«بنا به افسانه‌ها همه چیز از وقتی شروع شد که دختر فرانسوی ناشناس 19 سالهای در ساحل برای عکاس‌هایی ژست گرفت که در جشنواره کن 1953 کار خاصی نداشتند. کمی بعد آن دختر ستاره شد و اسمش افسانه؛ برژیت باردو. از آن به بعد همه فکر می‌کردند می‌توانند این کار را بکنند! هیچ‌کدام اهمیت هنر بازیگری را نمی‌فهمیدند؛ فقط زیبایی را به حساب می‌آوردند و به همین دلیل دختران جوان و زیبا با موهای رنگ شده و بلوندهای دروغین، صدها یا حتی هزاران کیلومتر سفر می‌کردند تا آنجا باشند، حتی اگر شده فقط برای اینکه یک روز را در ماسه‌ها بگذرانند به امید اینکه دیده شوند، از آنها عکس بگیرند و کشف شوند. نمی‌خواهند از دام‌هایی فرار کنند که (به زعم آنها) در انتظار همه زن‌هاست؛ تبدیل شدن به زن خانه‌دار، هرشب آماده کردن شام برای شوهر، هر روز بردن بچه‌ها به مدرسه. آنها شهرت و درخشش می‌خواستند، اشتغال به شغلی در جهان رویاها، این برای‌شان مهم بود، اینکه فقط کافی است خوشگل باشی و آدم‌‌های مناسب را بشناسی؛ از سینما هر کاری برمی‌آید...» این بخش‌هایی از «برنده تنهاست»، تازه‌ترین رمان «پائولو کوئيلیو» نویسنده نام‌آشنا و صاحب سبک برزيلي که به تعبیر خود (در مقدمه کتاب)، زمانی که قصد داشت از جهانی که در آن زندگی می‌کند «عکس» بگیرد به رشته تحریر درآمد. «برنده تنهاست» به زیباترین وجه ممکن نگاهی انتقادی به دنیای پرزرق و برق امروز و مقوله‌هایی چون «سینما»، «ستاره‌سالاری» و «مدسازی» آن هم از دیدگاه نویسنده‌ای آشنا به فرهنگ شرق و غرب دارد. هرچند «رویای حضور روی فرش قرمز» توصیفی استعاری از علاقه‌ای فراگیر برای ورود به دنیای ستارگان سینماست، که دیگر محدود به هیچ قومیت، کشور و فرهنگی هم نیست اما این «جذابیت» نهفته در پس رویای نقره‌ای گویی در نگاه ستارگان امروز، کم‌کم رنگ و لعاب خود را از دست می‌دهد.
برادپیت؛ مورد عجیب هالیوود
شاید کمتر کسی باور می‌کرد جوان پرشروشور و پرکار این سالهای هالیوود به ناگاه به فهرست بازیگران بریده از «بازی» بپیوندد و اعلام کند «سینما دیگر هیچ جذابیتی برایش ندارد». این بازیگر سرشناس سینمای جهان که سال گذشته با حضور درخشان در فیلم «مورد عجیب بنجامین باتن» (به کارگردانی دیوید فینچر) از نگاه بسیاری از منتقدان تا مرز شایستگی برای دریافت جایزه اسکار هم پیش رفته بود، در آستانه 45 سالگی اعلام کرد، قصد کناره‌گیری از دنیای سینما را دارد. پسر محبوب هالیوود ضمن اینکه پس از اکران جدیدترین فیلمش در برلین اعلام کرد، سینما دیگر هیچ جذابیتی برای وی ندارد، در توضیح دلایل خود تصریح کرد: طی سال‌ها حضورم در سینما به هر آنچه خواستم، رسیدم و فکر نمی‌کنم طی سالهای آینده موقعیت‌های بهتری در انتظارم باشد. وی که در مراسم اکران «حرامزاده‌های عوضی»(تازه‌ترین ساخته کوئینتین تارانتینو) در آلمان حضور داشت، ادامه داد: به‌نظر من بازیگری در سینما، یک بازی مخصوص نسل جوان است و برای افراد میانسال دیگر جذابیتی ندارد. من به هرآنچه خواسته‌ام رسیده‌ام و دیگر احساس رهایی از سینما را دارم؛ هرچند هنوز هم رویاهای بازیگری در ذهنم وجود دارد. انصراف «براد پیت» از دنیای بازیگری در روزها و سال‌هایی که شاید بتوان آن را دوران اوج یک بازیگر هالیوودی دانست، یکی از کناره‌گیری‌های پر سروصدا و غیر قابل انتظار بود که سرانجام پایبندی این بازیگر را هم دستخوش تحلیل‌هایی کرده است. براد پیت که در سال 2007 بهترین بازیگر مرد جشنواره ونیز شد، در فیلم‌های معروف و پرفروشی چون «پس از خواندن بسوزان»، «ماجرای عجیب بنجامین باتن»، «ترور جسی جیمز»، «11 یار اوشن»، «بابل»، «آقا و خانم اسمیت»، «باشگاه مشتزنی» و «تروی» نقش‌آفرینی داشته است.
آنجلینا جولی؛ سودای ریاست‌جمهوری
اما تنها چند روز قبل از مخابره اعلام انصراف براد پیت خبر عجیب دیگری هم از رسانه‌های سینمایی آمریکا به جهان مخابره شد که شگفتی‌های همراه با لبخند را برانگیخت؛ «آنجلینا جولی، ستاره معروف فیلم‌های آمریکایی می‌خواهد خود را در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ٢٠١٢ آمریکا کاندیدا کند(!)» البته آنچه خبر را جذاب‌تر می‌کرد این بود که جولی این تصمیم خود را همزمان با اعلام تصمیم برای کناره‌گیری و حضور کمرنگ‌تر در هالیوود، اعلام می‌کرد و اینکه می‌خواهد بیشتر وقت خود را به «سیاست و حضور در كاخ سفید برای کمک به ساخت دنیایی بهتر» اختصاص دهد. آنجلینا جولی که یکی از طرفداران «باراک اوباما»، رئیس‌جمهور آمریکاست، از هم‌اکنون قصد دارد خود را آماده حضور در انتخابات سال 2012 ریاست‌جمهوری آمریکا کند تا نخستین رئیس‌جمهور زن این کشور شود. اما این ابراز علاقه به سیاست در حالی است که تمام دوران کودکی و نوجوانی جولی به سیر در رویای بازیگری و سینما سپری شده بود؛ دنیایی که دیگر گویی جذابیت آن سال‌ها را ندارد. دوران کودکی این ستاره هالیوود در شهری سپری شد که بزرگ‌ترین مرکز سینمایی جهان بود و بسیاری را به وسوسه سینما دچار می‌کرد. هرچند درباره آنجلینا این موضوع جنبه دیگری هم داشت؛ او فرزند یک بازیگر اسکاری بود و به همین سبب دوران کودکی خود را با سینما و وسوسه هنر هفتم سپری کرد. او خود درباره علایق کودکی‌اش گوید: من در دوران کودکی به مسابقه ماشین‌سواری و همچنین جمع کردن چاقو علاقه زیادی داشتم؛ سرگرمی‌هایی که برای برادرم مفهومی نداشتند اما علاقه به تماشای فیلم‌های سینمایی در هر دوی ما بشدت وجود داشت و روزهای بسیاری را با هم به تماشای آثار کلاسیک سینما می‌پرداختیم. درباره آنجلینا جولی البته نکته جالب دیگری هم وجود دارد و آن اینکه او به جز جمع کردن چاقو در دوران کودکی آرزوهای دیگری هم داشت که شاید باورتان نشود؛ او در سالهای کودکی بشدت آرزو داشت مسؤ‍ول مراسم تدفین شود! علاقه‌ای که شاید پس از تحقق رویای ریاست جمهوری و فروکش کردن جذابیت‌های عالم سیاست (همچون جذابیت‌های سینما)، جولي فرصت پرداختن به آن را هم بیابد!
شون پن؛ ترجیح خانواده بر هالیوود
شون پن، بازیگر سرشناس و برنده اسکار هم از دیگر ستاره‌های هالیوودی است که خبر کناره‌گیری قطعی‌اش از 2 پروژه هالیوودی چند روزی صدرنشین رسانه‌های سینمایی شد. پن در توجیه این کناره‌گیری اعلام کرد: قصد دارم حداقل در یکسال آینده وقت خود را صرف خانواده و زندگی شخصی کنم. پن که پس از بازی در فیلم اسکاری «میلک» در سال 2008 هنوز فیلم دیگری روی پرده نداشته است، به تازگی از بازی در 2 پروژه بزرگ «سه کله‌پوک» به کارگردانی پیتر و بابی فارلی و تریلر جنایی «کارتل» ساخته آسگر لث کناره‌گیری کرد. این کناره‌گیری هم در حالی بود که هر دو فیلم در مرحله پیش‌تولید قرار دارند و قرار بود سال 2010 اکران شوند. به نظر می‌رسد با جدا شدن پن از گروه بازیگران «سه کله‌پوک» این پروژه بزرگ استودیوی مترو گلدوین ما‌یر دستخوش تحولات جدی و اساسی شود. چرا که برادران فارلی حدود یک دهه است تمام تلاش خود را برای تولید این فیلم به کار گرفته‌اند و در نهایت ماه مارس امسال موفق شدند پن، جیم کری و بنیسیو دل تورو را برای بازی در نقش سه کله‌پوک متقاعد کنند. پیش از این اعلام شده بود «سه کله‌پوک» اواخر ماه آگوست کلید می‌خورد و برای اکران در سال 2010 آماده مي‌شود. حالا مدیران MGM و برادران فارلی باید تصمیم بگیرند که آیا منتظر پن بمانند یا بازیگر دیگري را جایگزین او کنند. ضمن اینکه احتمال دارد انتظار یک‌ساله برای بازگشت بازیگر برنده اسکار به از دست رفتن فرصت همکاری با 2 ستاره دیگر بینجامد. پن، بازیگر سرشناس و برنده اسکار با کناره‌گیری قطعی از 2 پروژه هالیوودی قصد دارد حداقل در یکسال آینده وقت خود را صرف خانواده و زندگی شخصی کند. وی برای بازی در 2 فیلم سینمایی «میلک» و «رودخانه مرموز» اسکار بهترین بازیگر مرد را برده و سه بار هم نامزد دریافت این جایزه شده است. با کناره‌گیری این بازیگر سرشناس از پروژه‌های سینمایی، به نظر می‌رسد نیمی از کارشناسان و تماشاگران هالیوود دیگر علاقه‌ای به دنبال کردن سرنوشت این فیلم‌ها نداشته باشند.
نیکول کیدمن؛ خداحافظی در آینده نزدیک
چند روز پس از «آنجلینا جولی» یکی دیگر از ستاره‌های زن پولساز هالیوودی هم اعلام کرد در آینده نزدیک با حرفه بازیگری خداحافظی خواهد کرد. نیکول کیدمن، از سوپراستارهای چندین ساله هالیوود، در اظهارنظری جالب دلیل این کناره‌گیری را بازگشت به همان «دامی» عنوان کرده است که کوئيلیو در رمان «برنده تنهاست» فرار از آن را انگیزه بسیاری از دختران برای ورود به دنیای ستارگان ترسیم کرده‌است؛ «تمرکز بیشتر روی خانواده». کیدمن که دارای سه فرزند است در نشستی که از انگیزه خود برای کناره‌گیری از بازیگری سخن می‌گفت، تأکید کرد: قصد دارم با رسیدن به بچه‌ها، بیشتر به زندگی خانوادگی‌ام بپردازم و از دنیای هالیوود دور شوم. او در کنفرانس خبری خود در سیدنی به خبرنگاران گفت: در شرایط کنونی فرصت‌های خوبی در اختیار داشته و قصد دارم به غیر از کار بازیگری به آنها بپردازم. دوست دارم وقتم را با فرزندانم سر کنم و با آنها باشم. او درباره آینده خود گفت: زیاد درباره آینده خود فکر نمی‌کنم و از جایگاهی که هم‌اکنون دارم راضی هستم و فقط می‌خواهم خانواده‌ام در صلح و آرامش زندگی کنند. کیدمن که متولد ژوئن 1967 است، ملیتی آمریکایی- استرالیایی، مادری پرستار و پدری متخصص در روانشناسي بالینی دارد. او در 4 سالگی نخستین نقش خود را به عنوان یک گوسفند شلوغ در مدرسه بازی کرد و در 8 سالگی پانتومیم را آموخت و نکته شنیدنی درباره نیکول این است که خیلی زود رشد کرد و این موضوع موجب شد در میان دوستان دوران کودکی به «لک‌لک» مشهور شود! اما با گذشت زمان او برخلاف دوستانش به سراغ علاقه‌مندی‌اش رفت و وارد تئاتر شد. در 14 سالگی نامه تبریک‌آمیزی را از یکی از تماشاگران تئاتر خود دریافت کرد که از او برای بازی در یک فیلم کوتاه دعوت به‌عمل آورده بود. اگرچه این دعوت به دلیل همزمانی با امتحانات از سوی نیکول رد شد اما نویسنده آن نامه کسی بود که بعد‌ها فیلم‌های مشهوری چون «پیانو» و سپس «سیمای یک زن» با بازی نیکول کیدمن را ساخت. این ورود به سینما رؤیاهای بسیاری را براي کیدمن برآورده کرد اما نزدیک به یک دهه حضور مستمر بر سردر سینماهای جهان گویی او را هم دچار تکرار و ملال کرد. کیدمن که با بازی در فيلم «استرالیا» امید بسیاری برای بازگشت به دوران اوج حضور سینمایی‌اش داشت، با شکست تجاری این فیلم و البته بی‌محلی منتقدان به آن، تصمیم دیگری گرفت و اعلام کرد می‌خواهد به خانواده خود بازگردد و این اعتراف به فرارسیدن زمان خداحافظی از دنیای رویایی سینما بود.
اورلاندو بلوم؛ به خاطر خانواده
«اورلاندو بلوم» بازیگر مجموعه فیلم‌های «دزدان دریایی کارائیب» هم از حضور در چهارمین قسمت این مجموعه اکشن و ماجراجویانه انصراف داد. هرچند انصراف این بازیگر از حضور در یکی از 2 نقش اصلی فیلم موجب حیرت همگان شد، اما دلیل این بازیگر 32 ساله برای عدم حضور در «دزدان دریایی کارائیب 4» تعجب بیشتر اهالی هالیوود را به همراه داشت. بلوم در بیان دلیل خود برای عدم خلق مجدد کاراکتر «دیل ترنر» در این مجموعه گفت: می‌خواهم وقت بیشتری را به زندگی خانوادگی‌ام اختصاص دهم و این همان دلیلی است که شاید برای برخی از مجذوبان زرق و برق هالیوود هنوز قابل درک نباشد. نزدیکان بلوم می‌گویند، وی بشدت مجموعه فیلم «دزدان دریایی کارائیب» و کاراکتر ترنر را دوست دارد، ولی این روزها ترجیح می‌دهد در فکر خانواده باشد، اما منابع نزدیک به کمپانی «والت دیزنی» که این مجموعه/ فیلم را تهیه می‌کنند، می‌گویند، علت اصلی اين امر را باید در تصمیم‌گیری جدید مسؤولان این کمپانی جست‌و‌جو کرد. به گفته آنها قسمت چهارم فیلم کاملا روی کاراکتر دیل «جک اسپارو» تمرکز می‌کند که نقش آن را «جانی دپ» بازی خواهد کرد. به این ترتیب، کاراکتر ديل ترنر در قصه فیلم حضور ندارد! پیش‌تر «گور وربینسکی» که 3 قسمت نخست این فیلم را کارگردانی کرد هم اعلام کرده بود چهارمین قسمت آن را کارگردانی نخواهد کرد. او علت انصراف خود را خستگی و نیاز به استراحت عنوان کرده بود.
کیت وینسلت؛ خستگی از خود
اما یکی از صریح‌ترین و قابل تأمل‌ترین اظهارات درباره کناره‌گیری از بازیگری مربوط به کیت وینسلت است. بازیگری که با «تایتانیک» به شهرت جهانی رسید و سال گذشته با فیلم‌های «جاده رولوشنري» و «کتابخوان» میهمان مراسم اسکار بود. وي پس از این حضور به نسبت پررنگ اعلام کرد قصد دارد مدتی از سینما کناره‌گیری کرده و استراحت کند. برنده جایزه اسکار به خاطر ایفای نقش در فیلم «کتابخوان» در توضیح بیشتر دليل این کناره‌گیری تصریح کرده است: خودم هم از خودم خسته شده‌ام و دیگر خودم را دوست ندارم. مطمئنم بقیه هم مرا دوست ندارند! این اعتراف شاید اصلی‌ترین توصیف از احساس یک ستاره سینمایی هنگام فتح بالاترین قله‌های این عرصه باشد؛ احساسی متفاوت از تمام آنچه بیرون ماندگان از این دایره متصور هستند. وینسلت البته به نکته دیگری هم اشاره دارد که موید روی دیگر سکه بازیگری است، او می‌گوید: مطمئنم نخواهم توانست بازیگری را به طور کامل کنار بگذارم اما یک استراحت، حتی برای مدتی کوتاه واقعا برایم
مفید است.
داستان دنباله‌دار یک شغل رویایی!
اما داستان به این محدود نمی‌شود و در کنار ستاره‌های نام‌آشنا همه ساله هستند چهره‌های گمنام و بازیگران درجه چندمی که در پروسه ستاره‌سازی حذف یا دلزده از آنچه می‌خواستند و نیافتند، از ادامه راه منصرف می‌شوند؛ بازیگرانی که با آرزوهایی بزرگ، «اشتغال در جهان رویاها» را برای خود برگزیدند، اما در میانه راه هرآنچه انتظارش را داشتند پوچ و فاقد جذابیت يافتند. در عین حال و در حاشیه رصد اخبار مرتبط با کناره‌گیری بازیگران مطرح اما نکته‌ای را نمی‌توان از قلم انداخت و آن حکایت دنباله‌دار شیطنت‌های تبلیغاتی کمپانی‌های بزرگ در راستای اهداف ستاره‌سالارانه خود است، اینکه با مخابره اخبار و پروراندن زمینه‌های طرح نام بازیگران در رسانه‌ها آنها را در اوج مورد نیاز کمپانی، حفظ کرده و از سود این حضور بهره خود را ببرند. خبر انصراف «نیکولاس کیج» از سینما که نزدیک به 3 سال پیش از این بشدت رسانه‌ای شد شاید بهترین نمونه از این نوع باشد، چراکه نه فقط در این سال‌ها که هنوز هم اخبار مرتبط با حضور این بازیگر هالیوودی در پروژه‌های سینمایی مخابره می‌شود. با این همه اما رویای نقره‌ای سینما هنوز با شدت و قوت روزافزون پذیرای علاقه‌مندان است و هنوز هستند دختران و پسرانی که به تعبیر کوئيلیو احساس می‌کنند در زندگی «همیشه با آنها مانند جوجه اردک زشت رفتار کرده‌اند، بدون آنکه بدانند آنها مثل قو شکفته خواهند شد، گلی می‌شوند که همه آرزویش را دارند؛ شاغل به شغلی در جهان رویاها...». مروری بر وداع ستاره‌های هالیوود از سینما
«بنا به افسانه‌ها همه چیز از وقتی شروع شد که دختر فرانسوی ناشناس 19 سالهای در ساحل برای عکاس‌هایی ژست گرفت که در جشنواره کن 1953 کار خاصی نداشتند. کمی بعد آن دختر ستاره شد و اسمش افسانه؛ برژیت باردو. از آن به بعد همه فکر می‌کردند می‌توانند این کار را بکنند! هیچ‌کدام اهمیت هنر بازیگری را نمی‌فهمیدند؛ فقط زیبایی را به حساب می‌آوردند و به همین دلیل دختران جوان و زیبا با موهای رنگ شده و بلوندهای دروغین، صدها یا حتی هزاران کیلومتر سفر می‌کردند تا آنجا باشند، حتی اگر شده فقط برای اینکه یک روز را در ماسه‌ها بگذرانند به امید اینکه دیده شوند، از آنها عکس بگیرند و کشف شوند. نمی‌خواهند از دام‌هایی فرار کنند که (به زعم آنها) در انتظار همه زن‌هاست؛ تبدیل شدن به زن خانه‌دار، هرشب آماده کردن شام برای شوهر، هر روز بردن بچه‌ها به مدرسه. آنها شهرت و درخشش می‌خواستند، اشتغال به شغلی در جهان رویاها، این برای‌شان مهم بود، اینکه فقط کافی است خوشگل باشی و آدم‌‌های مناسب را بشناسی؛ از سینما هر کاری برمی‌آید...» این بخش‌هایی از «برنده تنهاست»، تازه‌ترین رمان «پائولو کوئيلیو» نویسنده نام‌آشنا و صاحب سبک برزيلي که به تعبیر خود (در مقدمه کتاب)، زمانی که قصد داشت از جهانی که در آن زندگی می‌کند «عکس» بگیرد به رشته تحریر درآمد. «برنده تنهاست» به زیباترین وجه ممکن نگاهی انتقادی به دنیای پرزرق و برق امروز و مقوله‌هایی چون «سینما»، «ستاره‌سالاری» و «مدسازی» آن هم از دیدگاه نویسنده‌ای آشنا به فرهنگ شرق و غرب دارد. هرچند «رویای حضور روی فرش قرمز» توصیفی استعاری از علاقه‌ای فراگیر برای ورود به دنیای ستارگان سینماست، که دیگر محدود به هیچ قومیت، کشور و فرهنگی هم نیست اما این «جذابیت» نهفته در پس رویای نقره‌ای گویی در نگاه ستارگان امروز، کم‌کم رنگ و لعاب خود را از دست می‌دهد.
برادپیت؛ مورد عجیب هالیوود
شاید کمتر کسی باور می‌کرد جوان پرشروشور و پرکار این سالهای هالیوود به ناگاه به فهرست بازیگران بریده از «بازی» بپیوندد و اعلام کند «سینما دیگر هیچ جذابیتی برایش ندارد». این بازیگر سرشناس سینمای جهان که سال گذشته با حضور درخشان در فیلم «مورد عجیب بنجامین باتن» (به کارگردانی دیوید فینچر) از نگاه بسیاری از منتقدان تا مرز شایستگی برای دریافت جایزه اسکار هم پیش رفته بود، در آستانه 45 سالگی اعلام کرد، قصد کناره‌گیری از دنیای سینما را دارد. پسر محبوب هالیوود ضمن اینکه پس از اکران جدیدترین فیلمش در برلین اعلام کرد، سینما دیگر هیچ جذابیتی برای وی ندارد، در توضیح دلایل خود تصریح کرد: طی سال‌ها حضورم در سینما به هر آنچه خواستم، رسیدم و فکر نمی‌کنم طی سالهای آینده موقعیت‌های بهتری در انتظارم باشد. وی که در مراسم اکران «حرامزاده‌های عوضی»(تازه‌ترین ساخته کوئینتین تارانتینو) در آلمان حضور داشت، ادامه داد: به‌نظر من بازیگری در سینما، یک بازی مخصوص نسل جوان است و برای افراد میانسال دیگر جذابیتی ندارد. من به هرآنچه خواسته‌ام رسیده‌ام و دیگر احساس رهایی از سینما را دارم؛ هرچند هنوز هم رویاهای بازیگری در ذهنم وجود دارد. انصراف «براد پیت» از دنیای بازیگری در روزها و سال‌هایی که شاید بتوان آن را دوران اوج یک بازیگر هالیوودی دانست، یکی از کناره‌گیری‌های پر سروصدا و غیر قابل انتظار بود که سرانجام پایبندی این بازیگر را هم دستخوش تحلیل‌هایی کرده است. براد پیت که در سال 2007 بهترین بازیگر مرد جشنواره ونیز شد، در فیلم‌های معروف و پرفروشی چون «پس از خواندن بسوزان»، «ماجرای عجیب بنجامین باتن»، «ترور جسی جیمز»، «11 یار اوشن»، «بابل»، «آقا و خانم اسمیت»، «باشگاه مشتزنی» و «تروی» نقش‌آفرینی داشته است.
آنجلینا جولی؛ سودای ریاست‌جمهوری
اما تنها چند روز قبل از مخابره اعلام انصراف براد پیت خبر عجیب دیگری هم از رسانه‌های سینمایی آمریکا به جهان مخابره شد که شگفتی‌های همراه با لبخند را برانگیخت؛ «آنجلینا جولی، ستاره معروف فیلم‌های آمریکایی می‌خواهد خود را در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ٢٠١٢ آمریکا کاندیدا کند(!)» البته آنچه خبر را جذاب‌تر می‌کرد این بود که جولی این تصمیم خود را همزمان با اعلام تصمیم برای کناره‌گیری و حضور کمرنگ‌تر در هالیوود، اعلام می‌کرد و اینکه می‌خواهد بیشتر وقت خود را به «سیاست و حضور در كاخ سفید برای کمک به ساخت دنیایی بهتر» اختصاص دهد. آنجلینا جولی که یکی از طرفداران «باراک اوباما»، رئیس‌جمهور آمریکاست، از هم‌اکنون قصد دارد خود را آماده حضور در انتخابات سال 2012 ریاست‌جمهوری آمریکا کند تا نخستین رئیس‌جمهور زن این کشور شود. اما این ابراز علاقه به سیاست در حالی است که تمام دوران کودکی و نوجوانی جولی به سیر در رویای بازیگری و سینما سپری شده بود؛ دنیایی که دیگر گویی جذابیت آن سال‌ها را ندارد. دوران کودکی این ستاره هالیوود در شهری سپری شد که بزرگ‌ترین مرکز سینمایی جهان بود و بسیاری را به وسوسه سینما دچار می‌کرد. هرچند درباره آنجلینا این موضوع جنبه دیگری هم داشت؛ او فرزند یک بازیگر اسکاری بود و به همین سبب دوران کودکی خود را با سینما و وسوسه هنر هفتم سپری کرد. او خود درباره علایق کودکی‌اش گوید: من در دوران کودکی به مسابقه ماشین‌سواری و همچنین جمع کردن چاقو علاقه زیادی داشتم؛ سرگرمی‌هایی که برای برادرم مفهومی نداشتند اما علاقه به تماشای فیلم‌های سینمایی در هر دوی ما بشدت وجود داشت و روزهای بسیاری را با هم به تماشای آثار کلاسیک سینما می‌پرداختیم. درباره آنجلینا جولی البته نکته جالب دیگری هم وجود دارد و آن اینکه او به جز جمع کردن چاقو در دوران کودکی آرزوهای دیگری هم داشت که شاید باورتان نشود؛ او در سالهای کودکی بشدت آرزو داشت مسؤ‍ول مراسم تدفین شود! علاقه‌ای که شاید پس از تحقق رویای ریاست جمهوری و فروکش کردن جذابیت‌های عالم سیاست (همچون جذابیت‌های سینما)، جولي فرصت پرداختن به آن را هم بیابد!
شون پن؛ ترجیح خانواده بر هالیوود
شون پن، بازیگر سرشناس و برنده اسکار هم از دیگر ستاره‌های هالیوودی است که خبر کناره‌گیری قطعی‌اش از 2 پروژه هالیوودی چند روزی صدرنشین رسانه‌های سینمایی شد. پن در توجیه این کناره‌گیری اعلام کرد: قصد دارم حداقل در یکسال آینده وقت خود را صرف خانواده و زندگی شخصی کنم. پن که پس از بازی در فیلم اسکاری «میلک» در سال 2008 هنوز فیلم دیگری روی پرده نداشته است، به تازگی از بازی در 2 پروژه بزرگ «سه کله‌پوک» به کارگردانی پیتر و بابی فارلی و تریلر جنایی «کارتل» ساخته آسگر لث کناره‌گیری کرد. این کناره‌گیری هم در حالی بود که هر دو فیلم در مرحله پیش‌تولید قرار دارند و قرار بود سال 2010 اکران شوند. به نظر می‌رسد با جدا شدن پن از گروه بازیگران «سه کله‌پوک» این پروژه بزرگ استودیوی مترو گلدوین ما‌یر دستخوش تحولات جدی و اساسی شود. چرا که برادران فارلی حدود یک دهه است تمام تلاش خود را برای تولید این فیلم به کار گرفته‌اند و در نهایت ماه مارس امسال موفق شدند پن، جیم کری و بنیسیو دل تورو را برای بازی در نقش سه کله‌پوک متقاعد کنند. پیش از این اعلام شده بود «سه کله‌پوک» اواخر ماه آگوست کلید می‌خورد و برای اکران در سال 2010 آماده مي‌شود. حالا مدیران MGM و برادران فارلی باید تصمیم بگیرند که آیا منتظر پن بمانند یا بازیگر دیگري را جایگزین او کنند. ضمن اینکه احتمال دارد انتظار یک‌ساله برای بازگشت بازیگر برنده اسکار به از دست رفتن فرصت همکاری با 2 ستاره دیگر بینجامد. پن، بازیگر سرشناس و برنده اسکار با کناره‌گیری قطعی از 2 پروژه هالیوودی قصد دارد حداقل در یکسال آینده وقت خود را صرف خانواده و زندگی شخصی کند. وی برای بازی در 2 فیلم سینمایی «میلک» و «رودخانه مرموز» اسکار بهترین بازیگر مرد را برده و سه بار هم نامزد دریافت این جایزه شده است. با کناره‌گیری این بازیگر سرشناس از پروژه‌های سینمایی، به نظر می‌رسد نیمی از کارشناسان و تماشاگران هالیوود دیگر علاقه‌ای به دنبال کردن سرنوشت این فیلم‌ها نداشته باشند.
نیکول کیدمن؛ خداحافظی در آینده نزدیک
چند روز پس از «آنجلینا جولی» یکی دیگر از ستاره‌های زن پولساز هالیوودی هم اعلام کرد در آینده نزدیک با حرفه بازیگری خداحافظی خواهد کرد. نیکول کیدمن، از سوپراستارهای چندین ساله هالیوود، در اظهارنظری جالب دلیل این کناره‌گیری را بازگشت به همان «دامی» عنوان کرده است که کوئيلیو در رمان «برنده تنهاست» فرار از آن را انگیزه بسیاری از دختران برای ورود به دنیای ستارگان ترسیم کرده‌است؛ «تمرکز بیشتر روی خانواده». کیدمن که دارای سه فرزند است در نشستی که از انگیزه خود برای کناره‌گیری از بازیگری سخن می‌گفت، تأکید کرد: قصد دارم با رسیدن به بچه‌ها، بیشتر به زندگی خانوادگی‌ام بپردازم و از دنیای هالیوود دور شوم. او در کنفرانس خبری خود در سیدنی به خبرنگاران گفت: در شرایط کنونی فرصت‌های خوبی در اختیار داشته و قصد دارم به غیر از کار بازیگری به آنها بپردازم. دوست دارم وقتم را با فرزندانم سر کنم و با آنها باشم. او درباره آینده خود گفت: زیاد درباره آینده خود فکر نمی‌کنم و از جایگاهی که هم‌اکنون دارم راضی هستم و فقط می‌خواهم خانواده‌ام در صلح و آرامش زندگی کنند. کیدمن که متولد ژوئن 1967 است، ملیتی آمریکایی- استرالیایی، مادری پرستار و پدری متخصص در روانشناسي بالینی دارد. او در 4 سالگی نخستین نقش خود را به عنوان یک گوسفند شلوغ در مدرسه بازی کرد و در 8 سالگی پانتومیم را آموخت و نکته شنیدنی درباره نیکول این است که خیلی زود رشد کرد و این موضوع موجب شد در میان دوستان دوران کودکی به «لک‌لک» مشهور شود! اما با گذشت زمان او برخلاف دوستانش به سراغ علاقه‌مندی‌اش رفت و وارد تئاتر شد. در 14 سالگی نامه تبریک‌آمیزی را از یکی از تماشاگران تئاتر خود دریافت کرد که از او برای بازی در یک فیلم کوتاه دعوت به‌عمل آورده بود. اگرچه این دعوت به دلیل همزمانی با امتحانات از سوی نیکول رد شد اما نویسنده آن نامه کسی بود که بعد‌ها فیلم‌های مشهوری چون «پیانو» و سپس «سیمای یک زن» با بازی نیکول کیدمن را ساخت. این ورود به سینما رؤیاهای بسیاری را براي کیدمن برآورده کرد اما نزدیک به یک دهه حضور مستمر بر سردر سینماهای جهان گویی او را هم دچار تکرار و ملال کرد. کیدمن که با بازی در فيلم «استرالیا» امید بسیاری برای بازگشت به دوران اوج حضور سینمایی‌اش داشت، با شکست تجاری این فیلم و البته بی‌محلی منتقدان به آن، تصمیم دیگری گرفت و اعلام کرد می‌خواهد به خانواده خود بازگردد و این اعتراف به فرارسیدن زمان خداحافظی از دنیای رویایی سینما بود.
اورلاندو بلوم؛ به خاطر خانواده
«اورلاندو بلوم» بازیگر مجموعه فیلم‌های «دزدان دریایی کارائیب» هم از حضور در چهارمین قسمت این مجموعه اکشن و ماجراجویانه انصراف داد. هرچند انصراف این بازیگر از حضور در یکی از 2 نقش اصلی فیلم موجب حیرت همگان شد، اما دلیل این بازیگر 32 ساله برای عدم حضور در «دزدان دریایی کارائیب 4» تعجب بیشتر اهالی هالیوود را به همراه داشت. بلوم در بیان دلیل خود برای عدم خلق مجدد کاراکتر «دیل ترنر» در این مجموعه گفت: می‌خواهم وقت بیشتری را به زندگی خانوادگی‌ام اختصاص دهم و این همان دلیلی است که شاید برای برخی از مجذوبان زرق و برق هالیوود هنوز قابل درک نباشد. نزدیکان بلوم می‌گویند، وی بشدت مجموعه فیلم «دزدان دریایی کارائیب» و کاراکتر ترنر را دوست دارد، ولی این روزها ترجیح می‌دهد در فکر خانواده باشد، اما منابع نزدیک به کمپانی «والت دیزنی» که این مجموعه/ فیلم را تهیه می‌کنند، می‌گویند، علت اصلی اين امر را باید در تصمیم‌گیری جدید مسؤولان این کمپانی جست‌و‌جو کرد. به گفته آنها قسمت چهارم فیلم کاملا روی کاراکتر دیل «جک اسپارو» تمرکز می‌کند که نقش آن را «جانی دپ» بازی خواهد کرد. به این ترتیب، کاراکتر ديل ترنر در قصه فیلم حضور ندارد! پیش‌تر «گور وربینسکی» که 3 قسمت نخست این فیلم را کارگردانی کرد هم اعلام کرده بود چهارمین قسمت آن را کارگردانی نخواهد کرد. او علت انصراف خود را خستگی و نیاز به استراحت عنوان کرده بود.
کیت وینسلت؛ خستگی از خود
اما یکی از صریح‌ترین و قابل تأمل‌ترین اظهارات درباره کناره‌گیری از بازیگری مربوط به کیت وینسلت است. بازیگری که با «تایتانیک» به شهرت جهانی رسید و سال گذشته با فیلم‌های «جاده رولوشنري» و «کتابخوان» میهمان مراسم اسکار بود. وي پس از این حضور به نسبت پررنگ اعلام کرد قصد دارد مدتی از سینما کناره‌گیری کرده و استراحت کند. برنده جایزه اسکار به خاطر ایفای نقش در فیلم «کتابخوان» در توضیح بیشتر دليل این کناره‌گیری تصریح کرده است: خودم هم از خودم خسته شده‌ام و دیگر خودم را دوست ندارم. مطمئنم بقیه هم مرا دوست ندارند! این اعتراف شاید اصلی‌ترین توصیف از احساس یک ستاره سینمایی هنگام فتح بالاترین قله‌های این عرصه باشد؛ احساسی متفاوت از تمام آنچه بیرون ماندگان از این دایره متصور هستند. وینسلت البته به نکته دیگری هم اشاره دارد که موید روی دیگر سکه بازیگری است، او می‌گوید: مطمئنم نخواهم توانست بازیگری را به طور کامل کنار بگذارم اما یک استراحت، حتی برای مدتی کوتاه واقعا برایم
مفید است.
داستان دنباله‌دار یک شغل رویایی!
اما داستان به این محدود نمی‌شود و در کنار ستاره‌های نام‌آشنا همه ساله هستند چهره‌های گمنام و بازیگران درجه چندمی که در پروسه ستاره‌سازی حذف یا دلزده از آنچه می‌خواستند و نیافتند، از ادامه راه منصرف می‌شوند؛ بازیگرانی که با آرزوهایی بزرگ، «اشتغال در جهان رویاها» را برای خود برگزیدند، اما در میانه راه هرآنچه انتظارش را داشتند پوچ و فاقد جذابیت يافتند. در عین حال و در حاشیه رصد اخبار مرتبط با کناره‌گیری بازیگران مطرح اما نکته‌ای را نمی‌توان از قلم انداخت و آن حکایت دنباله‌دار شیطنت‌های تبلیغاتی کمپانی‌های بزرگ در راستای اهداف ستاره‌سالارانه خود است، اینکه با مخابره اخبار و پروراندن زمینه‌های طرح نام بازیگران در رسانه‌ها آنها را در اوج مورد نیاز کمپانی، حفظ کرده و از سود این حضور بهره خود را ببرند. خبر انصراف «نیکولاس کیج» از سینما که نزدیک به 3 سال پیش از این بشدت رسانه‌ای شد شاید بهترین نمونه از این نوع باشد، چراکه نه فقط در این سال‌ها که هنوز هم اخبار مرتبط با حضور این بازیگر هالیوودی در پروژه‌های سینمایی مخابره می‌شود. با این همه اما رویای نقره‌ای سینما هنوز با شدت و قوت روزافزون پذیرای علاقه‌مندان است و هنوز هستند دختران و پسرانی که به تعبیر کوئيلیو احساس می‌کنند در زندگی «همیشه با آنها مانند جوجه اردک زشت رفتار کرده‌اند، بدون آنکه بدانند آنها مثل قو شکفته خواهند شد، گلی می‌شوند که همه آرزویش را دارند؛ شاغل به شغلی در جهان رویاها...». ارسال نظر
پربیننده