۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۷:۱۳
با بیتا بادران، بازیگر‌تئاتر، سینما و تلویزیون

کار غیرارزشی اغنایم نمی‌کند

بنت‌الهدی صدر: بیتا بادران را باید از آژانس شیشه‌ای به یاد آورد، باید برای به یاد آوردن چهره‌اش به عید سال 1383 رفت و به مرور سریال «باران عشق» پرداخت. باید توجه کرد که او در تمام انتخاب‌هایش، عقایدش را رعایت کرده و به آنها افتخار می‌کند. تسلطش بر کلمات، وقتی با او سخن می‌گویی، گیراست و شاید یکی از دلایل آن این باشد که او حافظ قرآن است. بیتا بادران سال گذشته با بازی در فیلم سینمایی «دلشکسته» و همکاری با علی روئین‌تن، بیش از پیش شناخته شد و حالا در تجربه‌ای دوباره با این کارگردان سینما و البته این‌بار بدون حضور خسرو شکیبایی، در «زمهریر» ایفای نقش می‌کند. شیوایی کلامش در توصیف احساسی که برای بازی در زمهریر دارد، شاید در یک گپ کوتاه نگنجد، اما آنچه می‌خوانید ‌حاصل همین احساس زلال است که صادقانه بر زبانش جاری شد. از «زمهریر» چه خبر؟ به تازگی نشست عوامل سازنده این فیلم برگزار شد،‌اما هنوز خبری از آغاز به کارش نیست... بله، نشست برگزار شد و اگر خدا بخواهد کار هم در شرف آغاز شدن است. فکر می‌کنید در این فیلم و در این همکاری تازه با آقای روئین‌تن، چقدر متفاوت ظاهر می‌شوید؟ قطعا این کار بسیار متفاوت است و شاید اگر بگویم ده‌ها برابر سخت‌تر از کار قبلی‌ام خواهد بود. اغراق نکرده باشم، درست مثل وزنه‌برداری که می‌خواهد برای نوبتی جدید، رکوردی را که قبلا زده بود تا 10 برابر ارتقا دهد! یعنی نقش ده‌ها برابر سخت‌تر از نقش قبلی شماست یا قرار است خودتان به خودتان سخت بگیرید؟ هر دو؛ هم نقش سخت‌تر است و هم خودم چندین‌ برابر سعی می‌کنم به خودم سخت بگیرم. همیشه همین هستم. این کاری است که خیلی برای انجامش اضطراب دارم، می‌خواهم خیلی خوب از آب در بیاید. نقش شما چیست؟ شخصیت مورد نظر یک دختر شهید است که محجبه است و فیلمساز. بسیاری از ویژگی‌های دخترانه را داراست اما ... نمی‌خواهید کمی بیشتر توضیح دهید؟ نه، برای همین مکث کردم. بگذارید احساسم را از حضور در این کار اینگونه توصیف کنم؛ «زمهریر» در پس معنای سرد و یخبندانش، در ژرفای سپیدش، مهر نقش می‌بندد و دل، عاشقانه‌ای بر آشیانه سپیدمویی با پر‌های حنایی به درخشندگی شب ... و نگاهی به وسعت عمق آب‌ها که در ردپای آسمانی خود و در ید و یاری یکتا، یاعلی می‌جوید. زمهریر می‌ماند،‌ می‌ستاید و می‌پروراند... زمهریر تا مانایی زمین ماناست. زیبا بود... به کارنامه‌تان که نگاه می‌کنم، همواره کارهای ارزشی دیده‌ام؛ «آژانس شیشه‌ای»، «باران عشق»، «دلشکسته» و حالا «زمهریر» چرا؟ در میان فیلمنامه‌ها به دنبال چه هستید؟ تمام تلاشم این است که کار ارزشی انجام دهم. برای همین هم گزیده کار می‌کنم. کار غیرارزشی اغنایم نمی‌کند. یک دلیل خیلی مهم آن این است که به این جمله اعتقاد دارم: «هنر تعالی روح خداگونه است در بشر». دلم می‌خواهد با تمام وجودم به این جمله عمل کنم و شمایی کاربردی به آن بدهم. امیدوارم به مقصودتان برسید. متشکرم.
ارسال نظر
captcha
پربیننده