سرزنش افرادی که دچار استرس، اضطرب و نگرانی هستند تنها زمینه بروز حالت‌های استرس‌زای بیشتر را در آنها به وجود می‌آورد و هیچ سودی در بهبود شرایط روحی این بیماران ندارد.
این سخنی است که بیشتر مشاوران و روان‌پزشکان در مواجهه با اعضای خانواده و همراهان بیماران مضطرب می‌گویند و تاکید دارند سازش، همراهی روانی و حمایت عاطفی تنها کلید حل مشکل روحی این بیماران است، مشکلی که در سال‌های اخیر با ورود تکنولوژی‌های جدید، از هم گسیختگی روابط خانوادگی و فشارهای روانی شدت گرفته و روز به‌روز بر آمار مبتلایان به این عارضه روحی می‌افزاید. دانستن این نکته خالی از لطف نیست که ژاپنی‌ها به دلیل آنکه سرعت زندگی‌شان بسیار زیاد است بیش از تمام مردم جهان دچار بیماری استرس و نگرانی هستند. به همین دلیل است که محققان عرصه پزشکی ژاپن بیشترین تحقیقات را در زمینه کاهش استرس انجام داده و توانسته‌اند با ارائه چند راهکار کوچک بخشی از عوامل استرس‌زای جامعه ژاپن را کنترل کنند و بیماران مضطرب را بدون استفاده از دارو بهبود بخشند.این پژوهشگران در نتایج تحقیقات‌شان اعلام کرده‌اند که بزرگ‌ترین مشکل افرادی که دچار استرس و تشویش هستند این است که در مواقع ضروری نمی‌توانند بخوبی صحبت کرده و نظر‌ات و اعتقادات‌شان را به طور کامل و شفاف بیان کنند و همین ناتوانی، احساسات‌شان را جریحه‌دار و فشار استرس محیط را دو برابر می‌کند.
همچنین این بیماران بدون داشتن سابقه قبلی در هنگام بیان احساسات و اعتقادات‌شان دچار لکنت زبان می‌شوند و بروز این حالت‌های همراه با تشویش و نگرانی، روابط اجتماعی‌شان را مخدوش می‌کند.
این پژوهشگران درباره نحوه برطرف شدن این مشکل اعلام کرده‌اند که افراد مضطرب باید ابتدا احساسات و من واقعی و درونی‌شان را باور کنند. این بدین معناست که بیماران مشوش نباید هیچ وقت به من درون‌شان حس بی‌اعتمادی و سردرگمی را القا کنند بلکه باید همواره خود واقعی‌شان را باور داشته باشند و حس استرس را از وجودشان دور کنند. روان‌پزشکان ژاپنی بر این باورند، اگر افراد مضطرب بپذیرند که دچار استرس و بروز ناآرامی‌های روحی شده‌اند یک قدم به سوی تشویش، نگرانی و اضطراب درونی‌شان گام برمی‌دارند اما اگر تلاش کنند بروز حالت‌های اضطراب و نگرانی‌شان کم‌‌اهمیت انگاشته شود، فشار روحی ناشی از استرس و نگرانی در من درون‌شان کمتر اثر می‌کند.این محققان تاکید دارند، بیماران مشوش نباید حس استرس درون‌شان را با اطرافیان تقسیم کنند زیرا این تقسیم احساسات تنها سرزنش را در پی خواهد داشت و نمی‌تواند از بار فشار نگرانی و ناراحتی‌شان بکاهد بلکه به دلیل آنکه در میان گذاشتن این نگرانی‌ها همدردی‌ای به همراه ندارد تنها بار فشار ناشی از اضطراب و نگرانی را در زندگی بیماران مضطرب تشدید می‌کند.این بیماران همواره باید تلاش کنند مسوولیت حالت‌های پریشان درونی‌شان را برعهده گیرند و سعی کنند همواره عوامل استرس‌زای محیط اطراف‌شان را تحت کنترل درآورند و سعی کنند شدت و ضعف حالت‌های پریشان‌شان را تعادل بخشند.
در نتایج این تحقیقات آمده است که پژوهشگران ژاپنی دریافته‌اند، نحوه نفس کشیدن افراد مضطرب به خودی خود استرس‌زاست زیرا این بیماران همواره کوتاه و تند نفس می‌کشند و همین شیوه تنفس استرس‌زاست. زنان و مردان مضطرب می‌توانند با تغییر شیوه نفس کشیدنشان از کوتاه و تند به بلند و عمیق، بار فشار استرس درونی‌شان را کاهش دهند و کم‌کم تعادل روانی و روحی‌شان را در لحظات پراضطراب و استرس بیشتر کنند. همچنین این افراد باید تلاش کنند تا پس از کشیدن نفس‌های بلند و عمیق کمی چشم‌هایشان را ببندند و تمرکز کنند. تمرکز، کلید گمشده افراد مضطرب است. مضطرب‌ها باید در مواقعی که حس استرس به سراغ‌شان می‌آید ابتدا کمی چشم‌هایشان را ببندند و سپس تمرکز کنند. این تمرکز کردن می‌تواند فشار اضطراب و نگرانی را بیش از 40درصد کاهش دهد. همین کاهش گامی مثبت برای بهبود وضعیت روحی افراد مشوش است به‌طوری‌که محققان معتقدند، این روش نسبت به داروهای آرام‌بخش بیشترین تاثیر را بر کاهش حالت‌های روحی نامتعادل افراد مضطرب به همراه دارد.بسیاری از افراد مضطرب در تشریح حالت‌های روحی در زمان تشویش و نگرانی‌شان عنوان می‌کنند که انعطاف‌پذیر نبودن در شرایط استرس‌زا یکی از مهم‌ترین مشکلات این بیماران است؛ مشکلی که به شکلی ناخودآگاه بروز می‌کند و اجتناب‌ناپذیر است.
بهترین راهکار این تلاطم روحی مبارزه با تغییر رفتار و برخورد با دیگران است. نرم بودن و انعطاف‌پذیری به جای سخت بودن رفتار می‌تواند زمینه بهبود شرایط روحی و جسمی افراد مضطرب را به وجود آورد. شاید این نکته بی‌اهمیت انگاشته شود اما آزمایش‌های بالینی نشان می‌دهد که انعطاف‌پذیری می‌تواند استرس و نگرانی بیماران مضطرب را تا حد ممکن کاهش دهد.
رعایت نکته مهم دیگری که این پژوهش به افراد مضطرب گوشزد می‌کند، صحبت کردن درباره وقایع پس از رخ دادن است.
این بدین معناست که افرادی که دچار استرس و تشویش هستند باید تلاش کنند کمتر درباره مسائل و مشکلات استرس‌زا صحبت کنند و حوادث نگران‌کننده را تجزیه و تحلیل نکنند. زیرا این بررسی‌ها در ضمیر ناخودآگاه افراد مضطرب لرزش‌های عصبی یا همان حالت‌های بروز تشویش و نگرانی را به وجود می‌آورد و این مساله به تنهایی بخش عمده‌ای از مشکلات افراد مضطرب را شامل می‌شود.در پایان این تحقیقات عنوان شده که برخی رژیم‌های غذایی نیز می‌تواند فشار استرس بیماران مشوش را کاهش دهد، به طور مثال زنان و مردان مضطرب باید سیگار نکشند. درست است که سیگار حاوی نیکوتین است و در کوتاه مدت موجب بروز آرامش می‌شود اما در درازمدت سبب بروز تشویش درونی افراد مضطرب می‌شود. همچنین مصرف کافئین تاثیر مخربی بر وضعیت روحی بیماران مضطرب دارد، به طوری‌که شدت نگرانی این بیماران 20درصد افزایش می‌یابد. البته در رژیم غذایی زنان و مردان مشوش این نکته نباید فراموش شود که بیماران مضطرب نباید شکر و غذاهای بسیار شیرین مصرف کنند زیرا غذاهای شیرین سبب افزایش گلوکز می‌شود و گلوکز استرس‌زاست.
درست است که محققان ژاپنی توانسته‌اند برخی راهکارهای ساده اما موثر را برای بهبود شرایط استرس‌زای زندگی بیماران مضطرب مطرح کنند اما این بیماران بخوبی می‌دانند تنها کلید حل مشکل اضطراب‌شان درحفظ آرامش و خونسردی نهفته است و بیماران مشوش باید همواره تلاش کنند احساسات متغیر و نگرانی و استرس ناشی از محیط را ابتدا کنترل و سپس راهنمایی کنند تا نه تنها زندگی آرام‌تری داشته بلکه شاهد روابط اجتماعی تاثیرگذارتری باشند. مدیریت استرس، راهگشاي زندگی افراد مضطرب
سرزنش افرادی که دچار استرس، اضطرب و نگرانی هستند تنها زمینه بروز حالت‌های استرس‌زای بیشتر را در آنها به وجود می‌آورد و هیچ سودی در بهبود شرایط روحی این بیماران ندارد.
این سخنی است که بیشتر مشاوران و روان‌پزشکان در مواجهه با اعضای خانواده و همراهان بیماران مضطرب می‌گویند و تاکید دارند سازش، همراهی روانی و حمایت عاطفی تنها کلید حل مشکل روحی این بیماران است، مشکلی که در سال‌های اخیر با ورود تکنولوژی‌های جدید، از هم گسیختگی روابط خانوادگی و فشارهای روانی شدت گرفته و روز به‌روز بر آمار مبتلایان به این عارضه روحی می‌افزاید. دانستن این نکته خالی از لطف نیست که ژاپنی‌ها به دلیل آنکه سرعت زندگی‌شان بسیار زیاد است بیش از تمام مردم جهان دچار بیماری استرس و نگرانی هستند. به همین دلیل است که محققان عرصه پزشکی ژاپن بیشترین تحقیقات را در زمینه کاهش استرس انجام داده و توانسته‌اند با ارائه چند راهکار کوچک بخشی از عوامل استرس‌زای جامعه ژاپن را کنترل کنند و بیماران مضطرب را بدون استفاده از دارو بهبود بخشند.این پژوهشگران در نتایج تحقیقات‌شان اعلام کرده‌اند که بزرگ‌ترین مشکل افرادی که دچار استرس و تشویش هستند این است که در مواقع ضروری نمی‌توانند بخوبی صحبت کرده و نظر‌ات و اعتقادات‌شان را به طور کامل و شفاف بیان کنند و همین ناتوانی، احساسات‌شان را جریحه‌دار و فشار استرس محیط را دو برابر می‌کند.
همچنین این بیماران بدون داشتن سابقه قبلی در هنگام بیان احساسات و اعتقادات‌شان دچار لکنت زبان می‌شوند و بروز این حالت‌های همراه با تشویش و نگرانی، روابط اجتماعی‌شان را مخدوش می‌کند.
این پژوهشگران درباره نحوه برطرف شدن این مشکل اعلام کرده‌اند که افراد مضطرب باید ابتدا احساسات و من واقعی و درونی‌شان را باور کنند. این بدین معناست که بیماران مشوش نباید هیچ وقت به من درون‌شان حس بی‌اعتمادی و سردرگمی را القا کنند بلکه باید همواره خود واقعی‌شان را باور داشته باشند و حس استرس را از وجودشان دور کنند. روان‌پزشکان ژاپنی بر این باورند، اگر افراد مضطرب بپذیرند که دچار استرس و بروز ناآرامی‌های روحی شده‌اند یک قدم به سوی تشویش، نگرانی و اضطراب درونی‌شان گام برمی‌دارند اما اگر تلاش کنند بروز حالت‌های اضطراب و نگرانی‌شان کم‌‌اهمیت انگاشته شود، فشار روحی ناشی از استرس و نگرانی در من درون‌شان کمتر اثر می‌کند.این محققان تاکید دارند، بیماران مشوش نباید حس استرس درون‌شان را با اطرافیان تقسیم کنند زیرا این تقسیم احساسات تنها سرزنش را در پی خواهد داشت و نمی‌تواند از بار فشار نگرانی و ناراحتی‌شان بکاهد بلکه به دلیل آنکه در میان گذاشتن این نگرانی‌ها همدردی‌ای به همراه ندارد تنها بار فشار ناشی از اضطراب و نگرانی را در زندگی بیماران مضطرب تشدید می‌کند.این بیماران همواره باید تلاش کنند مسوولیت حالت‌های پریشان درونی‌شان را برعهده گیرند و سعی کنند همواره عوامل استرس‌زای محیط اطراف‌شان را تحت کنترل درآورند و سعی کنند شدت و ضعف حالت‌های پریشان‌شان را تعادل بخشند.
در نتایج این تحقیقات آمده است که پژوهشگران ژاپنی دریافته‌اند، نحوه نفس کشیدن افراد مضطرب به خودی خود استرس‌زاست زیرا این بیماران همواره کوتاه و تند نفس می‌کشند و همین شیوه تنفس استرس‌زاست. زنان و مردان مضطرب می‌توانند با تغییر شیوه نفس کشیدنشان از کوتاه و تند به بلند و عمیق، بار فشار استرس درونی‌شان را کاهش دهند و کم‌کم تعادل روانی و روحی‌شان را در لحظات پراضطراب و استرس بیشتر کنند. همچنین این افراد باید تلاش کنند تا پس از کشیدن نفس‌های بلند و عمیق کمی چشم‌هایشان را ببندند و تمرکز کنند. تمرکز، کلید گمشده افراد مضطرب است. مضطرب‌ها باید در مواقعی که حس استرس به سراغ‌شان می‌آید ابتدا کمی چشم‌هایشان را ببندند و سپس تمرکز کنند. این تمرکز کردن می‌تواند فشار اضطراب و نگرانی را بیش از 40درصد کاهش دهد. همین کاهش گامی مثبت برای بهبود وضعیت روحی افراد مشوش است به‌طوری‌که محققان معتقدند، این روش نسبت به داروهای آرام‌بخش بیشترین تاثیر را بر کاهش حالت‌های روحی نامتعادل افراد مضطرب به همراه دارد.بسیاری از افراد مضطرب در تشریح حالت‌های روحی در زمان تشویش و نگرانی‌شان عنوان می‌کنند که انعطاف‌پذیر نبودن در شرایط استرس‌زا یکی از مهم‌ترین مشکلات این بیماران است؛ مشکلی که به شکلی ناخودآگاه بروز می‌کند و اجتناب‌ناپذیر است.
بهترین راهکار این تلاطم روحی مبارزه با تغییر رفتار و برخورد با دیگران است. نرم بودن و انعطاف‌پذیری به جای سخت بودن رفتار می‌تواند زمینه بهبود شرایط روحی و جسمی افراد مضطرب را به وجود آورد. شاید این نکته بی‌اهمیت انگاشته شود اما آزمایش‌های بالینی نشان می‌دهد که انعطاف‌پذیری می‌تواند استرس و نگرانی بیماران مضطرب را تا حد ممکن کاهش دهد.
رعایت نکته مهم دیگری که این پژوهش به افراد مضطرب گوشزد می‌کند، صحبت کردن درباره وقایع پس از رخ دادن است.
این بدین معناست که افرادی که دچار استرس و تشویش هستند باید تلاش کنند کمتر درباره مسائل و مشکلات استرس‌زا صحبت کنند و حوادث نگران‌کننده را تجزیه و تحلیل نکنند. زیرا این بررسی‌ها در ضمیر ناخودآگاه افراد مضطرب لرزش‌های عصبی یا همان حالت‌های بروز تشویش و نگرانی را به وجود می‌آورد و این مساله به تنهایی بخش عمده‌ای از مشکلات افراد مضطرب را شامل می‌شود.در پایان این تحقیقات عنوان شده که برخی رژیم‌های غذایی نیز می‌تواند فشار استرس بیماران مشوش را کاهش دهد، به طور مثال زنان و مردان مضطرب باید سیگار نکشند. درست است که سیگار حاوی نیکوتین است و در کوتاه مدت موجب بروز آرامش می‌شود اما در درازمدت سبب بروز تشویش درونی افراد مضطرب می‌شود. همچنین مصرف کافئین تاثیر مخربی بر وضعیت روحی بیماران مضطرب دارد، به طوری‌که شدت نگرانی این بیماران 20درصد افزایش می‌یابد. البته در رژیم غذایی زنان و مردان مشوش این نکته نباید فراموش شود که بیماران مضطرب نباید شکر و غذاهای بسیار شیرین مصرف کنند زیرا غذاهای شیرین سبب افزایش گلوکز می‌شود و گلوکز استرس‌زاست.
درست است که محققان ژاپنی توانسته‌اند برخی راهکارهای ساده اما موثر را برای بهبود شرایط استرس‌زای زندگی بیماران مضطرب مطرح کنند اما این بیماران بخوبی می‌دانند تنها کلید حل مشکل اضطراب‌شان درحفظ آرامش و خونسردی نهفته است و بیماران مشوش باید همواره تلاش کنند احساسات متغیر و نگرانی و استرس ناشی از محیط را ابتدا کنترل و سپس راهنمایی کنند تا نه تنها زندگی آرام‌تری داشته بلکه شاهد روابط اجتماعی تاثیرگذارتری باشند. ارسال نظر
پربیننده