینه‌های فعالیت ایستگاه‌های مترو را فراهم کنیم». شهردار تهران این‌طور به حرف‌هایش ادامه داد: «در حالی که مردم شرق تهران از امروز می‌توانند از میدان شهدا تا میدان انقلاب را ظرف 12 دقیقه با مترو طی کنند، چرا باید برای زیباسازی و چمن میدان بالای ایستگاه دو ماه پروژه را به تاخیر بیندازیم یا در حالی که 150 هزار نفر امکان جابه‌جایی روزانه در این خط وجود دارد به دلیل نداشتن پله‌برقی، پروژه را یک ماه معطل بگذاریم». قالیباف در این حال وعده خود را بار دیگر و با قاطعیت بیشتر تکرار کرد: «در زمان افتتاح پروژه ایستگاه قلهک و میرداماد در خط یک وعده دادیم که پله‌برقی این ایستگاه‌ها ظرف 40 روز نصب شود و اگر به این ایستگاه‌ها مراجعه کنید، متوجه نصب پله‌ها در سه شیفت کاری می‌شوید». وی در پاسخ به این سؤال که موضوع کیفیت بخش‌های مختلف مترو چقدر مهم است و لق بودن سنگ‌های دیوار‌های ورودی قابل توجیه نیست، توضیح داد: «قطعا نقص‌های زیادی در چنین پروژه‌ای وجود دارد اما همه پیمانکاران مترو در ایستگاه‌ها، ضمانت‌های یک ساله برای کار خود دارند و مکلفند ظرف این مدت نقایص بخش مربوط به خود را برطرف کنند». قالیباف تاکید کرد: «هیچ عجله‌ای برای افتتاح هیچ پروژه‌ای بدون رعایت کردن استانداردها، ایمنی و ظرفیت‌های لازم برای استفاده شهروندان نداریم». این سؤال «وطن‌امروز» به قدری برای قالیباف مهم بود که در سایت شخصی‌اش هم به آن اشاره کرد و نوشت: «تعلیق خدمت‌رسانی به مردم را به خاطر چند ایراد ظاهری شایسته نمی‌دانم.» اما عجیب است شهردار تهران چطور نبود پله‌برقی را ایراد ظاهری می‌داند! امروز 68 روز از وعده قالیباف می‌گذرد اما خبری از پله‌برقی در این ایستگاه‌ها نیست.نه تنها از پله‌برقی خبری نیست بلکه به پیشنهاد شهردار تهران روز گذشته به این ایستگاه‌ها سر زدیم تا تعطیلی کار را از نزدیک مشاهده کنیم. این اوضاع چندان تعجب‌برانگیز نبود چون سال‌هاست تهرانی‌ها به خلف وعده‌های شهردار تهران که به دنبال حرف‌های نسنجیده او شکل می‌گیرد، عادت کرده‌اند. جعفر ربیعی، مدیر عامل شرکت بهره‌برداری مترو در پاسخ به علت تاخیر در نصب پله‌برقی اظهارنظری نکرد و تنها گفت: «من چنین قولی به شهروندان ندادم، بهتر است از آقای قالیباف سؤال کنید که چنین قولی داده است». او در حالی اعلام کرد که پله‌برقی به شرکت بهره‌برداری مترو ارتباطی ندارد و به همین دلیل در این زمینه حرفی نمی‌زند که بار‌ها در این‌باره مصاحبه کرده و حتی از طریق روابط عمومی شرکت متبوعش گفت و گو‌های خود را در این زمینه به رسانه‌ها ارسال کرده است. او هنگام نصب بلندترین پله‌برقی کشور در انعکاس این خبر از مدیرعامل شرکت مترو پیشی گرفت و در متنی که به همه رسانه‌ها ارسال کرد، نوشت: «پله‌های برقی ایستگاه‌های میرداماد، دکتر شریعتی و قلهک نیز در حال نصب است که بزودی راه‌اندازی خواهد شد. تاکنون 67 دستگاه پله‌برقی در خط یک، 97 دستگاه در خط دو، 12 دستگاه در خط 4 و 29 دستگاه پله‌برقی در خط 5 بهره‌برداری شده است». ربیعی اعلام کرد: «به منظور سهولت تردد مسافران خط 4 در ایستگاه دروازه دولت 2دستگاه پله‌برقی دیگر به بهره‌برداری رسید و با احتساب این دو پله‌برقی، مجموع پله‌برقی‌های فعال در این ایستگاه به 10 دستگاه افزایش یافت». به گزارش روابط عمومی شرکت بهره‌برداری راه‌آهن شهری تهران این دو دستگاه پله‌برقی با ارتفاع 5/15 متر بلندترین پله‌برقی‌های نصب شده در ایران است که دسترسی آسان مسافران را از سکوی جنوبی خط 4 در ایستگاه دروازه دولت به سالن فروش بلیت و بالعکس فراهم می‌سازد.
بنا بر این گزارش، ربیعی در پاسخ به سؤال خبرنگار «وطن‌امروز» درباره نصب پله برقی ایستگاه‌های تازه تأسیس اعلام می‌کند هرگز درباره پله‌برقی اظهارنظری نکرده چون این امر به شرکت بهره‌برداری مترو ارتباطی ندارد! می‌توان حدس زد ربیعی هم مانند بسیاری از مسؤولان شهرداری تهران هرگاه به دستاوردی برمی‌خورد، آن را ثمره فعالیت خود دانسته و دنبال خبرنگار برای انعکاس حرف‌هایش می‌گردد اما زمانی که پروژه‌ای به بن‌بست می‌رسد با فرستادن توپ به زمین دیگری، خود را از انتقاد رسانه‌ها مصون می‌دارد. محسن هاشمی، مدیرعامل شرکت مترو که در رویارویی با رسانه‌ها چهره پاسخگویی از خود ساخته است، دولت را در تاخیر در احداث پله‌برقی مقصر می‌داند: «به علت عدم کمک‌های مالی دولت به مترو، بدهی ما به گمرک زیاد شده است. به همین دلیل الان یک قطار و 12 واگن تجهیزات خط 4، پله‌برقی ایستگاه انقلاب و شریعتی تجهیزات دیگر ما در گمرک مانده است». هاشمی دلیل دیگری هم برای محقق نشدن وعده قالیباف داشت: «پله‌های برقی را از یک شرکت اتریشی خریدیم و برای نصب و تست آن باید نمایندگان این شرکت به تهران بیایند و به دلیل اینکه ورود خارجی‌ها به کشور دشوار شده و دولت به سختی ویزا می‌دهد، کار ما به مشکل برخورده است». تهیه پله‌برقی از یک شرکت خارجی در شرایطی که کشور از پله‌های شکوفایی در حوزه صنعت بالامی رود، دردآور است.
آیا از نگاه مسؤولان مترو، صنعتگران کشور ما قادر به ساخت پله‌برقی نیستند که باید چنین وابستگی به کشور‌های غربی را تحمل کنیم. بعید به نظر می‌رسد به فرض وجود مشکلاتی که از سوی هاشمی مطرح شد، قالیباف از آنها بی‌خبر باشد. پس این سؤال جدی هنوز مطرح است که چرا شهردار تهران وعده انجام کارهایی را که توان انجام آنها را ندارد به شهروندان می‌دهد. بدون‌شک قالیباف هنگام بیان هر قولی به شهروندان رویه فرستادن توپ به زمین دولت را در ذهن خود مرور کرده و با این راهکار هم خود را از اتهام بدقولی مبرا می‌کند و هم به سهم‌خواهی از دولت دست می‌یابد. مترو با پول همه شهروندان پیش می‌رود و اینکه همه شهروندان از پیر و جوان حق دارند از آن استفاده کنند، انتظار بی‌جایی به نظر نمی‌رسد. اگر شرکت مترو و مدیریت شهری قادر به پیشبرد این مسؤولیت نیستند سپردن مترو به دولت می‌تواند چنین مشکلاتی را برای همیشه حل کند. البته در صورت تحقق این موضوع یکی از ابزار‌های مدیریت شهری در به چالش کشیدن دولت از دست می‌رود.
ارسال نظر
پربیننده