
مرتضی امیریاسفندقه میگوید: شاعر آیینی و امام حسینی شاعری است که در هر نفس مشغول شمشیر زدن به شمر، یزید و ابن زیاد درون خودش است و بعد وارد تکیه امام حسین(ع) میشود و برای او شعر میگوید و عزاداری میکند. به گزارش «وطن امروز»، این شاعر کشورمان در گفتوگو با ایسنا با اشاره به «غلو» به عنوان یکی از آسیبهای متوجه شعرهای آیینی شاعران امروز، اظهار کرد: امام حسین(ع) انسانی است که از نظر جسم و فیزیک شبیه ما است (البته از همین منظر هم شکوهمندیهای ظاهری ایشان و آن همه جمال و جلال با هیچ انسانی قابل مقایسه نیست) اما این نطفه پاک و نورانی شبیه هیچکدام از انسانهای روی زمین نیست و هیچکس تاکنون به اخلاق، رفتار و منش امام حسین(ع) نرسیده است. اما شاعر نباید فراموش کند که امام حسین(ع)، این خلیفه بر حق خدا و خداگونگی محض خدا، خدا نیست. شعر فارسی در این مقوله به پیام فکر میکند. پیام امام(ع) پاک زیستن و آزاد زیستن و کمال آزادی و بندگی است. غلو در شعر امروز قابل قبول نیست. مرتضی امیریاسفندقه در حالی که شعر امام حسین(ع) را شعر ستیز با ظلم، بیعدالتی، دروغ و تقلب دانست، گفت: در شعر فارسی اگر بخواهیم دقت کنیم از همان نخستین نغمهها، هیچ دورهای نبوده که شعر فارسی از پیام امام حسین(ع) خالی باشد. هیچ دورهای نیست که شعر فارسی به جنگ ریا، نیرنگ و شر نرفته باشد و همانجاست که شعر آیینی سروده شده است.