۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۹:۳۵
پس از یک هفته توقف بر اثر فشار نمایندگان مجلس و رسانه‌ها

دماوند همچنان آسفالت می شود

فشار نمایندگان مجلس و رسانه‌ها تنها یک هفته دوام آورد تا مراحل آسفالت کاری دامنه دماوند دوباره از سر گرفته شود. هدف مسطح کردن مسیر گوسفندسرا است و آنهایی که با لودر و غلتک به جان دماوند افتاده‌اند سعی دارند تا زودتر کارشان را به اتمام برسانند، به همین دلیل هم هست که کمر همت بسته‌اند و از صبح زود تا پاسی از شب، چنگک به جان دماوند می‌زنند! حدود دو هفته پیش بود که مسیر هفت کیلومتری در دامنه دماوند معروف به گوسفندسرا توسط گروهی که مشخص نیست از کدام ارگان دستور می‌گیرند با عملیات مخروط‌ریزی و خاک‌برداری دچار تغییراتی مصنوعی در دامنه‌های طبیعت شد. این اقدام بلافاصله از سوی مسؤولان فدراسیون کوهنوردی، مجلس شورای اسلامی و رسانه‌ها پیگیری و کار متوقف شد اما روز سه‌شنبه پس از یک هفته متوقف گذاشتن این کارها، مسطح کردن جاده با شدت بیشتری آغاز شد. امیر محمدپور؛ نماینده فدراسیون کوهنوردی مستقر در کوه دماوند در این‌باره می‌گوید: «سه‌شنبه دو لودر و شش کامیون کار مخروط ریزی شنی را در این جاده آغاز کردند که واقعا شدت زیادی داشت. آنها کاری که به صورت معمول در دو، سه روز انجام می‌شود را در یک روز انجام دادند که این قصد آنها برای انجام کار را نشان می‌دهد. کسانی که این کار را انجام می‌دهند یک هفته کار را تعطیل کردند تا اعتراضات و صداها فروکش کند و بعد ازآن با یک عملیات کار را تمام کنند.» نماینده فدراسیون کوهنوردی مستقر در کوه دماوند با تاکید بر اینکه قصد مسؤولان تنها مرمت و بازسازی مسیر گوسفندسرا نیست، ادامه داد: «اگر مسؤولان می‌گویند این اقدام‌شان مرمت و بازسازی است چرا مخروط شنی می‌ریزند. مخروط شنی تنها برای زیرسازی آسفالت کردن روی مسیر ریخته می‌شود. اگر آنها می‌خواستند جاده را مرمت کنند باید بعد از مسطح کردن آن را رها می‌کردند. این اقدام خیانت بزرگی است، متاسفانه اگر به مرحله آسفالت کردن برسد باید قسمت جنوبی کوه دماوند را فراموش کنیم.» اما آیا اظهار نظرات و فشار رسانه‌ها می‌تواند مانع از آسفالت کاری دماوند شود. بازرس انجمن کوه‌نوردان ایران که حسابی از این اقدام شاکی است طور دیگری حرف می‌زند. او می‌گوید: «مناطق مختلف کوه دماوند را که اثر طبیعی ملی است، با جاده‌سازی می‌خواهند به ویلای اختصاصی تبدیل کنند. اصلا ضرورت ندارد در دماوند جاده‌ای ساخته شود، عده‌ای سودجو هستند که در مناطق طبیعی مانند دماوند نخست جاده می‌سازند، سپس زمین‌ها را قربانی می‌کنند».بهزاد ترکاشوند ادامه می‌دهد: «ما کوه‌نوردان معتقدیم وقتی در کوهی یا منطقه‌ای طبیعی جاده‌ای ساخته می‌شود، باید فاتحه آن را خواند، مانند تنگه واشی که اکنون تخریب شده و زباله آن را فرا گرفته است یا ایستگاه هفت توچال، محدوده شمیران و مراتع مقابل پیست آبعلی که در آن ویلاسازی شده است، حتی در جنگل ملی سرخه‌حصار، تعاونی مسکن ایجاد کرده‌اند. در ایران اصلا منطقه حفاظت‌شده معنا ندارد. به نظرم این توجیه‌هایی که برای ساخت جاده در دماوند بیان کرده‌اند، اصلا منطقی نیستند، چون کوه‌نوردان به تنها چیزی که در دماوند نیاز ندارند، جاده است، آنها هدف دیگری دارند».
ارسال نظر
captcha
پربیننده