مسعود رجوی در نخستین سخنرانی‌اش پس از پیروزی انقلاب اسلامی در دانشگاه تهران خواستار انحلال ارتش شد و توجیهش برای انحلال ارتش این بود که بدون این کار انقلاب ناقص است و در سراشیبی سقوط قرار خواهد گرفت. وی در این سخنرانی گفت: «انقلاب به اعتقاد ما در قدم اول باید با انحلال و تجدید سازمان ارتش شروع شود و الا صحبت از انقلاب بخصوص صحبت از انقلاب اسلامی نکنید، خود انقلاب به اندازه کافی مسؤولیت دارد چه برسد به انقلابی که اسلامی باشد». شهید فلاحی که نخستین فرمانده نیروی زمینی بود درباره ضرورت ارتش بعد از انقلاب برخلاف نظر کسانی که پیش از انقلاب مبارز بودند، می‌گوید: آن چیزی که ما مطمئن و معتقد بوده‌ایم ولی نمی‌توانستیم به این برادران غیرنظامی بقبولانیم این بود که درست است شما دنبال هدف مقدسی هستید اما این وسط یک هدف دیگری ممکن است گم شود، همه ملت ایران دنبال انقلاب و جمهوری اسلامی هستند اما چیزی به نام استقلال ایران در حال فراموشی است، زیرا تنها سازمانی که قادر به تأمین استقلال و حاکمیت است سازمان منسجم، آموزش‌دیده، مجهز و هدایت‌شده است که در کوتاه‌ترین زمان قادر به حضور در مرز است. در مقابل تهدید این سازمان ارتش است. این مسیرها را قبل از پاوه نمی‌پذیرفتند. گروه زیادی از مردم معتقد بودند که مگر ما ژاندارم جهانی هستیم! ما در آن سوی مرزها با کسی کاری نداریم و در نتیجه ارتشی با این هزینه سنگین نمی‌خواهیم، بعدا حادثه پاوه و مسائل کردستان تأیید کردند که اگر ما با دیگران کاری نداریم آنها با ما کار دارند. دشمن منافعی داشته که هم‌اکنون از دست داده، چرا ما برای کویر دعوا نداریم چرا همه دعواها برای خوزستان است. ملت پذیرفته است که این ارتش باید باشد. باید به ارتش احترام بگذارد، باید تأییدش کند.