گروه اقتصادي: تندر90 را می‌توان یکی از پرحاشیه‌ترین کارهای مشترک ایران با خارجی‌ها عنوان کرد، چرا که هنوز و با گذشت حدود 5 سال از امضای قرارداد آن هیچ پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در آن رخ نداده است. به گزارش ایسنا، قرارداد تولید این خودرو در سال 1383 به امضا رسید. ایران خودرو که نتوانسته بود پس از خروج پیکان از سبد محصولات خود جایگزینی برای آن بیابد، با امید بسیار زیادی پروژه خودروی ارزانقیمت تندر90 را دنبال می‌کرد. در آن زمان مسؤولان وقت تصمیم به امضای قراردادی گرفتند که در کنار ورود یک خودروی روز و ارزانقیمت به بازار ایران، تکنولوژی ساخت آن نیز به خودروسازان داخلی انتقال یابد. با این اوصاف و با این امید که تولید این خودرو در
2 کارخانه داخلی ایران خودرو و پارس خودرو به تیراژی معادل 300 هزار دستگاه در سال برسد، قرارداد آن به امضا رسید. جدا از مشکلاتی که مربوط به قرارداد تندر90 بود و
با پا در میانی مجلس اصلاحاتی در آن انجام شد، بحث تامین و تدارک قطعات این خودرو از شروع تولید تا کنون با مشکلات بسیار زیادی روبه‌رو بوده و هست. در روزهای نخست تولید (سال 1386)، دلیل پایین بودن تیراژ به مسائلی نظیر مشکلات کیفی قطعه‌سازان داخلی، عدم سرمایه‌گذاری به موقع شرکای ایرانی و پرداخت‌های مالی و مشکلات مربوط به واردات قطعه نسبت داده می‌شد که بتدریج مشکلات مربوط به کیفیت قطعه‌سازان داخلی نیز برطرف شد ولی چیزی که در این میان باعث شده تاکنون تندر90 نتواند به تیراژ اقتصادی برسد، عدم تامین به موقع قطعات این خودرو از سوی رنو پارس درنتیجه عدم پرداخت‌های مالی خودروسازان داخلی بوده است. تولید تندر90 در مقاطع مختلف از سال 1386 تاکنون بسیار پرنوسان ادامه داشته و به جز ماه‌های محدودی، تیراژ تولید این خودرو هیچگاه به حد مطلوبی نرسید و کارخانه‌هایی که باید تاکنون بیش از 600 هزار دستگاه از این خودرو تولید می‌کردند، هنوز به تیراژ یکصد هزار دستگاه نیز نرسیده‌اند. البته سنگ‌اندازی‌های زیادی نیز بر سر راه پروژه جدا از مسائل فنی و مالی آن انجام شد، به طوری که وزیر سابق صنایع و معادن یکی از طرفداران جدی توقف تولید این خودرو بود و در زمان وی این پروژه پیشرفت چندانی نداشت. اما این وزارتخانه سال گذشته تندر90 را وارد فضایی تازه کرد. همزمان با بحران جهانی و اعلام کاهش قیمت مواد اولیه و به دنبال کاهش جهانی قیمت خودرو، خودروسازان داخلی اعلام کردند که رنو قیمت قطعات CKD ارسالی به ایران را افزایش داده و خواستار افزایش قیمت این خودرو شدند، چرا معتقد بودند بین 5/1 تا 2 میلیون تومان روی تولید هر خودرو زیان می‌دهند. در این میان وزارت صنایع و معادن وارد عمل شد و با افزایش قیمت آن مخالفت کرد و از 7 مدل از این خودرو که توسط خودروسازان داخلی تولید می‌شد، اقدام به قیمتگذاری 2 مدل اصلی کرد و قیمتگذاری مدل فول آپشن را تلویحی به خودروسازان واگذار کرد که عملا نیز تولید همان 2 مدل به طور جدی دنبال شد. به دنبال این قیمتگذاری دستوری، خودروسازان همچنان به زیان حدود یک‌میلیون تومانی روی این خودرو اشاره و تهدید به توقف و جمع‌آوری خط تولید تندر90 می‌کردند. حتی پارس‌خودرو در سال گذشته که وضعیت مناسب‌تری به لحاظ تولید تندر90 نسبت به ایران‌خودرو داشت، پیش از قیمتگذاری اقدام به
پیش فروش و فروش فوری تندر90 کرد ولی به دلیل محقق نشدن تعهد تولید، دیگر فروش فوری از این خودرو نداشت. از ابتدای امسال نیز تندر90 از لیست فروش خودروسازان حذف شده است. به دنبال ادامه‌دار شدن این مشکلات و در حالی که ترفندهای مختلف وزارت صنایع و معادن نیز نتوانسته بود مشکلات مربوط به نرسیدن این خودرو به تیراژ مطلوب را حل کند، این وزارتخانه اخیرا بحث حذف رنوپارس را پیش کشید و کاربه جایی رسید که وزیر معتقد است باید یک خودروی داخلی جایگزین تندر90 شود. در کنار این موضوع بتازگی نیز بحث تمرکز تولید تندر90 در یکی از کارخانه‌های خودروسازی مطرح شده است، چرا که مسوولان وزارت صنایع و معادن به این نتیجه رسیده‌اند که افزایش تیراژ در دوکارخانه به طور همزمان امکانپذیر نیست. در این میان ایران خودرو حدود 70 میلیارد تومان بدهی از بابت تندر90 به رنوپارس دارد و رنوپارس نیز از پس تامین قطعات- به نحو مطلوب - این شرکت بر‌نمی‌آید ولی با توجه به کمتر شدن رقم بدهی پارس خودرو به این شرکت (به کمتر از 10 میلیارد تومان) روند تولید این شرکت افزایشی بوده است. البته هرچند قائم‌مقام کیفیت و محصول ایران خودرو بحث مربوط به تجمع تولید در یک کارخانه را منتفی ارزیابی کرده است ولی رایزنی‌های پشت پرده همچنان در این‌باره بین پارس‌خودرو و ایران‌خودرو ادامه دارد، چرا که با تیراژ تولید 30 هزار دستگاه کنونی در سال، تولید این خودرو کماکان سودده نخواهد بود، بنابراین اگر تولید آن در یک کارخانه 5 برابر شود - که چنین تیراژ تولیدی در ایران نادر بوده است - تولید آن با قیمت‌های کنونی می‌تواند به یک سود معقول برسد. همان طور که گفته شد پروژه تندر90 در دولت نهم با کش و قوس بسیار و بدون پیشرفت قابل ملاحظه‌ای همراه بوده است. البته گویا مذاکرات اخیر ایران‌خودرو و پارس‌خودرو برای تمرکز تولید این خودرو به یک جمع‌بندی نهایی رسیده که منتظر تایید نهایی وزیر صنایع و معادن است که به عبارتی شاید بتوان گفت باز شدن این گره با دستان وزیر مي‌تواند نمره مثبتی در کارنامه فعالیت وی در نیمه دوم عمر دولت نهم باشد. در غیر این صورت باید منتظر ماند و دید که ادامه پرونده مفتوح تندر90 در دولت دهم با چه سیاستی دنبال خواهد شد. تمرکز تولید؛ آخرین امید خودروسازان
گره کور تندر90 باز می‌شود؟
گروه اقتصادي: تندر90 را می‌توان یکی از پرحاشیه‌ترین کارهای مشترک ایران با خارجی‌ها عنوان کرد، چرا که هنوز و با گذشت حدود 5 سال از امضای قرارداد آن هیچ پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در آن رخ نداده است. به گزارش ایسنا، قرارداد تولید این خودرو در سال 1383 به امضا رسید. ایران خودرو که نتوانسته بود پس از خروج پیکان از سبد محصولات خود جایگزینی برای آن بیابد، با امید بسیار زیادی پروژه خودروی ارزانقیمت تندر90 را دنبال می‌کرد. در آن زمان مسؤولان وقت تصمیم به امضای قراردادی گرفتند که در کنار ورود یک خودروی روز و ارزانقیمت به بازار ایران، تکنولوژی ساخت آن نیز به خودروسازان داخلی انتقال یابد. با این اوصاف و با این امید که تولید این خودرو در
2 کارخانه داخلی ایران خودرو و پارس خودرو به تیراژی معادل 300 هزار دستگاه در سال برسد، قرارداد آن به امضا رسید. جدا از مشکلاتی که مربوط به قرارداد تندر90 بود و
با پا در میانی مجلس اصلاحاتی در آن انجام شد، بحث تامین و تدارک قطعات این خودرو از شروع تولید تا کنون با مشکلات بسیار زیادی روبه‌رو بوده و هست. در روزهای نخست تولید (سال 1386)، دلیل پایین بودن تیراژ به مسائلی نظیر مشکلات کیفی قطعه‌سازان داخلی، عدم سرمایه‌گذاری به موقع شرکای ایرانی و پرداخت‌های مالی و مشکلات مربوط به واردات قطعه نسبت داده می‌شد که بتدریج مشکلات مربوط به کیفیت قطعه‌سازان داخلی نیز برطرف شد ولی چیزی که در این میان باعث شده تاکنون تندر90 نتواند به تیراژ اقتصادی برسد، عدم تامین به موقع قطعات این خودرو از سوی رنو پارس درنتیجه عدم پرداخت‌های مالی خودروسازان داخلی بوده است. تولید تندر90 در مقاطع مختلف از سال 1386 تاکنون بسیار پرنوسان ادامه داشته و به جز ماه‌های محدودی، تیراژ تولید این خودرو هیچگاه به حد مطلوبی نرسید و کارخانه‌هایی که باید تاکنون بیش از 600 هزار دستگاه از این خودرو تولید می‌کردند، هنوز به تیراژ یکصد هزار دستگاه نیز نرسیده‌اند. البته سنگ‌اندازی‌های زیادی نیز بر سر راه پروژه جدا از مسائل فنی و مالی آن انجام شد، به طوری که وزیر سابق صنایع و معادن یکی از طرفداران جدی توقف تولید این خودرو بود و در زمان وی این پروژه پیشرفت چندانی نداشت. اما این وزارتخانه سال گذشته تندر90 را وارد فضایی تازه کرد. همزمان با بحران جهانی و اعلام کاهش قیمت مواد اولیه و به دنبال کاهش جهانی قیمت خودرو، خودروسازان داخلی اعلام کردند که رنو قیمت قطعات CKD ارسالی به ایران را افزایش داده و خواستار افزایش قیمت این خودرو شدند، چرا معتقد بودند بین 5/1 تا 2 میلیون تومان روی تولید هر خودرو زیان می‌دهند. در این میان وزارت صنایع و معادن وارد عمل شد و با افزایش قیمت آن مخالفت کرد و از 7 مدل از این خودرو که توسط خودروسازان داخلی تولید می‌شد، اقدام به قیمتگذاری 2 مدل اصلی کرد و قیمتگذاری مدل فول آپشن را تلویحی به خودروسازان واگذار کرد که عملا نیز تولید همان 2 مدل به طور جدی دنبال شد. به دنبال این قیمتگذاری دستوری، خودروسازان همچنان به زیان حدود یک‌میلیون تومانی روی این خودرو اشاره و تهدید به توقف و جمع‌آوری خط تولید تندر90 می‌کردند. حتی پارس‌خودرو در سال گذشته که وضعیت مناسب‌تری به لحاظ تولید تندر90 نسبت به ایران‌خودرو داشت، پیش از قیمتگذاری اقدام به
پیش فروش و فروش فوری تندر90 کرد ولی به دلیل محقق نشدن تعهد تولید، دیگر فروش فوری از این خودرو نداشت. از ابتدای امسال نیز تندر90 از لیست فروش خودروسازان حذف شده است. به دنبال ادامه‌دار شدن این مشکلات و در حالی که ترفندهای مختلف وزارت صنایع و معادن نیز نتوانسته بود مشکلات مربوط به نرسیدن این خودرو به تیراژ مطلوب را حل کند، این وزارتخانه اخیرا بحث حذف رنوپارس را پیش کشید و کاربه جایی رسید که وزیر معتقد است باید یک خودروی داخلی جایگزین تندر90 شود. در کنار این موضوع بتازگی نیز بحث تمرکز تولید تندر90 در یکی از کارخانه‌های خودروسازی مطرح شده است، چرا که مسوولان وزارت صنایع و معادن به این نتیجه رسیده‌اند که افزایش تیراژ در دوکارخانه به طور همزمان امکانپذیر نیست. در این میان ایران خودرو حدود 70 میلیارد تومان بدهی از بابت تندر90 به رنوپارس دارد و رنوپارس نیز از پس تامین قطعات- به نحو مطلوب - این شرکت بر‌نمی‌آید ولی با توجه به کمتر شدن رقم بدهی پارس خودرو به این شرکت (به کمتر از 10 میلیارد تومان) روند تولید این شرکت افزایشی بوده است. البته هرچند قائم‌مقام کیفیت و محصول ایران خودرو بحث مربوط به تجمع تولید در یک کارخانه را منتفی ارزیابی کرده است ولی رایزنی‌های پشت پرده همچنان در این‌باره بین پارس‌خودرو و ایران‌خودرو ادامه دارد، چرا که با تیراژ تولید 30 هزار دستگاه کنونی در سال، تولید این خودرو کماکان سودده نخواهد بود، بنابراین اگر تولید آن در یک کارخانه 5 برابر شود - که چنین تیراژ تولیدی در ایران نادر بوده است - تولید آن با قیمت‌های کنونی می‌تواند به یک سود معقول برسد. همان طور که گفته شد پروژه تندر90 در دولت نهم با کش و قوس بسیار و بدون پیشرفت قابل ملاحظه‌ای همراه بوده است. البته گویا مذاکرات اخیر ایران‌خودرو و پارس‌خودرو برای تمرکز تولید این خودرو به یک جمع‌بندی نهایی رسیده که منتظر تایید نهایی وزیر صنایع و معادن است که به عبارتی شاید بتوان گفت باز شدن این گره با دستان وزیر مي‌تواند نمره مثبتی در کارنامه فعالیت وی در نیمه دوم عمر دولت نهم باشد. در غیر این صورت باید منتظر ماند و دید که ادامه پرونده مفتوح تندر90 در دولت دهم با چه سیاستی دنبال خواهد شد. ارسال نظر
پربیننده