شروعم کن
من تمام‌شده را
که پشت خط پایان
انتظار طلوع را می‌کشم
اصلا باران بزند
تمام خط‌ها را بشویَد
و هر نقطه‌ای که باشم
نقطه سر خط نگاه تو بشود
پاهایم قد بکشند
بلند قدم بردارند
تا رسیدن به یقین
همان سلاحی که نداشته‌ام
برای رسیدن به تو
فراموش کنم هر چه دویده‌ام
و نرسیدم به خط پایانی
که مرا ببرد بالای سکوی آرامش
و از تو، مدال بگیرم...
حالا باید کوله‌ام را
سبک کنم
دور بریزم شک‌ها را
بذر ایمان بپاشم
تمام مسیر دویدنم تا پایان را
تو میانه را
سر برسی و بگویی
چیزی نمانده تا یک پایان پر از عشق
و من تمام خستگی‌ها را
به جان بخرم
تا تو...
و من، قهرمان رسیدن به تو باشم
ای مهربان‌ترین داور
برداشتی آزاد از ابوحمزه ثمالی