جان کارتر: تقریبا تیم‌های پرتغالی سیاست‌هایشان نزدیک به هم است، به‌طور مثال پورتو قهرمان چهار دوره این لیگ به دلیل سیاست‌های نادرست فروش بهترین ستاره‌هایش زیر فشار سنگینی قرار گرفته است و این مساله به شکل مستمر در هر فصل اتفاق می‌افتد. از زمانی که ژوزه مورینیو توانست پورتو را به بالاترین قله اروپا در فصل 2004-2003 برساند چند سالی می‌گذرد. سران باشگاه در آن وقت رقمی حدود 300 میلیون یورو به جیب زدند. شاید فروش ستاره‌های ریز و درشت موجب شد آنها به نوایی برسند. حالا باید نگاهی به فهرست فروش ستاره‌های پورتو بیندازیم؛ آندرسون، ستاره برزیلی که در خط هافبک خوش درخشید در ازای 30 میلیون یورو به «من‌یو» واگذار شد. ریکاردو کاروالیو، پائولو فریرا و ژوزه بوسینگوا همگی با یکصد میلیون یورو به چلسی ملحق شدند و از طرف دیگر اینترمیلان برای به خدمت گرفتن کوآرشما 19 میلیون یورو پرداخت کرد. جالب اینجاست که با واگذاری ستاره‌ها این معضل نیز دوباره تکرار شد و سران باشگاه تمایل‌شان را نسبت به این موضوع از دست نمی‌دهند؛ اشتهای آنها از فروش ستاره‌ها سیری‌ناپذیر است، به‌طور‌ی که در این فصل لیساندرو لوپز در ازای 24 میلیون یورو به لیون پیوست، آمی سیسوکو با قیمت 15 میلیون یورو و هافبک آرژانتینی‌شان لوچو گونزالس در ازای 18 میلیون یورو به مارسی فرانسه ملحق شدند. سیستم فروش ستاره‌ها به شکل نقدی به باشگاه‌های دیگر لذتبخش‌تر از رقابت میان غول‌های اروپایی است. حالا سوال اینجاست که چرا با این وضعیت که می‌توانند موفق باشند هر سال دست به بازسازی می‌زنند؟ خب! برای این جواب دو دلیل وجود دارد، اولا آنها آنقدر مقروض هستند که نیاز دارند با فروش بازیکنان به بقا ادامه دهند، به‌طور مثال ساخت ورزشگاه جدید چیزی حدود یکصد میلیون یورو برای شان از سال 2003 تا به امروز آب خورده و به همین منظور دیگر توان پرداخت دستمزدهای سنگین بازیکنان بزرگ را ندارند. دوم، فلسفه‌ای وجود دارد که می‌گوید برای ساختن باشگاهی بزرگ و موفق، شما احتیاج به منابع مالی دارید، به‌طور‌ی که پینتو دکاستا، رئیس باشگاه به دلیل عدم موفقیت‌هایش همیشه مورد انتقاد واقع شده. او هرگز نتوانست براحتی از پس مشکلات مالی برآید و زمانی که شما با این‌گونه معضلات روبه‌رو می‌شوید دیگر جای هیچ بحثی وجود ندارد. با این شرایط معلوم نیست چرا کاستا، رئیس باشگاه، بازیکنان مستعدش را با قیمت‌های خیلی پایین به دیگر تیم‌های اروپایی واگذار می‌کند. البته پورتو برای پیمودن این راه سیاستی دارد که از طریق آن استعدادهای فوتبال آمریکای جنوبی را به خدمت می‌گیرد و آنها را بعد از چند فصل خیلی راحت واگذار می‌کند.
با تمام این تفاصیل، به نظر می‌رسد سران باشگاه زیر سنگ آسیاب قرار گرفته‌اند که به این راحتی چوب حراج به ستاره‌های ریز و درشت‌شان می‌زنند.
منبع: Soccernet چرا قهرمان پرتغال مدام ستاره هایش را می فروشد؟
پورتو زیر سنگ آسیاب
جان کارتر: تقریبا تیم‌های پرتغالی سیاست‌هایشان نزدیک به هم است، به‌طور مثال پورتو قهرمان چهار دوره این لیگ به دلیل سیاست‌های نادرست فروش بهترین ستاره‌هایش زیر فشار سنگینی قرار گرفته است و این مساله به شکل مستمر در هر فصل اتفاق می‌افتد. از زمانی که ژوزه مورینیو توانست پورتو را به بالاترین قله اروپا در فصل 2004-2003 برساند چند سالی می‌گذرد. سران باشگاه در آن وقت رقمی حدود 300 میلیون یورو به جیب زدند. شاید فروش ستاره‌های ریز و درشت موجب شد آنها به نوایی برسند. حالا باید نگاهی به فهرست فروش ستاره‌های پورتو بیندازیم؛ آندرسون، ستاره برزیلی که در خط هافبک خوش درخشید در ازای 30 میلیون یورو به «من‌یو» واگذار شد. ریکاردو کاروالیو، پائولو فریرا و ژوزه بوسینگوا همگی با یکصد میلیون یورو به چلسی ملحق شدند و از طرف دیگر اینترمیلان برای به خدمت گرفتن کوآرشما 19 میلیون یورو پرداخت کرد. جالب اینجاست که با واگذاری ستاره‌ها این معضل نیز دوباره تکرار شد و سران باشگاه تمایل‌شان را نسبت به این موضوع از دست نمی‌دهند؛ اشتهای آنها از فروش ستاره‌ها سیری‌ناپذیر است، به‌طور‌ی که در این فصل لیساندرو لوپز در ازای 24 میلیون یورو به لیون پیوست، آمی سیسوکو با قیمت 15 میلیون یورو و هافبک آرژانتینی‌شان لوچو گونزالس در ازای 18 میلیون یورو به مارسی فرانسه ملحق شدند. سیستم فروش ستاره‌ها به شکل نقدی به باشگاه‌های دیگر لذتبخش‌تر از رقابت میان غول‌های اروپایی است. حالا سوال اینجاست که چرا با این وضعیت که می‌توانند موفق باشند هر سال دست به بازسازی می‌زنند؟ خب! برای این جواب دو دلیل وجود دارد، اولا آنها آنقدر مقروض هستند که نیاز دارند با فروش بازیکنان به بقا ادامه دهند، به‌طور مثال ساخت ورزشگاه جدید چیزی حدود یکصد میلیون یورو برای شان از سال 2003 تا به امروز آب خورده و به همین منظور دیگر توان پرداخت دستمزدهای سنگین بازیکنان بزرگ را ندارند. دوم، فلسفه‌ای وجود دارد که می‌گوید برای ساختن باشگاهی بزرگ و موفق، شما احتیاج به منابع مالی دارید، به‌طور‌ی که پینتو دکاستا، رئیس باشگاه به دلیل عدم موفقیت‌هایش همیشه مورد انتقاد واقع شده. او هرگز نتوانست براحتی از پس مشکلات مالی برآید و زمانی که شما با این‌گونه معضلات روبه‌رو می‌شوید دیگر جای هیچ بحثی وجود ندارد. با این شرایط معلوم نیست چرا کاستا، رئیس باشگاه، بازیکنان مستعدش را با قیمت‌های خیلی پایین به دیگر تیم‌های اروپایی واگذار می‌کند. البته پورتو برای پیمودن این راه سیاستی دارد که از طریق آن استعدادهای فوتبال آمریکای جنوبی را به خدمت می‌گیرد و آنها را بعد از چند فصل خیلی راحت واگذار می‌کند.
با تمام این تفاصیل، به نظر می‌رسد سران باشگاه زیر سنگ آسیاب قرار گرفته‌اند که به این راحتی چوب حراج به ستاره‌های ریز و درشت‌شان می‌زنند.
منبع: Soccernet ارسال نظر
پربیننده