
گروه فرهنگ و هنر: «حوالی روشن صدا» عنوان تازهترین اثر حسین قرایی، نویسنده و پژوهشگر حوزه تاریخ شفاهی است که در ارتباط با زندگی و زمانه حسین اسرافیلی، شاعر کشورمان نوشته شده است؛ اثری که رونمایی از آن در مرکز تبادل کتاب، علاوه بر مخاطبان خاص، با استقبال مخاطبان عام کتاب و ادبیات نیز روبهرو شد. به گزارش «وطن امروز»، مصطفی محدثیخراسانی از جمله چهرههای حاضر در این مراسم در سخنانی با تقدیر از کار ارزشمند آقای حسین قرایی در تالیف این کتاب گفت: جای این کتابها در گستره فرهنگ و ادبیات معاصر بویژه انقلاب بشدت خالی بود، اگرچه دیر اما در این سالها هم اگر این خاطرات ثبت نمیشد آنها را از دست داده بودیم.
نقش بیبدیل اسرافیلی در وفاق میان شاعران کشور
اگر کمی از این مقطع عبور میکردیم، بسیاری از این گنجینهها یا از بین میرفتند یا نمیتوانستیم آنها را ثبت و ضبط کنیم اما حسین قرایی با هوشمندی این اتفاق خجسته را رقم زد. محدثیخراسانی به کتاب «حوالی روشن صدا» اشاره کرد و با بیان اینکه نقش عمده کتاب به زندگی پربار حسین اسرافیلی و نقشی که او در جریان شکلگیری جریان شعر انقلاب و پیشبرد آن طی این چند دهه داشته، برمیگردد، گفت: این کتاب دارای ویژگیهای خوبی است و مطالب آن بسیار در آینده ارزشمند خواهد بود، چرا که حسین اسرافیلی از معدود شاعرانی است که هسته اولیه شعر انقلاب را در حوزه هنری شکل داد و از نخستین لحظات شکلگیری جریان در میدان حاضر بود و امیدوارم سایهشان مستدام باشد. به گفته وی، اسرافیلی محور وفاق میان شاعران کشور در جامعه ادبی است. با شاعران مختلف و گرایشهای مختلف حشر و نشر داشته، پس چه کسی بهتر از او که بتواند فراز و فرود این سالها را در حوزه شعر بیان کند؛ حضور مستمر و فعال او در محافل شعر، کنگرهها، شبهای شعر و... گنجینهای است که گفتنیهای زیادی در این کتاب پیرامون آن میبینیم و با رشد و تکامل و شکلگیری انجمنها و جشنوارهها آشنا میشویم.
عاشقانههای کوتاهی که نقطه عطف کارنامه اسرافیلی است
حمیدرضا شکارسری، نویسنده کشورمان نیز در بخش دیگری از این مراسم صحبت کرد. او با تقسیم کتاب «حوالی روشن صدا» به 3 بخش گفت: خواننده با مطالعه این کتاب ابتدا متوجه میشود شخصیت حسین اسرافیلی چگونه است و دوم اینکه متوجه میشود علایق شعری او چطور است و سوم زمانه فرهنگی و شعری شاعر را بخوبی درک میکند و وقتی کتاب را میبندد برای هر سه پاسخ به دست میآورد. وی با بیان اینکه در شعرهای اسرافیلی باید درباره حماسه صحبت کرد، گفت: محتواهای مربوط به انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و مقاومت از فکتهای موجود در شعر او به دست میآید و ما میتوانیم سرنخها را از میان مصاحبهها استخراج کنیم. مصاحبهها سال 95 انجام شده و فکر میکنم در همان سالها رگههایی از نوگرایی و سرودن اشعار کوتاه عاشقانه توسط استاد داریم که منتشر شده و بنده در نقد به آن اشاره کردهام که نقطه عطفی در کارنامه استاد اسرافیلی است.
جسارت قابل تحسین اسرافیلی در بیان عقایدش
حسین قرایی، نویسنده این کتاب نیز با بیان اینکه ابتدا دوست داشتم این مطالب را در قالب یادنامه منتشر کنم، گفت: این کتاب مجموعا 280 صفحه بود که 80 صفحه از آن کم شد، البته این کاستن از کتاب مربوط به نمونه اشعار و تعاریف دیگران از آقای اسرافیلی بود که آنها را حذف کرد. من جسارت آقای اسرافیلی در ابراز برخی عقایدش را تحسین میکنم. برای چند مقطع از کتاب چند بار خدمت ایشان رسیدیم و فکر میکردم شاید استاد این بخشها را حذف کند و اما دیدم نه، ایشان همان اسرافیلیای است که شعر را به حوزه هنری آورد. من از او به عنوان راوی صادق شعر انقلاب یاد میکنم. اسرافیلی خریدنی نیست و پای عقایدش ایستاده است. وقتی اینگونه میبینم به خود میگویم نباید اجازه دهم چنین کوهی زیر خاک بماند. آنچه من از استاد اسرافیلی دیدم و من را ترغیب به نوشتن کرد این بود که او دوستان بسیاری از همه طیفها دارد در حالی که میبینم امروز عدهای از شاعران خطکشیهایی برای خود دارند اما افق دید اسرافیلی در انتهای دید است.
ریشههایم در انقلابی است که امام بنا کردند
حسین اسرافیلی هم در پایان این مراسم ابراز داشت: اگر برای مشفق کاشانی، قیصر، سلمان هراتی و بزرگواران دیگری نیز این تاریخ شفاهی، ثبت و ضبط میشد بسیار میتوانست ماندگار شود. آقای قرایی نام کتاب را به من سپرد و گفت نامی را انتخاب کن. من نیز برای اینکه مطالب شفاف و روشن بیان شده و گفتوگوها صریح بوده این نام را معرفی کردم اما اگر در این کتاب نظری درباره کسی دادهام شخصیت شعریاش را جدا و معیشت و زندگیاش را نیز جداگانه دیدهام و تعمیم به تمام زندگیاش ندادهام. در هیچ گروه و حزبی فعالیت نداشتم و همیشه سعی کردم با همه رابطه خوبی داشته باشم؛ تلاشم بر این بود با تفکر سال 57 زندگی کنم، با همان تفکر نیز زندگیام را ادامه دادم، چون حس کردم ریشههایم در انقلابی است که امام به جریان انداختند و در روح و جان ما دمیدند که اگر به فراموشی سپرده شود در اصل ما هویت خود را فراموش کردهایم. من سعی کردم در شعر معاصر و مصاحبههایم این هویت سال 57 منعکس شود.