حقیقت این است که پایان‌نامه‌ها پیش از اینکه نماینده کوشش‌های یک دانشجو باشد نشانگر سعی استاد است، به این معنی که اگر استاد وقت بگذارد و حساسیت‌های لازم را روی پایان‌نامه اعمال کند، می‌تواند از رساله بی‌استعدادترین دانشجو هم پایان‌نامه خوبی بسازد. درست است که در این زمینه بیشترین فعالیت برعهده دانشجو است ولی این استاد است که باید نظم معینی به رساله ببخشد و نقص و امتیازات کار را درک کرده و به پرورش آن کمک کند. می‌خواهم بگویم رساله‌هایی خوب است که استاد متخصص با درایت و دلسوزی، وقت زیادی برای خواندن آن صرف کند.
من به جرأت می‌توانم بگویم هر رساله‌ای که دانشجویی با من گذرانده است، از زمان طرح اثر تا مرحله دفاع، همواره در کنارش بوده و سعی کرده‌ام دانشجو بتواند خودش را نشان دهد. آنچه مبرهن است اینکه دانشجو دوست دارد زودتر پایان‌نامه‌اش را نوشته و تحویل دهد و به مدرکش برسد ولی این استاد است که نباید زمان برایش مفهومی داشته باشد و بیشتر به کیفیت کار بیندیشد. ما استادانی داشته‌ایم که در عین صداقت، برای دانشجو وقت می‌گذاشته‌اند. به عنوان مثال زنده‌یاد دکتر خانلری در آن زمان وزیر فرهنگ بود. دانشجو که بودیم هر وقت به اتاقش مراجعه می‌کردیم بدون هیچ مانعی ما را در اتاقش می‌پذیرفت و ساعت‌ها با ما وقت صرف می‌کرد.
اشخاصی مثل دکتر خانلری رساله‌های دانشجویی را در نهایت صبر و حوصله می‌خواندند، بررسی می‌کردند و سپس به هدایت آنها می‌پرداختند و اگر لازم می‌شد حتما به ارائه راهکارهایی نیز می‌پرداختند.
پایان‌نامه‌ها؛ نماینده کوشش دانشجو یا نشانگر سعی استاد؟
حقیقت این است که پایان‌نامه‌ها پیش از اینکه نماینده کوشش‌های یک دانشجو باشد نشانگر سعی استاد است، به این معنی که اگر استاد وقت بگذارد و حساسیت‌های لازم را روی پایان‌نامه اعمال کند، می‌تواند از رساله بی‌استعدادترین دانشجو هم پایان‌نامه خوبی بسازد. درست است که در این زمینه بیشترین فعالیت برعهده دانشجو است ولی این استاد است که باید نظم معینی به رساله ببخشد و نقص و امتیازات کار را درک کرده و به پرورش آن کمک کند. می‌خواهم بگویم رساله‌هایی خوب است که استاد متخصص با درایت و دلسوزی، وقت زیادی برای خواندن آن صرف کند.
من به جرأت می‌توانم بگویم هر رساله‌ای که دانشجویی با من گذرانده است، از زمان طرح اثر تا مرحله دفاع، همواره در کنارش بوده و سعی کرده‌ام دانشجو بتواند خودش را نشان دهد. آنچه مبرهن است اینکه دانشجو دوست دارد زودتر پایان‌نامه‌اش را نوشته و تحویل دهد و به مدرکش برسد ولی این استاد است که نباید زمان برایش مفهومی داشته باشد و بیشتر به کیفیت کار بیندیشد. ما استادانی داشته‌ایم که در عین صداقت، برای دانشجو وقت می‌گذاشته‌اند. به عنوان مثال زنده‌یاد دکتر خانلری در آن زمان وزیر فرهنگ بود. دانشجو که بودیم هر وقت به اتاقش مراجعه می‌کردیم بدون هیچ مانعی ما را در اتاقش می‌پذیرفت و ساعت‌ها با ما وقت صرف می‌کرد.
اشخاصی مثل دکتر خانلری رساله‌های دانشجویی را در نهایت صبر و حوصله می‌خواندند، بررسی می‌کردند و سپس به هدایت آنها می‌پرداختند و اگر لازم می‌شد حتما به ارائه راهکارهایی نیز می‌پرداختند.
ارسال نظر
پربیننده