پس از حملات 11 سپتامبر 2001 جورج بوش برای اینکه مجوز لازم را برای حمله و لشکرکشی به خاورمیانه به دست بیاورد، لایحهای را به کنگره برد و تحت عنوان قانون وطنپرستی زمینههای یک حمله بزرگ نظامی را به خاورمیانه فراهم کرد. در آن سال طرح بوش به دلیل حساسیتهای بالایی که پس از حملات 11 سپتامبر در جامعه آمریکا به وجود آمده بود و نگرانیهای فراوانی که وجود داشت، با اکثریت قاطع در کنگره به تصویب رسید و با 99 رای موافق و تنها یک رای مخالف، بوش مجوز لازم را برای لشکرکشیهای خود به خاور میانه به دست آورد. روس فاین گولد، سناتور ایالت ویسکانسین تنها سناتوری بود که به این لایحه رای منفی داد و با جدیت نیز از نظر خود دفاع کرد؛ اگرچه اکثریت قاطع کنگره او را مورد تمسخر قرار داد و در بسیاری از رسانهها از او چهرهای منفی ترسیم شد که علاقهای به هویت آمریکایی خویش ندارد. او درلوایح بعدی ارائه شده از سوی دولت بوش برای افزایش اختیارات اعزام سربازان و گسترش دامنه جنگ نیز تنها سناتوری بود که مخالفت خود را اعلام کرد و در تمام این موارد، استدلال او این بود که لشکرکشی به اقصی نقاط جهان تحت عنوان مبارزه با تروریسم هیچ منطق روشنی را در پی نخواهد داشت و به گرفتاریهای عظیم آمریکا در مناطق مختلف منجر خواهد شد؛ گرفتاریهایی که در ویتنام تجربه شده بود و کسانی چون فاین گلد عملا نمیخواستند کشورشان در این مخمصه گرفتار شود. او اخیرا در مصاحبهای مفصل با مجله نیشن به افشای بسیاری از فشارهای وارد شده به او پس از رای منفی به لایحه بوش پرداخته است و علاوه بر این خود نیز اعتراف میکند که تافته جدا بافته شدن در روزهایی که همه از جنگ و انتقام سخن میگفتند، عملا دشواریهای فراوانی داشته، اما شاید حالا که آمریکا در عراق نتیجه خاصی نگرفته و در افغانستان نیز زمینگیر شده، بسیاری به حقانیت مواضع او ایمان آورده باشند و ذات واقعی دیدگاه او را دریافته باشند.
فاین گلد پس از همه این سالها میگوید که هر روز آمریکاییها با اخباری جدید از افزایش حضور نظامی کشورشان در افغانستان بیدار میشوند، آمار کشتههای آمریکا در افغانستان هر روز افزایش مییابد و تمام کش و قوسهای صورت گرفته و تلاشهای انجام شده چه در دوران بوش و چه حالا در دوران اوباما به هیچ نتیجه روشنی در این کشور منجر نشده است و تازه اوباما بعد از همه این تلاشها میگوید پیروزی در افغانستان هدفی نیست که بتوان به این زودیها به آن دست پیدا کرد و خلاصه خود اوباما نیز به گرفتاریهای بزرگش در افغانستان اعتراف میکند. اوباما و یارانش در کاخ سفید معتقدند ادامه حضور نظامی در افغانستان در مجموع میتواند در بلند مدت به نفع مصالح ملی ایالات متحده و اروپا تمام شود و به همین دلیل است که به صرف هزینههای گزاف اعزام نیرو و تجهیزات به درههای صعبالعبور افغانستان ادامه میدهند. فاین گلد، اما شدیدا این موضع را نفی میکند و هنوز هم بر سر همان حرف هشت سال پیش خود مانده و میگوید آمریکا و ناتو در قبرستان افغانستان پرسه میزنند. از نظر او عملیات نظامی اخیر در استان هلمند در جنوب افغانستان نه تنها مشکلی را رفع نمیکند، بلکه گسترش دامنه اشغال بهپاکستان و به تبع آن افزایش گرفتاریهای نظامی آمریکا و ناتو را در پی خواهد داشت.
فاین گلد که یکی از اعضای کمیته امنیت و روابط خارجی ایالات متحده است اخیرا نیز از ریچارد هالبروک، نماینده ویژه آمریکا در مسائل افغانستان و پاکستان سوالاتی را مطرح کرده و او را به خاطر دفاع بیپروا از سیاستهای افزایش نیرو درافغانستان مورد انتقاد قرار داده است. به اعتقاد او افزایش نیرو در افغانستان تا سطح 70 هزار نیرو گریبان آمریکا در هر دو کشور را خواهد گرفت و دردسرهای بیشتری را چه به لحاظ سیاسی و چه نظامی برای اوباما در پی خواهد داشت. اوباما دقیقا به روشنی دشواریهای کار در افغانستان و مبارزه با طالبان را درک نکرده و هنوز هم گمان میکند، میتواند به مشورتهای ارائه شده از سوی نزدیکانش و امثال رابرت گیتس اعتماد کند.
روس فاین گلد، همچنان یکی از منتقدان سرسخت جنگ در مجلس آمریکا به حساب میآید و بیهیچ ترسی، تک و تنها به انتقاد از پنتاگون میپردازد و هنوز هم به همان منطق روزهای آغازین جنگ متکی است و به عبارتی دیگر جنس سوالات او هیچ تغییری نکرده است، اما در مقابل هرچه جنگ بیشتر پیش میرود، مواضع روشن اوبیشتر مورد توجه قرار میگیرد و توجه رسانهها به او بیشر و بیشتر میشود. هنوز هم در راهروهای کنگره آمریکا جنگ در افغانستان موضوعی است که به وفور مورد بحث قرار میگیرد و هنوز هم البته بسیاری از نمایندگان از افزایش تعداد سربازان در خاک این کشور حمایت میکنند، اما فاین گلد معتقد است آنها ندانسته در حال تکرار همان اشتباهی هستند که بوش در عراق مرتکب شد و تا آنجایی که میتوانست نیروهایش را در گوشه و کنار افزایش داد تا بتواند بر اوضاع مسلط شود، اما آنقدر شرایط وخیم شد و خشونت در عراق به اوج خود رسید که بوش مجبور شد برای برقراری امنیت در عراق به خود عراقیها متوسل شود. اینجا در افغانستان نیز تا خود افغانها بر اوضاع داخلیشان مسلط نشوند و زمام واقعی امور را در اختیار نگیرند، ظاهرا افزايش فصلی نیروهای آمریکایی نمیتواند کاری برای امنیت و ثبات این کشور انجام دهد. هشت سال از آن جلسه معروف کنگره برای تصویب لایحه جورج بوش برای مبارزه با تروریسم گذشته است و هنوز هم نام روسفاین گلد به عنوان تنها سناتوری که با این طرح مخالفت کرد در اذهان باقی مانده است، اما شاید حالا بعد از گذشت سالها میتوان به منطق واقعی افکار این سناتور دگر اندیش پی برد و عمق نگاه او را به جنگطلبی سران آمریکا تشخیص داد.
منبع: The Nation پرسه در قبرستان افغان ها
تنها سناتوری که با حمله به کابل مخالفت کرد
پس از حملات 11 سپتامبر 2001 جورج بوش برای اینکه مجوز لازم را برای حمله و لشکرکشی به خاورمیانه به دست بیاورد، لایحهای را به کنگره برد و تحت عنوان قانون وطنپرستی زمینههای یک حمله بزرگ نظامی را به خاورمیانه فراهم کرد. در آن سال طرح بوش به دلیل حساسیتهای بالایی که پس از حملات 11 سپتامبر در جامعه آمریکا به وجود آمده بود و نگرانیهای فراوانی که وجود داشت، با اکثریت قاطع در کنگره به تصویب رسید و با 99 رای موافق و تنها یک رای مخالف، بوش مجوز لازم را برای لشکرکشیهای خود به خاور میانه به دست آورد. روس فاین گولد، سناتور ایالت ویسکانسین تنها سناتوری بود که به این لایحه رای منفی داد و با جدیت نیز از نظر خود دفاع کرد؛ اگرچه اکثریت قاطع کنگره او را مورد تمسخر قرار داد و در بسیاری از رسانهها از او چهرهای منفی ترسیم شد که علاقهای به هویت آمریکایی خویش ندارد. او درلوایح بعدی ارائه شده از سوی دولت بوش برای افزایش اختیارات اعزام سربازان و گسترش دامنه جنگ نیز تنها سناتوری بود که مخالفت خود را اعلام کرد و در تمام این موارد، استدلال او این بود که لشکرکشی به اقصی نقاط جهان تحت عنوان مبارزه با تروریسم هیچ منطق روشنی را در پی نخواهد داشت و به گرفتاریهای عظیم آمریکا در مناطق مختلف منجر خواهد شد؛ گرفتاریهایی که در ویتنام تجربه شده بود و کسانی چون فاین گلد عملا نمیخواستند کشورشان در این مخمصه گرفتار شود. او اخیرا در مصاحبهای مفصل با مجله نیشن به افشای بسیاری از فشارهای وارد شده به او پس از رای منفی به لایحه بوش پرداخته است و علاوه بر این خود نیز اعتراف میکند که تافته جدا بافته شدن در روزهایی که همه از جنگ و انتقام سخن میگفتند، عملا دشواریهای فراوانی داشته، اما شاید حالا که آمریکا در عراق نتیجه خاصی نگرفته و در افغانستان نیز زمینگیر شده، بسیاری به حقانیت مواضع او ایمان آورده باشند و ذات واقعی دیدگاه او را دریافته باشند.
فاین گلد پس از همه این سالها میگوید که هر روز آمریکاییها با اخباری جدید از افزایش حضور نظامی کشورشان در افغانستان بیدار میشوند، آمار کشتههای آمریکا در افغانستان هر روز افزایش مییابد و تمام کش و قوسهای صورت گرفته و تلاشهای انجام شده چه در دوران بوش و چه حالا در دوران اوباما به هیچ نتیجه روشنی در این کشور منجر نشده است و تازه اوباما بعد از همه این تلاشها میگوید پیروزی در افغانستان هدفی نیست که بتوان به این زودیها به آن دست پیدا کرد و خلاصه خود اوباما نیز به گرفتاریهای بزرگش در افغانستان اعتراف میکند. اوباما و یارانش در کاخ سفید معتقدند ادامه حضور نظامی در افغانستان در مجموع میتواند در بلند مدت به نفع مصالح ملی ایالات متحده و اروپا تمام شود و به همین دلیل است که به صرف هزینههای گزاف اعزام نیرو و تجهیزات به درههای صعبالعبور افغانستان ادامه میدهند. فاین گلد، اما شدیدا این موضع را نفی میکند و هنوز هم بر سر همان حرف هشت سال پیش خود مانده و میگوید آمریکا و ناتو در قبرستان افغانستان پرسه میزنند. از نظر او عملیات نظامی اخیر در استان هلمند در جنوب افغانستان نه تنها مشکلی را رفع نمیکند، بلکه گسترش دامنه اشغال بهپاکستان و به تبع آن افزایش گرفتاریهای نظامی آمریکا و ناتو را در پی خواهد داشت.
فاین گلد که یکی از اعضای کمیته امنیت و روابط خارجی ایالات متحده است اخیرا نیز از ریچارد هالبروک، نماینده ویژه آمریکا در مسائل افغانستان و پاکستان سوالاتی را مطرح کرده و او را به خاطر دفاع بیپروا از سیاستهای افزایش نیرو درافغانستان مورد انتقاد قرار داده است. به اعتقاد او افزایش نیرو در افغانستان تا سطح 70 هزار نیرو گریبان آمریکا در هر دو کشور را خواهد گرفت و دردسرهای بیشتری را چه به لحاظ سیاسی و چه نظامی برای اوباما در پی خواهد داشت. اوباما دقیقا به روشنی دشواریهای کار در افغانستان و مبارزه با طالبان را درک نکرده و هنوز هم گمان میکند، میتواند به مشورتهای ارائه شده از سوی نزدیکانش و امثال رابرت گیتس اعتماد کند.
روس فاین گلد، همچنان یکی از منتقدان سرسخت جنگ در مجلس آمریکا به حساب میآید و بیهیچ ترسی، تک و تنها به انتقاد از پنتاگون میپردازد و هنوز هم به همان منطق روزهای آغازین جنگ متکی است و به عبارتی دیگر جنس سوالات او هیچ تغییری نکرده است، اما در مقابل هرچه جنگ بیشتر پیش میرود، مواضع روشن اوبیشتر مورد توجه قرار میگیرد و توجه رسانهها به او بیشر و بیشتر میشود. هنوز هم در راهروهای کنگره آمریکا جنگ در افغانستان موضوعی است که به وفور مورد بحث قرار میگیرد و هنوز هم البته بسیاری از نمایندگان از افزایش تعداد سربازان در خاک این کشور حمایت میکنند، اما فاین گلد معتقد است آنها ندانسته در حال تکرار همان اشتباهی هستند که بوش در عراق مرتکب شد و تا آنجایی که میتوانست نیروهایش را در گوشه و کنار افزایش داد تا بتواند بر اوضاع مسلط شود، اما آنقدر شرایط وخیم شد و خشونت در عراق به اوج خود رسید که بوش مجبور شد برای برقراری امنیت در عراق به خود عراقیها متوسل شود. اینجا در افغانستان نیز تا خود افغانها بر اوضاع داخلیشان مسلط نشوند و زمام واقعی امور را در اختیار نگیرند، ظاهرا افزايش فصلی نیروهای آمریکایی نمیتواند کاری برای امنیت و ثبات این کشور انجام دهد. هشت سال از آن جلسه معروف کنگره برای تصویب لایحه جورج بوش برای مبارزه با تروریسم گذشته است و هنوز هم نام روسفاین گلد به عنوان تنها سناتوری که با این طرح مخالفت کرد در اذهان باقی مانده است، اما شاید حالا بعد از گذشت سالها میتوان به منطق واقعی افکار این سناتور دگر اندیش پی برد و عمق نگاه او را به جنگطلبی سران آمریکا تشخیص داد.
منبع: The Nation ارسال نظر
پربیننده