
دوستت دارم
زیاد گفتهام به تو
حساب راست و دروغش هم از دستم رفته...
برای اینکه بدهی و بروم
تا کمی سکوت بینمان شد
حوصلهام سر رفت، رفتم سراغ هزار خدای دیگر
تمام درها را زدهام
اولش لبخند و آخرش
یک عمر پشیمانی بردهام
از شرطبندی با روزگار و آدمهایش
از آنها که
سفره کردهام دل را برایشان
و هر بار دری به تخته خورد
ریختند توی کوچه تمام رازهایم
دوباره برگشتم
حال یک دکتر جواب کرده را دارم
تو را برای چیدن آجرهای دردم روی هم
صدا میکنم ...
و دلم مایل به قبله تو
تویی که برای تزویر عملم سکوت کردی
و من، چه قَدَر شدم برای تکرار گناه
شهرتم دورهگردی است حالا
در پی توام
از خودم میبری تا خودت مرا؟
بگو چقدر میارزم
مرا که پس نمیزنی؟
پای رفتنم نابالغ است و چموش
اذن به ماندنم بده
که بیرون از رمضان
چه هواها که منتظرم نیست
برداشتی آزاد از دعای وداع امام سجاد با ماه رمضان