سوريه و سیاست چماق و هویج اوباما
روابط سوریه و آمریکا در طول 3 دهه گذشته و در دوران حافظ اسد بر اساس بدبینی و سوء‌نیت آمریکا نسبت به دمشق برقرار بوده و اساسا سوری‌ها اطمینانی نسبت به سیاست‌های آمریکا در خاورمیانه نداشته و ندارند. به همین دلیل پس از مرگ حافظ اسد، آمریکایی‌ها احساس کردند که به نوعی خلأ قدرت در سوریه به وجود آمده و بشار اسد (فرزند حافظ اسد) نخواهد توانست اوضاع سوریه را پس از مرگ پدر به حالت عادی بازگرداند به همین دلیل آنها از طریق عوامل خودشان مانند کشور عربستان (که جایگاه سیاسی خاصی در جهان اسلام و کشورهای عربی ندارد اما کشوری ثروتمند است) تلاش کردند تا به نوعی فشارهایی بر سوریه وارد کنند. تصویب قطعنامه 1559 که بعد از ترور رفیق الحریری، نخست‌وزیر سابق لبنان صورت گرفت، موجب شد آمریکایی‌ها به سوریه فشار بیاورند که نیروهای خود را از لبنان خارج کند تا پس از خروج نیروهای سوریه از لبنان به نوعی کشور سوریه به لحاظ عقبه جبهه دچار مشکل شود و سوری‌ها حضور فیزیکی و معنوی خود را در لبنان از دست بدهند، لذا بعد از این جریانات، اتهاماتی متوجه سوریه درباره ترور رفیق الحریری شد و آمریکایی‌ها سلسله تحریم‌هایی را علیه سوریه اعمال کردند. بعد از پایان یافتن دوره ریاست جورج بوش، باراک اوباما بازنگری کلی در سیاست خاورمیانه آمریکا انجام داد و تلاش کرد به نوعی دست به یارگیری جدیدی در سطح منطقه خاورمیانه بویژه کشورهای اسلامی بزند. به همین دلیل در نخستین گام اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا، جورج میچل، نماینده خودش را به منطقه اعزام کرد و گفت‌وگوهای فشرده‌ای با رهبران سوریه و مقامات رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای عربی انجام داد، با توجه به اینکه لابی قدرتمند صهیونیستی در آمریکا به نوعی اوباما را تحت فشار قرار داد تا به نوعی سوریه را از مدار کشورهای هم‌پیمان آمریکا خارج و آن را وادار کند تا مذاکراتی را با اسرائیل کلید بزند. از یک طرف کشور ترکیه و رهبران آن هم تلاش کردند تا به نوعی میان سوریه و رژیم صهیونیستی میانجیگری کنند. در نتیجه سلسله مذاکراتی میان سوری‌ها و مقامات رژیم صهیونیستی با وساطت ترکیه آغاز شد اما از آنجایی که اسرائیلی‌ها نمی‌خواهند هیچ امتیازی به سوریه بدهند و درباره عقب‌نشینی از ارتفاعات جولان هیچگونه تضمینی نمی‌دهند، سوری‌ها احساس کردند که وارد یک فاز مذاکره بدون نتیجه شده‌اند و به همین دلیل مذاکرات سوریه و رژیم صهیونیستی با وساطت ترکیه شکست خورد. آمریکایی‌ها هم بنا به تحریک لابی صهیونیستی تلاش کردند تا بار دیگر سوری‌ها را به نوعی وارد کشورهای زیر چتر آمریکا و کشورهای سازشکار عرب کنند اما مقاومت رهبران سوریه در مقابل فشارها موجب شد اوباما بار دیگر تحریم‌های اقتصادی را به مدت یک‌سال علیه سوریه تمدید کند و این نشان می‌دهد که آمریکا در برخورد با کشورهای مستقل منطقه همچنان سیاست چماق و هویج را دنبال می‌کند. در همین راستا و با شکست خوردن مذاکرات، نتیجه صلح سوریه و اسرائیل و به تبع آن سرنوشت بلندی‌های جولان همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار خواهد داشت. ارتفاعات جولان در جنگ ژوئن 1967 از سوی رژیم صهیونیستی اشغال شد و بسیاری از ساکنان سوری آن قسمت توسط رژیم صهیونیستی و با توسل به قوه قهریه اخراج شدند. رژیم صهیونیستی در این ارتفاعات رادارهای بسیار پرقدرتی نصب کرد و دست به تحرکات نظامی و جاسوسی علیه سوریه و کشورهای منطقه زد. در همین راستاست که سوریه خواهان عقب‌نشینی بدون قید و شرط اسرائیل از ارتفاعات جولان شده است. ارتفاعات جولان یک منطقه عربی است که جزء لاینفکی از خاک سوریه است و آنچه مسلم است اینکه ملت سوریه هرگز اجازه نخواهند داد که بدون آزاد‌سازی جولان مقامات سوریه قرارداد صلحی با مقامات رژیم صهیونیستی امضا کنند. دیدگاه
سوريه و سیاست چماق و هویج اوباما
روابط سوریه و آمریکا در طول 3 دهه گذشته و در دوران حافظ اسد بر اساس بدبینی و سوء‌نیت آمریکا نسبت به دمشق برقرار بوده و اساسا سوری‌ها اطمینانی نسبت به سیاست‌های آمریکا در خاورمیانه نداشته و ندارند. به همین دلیل پس از مرگ حافظ اسد، آمریکایی‌ها احساس کردند که به نوعی خلأ قدرت در سوریه به وجود آمده و بشار اسد (فرزند حافظ اسد) نخواهد توانست اوضاع سوریه را پس از مرگ پدر به حالت عادی بازگرداند به همین دلیل آنها از طریق عوامل خودشان مانند کشور عربستان (که جایگاه سیاسی خاصی در جهان اسلام و کشورهای عربی ندارد اما کشوری ثروتمند است) تلاش کردند تا به نوعی فشارهایی بر سوریه وارد کنند. تصویب قطعنامه 1559 که بعد از ترور رفیق الحریری، نخست‌وزیر سابق لبنان صورت گرفت، موجب شد آمریکایی‌ها به سوریه فشار بیاورند که نیروهای خود را از لبنان خارج کند تا پس از خروج نیروهای سوریه از لبنان به نوعی کشور سوریه به لحاظ عقبه جبهه دچار مشکل شود و سوری‌ها حضور فیزیکی و معنوی خود را در لبنان از دست بدهند، لذا بعد از این جریانات، اتهاماتی متوجه سوریه درباره ترور رفیق الحریری شد و آمریکایی‌ها سلسله تحریم‌هایی را علیه سوریه اعمال کردند. بعد از پایان یافتن دوره ریاست جورج بوش، باراک اوباما بازنگری کلی در سیاست خاورمیانه آمریکا انجام داد و تلاش کرد به نوعی دست به یارگیری جدیدی در سطح منطقه خاورمیانه بویژه کشورهای اسلامی بزند. به همین دلیل در نخستین گام اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا، جورج میچل، نماینده خودش را به منطقه اعزام کرد و گفت‌وگوهای فشرده‌ای با رهبران سوریه و مقامات رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای عربی انجام داد، با توجه به اینکه لابی قدرتمند صهیونیستی در آمریکا به نوعی اوباما را تحت فشار قرار داد تا به نوعی سوریه را از مدار کشورهای هم‌پیمان آمریکا خارج و آن را وادار کند تا مذاکراتی را با اسرائیل کلید بزند. از یک طرف کشور ترکیه و رهبران آن هم تلاش کردند تا به نوعی میان سوریه و رژیم صهیونیستی میانجیگری کنند. در نتیجه سلسله مذاکراتی میان سوری‌ها و مقامات رژیم صهیونیستی با وساطت ترکیه آغاز شد اما از آنجایی که اسرائیلی‌ها نمی‌خواهند هیچ امتیازی به سوریه بدهند و درباره عقب‌نشینی از ارتفاعات جولان هیچگونه تضمینی نمی‌دهند، سوری‌ها احساس کردند که وارد یک فاز مذاکره بدون نتیجه شده‌اند و به همین دلیل مذاکرات سوریه و رژیم صهیونیستی با وساطت ترکیه شکست خورد. آمریکایی‌ها هم بنا به تحریک لابی صهیونیستی تلاش کردند تا بار دیگر سوری‌ها را به نوعی وارد کشورهای زیر چتر آمریکا و کشورهای سازشکار عرب کنند اما مقاومت رهبران سوریه در مقابل فشارها موجب شد اوباما بار دیگر تحریم‌های اقتصادی را به مدت یک‌سال علیه سوریه تمدید کند و این نشان می‌دهد که آمریکا در برخورد با کشورهای مستقل منطقه همچنان سیاست چماق و هویج را دنبال می‌کند. در همین راستا و با شکست خوردن مذاکرات، نتیجه صلح سوریه و اسرائیل و به تبع آن سرنوشت بلندی‌های جولان همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار خواهد داشت. ارتفاعات جولان در جنگ ژوئن 1967 از سوی رژیم صهیونیستی اشغال شد و بسیاری از ساکنان سوری آن قسمت توسط رژیم صهیونیستی و با توسل به قوه قهریه اخراج شدند. رژیم صهیونیستی در این ارتفاعات رادارهای بسیار پرقدرتی نصب کرد و دست به تحرکات نظامی و جاسوسی علیه سوریه و کشورهای منطقه زد. در همین راستاست که سوریه خواهان عقب‌نشینی بدون قید و شرط اسرائیل از ارتفاعات جولان شده است. ارتفاعات جولان یک منطقه عربی است که جزء لاینفکی از خاک سوریه است و آنچه مسلم است اینکه ملت سوریه هرگز اجازه نخواهند داد که بدون آزاد‌سازی جولان مقامات سوریه قرارداد صلحی با مقامات رژیم صهیونیستی امضا کنند. ارسال نظر
پربیننده