۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۳:۳۶
گفت‌وگو با رزیتا غفاری به بهانه بازی در سریال «روزهای زیبا»

دلم برای بازیگری تنگ شده بود

مدتی از فضای هنر دور بودید، در این مدت دلتنگ بازیگری نبودید؟ حدود 4 سال پیش به دلیل بارداری تصمیم گرفتم فرصتی را برای اینکه بیشتر با خانواده‌ام باشم به خود بدهم. همزمان با تولد دخترم در کانادا، همسرم تصمیم به ادامه تحصیل گرفت و همین مسائل موجب شد در این چند سال فرصت بیشتری برای بودن با خانواده داشته باشم و ناخودآگاه از فضای بازیگری برای مدتی فاصله گرفتم. آیا در مدتی که از بازیگری فاصله گرفتید تمرین خاصی در این زمینه داشتید؟ تمرین خاصی در زمینه بازیگری نداشتم. همراه با همسرم در یک شرکت سینمایی به کار در پشت صحنه مشغول بودیم و چون همسرم چهره‌پرداز است من نیز در کنار ایشان فعالیت می‌کردم. در این مدت روی صحنه و جلوی دوربین نبودم اما کار در پشت صحنه موجب شد تا احساس دلتنگی نکنم و جدا از کار تصویر هم نباشم. پس از بازگشت از کانادا با چه کاری به تلویزیون بازگشتید؟ بعد از اینکه از کانادا آمدم نخستین کارم مجموعه‌ای به نام «برای بهتر زیستن» بود، بعد از آن هم در تله‌فیلمی به نام «من، تو، او» به کارگردانی آقای آشتیانی بازی کردم. عمارت فرنگی هم مجموعه‌ای بود که سال گذشته و در ایام دهه فجر پخش شد به کارگردانی محمدرضا ورزی که در آن مجموعه هم در کنار دوستان بودم و در تئاتری به نام «قرمز به‌علاوه یک عالمه سفید» کار خانم برخورداری هم بازی کردم که در جشنواره مولوی به‌عنوان بهترین بازیگر زن انتخاب شدم. بعد از آن پیشنهاد بازی در مجموعه روزهای زیبا به من داده شد و در آن مجموعه بازی کردم که در حال حاضر تصویربرداری آن به پایان رسیده و بعد از آن قصد دارم در یک تله‌فیلم به نام «صدای پای تردید» بازی کنم که باز هم به کارگردانی آقای آشتیانی است. ویژگی‌های روزهای زیبا از نظر شما چیست؟ پیش‌تولید این مجموعه سه، چهار سالی بود که شروع و درباره اغلب نقش‌ها و بازی‌ها فکر شده بود. برای بازیگران این مجموعه کاندیداهای زیادی در نظر گرفته بودند ولی خوشبختانه قسمت این بود که در میان دیگر بازیگرانی که برای نقش سیما در نظر گرفته شده بودند من انتخاب شوم و این نقش زیبا را بازی کنم. تصور می‌کنم بعد از سال‌ها دوری از تلویزیون «روزهای زیبا» یکی از تجربه‌های موفق من بود و خوشحالم از اینکه در این سریال بازی کردم. فیلمنامه بسیار خوب و نقش بسیار جذاب بود، برای همین بعد از خواندن فیلمنامه سریع آن را پذیرفتم. سیما در مجموعه روزهای زیبا ویژگی‌های شخصیتی زیادی دارد. چطور با این نقش ارتباط برقرار کردید؟ برای من ارتباط برقرار کردن با این نقش بسیار راحت بود. من سیما را خیلی دوست داشتم. به نظر من سیما شخصیتی است که براحتی خودش را با شرایط تطبیق می‌دهد و ذاتا دختر شادی است. هرچند گاهی می‌بینیم دختر غصه‌داری است اما حداقل انرژی خاصی در ارتباطش با دیگران دارد. حتی در بعضی قسمت‌ها می‌بینیم که در موقعیت‌های طنز رفتارهای جالبی از خود نشان می‌دهد. قدرت تصمیم‌گیری درست سیما در لحظات بحرانی یکی از ویژگی‌های دوست‌داشتنی او است. او در شرایط مختلف رفتارهای متفاوتی را از خودش نشان می‌دهد، ولی همه در جهت مثبت و ایجاد صلح و صفا و آرامش است. هرچند شخصیت سیما را به‌طور‌ صرف نمی‌توانیم یک نقش کاملا مثبت و معصوم بدانیم. سیما در برخی موارد رفتارهای نادرست و اشتباهی از خود بروز می‌دهد و دقیقا مشابه آدم‌هایی است که مدام در روز و در اطراف خودمان می‌بینیم. به هر حال او زیاد دور از ذهن نیست. شاید به نوعی بتوان گفت قصد دارد که یک الگو باشد و به مخاطبان بگوید که انسان‌ها می‌توانند در شرایط بحرانی و مواقعی که کمتر کسی می‌تواند رفتاری برخلاف رفتار مشابه دیگر انسان‌ها نشان دهد از خود بروز بدهد و به نوعی یک الگوی خوب از آدم‌های جامعه ما است، دقیقا مثل شب عروسی سیما. شاید هر کدام از ما در موقعیت‌های این‌چنینی رفتار خوبی از خود بروز ندهیم ولی در این مجموعه می‌بینیم که او با آرامش و منطق با اتفاق پیش آمده برخورد می‌کند. آیا قبلا هم تجربه همکاری با آقای جواد افشار را داشته‌اید؟ نه، من تا پیش از روزهای زیبا تجربه کار با ایشان را نداشتم، اما این مجموعه فرصتی شد تا در کنار یک کارگردان بسیار خوب، کاربلد و مسلط باشم و از ایشان چيزهاي زيادي یاد بگیرم. من در این مجموعه در کنار ایشان بدون هیچ دغدغه‌ای کار کردم و بسیار آرامش داشتم. شخصیت سیما در ابتدا به همین شکل بود که در حال حاضر می‌بینیم یا در طول کار تغییر کرد؟ نه، به هیچ‌وجه نقش سیما تغییر نکرد. سیما دقیقا به همان شکلی بود که از ابتدا در فیلمنامه نوشته شده بود. خب طبیعتا در طول کار یکسری از ویژگی‌های شخصیتی را به این نقش اضافه کردیم ولی در کل تغییر آنچنانی‌ای نداشت و در طول کار نقش سیما جا افتاد و پخته‌تر شد. من هر روز به این نقش نزدیک‌تر می‌شدم و سیما برای من دوست‌داشتنی‌تر می‌شد و حالا که تصویربرداری روزهای زیبا تمام شده من هم بسیار دلتنگ سیما شده‌ام و گاهی دلم برایش تنگ می‌شود. نقش سیما تا حدودی شبیه دیگر نقش‌هایی است که تا به حال از شما دیده‌ایم؛ یک دختر معصوم و ساده. انتخاب این نوع نقش‌ها انتخاب خود شماست یا دلیل دیگری دارد؟ نکته‌ای که به آن اشاره کردید کاملا اتفاقی است. در گذشته نقش‌هایی که به من پیشنهاد می‌شد نقش دختران کم سن و سال بود، مثل سریال «فصل زرد» که در آن نقش یک دختر دبیرستانی را بازی کردم، اما مهم‌ترین دلیل این مساله را ترکیب صورتم می‌دانم. بیشتر کارگردان‌ها دلیل اتنخاب من برای این‌گونه نقش‌ها را معصومیت و مثبت بودن چهره‌ام می‌دانند و حتی وقتی در نقش‌های منفی بازی می‌کنم به دلیل مثبت بودن چهره‌ام به نوعی مخاطب با نقشی که ایفا می‌کنم ارتباط برقرار نمی‌کند. گاهی این تصور پیش می‌آید که با بازی در این‌گونه نقش‌ها به نوعی دچار کلیشه شوید. برای پرهیز از این اتفاق فکری کرده‌اید؟ من در طول سال‌ها فعالیتم در تلویزیون سعی کرده‌ام که انتخاب‌های درستی داشته باشم. به نظر من گاهی انتخاب‌های نابجای یک بازیگر می‌تواند مهم‌ترین دلیل کلیشه شدنش باشد. مهم‌ترین عاملی که در انتخاب یک نقش برای من اهمیت دارد این است که آن نقش در طول یک مجموعه آیا دارای فراز و نشیب‌هایی در رفتارش می‌شود یا خیر. مطمئنا اگر با یک شخصیت ساکن و یکنواخت در فیلمنامه مواجه ‌شوم آن را انتخاب نمی‌کنم. من در طول این سال‌ها سعی کرده‌ام در عین اینکه نقش‌های مثبت را انتخاب می‌کنم به نوعی دنبال تفاوت در نوع و رفتار آنها بگردم و سعی کنم برای خودم این محدودیت را قائل شوم که به تکرار نیفتم. در جامعه ما افراد زیادی با شخصیت‌های مختلف وجود دارند که با آنها برخورد کرده‌ام و فکر نمی‌کنم خیلی مشکل باشد که بخواهم تصویری از این آدم‌ها را در ذهن خودم داشته باشم. چون به اندازه کافی برخورد با آدم‌های متفاوت و تیپ‌های شخصیتی مختلف را تجربه کرده‌ام. مثلا در سریال روزهای زیبا سیما با یک ماه‌گرفتگی در صورتش روبه‌رو است، بنابراین باید درباره این شخصیت کنکاش بیشتری می‌کردم و با خلق و خوی او آشنا می‌شدم تا بدانم چه نوع رفتاری را از خود بروز می‌دهد. بعد از مجموعه‌ روزهای زیبا باز هم گزیده‌کاری را ادامه می‌دهید؟ سعی می‌کنم مثل گذشته همچنان درباره نقش‌هایی که پیشنهاد می‌شود، وسواس به خرج بدهم و بازی در هر نقشی را قبول نکنم، اما تصمیم دارم بیشتر از گذشته کار کنم. آیا به بازی در سینما هم فکر می‌کنید؟ به هرحال بازی در سینما نیز اتفاقی است که پیش می‌آید و من نیز از این اتفاق استقبال می‌کنم. البته مدتی است که در یک فیلم سینمایی نقشی به من پیشنهاد شده که به احتمال زیاد آن را می‌پذیرم و منتظر هستم تا فیلمنامه را بخوانم. در این مدت که از بازیگری دور بودید فکر می‌کنید تا چه اندازه نوع نگاهتان به بازی خودتان تغییر کرده است؟ فرقی نکرده است. احساس می‌کنم بعد از مدت‌ها دوباره بازگشته‌ام به همان نقطه‌ای که در ابتدا بودم و چیزی برای من تغییر نکرده است. فکر می‌کنید مخاطبان توانسته‌اند در این مدت با نقش شما در مجموعه روزهای زیبا ارتباط برقرار کنند؟ در مدت پخش این مجموعه، نظرات مختلفی را درباره نقش سیما از مردم شنیده‌ام و خوشبختانه مردم با این مجموعه بویژه نقش من ارتباط برقرار کرده‌اند و این موضوع برای من از همه چیز مهم‌تر است. روزهای زیبا یک مجموعه خانوادگی و شاید به نوعی برای خانواده‌ها باورپذیر است و با اینکه این مجموعه از شبکه تهران پخش می‌شود اما توانسته مخاطبانش را پیدا کند و خوشبختانه آنها را راضی نگه دارد. ارتباط شما با دیگر بازیگران این مجموعه چطور بود؟ با توجه به اینکه این مجموعه با تعدد بازیگران مواجه بود اما خوشبختانه مشکل خاصی در طول کار پیش نیامد. ارتباط بازیگران با یکدیگر بسیار خوب و دوستانه بود و خوشحالم که فرصت بازی در کنار دیگر دوستان هنرمندم را پیدا کردم. آنقدر فضای پشت صحنه روزهای زیبا دوست‌داشتنی بود که گاهی دلم برای تک‌تک افراد تنگ می‌شود و ناراحت هستم که از آنها جدا شده‌ام. باتوجه به اینکه سابقه حضور در تله‌فیلم‌های موفقی را در کارنامه هنری خود دارید، کیفیت تله فیلم‌ها را چگونه می‌بینید؟ با اینکه تعداد تله‌فیلم‌ها اخیرا بیشتر شده ولی یک بازیگر باید سعی کند انتخاب‌های خوبی داشته باشد. صرفا مساله کمیت مطرح نیست. گاهی می‌توان کمتر دیده شد اما تاثیرگذار بود. من به این مساله بسیار اعتقاد دارم و همواره سعی می‌کنم انتخاب‌های بجایی داشته باشم. تله‌فیلمی هم که آماده پخش دارم به نام «صدای پای تردید» یک تله‌فیلم بسیار موفق و از لحاظ کیفی بسیار حرفه‌ای است و خوشبختانه تا امروز از تله‌فیلم‌هایی که بازی کرده‌ام ناراضی نیستم و کارهایم را دوست دارم. و حرف آخر. مجموعه روزهای زیبا تجربه خوبی بود و کار در این مجموعه را بسیار دوست داشتم؛ یک پروژه تقریبا طولانی که گروه واقعا زحمت کشیدند و خدا را شکر کار قابل قبولی ارائه شد و خوشبختانه وقتی نتیجه کار را می‌بینم خستگی کار را فراموش می‌کنم. به‌عنوان یکی از اعضای این گروه بزرگ از دیگر دوستانم تشکر کرده و برای آنها آرزوی موفقیت می‌کنم و به نظرم تنها اتفاقی که بعد از پروژه‌های طولانی شخص را اذیت می‌کند این است که ناخودآگاه به فضای کار و افراد گروه عادت می‌کند و جدایی از آنها بسیار کار سختی است.
ارسال نظر
captcha
پربیننده