۱۹/آبان/۱۴۰۵
|
۲۳:۳۵

نگاه

حزب‌الله از کابینه جدید راضی است خبرهایی که از تشکیل کابینه لبنان در رسانه‌ها منتشر شده نشان می دهد که گروه‌های مختلف لبنانی پس از چند دور مذاکره و گفت‌وگو برای تشکیل دولت وحدت ملی به توافق رسیده‌اند. این دولت بر مبنای توافق اردیبهشت‌ماه سال گذشته در دوحه تشکیل خواهد شد بنابراین کابینه جدید لبنان با مشارکت همه طرف‌های لبنانی و بر مبنای 19 کرسی برای گروه اکثریت و 11 کرسی برای اقلیت شکل گرفته است. در هفته‌های گذشته گروه 14 مارس تلاش زیادی کرد تا تغییراتی را در مبنا و رویکرد اجلاس دوحه ایجاد کرده و ثلث ضامن متعلق به حزب‌الله را بر هم بزند. در عین حال تلاش زیادی شد تا تشکیل دولت لبنان را با تصمیم درباره سلاح حزب‌الله گره بزنند و از این طریق مقدمات خلع سلاح حزب‌الله لبنان را فراهم کنند. این موضوعی بود که به یک مناقشه سیاسی بین‌گروه‌های 14 مارس و 8 مارس تبدیل شد اما در نهایت پس از چند دور گفت‌وگو، موضوع سلاح مقاومت و نحوه مواجهه گروه‌های لبنانی با آن کنار گذاشته شد و تشکیل دولت وحدت ملی در دستور کار و محوریت گفت‌وگو‌ها قرار گرفت. در عین حال میشل عون هم که متحد حزب‌الله است توانست به تعداد افراد مورد نظر خود در کابینه دست پیدا کند و مشارکت فعالی در کابینه لبنان داشته باشد. در زمینه دولت، مناقشه‌ای بین گروه‌های مسیحی وجود داشت. آرای گروه عون و سلیمان فرنجیه به نسبت آرا و تعداد کرسی‌هایی که امین جمیل و سمیر جعجع داشتند بیشتر بود ولی گروه کتائب و قوات لبنانی به دلیل اینکه متحدحریری محسوب می‌شدند تلاش کردند تا موقعیت مسیحی‌ها را در کابینه از آن خود کنند که با مقاومت عون و فرنجیه مواجه شدند. در حال حاضر تقریبا سهم مسیحی‌ها در کابینه لبنان به طور مساوی بین گروه عون و جمیل تقسیم شده است. البته حزب‌الله 3 مساله کلیدی را در تشکیل کابینه مد نظر داشت: 1ـ تشکیل دولت وحدت ملی، 2ـ مسکوت ماندن بحث درباره سلاح مقاومت و 3ـ ثلث ضامن که تمام آنها را محقق شده می‌داند. البته در مساله ثلث ضامن، حزب‌الله آن را با فرمول خاص خود به دست آورد و از این رو طبیعی است که حزب‌الله از تشکیل کابینه و وضعیت موجود راضی باشد. نکته قابل اشاره دیگر در این زمینه اختلافات میان مصر و عربستان بر سر نخست‌وزیر است. مصری‌ها که از چند گروه کوچک در لبنان برخوردار هستند، تلاش کردند تا با تاکید بر تداوم نخست‌وزیری فواد سنیوره جایگاه خود را در لبنان بهبود بخشند و یا عربستان را وادار به اعمال دیدگاه‌های مصر درباره لبنان کنند. عربستان روی نخست‌وزیری سعد حریری تاکید داشت،‌در عین اینکه سوریه نیز در انتخاب بین حریری و سنیوره، حریری را ترجیح می‌داد. در نهایت گفت‌وگو‌های مصر و عربستان به کوتاه آمدن مصر از نخست‌وزیری سنیوره منتهی و راه برای انتخاب حریری تا حدودی هموار شد. البته دعوای مصر و عربستان بر سر کابینه بیش از آنکه یک موضوع محتوایی باشد، ‌یک موضوع سیاسی بوده و تلاشی است که مصری‌ها برای بازسازی جایگاه از دست رفته خود در لبنان دنبال می‌کنند. *کارشناس ارشد مسائل خاورمیانه
ارسال نظر
captcha
پربیننده