آزاده صالحی: مجید قیصری یکی از نویسندگان معاصر و جوان است که در سال‌های گذشته با آثاری چون «گوساله سرگردان»، «سه دختر گل‌فروش» و این اواخر «دیگر اسمت را عوض نکن» نام خود را در کارنامه ادبیات داستانی دفاع مقدس تثبیت کرد. مخاطبانش او را نویسنده‌ای متمایز از دیگر نویسندگان این حوزه می‌دانند و منتقدان آثارش، از او به عنوان نویسنده‌ای با زاویه دید رئال نام می‌برند. هرچند قیصری برای همین‌اندازه گفت‌و‌گوی کوتاه نیز سرسختی و خلق و خوی خاصی را داشت اما گپ زیر، ماحصل کشمکش‌های یک خبرنگار و نویسنده است.
آقای قیصری پیش از هر چیز می‌خواستم این سؤال را مطرح کنم که برخی منتقدان آثارتان از شما به عنوان نویسنده‌ای یاد می‌کنند که خود را در هیچ داستانی تکرار نمی‌کند. چطور به این ویژگی در خود رسیدید؟
بی‌تردید مطالعه در این زمینه نقش بسزایی داشته و باعث شده به سمت و سوی سوژه‌های تکراری نروم.
با وجود اینکه تاکنون آثار زیادی پیرامون دفاع مقدس در قالب‌های مختلف به رشته تحریر درآمده، فکر می‌کنید چه بخش‌هایی از جنگ هست که جا دارد نویسندگان بیشتر به آن بپردازند؟
تصور می‌کنم روی تبعات جنگ کار کمتری صورت گرفته و تعداد محدودی از نویسندگان به این حیطه پرداخته‌اند. هرچند این سو و آن سو، تک مضراب‌هایی در این باره از سوی برخی نویسندگان انجام شده ولی کافی نیست و به‌طور کلی می‌توان گفت حق مطلب درباره تبعات جنگ آن طور که باید ادا نشده است.
درباره کتاب «دا» چطور؟ فکر می‌کنید راوی در این اثر توانست ناگفته‌های جنگ را تبیین کند؟
من «دا» را نخوانده‌ام، اما می‌دانم که این کتاب با توجه به اینکه روایت به شمار می‌رود، در ردیف آثار خاطره‌نویسی است.
با توجه به اینکه کتاب «دیگر اسمت را عوض نکن» شما اخیرا از سوی نشر چشمه منتشر شده است، می‌خواستم بپرسم چرا تا پیش از انتشار، خبری از این کتاب نبود؟
ببینید ادبیات مثل سینما نیست که مؤلف بخواهد برای آن سر و صدا کند. من کارهای زیادی در دست دارم که یا ناتمام است یا برای چاپ به دست ناشر سپرده‌ام. به عنوان مثال در حال حاضر رمانی با عنوان «طلاق‌کشی» را آماده انتشار دارم که فکر می‌کنم پنج ماه پیش هم خبرش در نشریات انعکاس یافت ولی فعلا خبری از چاپ آن نیست. درباره رمان «دیگر اسمت را عوض نکن» باید اضافه کنم من از سال گذشته روی این رمان کار کردم و اواخر پاییز و اوایل زمستان آن را برای چاپ به ناشر دادم.
صرف‌نظر از رمان «شماس شامی» که رویکردی تاریخی – دینی دارد، تمام کارهای شما در ردیف ادبیات دفاع مقدس جای دارد، با این حال قصد ندارید رویکرد دیگری را در حیطه ادبیات داستانی پیش بگیرید؟
در پاسخ به سؤال شما می‌توانم بگویم نمی‌دانم آیا همیشه این نوع سبک را برای نوشتن کارهایم در پیش می‌گیرم یا نه. همین‌قدر می‌دانم که تحولات اجتماعی در تغییر رویه آدم‌ها بی‌تأثیر نیست. یعنی اینکه ممکن است رویکرد‌های من در نوشتن فرق کندو این بستگی به موقعیت‌های روز دارد. با مجید قیصری به بهانه انتشار اثر جدیدش
حق مطلب درباره تبعات جنگ ادا نشده است
آزاده صالحی: مجید قیصری یکی از نویسندگان معاصر و جوان است که در سال‌های گذشته با آثاری چون «گوساله سرگردان»، «سه دختر گل‌فروش» و این اواخر «دیگر اسمت را عوض نکن» نام خود را در کارنامه ادبیات داستانی دفاع مقدس تثبیت کرد. مخاطبانش او را نویسنده‌ای متمایز از دیگر نویسندگان این حوزه می‌دانند و منتقدان آثارش، از او به عنوان نویسنده‌ای با زاویه دید رئال نام می‌برند. هرچند قیصری برای همین‌اندازه گفت‌و‌گوی کوتاه نیز سرسختی و خلق و خوی خاصی را داشت اما گپ زیر، ماحصل کشمکش‌های یک خبرنگار و نویسنده است.
آقای قیصری پیش از هر چیز می‌خواستم این سؤال را مطرح کنم که برخی منتقدان آثارتان از شما به عنوان نویسنده‌ای یاد می‌کنند که خود را در هیچ داستانی تکرار نمی‌کند. چطور به این ویژگی در خود رسیدید؟
بی‌تردید مطالعه در این زمینه نقش بسزایی داشته و باعث شده به سمت و سوی سوژه‌های تکراری نروم.
با وجود اینکه تاکنون آثار زیادی پیرامون دفاع مقدس در قالب‌های مختلف به رشته تحریر درآمده، فکر می‌کنید چه بخش‌هایی از جنگ هست که جا دارد نویسندگان بیشتر به آن بپردازند؟
تصور می‌کنم روی تبعات جنگ کار کمتری صورت گرفته و تعداد محدودی از نویسندگان به این حیطه پرداخته‌اند. هرچند این سو و آن سو، تک مضراب‌هایی در این باره از سوی برخی نویسندگان انجام شده ولی کافی نیست و به‌طور کلی می‌توان گفت حق مطلب درباره تبعات جنگ آن طور که باید ادا نشده است.
درباره کتاب «دا» چطور؟ فکر می‌کنید راوی در این اثر توانست ناگفته‌های جنگ را تبیین کند؟
من «دا» را نخوانده‌ام، اما می‌دانم که این کتاب با توجه به اینکه روایت به شمار می‌رود، در ردیف آثار خاطره‌نویسی است.
با توجه به اینکه کتاب «دیگر اسمت را عوض نکن» شما اخیرا از سوی نشر چشمه منتشر شده است، می‌خواستم بپرسم چرا تا پیش از انتشار، خبری از این کتاب نبود؟
ببینید ادبیات مثل سینما نیست که مؤلف بخواهد برای آن سر و صدا کند. من کارهای زیادی در دست دارم که یا ناتمام است یا برای چاپ به دست ناشر سپرده‌ام. به عنوان مثال در حال حاضر رمانی با عنوان «طلاق‌کشی» را آماده انتشار دارم که فکر می‌کنم پنج ماه پیش هم خبرش در نشریات انعکاس یافت ولی فعلا خبری از چاپ آن نیست. درباره رمان «دیگر اسمت را عوض نکن» باید اضافه کنم من از سال گذشته روی این رمان کار کردم و اواخر پاییز و اوایل زمستان آن را برای چاپ به ناشر دادم.
صرف‌نظر از رمان «شماس شامی» که رویکردی تاریخی – دینی دارد، تمام کارهای شما در ردیف ادبیات دفاع مقدس جای دارد، با این حال قصد ندارید رویکرد دیگری را در حیطه ادبیات داستانی پیش بگیرید؟
در پاسخ به سؤال شما می‌توانم بگویم نمی‌دانم آیا همیشه این نوع سبک را برای نوشتن کارهایم در پیش می‌گیرم یا نه. همین‌قدر می‌دانم که تحولات اجتماعی در تغییر رویه آدم‌ها بی‌تأثیر نیست. یعنی اینکه ممکن است رویکرد‌های من در نوشتن فرق کندو این بستگی به موقعیت‌های روز دارد. ارسال نظر
پربیننده