نتایج شمارش آرای انتخابات لبنان آرایش جدیدی از حضور فراکسیون‌های اصلی در پارلمان را نمایان کرد اما طبق این نتایج غیرنهایی هیچ یک از گروه‌ها نتوانستند اکثریت مطلق در پارلمان را به دست آورند و باید با فراکسیون‌های دیگر ائتلاف تشکیل دهند تا درباره تعیین رئیس پارلمان، انتخاب نخست‌وزیر و دادن رای اعتماد به دولت جدید و مواضعی که نیاز به رای اکثریت دوسومی دارد، تصمیم‌گیری کنند. ائتلاف شیعی یعنی ائتلاف حزب‌الله لبنان و جنبش امل توانست ۲۶ نماینده شیعه را به اضافه همپیمانان دیگرشان در طوایف دیگر راهی پارلمان کند. در واقع حزب‌الله و گروه ۸ مارس در شمال لبنان، بیروت، البقاع و صیدا پیروز شده‌اند. با این آمارهای منتشر شده تعداد نمایندگان «۸ مارس» افزایش یافته و به بیش از یک‌سوم کرسی‌ها رسیده است به این ترتیب این جناح قدرت تعطیل کردن تصمیم‌گیری‌های اصلی و سرنوشت‌ساز نظیر تعیین رئیس‌جمهوری را که نیاز به رای دوسوم نمایندگان دارد، خواهد داشت. ائتلاف شیعه با ۲۶ کرسی (۱۲ تا حزب‌الله و ۱۴ تا جنبش امل) پیروزشدگان اصلی در انتخابات پارلمانی هستند که کل کرسی‌های شیعیان را به دست آورد به استثنای یک کرسی در منطقه جبیل؛ در حالی که فراکسیون المستقبل وابسته به سعد حریری، نخست‌وزیر لبنان تعداد نمایندگانش از ۳۳ به ۲۱ نماینده کاهش یافته است. جریان آزاد ملی مورد حمایت میشل عون به ریاست جبران باسیل، وزیر خارجه لبنان تقریبا حجم نمایندگانش را حفظ کرده (۲۰ نماینده) در حالی که امیدوار بود فراکسیونش در پارلمان را گسترش دهد. اما حزب «القوات اللبنانیه» وابسته به سمیر جعجع دیگر پیروز این انتخابات است به‌طوری که نمایندگانش را از 8 نماینده به ۱۵ نماینده افزایش داد. در حالی که تعداد نمایندگان جریان آزاد ملی در جبل لبنان کاهش داشت اما حزب سوسیال پیشرو و دروزی‌ها توانستند ۹ نماینده را حفظ کنند و حزب الکتائب به عنوان جناحی که متحمل بیشترین شکست شده با 3 نماینده وارد پارلمان شد. حزب «السوری القومی الاجتماعی» (حزب ملی‌گرای سوسیال) و نیز جریان «المرده» نزدیک به دولت سوریه هر کدام به 3 کرسی دست یافته‌اند. حزب «دموکراسی» به یک کرسی برای طلال ارسلان رهبر آن را دست یافت. حزب ارمنی «طاشناق» توانست 3 نماینده را به پارلمان بفرستد. جریان «العزم»، به رهبری نجیب میقاتی نخست‌وزیر اسبق لبنان و همپیمانانش به 4 کرسی دست یافتند. «جامعه مدنی» نیز توانست یک ستاره رسانه را وارد پارلمان کند. طبق این گزارش، 3 میلیون و 764 هزار و 483 لبنانی واجد شرایط برای شرکت در انتخابات پارلمانی این کشور بودند. در این انتخابات 583 نامزد در قالب 77 لیست برای تصاحب 128 کرسی حضور داشتند. این انتخابات در شرایطی برگزار شد که نمایندگان فعلی پارلمان در سال 2009 یعنی 9 سال قبل به پارلمان راه یافته بودند و در واقع انتخابات کنونی با 5 سال تاخیر برگزار شد. لبنان دارای نظامی پارلمانی است و ترکیب این نهاد آرایش دولت آینده را نیز تعیین خواهد کرد. بر اساس قانون انتخابات لبنان که بر اساس الگوی نسبیت تدوین شده، مردم به لیست‌های انتخاباتی رای دادند و هر لیست بر اساس میزان آرای به‌دست آمده در پارلمان کرسی خواهد داشت. کرسی‌های پارلمان بین طوائف مختلف لبنان در همه حوزه‌ها تقسیم‌بندی شده است. به صورت کلی هم نیمی از کرسی‌های پارلمان به مسیحیان و نیمی دیگر به مسلمانان تعلق می‌گیرد.
لبیک لبنانی‌ها به سیدمقاومت
عبدالباری عطوان، تحلیلگر برجسته جهان عرب در سرمقاله روزنامه فرامنطقه‌ای رای‌الیوم، درباره پیروزی مقتدرانه حزب‌الله و شکست مفتضحانه سعد حریری در انتخابات روز یکشنبه نوشت: موضوع قابل توجه این بود که سیدحسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان در سخنرانی‌اش پس از مشخص شدن نتایج انتخابات پارلمانی لبنان، تأکید کرد که هویت عربی و مقاوم بیروت در سایه این نتایج مورد تأکید قرار خواهد گرفت. وی همچنین به طور غیرمستقیم، به از دست رفتن یک‌سوم کرسی‌های جریان «المستقبل» به رهبری سعد حریری، اشاره کرد. پیروزی قاطعانه حزب‌الله و همپیمانانش در این انتخابات به معنای تقویت حمایت بخش اعظمی از لبنانی‌ها از محور مقاومت و تغییر معادله سنتی است که می‌خواست لبنان هویت تسلیم شده داشته باشد و در محور «اعتدال عربی» همپیمان اصلی ایالات متحده آمریکا و طرح‌های حمایتی آن از اشغالگری اسرائیل قرار گیرد. ما با سیدحسن نصرالله در این مساله هم نظر هستیم که برخی طرف‌ها در داخل لبنان و خارج از آن می‌خواستند ضمن ایجاد شکاف در ائتلاف نیروهای مقاومت، حضور این ائتلاف در پارلمان لبنان را تضعیف کنند و آنها در این روند میلیاردها دلار تزریق کردند ولی تلاش‌های‌شان روی صخره آگاهی لبنانی‌ها متلاشی شد. سعد حریری یک‌سوم از کرسی‌های فراکسیون خود در پارلمان را از دست داد، زیرا او در اردوگاه بازداشت‌کنندگان خود ایستاد، تسلیم دیکته‌های آنها شد و دشمنی‌اش با جریان مقاومت را علنی و هرگونه ائتلاف با حزب‌الله را رد کرد. این وضعیت به وضوح خوانش اشتباه وی از نقشه سیاسی و مزاج عمومی افکار عمومی لبنان را بازتاب می‌دهد. حریری با این رویکردش محبوبیت بزرگی را که به دلیل همبستگی لبنانی‌ها با وی در دوران محنتش در جریان بازداشت (در عربستان) کسب کرده بود قربانی کرد. چالش‌های فراروی نخبگان سیاسی لبنان همچنان بزرگ و دشوار است. این منطقه اکنون در لبه پرتگاه جنگ است و تمام دولت‌های سابق لبنان در برآورده کردن مطالبات مردمی که ارائه خدمات اجتماعی خوب، حل بحران اقتصادی، اشتغالزایی برای بیکاران و کاهش قرض‌های عمومی که حدود یکصد میلیارد دلار است، شکست خوردند. جای هیچ بحث و جدلی در این امر نیست که قوای سه‌گانه لبنان موفقیت بزرگی در برگزاری این انتخابات در سایه اوضاع منطقه‌ای دشوار و فشارهای فزاینده داخلی، به دست آوردند. از سوی دیگر، گرایش اکثریت قاطع لبنانی‌ها به دموکراسی شفاف که مبتنی بر همزیستی، به حاشیه رانده نشدن و روی آوردن به صندوق‌های رای است، در این امر سهیم بود. سیدحسن نصرالله پوشش سیاسی برای محور مقاومت، در سایه تهدیدهای اسرائیلی و نیز فشارها و توطئه‌های آمریکایی، می‌خواست و رای‌دهندگان لبنانی به این ندا لبیک گفتند و خواسته وی محقق شد. همین مساله تأکید می‌کند که بخش اعظم و مهم لبنانی‌ها از برنامه جریان وابسته به سیدحسن نصرالله و در عین حال از رهبری وی حمایت می‌کنند.