بنت‌الهدی صدر: کورش زارعی، بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر که اخیرا نمایش «پرنیان هفت‌رنگ» را روی صحنه داشت، در گفت‌وگو‌یی با «وطن‌امروز» از دغدغه‌هایش درباره برگزاری جشنواره آیینی ـ سنتی می‌گوید. با وی گپی داشتیم که بخشی از آن را در ادامه می‌خوانید.
جشنواره تئاتر آیینی – سنتی در راه است. این نوع جشنواره‌ها می‌تواند سهم بسزایی در ماندگاری آیین‌ها و سنت‌های ایرانی داشته باشد. نظر شما در این باره چیست؟
کاملا موافقم. توانمندی تئاتر بسیار زیاد است. برگزاری هر جشنواره‌ای چراغ تئاتر را در همان موضوع روشن نگه می‌دارد. مثلا جشنواره رضوی، توانایی و دغدغه هنرمندان را درباره امام رضا(ع) به تصویر می‌کشد و عقاید مختلفی را روی صحنه مطرح کرده و نقد و بررسی می‌کند یا جشنواره آیین‌های عاشورایی همین تاثیر را دارد.
فکر می‌کنید رویکرد چنین جشنواره‌هایی باید چگونه باشد؟
مسؤولان همواره باید به برگزاری این جشنواره‌ها بها دهند. این بسیار مهم است که مسائل جدیدی در هر جشنواره مطرح شود. اگر قرار باشد هر سال همان آیین‌ها و سنت‌هایی که بسیار شناخته شده و معروف هستند بیان شوند، تئاتر آیینی ـ سنتی ما تا سال‌ها درجا می‌زند و در یک دور تسلسل باطل می‌افتد. از طرفی کشور وسیع ایران در هر گوشه‌ای دارای آیین‌ها و سنت‌های جالب و درخور توجهی است که قابلیت تبدیل شدن به نمایش‌های زیبایی را دارد. بنابراین خوب است در جشنواره تئاترهای آیینی- سنتی، این نکته را لحاظ کنیم و برای آن امتیازی در نظر بگیریم تا هر سال موضوعات تازه و بکری در جشنواره اجرا شود و روی صحنه به نمایش درآید.
به‌عنوان مثال چه سنت‌هایی هیچگاه در تئاتر مورد بررسی قرار نگرفته‌اند؟
مثلا آیین شوشی که یکی از آیین‌های کهن است و در قشم وجود دارد. اخیرا با دکتر صالح‌پور صحبت می‌کردم که گفتند این آیین توسط یک خانم پژوهشگر فرانسوی به صورت مقاله‌ای درآمده و در آن سوی آب‌ها هم سروصدای بسیاری بپا کرده است. این آیین‌ها مال ما ایرانیان است اما دیگران به راحتی می‌آیند و این گنجینه عظیم ملی را از آن خودشان می‌کنند. ما نباید به خیمه‌شب‌بازی یا مبارک اکتفا کنیم چرا که نمایش‌های آیینی و سنتی ما به اینها خلاصه نمی‌شود. مبارک و خیمه‌شب‌بازی هم در آیین و سنت ما هستند اما همه سنت و آیین ما را تشکیل نمی‌دهند. هنر نمایش و تئاتر حرکتی رو به جلو می‌طلبد.
چرا امروز در زمینه نمایش‌های سنتی نیروی کمتری داریم؟
متاسفانه این موضوع بیشتر به علاقه‌مندی نیروهای جوان برمی‌گردد. نگاه نسل امروز به سمت پربار کردن این نوع نمایش نیست، چرا که آنها بیشتر به سمت نمایش‌های مدرن روی می‌آورند و به این نوع سوژه‌ها علاقه‌مندی نشان می‌دهند البته مرکز هنرهای نمایشی هم وظیفه دارد راه را برای حرکت در این مسیر روشن‌تر کند تا استعدادهای تئاتر این مسیر را بازتر ببینند و آن را بیشتر از قبل مورد توجه قرار دهند. این قضیه یک همکاری متقابل می‌طلبد و باید در این مسیر بیشتر تلاش کرد.
در جشنواره امسال شما هم نمایشی دارید؟
نه، متاسفانه ندارم.
گفت‌وگو با کورش زارعی، کارگردان تئاتر
تئاتر، حرکتی رو به جلو می‌طلبد
بنت‌الهدی صدر: کورش زارعی، بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر که اخیرا نمایش «پرنیان هفت‌رنگ» را روی صحنه داشت، در گفت‌وگو‌یی با «وطن‌امروز» از دغدغه‌هایش درباره برگزاری جشنواره آیینی ـ سنتی می‌گوید. با وی گپی داشتیم که بخشی از آن را در ادامه می‌خوانید.
جشنواره تئاتر آیینی – سنتی در راه است. این نوع جشنواره‌ها می‌تواند سهم بسزایی در ماندگاری آیین‌ها و سنت‌های ایرانی داشته باشد. نظر شما در این باره چیست؟
کاملا موافقم. توانمندی تئاتر بسیار زیاد است. برگزاری هر جشنواره‌ای چراغ تئاتر را در همان موضوع روشن نگه می‌دارد. مثلا جشنواره رضوی، توانایی و دغدغه هنرمندان را درباره امام رضا(ع) به تصویر می‌کشد و عقاید مختلفی را روی صحنه مطرح کرده و نقد و بررسی می‌کند یا جشنواره آیین‌های عاشورایی همین تاثیر را دارد.
فکر می‌کنید رویکرد چنین جشنواره‌هایی باید چگونه باشد؟
مسؤولان همواره باید به برگزاری این جشنواره‌ها بها دهند. این بسیار مهم است که مسائل جدیدی در هر جشنواره مطرح شود. اگر قرار باشد هر سال همان آیین‌ها و سنت‌هایی که بسیار شناخته شده و معروف هستند بیان شوند، تئاتر آیینی ـ سنتی ما تا سال‌ها درجا می‌زند و در یک دور تسلسل باطل می‌افتد. از طرفی کشور وسیع ایران در هر گوشه‌ای دارای آیین‌ها و سنت‌های جالب و درخور توجهی است که قابلیت تبدیل شدن به نمایش‌های زیبایی را دارد. بنابراین خوب است در جشنواره تئاترهای آیینی- سنتی، این نکته را لحاظ کنیم و برای آن امتیازی در نظر بگیریم تا هر سال موضوعات تازه و بکری در جشنواره اجرا شود و روی صحنه به نمایش درآید.
به‌عنوان مثال چه سنت‌هایی هیچگاه در تئاتر مورد بررسی قرار نگرفته‌اند؟
مثلا آیین شوشی که یکی از آیین‌های کهن است و در قشم وجود دارد. اخیرا با دکتر صالح‌پور صحبت می‌کردم که گفتند این آیین توسط یک خانم پژوهشگر فرانسوی به صورت مقاله‌ای درآمده و در آن سوی آب‌ها هم سروصدای بسیاری بپا کرده است. این آیین‌ها مال ما ایرانیان است اما دیگران به راحتی می‌آیند و این گنجینه عظیم ملی را از آن خودشان می‌کنند. ما نباید به خیمه‌شب‌بازی یا مبارک اکتفا کنیم چرا که نمایش‌های آیینی و سنتی ما به اینها خلاصه نمی‌شود. مبارک و خیمه‌شب‌بازی هم در آیین و سنت ما هستند اما همه سنت و آیین ما را تشکیل نمی‌دهند. هنر نمایش و تئاتر حرکتی رو به جلو می‌طلبد.
چرا امروز در زمینه نمایش‌های سنتی نیروی کمتری داریم؟
متاسفانه این موضوع بیشتر به علاقه‌مندی نیروهای جوان برمی‌گردد. نگاه نسل امروز به سمت پربار کردن این نوع نمایش نیست، چرا که آنها بیشتر به سمت نمایش‌های مدرن روی می‌آورند و به این نوع سوژه‌ها علاقه‌مندی نشان می‌دهند البته مرکز هنرهای نمایشی هم وظیفه دارد راه را برای حرکت در این مسیر روشن‌تر کند تا استعدادهای تئاتر این مسیر را بازتر ببینند و آن را بیشتر از قبل مورد توجه قرار دهند. این قضیه یک همکاری متقابل می‌طلبد و باید در این مسیر بیشتر تلاش کرد.
در جشنواره امسال شما هم نمایشی دارید؟
نه، متاسفانه ندارم.
ارسال نظر
پربیننده