گیوم بلکه: جدال ال‌کلاسیکوی یکشنبه‌شب هیچ معنایی در جدول نداشت اما از منظر غرور 2 تیم، بازی حساس‌تر از این نمی‌شد. من این بازی را به فوتبال بچه‌ها تشبیه کردم، وقتی تیم محله‌ای با تیمی از محله دیگر بازی می‌کند. اینجا حفظ غرور است که حرف اول را می‌زند، بنابراین چنین بازی‌هایی پر از شور و جنجال و اتفاق می‌شود.
بارسلونا در این بازی بدون نیاز به امتیازش برای حفظ روند بدون شکستش در لیگ به زمین رفته بود؛ نکته‌ای که پیش از این خیلی مهم جلوه نمی‌کرد اما کم‌کم در حال تبدیل شدن به موفقیتی تاریخی است.
من با تیری آنری و لورن، بازیکنان آرسنال تسخیرناپذیر فصل 2004-2003 در این باره حرف زدم و آنها به من گفتند در آن زمان فتح لیگ بدون باخت خیلی حس خاصی برای‌شان نداشته اما سال‌ها بعد تازه به معنایش پی بردند. لورن گفت وقتی ویدئوی بازی‌های آن فصل را برای فرزندانش پخش کرده حس غرورآمیزی به او دست داده که در آن زمان به هیچ‌وجه احساسش نکرده بود.
حتی ارنستو والورده هم حالا از اهمیت به پایان بردن فصل بدون شکست حرف می‌زند و بازیکنانش هم در این راه با او همراه شده‌اند. وقتی بارسا در نیمه اول ال‌کلاسیکو با اخراج سرخیو روبرتو 10 نفره شد، والورده تیمش را به آرایش 2-3-4 درآورد. در این چینش 7 نفر دفاع می‌کردند و فقط لیونل مسی و لوئیس سوارز بار هجومی تیم را بر دوش می‌کشیدند. این سیستم برای تیم والورده نتیجه داد و تلاشی که بازیکنانش برای نباختن این بازی کردند نشان داد چقدر برای‌شان این رکورد تسخیرناپذیری در لیگ مهم است.
در سوی مقابل، رئال‌مادرید تیم برتر زمین بود؛ حداقل در نیمه اول. این بازی برای یورگن کلوپ درس‌های زیادی داشت، همراه با نکاتی امیدوارکننده و هشداردهنده در آستانه فینال چمپیونزلیگ. برای مثال مثلث خط میانی رئال متشکل از کاسمیرو، تونی کروس و لوکا مودریچ با تسلط بالای‌شان روی توپ و فوتبال باحوصله‌شان کنترل جریان بازی را در دست گرفته بودند. در عین حال، وقتی آنها توپ را از دست می‌دادند با سرعت و فشار بالا خط میانی بارسا را پرس می‌کردند. اگر قرار باشد این مثلث در فینال کی‌یف هم 90 دقیقه چنین نمایشی داشته باشد کار برای لیورپول بسیار سخت خواهد شد.
کریستیانو رونالدو و کریم بنزما هم برای حفظ تسلط تیم‌شان بر جریان بازی مدام عقب می‌آمدند و به خط میانی‌شان برای بازیسازی کمک می‌کردند. گرت بیل هم در ال‌کلاسیکوی این هفته نمایشی عالی داشت؛ نمایشی که جدا از گلی که زد، بیشتر در مواقعی که توپ نداشت به چشم می‌آمد.
بیل در جدال این هفته در دقایق زیادی به دفاع راستش کمک می‌کرد تا مانع نفوذهای یوردی آلبا شود. بیل در چنین فرمی و با این تمرکز و اعتماد به نفسی که نشان داد کار را برای زین‌الدین زیدان برای نیمکت‌نشین کردنش در فینال کی‌یف بسیار سخت کرده است؛ اگرچه او باید در همان نیمه اول اخراج می‌شد.
در ال‌کلاسیکوی این هفته شاهد بازگشت بی‌بی‌سی بودیم؛ ترکیبی که برای 45 دقیقه کاملا جواب داد. اما این بازی ضعف‌های مارسلو در بعد دفاعی را هم یک بار دیگر به نمایش درآورد؛ مدافعی که با خالی گذاشتن فضای پشت سرش به سوارز اجازه زدن گل اول بازی را داد. مارسلو معمولا بالای زمین حریف را پرس می‌کند ولی وقتی توپ را از دست می‌دهد بموقع برنمی‌گردد. فراموش نکنیم پست مارسلو فول‌بک است.
وقتی محمد صلاح به این بازی نگاه می‌کند فرصت‌ها و فضاهایی را که برایش در فینال پدید خواهد آمد، تصور می‌کند. صلاح از سمت چپ دفاع رئال می‌تواند به این تیم ضربه بزند، چون مارسلو بازیکنی نیست که 90 دقیقه تمرکز خودش را حفظ کند.
نکته دیگر برای کلوپ این است که رئال موفق نشد در نهایت بارسایی را که یک نیمه 10نفره بازی می‌کرد، شکست دهد. تیم والورده در این بازی با دفاع پرتعداد و کم‌عمق و استفاده از ضدحمله‌ها رکورد شکست‌ناپذیری‌اش در لیگ را حفظ کرد. لیورپول هم در فینال می‌تواند از چنین رویکرد تاکتیکی‌ای
استفاده کند.