گروه فرهنگ‌وهنر: جشنواره تئاتر آيينی- سنتی در چهاردهمین دوره خود شاهد جلوه‌ای تازه از توجه مسؤولان به این هنر ملی است. در حالی که در سال‌های گذشته نسبت به این هنر توجه چندانی نشد و حتی بعد از برگزاری 9 دوره متوالی، نحوه برگزاری جشنواره تئاتر آيينی- سنتی تا امروز به صورت دو سال یک بار مصوب شد اما در دوره چهاردهم با تداوم سمینارهای پژوهشی این جشنواره، امید می‌رود علاقه‌مندی تازه‌ای نسبت به این جریان در نسل جوان هنرمندان تئاتر به وجود آید. این در شرایطی است که محمد حسین ایمانی‌خوشخو، معاون هنری وزیر ارشاد پنجشنبه هشتم مرداد در مراسم افتتاحیه دومین سمینار بین‌المللی نمایش‌های آيينی- سنتی در سالن کنفرانس تئاتر شهر، نگاه موزه‌ای به هنرهای آيينی- سنتی را درست ندانست.
در انتظار نگاهی پویا
به تئاتر آيينی- سنتی
ایمانی خوشخو در این مراسم با طرح سؤال «آیا باید نگاه به هنرهای آيينی- سنتی نگاهی ایستا باشد یا نگاهی پویا و به روز؟» گفت: در هر یک از این نگاه‌ها، فعالیت‌ها تحت تأثیر نوع نگاه خواهد بود. طبیعی است هنرهای آيينی- سنتی میراث معنوی هر کشوری است و بسیاری از کشورها همانند ابنیه تاریخی سعی بر حراست و حفاظت از آن دارند. اما این سؤال پیش می‌آید که آیا حفظ این میراث به تنهایی کافی است؟ وی افزود: اگر تنها نگاه به هنرهای آيينی- سنتی، نگاه حفاظتی از آنها باشد که باید این هنرها را همانطور که هستند در لابه‌لای کتاب‌ها و تصاویر موزه‌ای به نسل‌های بعدی منتقل کنیم.
آيين‌های ما بهترین جاذبه برای گردشگران است
معاون هنری وزیر ارشاد تفکیک آيين‌ها به هنرهای موجود در آنها را مناسب ندانست و تأکید کرد: ما باید ببینیم که چگونه می‌توانیم آيين‌های خود را به عنوان جنبه‌ای جذاب برای بحث گردشگری مطرح کنیم. یکی از جنبه‌های گردشگری، گردشگری فرهنگی- هنری است. وقتی صحبت از جاذبه می‌شود تنها چند بنای تاریخی به ذهن می‌آید در صورتی که آيين‌های ما بهترین جاذبه برای گردشگران خارجی است. ما در هر استان به طور میانگین 50 آيين داریم که می‌توانند به عنوان جلوه‌ای هنری نشان داده شوند. ایمانی خوشخو در بخش دیگری از سخنان خود خاطرنشان کرد: هم اکنون در ایران نگاه موزه‌ای به هنرهای آيينی- سنتی حاکم است و این نگاه باعث شده که این هنرها در زمره میراث فرهنگی قرار گیرند.
طرح فستیوالی به نام «ایران»
ایمانی خوشخو کنار گذاشتن هنرهای آيينی- سنتی از چرخه فعال هنری توسط مدیران مربوطه و نگاه متمرکز هنرمندان به هنر مرسوم در خارج از مرزهای ایران را دو دلیل عمده نگاه موزه‌ای به هنرهای آيينی- سنتی دانست و گفت: چرا باید نسل جوان هنری ما با کپی برداری از آثار خارجی جایگاه مناسبی را به خود اختصاص دهد. هنرمندان باید نگاه داخلی به هنر داشته باشند زیرا سرمایه اصلی ما فرهنگ ما است که قدمتی هزاران ساله دارد. جامعه هنری ما باید با بازشناختی از هنرهای آيینی- سنتی، آنها را با نیاز روز جامعه منطبق سازد تا سرمایه‌های فرهنگی ما در زیرزمین نگهداری نشوند. این مدیر فرهنگی- هنری در پایان سخنان خود پیشنهاد کرد: اگر بتوان فستیوالی معتبر در سطح بین‌المللی با نام «ایران» طراحی و برگزار کرد که به صورت سالانه به ارائه و اجرای آيین‌ها و سنت‌های ایرانی بپردازد، می‌توان کمک بسزایی در شناساندن هنرهای آيينی- سنتی ایران به سایر نقاط جهان کرد.
نقد حضوری
مبنای علمی ندارد
سخنان معاون هنری وزیر ارشاد در حالی مطرح شد که بسیاری از منتقدان از جمله نصرالله قادری، رئیس کانون ملی منتقدان تئاتر ایران، برای آغاز حرکتی نو و در راستای تحقق پویایی تئاتر آيينی- سنتی پیشنهاد برگزاری جلسات نقد و بررسی نمایش‌ها را ارائه دادند. این در حالی است که دبیر چهاردهمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آيينی- سنتی با اشاره به علمی بودن این جشنواره، نقد حضوری نمایش‌ها در جشنواره را فاقد مبنای علمی دانست و آن را به نوعی نقد تبلیغی قلمداد کرد! محمدحسین ناصربخت درباره تقاضای کانون ملی منتقدان ایران برای برگزاری جلسات نقد و بررسی آثار جشنواره چهاردهم نمایش‌های آيینی- سنتی به مهر گفت: تقاضای کانون ملی منتقدان تئاتر ایران در زمانی به دبیرخانه جشنواره و بنده ارائه شد که برنامه‌ها و جداول جشنواره بسته شده بود و امکان گنجاندن برنامه نقد و بررسی در ایام جشنواره وجود نداشت ضمن اینکه منتقدان عزیز می‌توانند در مجلات و نشریات مختلف به نقد و بررسی آثار جشنواره بپردازند. دبیر جشنواره چهاردهم نمایش‌های آيینی- سنتی افزود: ما به دلیل تراکم برنامه‌های جشنواره که از ساعت 16 تا حدود نیمه شب برگزار می‌شود امکان برگزاری نقد حضوری آثار را در جشنواره نداریم. عضو کانون ملی منتقدان ایران تأکید کرد: به عنوان عضوی از کانون معتقد به نقد حضوری نیستم زیرا نقد امری است فکر شده و نمی‌توان بلافاصله بعد از تماشای نمایش به صورت حضوری نتیجه رنج و تلاش گروه نمایشی مورد نقد و بررسی قرار گیرد. گمان نمی‌کنم این اتفاق علمی باشد. جشنواره ما جشنواره‌ای علمی است و دو سال کار پژوهشی روی آن صورت گرفته و جشنواره‌ای تبلیغی نیست. معتقدم نقد حضوری به نوعی نقد تبلیغی است، البته موضوع نقد در اجرای عمومی آثار متفاوت است زیرا منتقد فرصت دارد قبل از نقد حضوری نمایش را دیده و روی آن فکر کند. ایمانی خوشخو در افتتاحیه چهاردهمین جشنواره تئاتر آيينی- سنتی مطرح كرد
پرهيز از نگاه موزه‌ای به هنر آيينی سنتی
گروه فرهنگ‌وهنر: جشنواره تئاتر آيينی- سنتی در چهاردهمین دوره خود شاهد جلوه‌ای تازه از توجه مسؤولان به این هنر ملی است. در حالی که در سال‌های گذشته نسبت به این هنر توجه چندانی نشد و حتی بعد از برگزاری 9 دوره متوالی، نحوه برگزاری جشنواره تئاتر آيينی- سنتی تا امروز به صورت دو سال یک بار مصوب شد اما در دوره چهاردهم با تداوم سمینارهای پژوهشی این جشنواره، امید می‌رود علاقه‌مندی تازه‌ای نسبت به این جریان در نسل جوان هنرمندان تئاتر به وجود آید. این در شرایطی است که محمد حسین ایمانی‌خوشخو، معاون هنری وزیر ارشاد پنجشنبه هشتم مرداد در مراسم افتتاحیه دومین سمینار بین‌المللی نمایش‌های آيينی- سنتی در سالن کنفرانس تئاتر شهر، نگاه موزه‌ای به هنرهای آيينی- سنتی را درست ندانست.
در انتظار نگاهی پویا
به تئاتر آيينی- سنتی
ایمانی خوشخو در این مراسم با طرح سؤال «آیا باید نگاه به هنرهای آيينی- سنتی نگاهی ایستا باشد یا نگاهی پویا و به روز؟» گفت: در هر یک از این نگاه‌ها، فعالیت‌ها تحت تأثیر نوع نگاه خواهد بود. طبیعی است هنرهای آيينی- سنتی میراث معنوی هر کشوری است و بسیاری از کشورها همانند ابنیه تاریخی سعی بر حراست و حفاظت از آن دارند. اما این سؤال پیش می‌آید که آیا حفظ این میراث به تنهایی کافی است؟ وی افزود: اگر تنها نگاه به هنرهای آيينی- سنتی، نگاه حفاظتی از آنها باشد که باید این هنرها را همانطور که هستند در لابه‌لای کتاب‌ها و تصاویر موزه‌ای به نسل‌های بعدی منتقل کنیم.
آيين‌های ما بهترین جاذبه برای گردشگران است
معاون هنری وزیر ارشاد تفکیک آيين‌ها به هنرهای موجود در آنها را مناسب ندانست و تأکید کرد: ما باید ببینیم که چگونه می‌توانیم آيين‌های خود را به عنوان جنبه‌ای جذاب برای بحث گردشگری مطرح کنیم. یکی از جنبه‌های گردشگری، گردشگری فرهنگی- هنری است. وقتی صحبت از جاذبه می‌شود تنها چند بنای تاریخی به ذهن می‌آید در صورتی که آيين‌های ما بهترین جاذبه برای گردشگران خارجی است. ما در هر استان به طور میانگین 50 آيين داریم که می‌توانند به عنوان جلوه‌ای هنری نشان داده شوند. ایمانی خوشخو در بخش دیگری از سخنان خود خاطرنشان کرد: هم اکنون در ایران نگاه موزه‌ای به هنرهای آيينی- سنتی حاکم است و این نگاه باعث شده که این هنرها در زمره میراث فرهنگی قرار گیرند.
طرح فستیوالی به نام «ایران»
ایمانی خوشخو کنار گذاشتن هنرهای آيينی- سنتی از چرخه فعال هنری توسط مدیران مربوطه و نگاه متمرکز هنرمندان به هنر مرسوم در خارج از مرزهای ایران را دو دلیل عمده نگاه موزه‌ای به هنرهای آيينی- سنتی دانست و گفت: چرا باید نسل جوان هنری ما با کپی برداری از آثار خارجی جایگاه مناسبی را به خود اختصاص دهد. هنرمندان باید نگاه داخلی به هنر داشته باشند زیرا سرمایه اصلی ما فرهنگ ما است که قدمتی هزاران ساله دارد. جامعه هنری ما باید با بازشناختی از هنرهای آيینی- سنتی، آنها را با نیاز روز جامعه منطبق سازد تا سرمایه‌های فرهنگی ما در زیرزمین نگهداری نشوند. این مدیر فرهنگی- هنری در پایان سخنان خود پیشنهاد کرد: اگر بتوان فستیوالی معتبر در سطح بین‌المللی با نام «ایران» طراحی و برگزار کرد که به صورت سالانه به ارائه و اجرای آيین‌ها و سنت‌های ایرانی بپردازد، می‌توان کمک بسزایی در شناساندن هنرهای آيينی- سنتی ایران به سایر نقاط جهان کرد.
نقد حضوری
مبنای علمی ندارد
سخنان معاون هنری وزیر ارشاد در حالی مطرح شد که بسیاری از منتقدان از جمله نصرالله قادری، رئیس کانون ملی منتقدان تئاتر ایران، برای آغاز حرکتی نو و در راستای تحقق پویایی تئاتر آيينی- سنتی پیشنهاد برگزاری جلسات نقد و بررسی نمایش‌ها را ارائه دادند. این در حالی است که دبیر چهاردهمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آيينی- سنتی با اشاره به علمی بودن این جشنواره، نقد حضوری نمایش‌ها در جشنواره را فاقد مبنای علمی دانست و آن را به نوعی نقد تبلیغی قلمداد کرد! محمدحسین ناصربخت درباره تقاضای کانون ملی منتقدان ایران برای برگزاری جلسات نقد و بررسی آثار جشنواره چهاردهم نمایش‌های آيینی- سنتی به مهر گفت: تقاضای کانون ملی منتقدان تئاتر ایران در زمانی به دبیرخانه جشنواره و بنده ارائه شد که برنامه‌ها و جداول جشنواره بسته شده بود و امکان گنجاندن برنامه نقد و بررسی در ایام جشنواره وجود نداشت ضمن اینکه منتقدان عزیز می‌توانند در مجلات و نشریات مختلف به نقد و بررسی آثار جشنواره بپردازند. دبیر جشنواره چهاردهم نمایش‌های آيینی- سنتی افزود: ما به دلیل تراکم برنامه‌های جشنواره که از ساعت 16 تا حدود نیمه شب برگزار می‌شود امکان برگزاری نقد حضوری آثار را در جشنواره نداریم. عضو کانون ملی منتقدان ایران تأکید کرد: به عنوان عضوی از کانون معتقد به نقد حضوری نیستم زیرا نقد امری است فکر شده و نمی‌توان بلافاصله بعد از تماشای نمایش به صورت حضوری نتیجه رنج و تلاش گروه نمایشی مورد نقد و بررسی قرار گیرد. گمان نمی‌کنم این اتفاق علمی باشد. جشنواره ما جشنواره‌ای علمی است و دو سال کار پژوهشی روی آن صورت گرفته و جشنواره‌ای تبلیغی نیست. معتقدم نقد حضوری به نوعی نقد تبلیغی است، البته موضوع نقد در اجرای عمومی آثار متفاوت است زیرا منتقد فرصت دارد قبل از نقد حضوری نمایش را دیده و روی آن فکر کند. ارسال نظر
پربیننده