رخداد انتخابات دهم ریاست جمهوری و حوادث پیرامونی آن در قبل و بعد از انتخابات، بستری فراهم ساخته که بارزترین شاخصه آن برجسته شدن دوگانگی‌ها و هم در این مسیر، انحرافات است و البته آنچه اکنون همگان بدان وقوف پیدا کرده‌اند، ردیابی سرمنشأ همه این کژ‌راهه‌ها یعنی «تشخص‌طلبی» است. رهپویان طریقت حقیقت بر این باورند در چنین فضایی که فضایلش بر تبعات سوء چیرگی دارد، می‌توان طریق مداوای برخی دمل‌های چرکین که در بدایت انقلاب، بر کالبد نظام اسلامی تحمیل شد را در پیش گرفت و اینک که اكثريت غالب جامعه خواستار تداوم گفتمان «واقعی» انقلاب هستند، نهایت اهتمام را در ابهام‌زدایی از سابقه نظام انجام داد. البته در این طریق بدون شک یافته‌های شگفت‌انگیزی احصا می‌شود که به طور قطع برخی از اندک عناصر سیاسی آگاه از این یافته‌ها، درصدد جلوگیری از «شفاف‌سازی» برمی‌آیند. انقلاب اسلامی ایران در هنگامه‌ای قرار گرفته که نسبت به گذشته می‌تواند کمترین هزینه‌ای برای پرداخت به این موضوعات متحمل شود و البته سنجه این قیاس، دستاورد شگفت پیگیری این مهم است؛ دستاوردی که فارغ از برطرف شدن ابهامات مسموم، انحرافات بزرگ و اسرار پشت‌پرده برخی جنایات را نیز در خود دارد. دنبال کردن این مطالبه بسیار مهم، به عنوان مثال اسرار مستتر در انفجار حزب جمهوری اسلامی و نقش و سرنوشت محمدرضا کلاهی را مورد واکاوی قرار می‌دهد و همچنین در حلقه این اسرار، ترورحضرت آیت‌الله خامنه‌ای و ارتباط عوامل ترور با برخی سیاسیون بانفوذ در چه مرتبه‌ای قرار می‌گیرد. پیگیری همین رویکرد بسیار مهم است که ماجرای معروف انفجار ساختمان نخست‌وزیری و شهادت رجایی و باهنر – همان 2 عنصر سیاسی ولایی که مشی سیاسی آنها در تناقض شدید با رایزنان پشت‌پرده با بنی‌صدر بود- و همچنین پدیده مسعود کشمیری و اطلاعات نخست‌وزیری را بدون هیچ واهمه‌ای قابل طرح و کنکاش می‌کند. چگونگی فراهم‌سازی فضای مناسبات سیاسی برای مطرح شدن جوان گمنامی به نام میرحسین موسوی برای تصدی سمت نخست‌وزیری به رغم مخالفت رئیس‌جمهور وقت و در ادامه محقق شدن این خواسته نیز از دیگر موضوعات بسیار مهمی است که استمرار پیگیری ابهام‌زدایی از تحولات انقلاب، پرداخت بدان را بدیهی و ضروری می‌کند. موضوعات مهم دیگری از جمله چگونگی شکل‌گیری باند مهدی هاشمی و نحوه مناسبات سیاسی این باند بانفوذ با مراکز قدرت، ماجرای انتخاب منتظری به عنوان قائم‌مقام رهبری و عوامل دخیل در این موضوع، طراحان ماجرای مک فارلین و... نیز وجود دارند که کنشگران و علاقه‌مندان تحولات سیاسی انقلاب به دنبال رمزگشایی و کشف واقعیات آنها هستند. این موارد تنها بخشی از رخدادهای مشکوک و پرشائبه دهه اول انقلاب است ولی می‌تواند به مثابه دروازه‌ای برای ورود به واقعیات بسیار مهم و سرنوشت‌ساز تلقی شود. شاید آگاهی از همین موضوعات است که تلنگری به این موضوعات - بازخوانی ترور شهید دکتر سیدحسن آیت- خشم و هراس شدید برخی عناصر سیاسی را موجب شده و مبادی رسانه‌ای وابسته به خود را مامور «استتار» کرده‌اند. بدیهی است گام نهادن در مسیر خطرناک رمزگشایی از این رخدادها، چنین واکنش‌هایی را به دنبال داشته و خواهد داشت و البته به تناسب افشاگری‌ها، تهدیدها، تهمت‌ها و جوسازی‌ها هم صورت می‌پذیرد.
هراس از بازخوانی تاریخ
رخداد انتخابات دهم ریاست جمهوری و حوادث پیرامونی آن در قبل و بعد از انتخابات، بستری فراهم ساخته که بارزترین شاخصه آن برجسته شدن دوگانگی‌ها و هم در این مسیر، انحرافات است و البته آنچه اکنون همگان بدان وقوف پیدا کرده‌اند، ردیابی سرمنشأ همه این کژ‌راهه‌ها یعنی «تشخص‌طلبی» است. رهپویان طریقت حقیقت بر این باورند در چنین فضایی که فضایلش بر تبعات سوء چیرگی دارد، می‌توان طریق مداوای برخی دمل‌های چرکین که در بدایت انقلاب، بر کالبد نظام اسلامی تحمیل شد را در پیش گرفت و اینک که اكثريت غالب جامعه خواستار تداوم گفتمان «واقعی» انقلاب هستند، نهایت اهتمام را در ابهام‌زدایی از سابقه نظام انجام داد. البته در این طریق بدون شک یافته‌های شگفت‌انگیزی احصا می‌شود که به طور قطع برخی از اندک عناصر سیاسی آگاه از این یافته‌ها، درصدد جلوگیری از «شفاف‌سازی» برمی‌آیند. انقلاب اسلامی ایران در هنگامه‌ای قرار گرفته که نسبت به گذشته می‌تواند کمترین هزینه‌ای برای پرداخت به این موضوعات متحمل شود و البته سنجه این قیاس، دستاورد شگفت پیگیری این مهم است؛ دستاوردی که فارغ از برطرف شدن ابهامات مسموم، انحرافات بزرگ و اسرار پشت‌پرده برخی جنایات را نیز در خود دارد. دنبال کردن این مطالبه بسیار مهم، به عنوان مثال اسرار مستتر در انفجار حزب جمهوری اسلامی و نقش و سرنوشت محمدرضا کلاهی را مورد واکاوی قرار می‌دهد و همچنین در حلقه این اسرار، ترورحضرت آیت‌الله خامنه‌ای و ارتباط عوامل ترور با برخی سیاسیون بانفوذ در چه مرتبه‌ای قرار می‌گیرد. پیگیری همین رویکرد بسیار مهم است که ماجرای معروف انفجار ساختمان نخست‌وزیری و شهادت رجایی و باهنر – همان 2 عنصر سیاسی ولایی که مشی سیاسی آنها در تناقض شدید با رایزنان پشت‌پرده با بنی‌صدر بود- و همچنین پدیده مسعود کشمیری و اطلاعات نخست‌وزیری را بدون هیچ واهمه‌ای قابل طرح و کنکاش می‌کند. چگونگی فراهم‌سازی فضای مناسبات سیاسی برای مطرح شدن جوان گمنامی به نام میرحسین موسوی برای تصدی سمت نخست‌وزیری به رغم مخالفت رئیس‌جمهور وقت و در ادامه محقق شدن این خواسته نیز از دیگر موضوعات بسیار مهمی است که استمرار پیگیری ابهام‌زدایی از تحولات انقلاب، پرداخت بدان را بدیهی و ضروری می‌کند. موضوعات مهم دیگری از جمله چگونگی شکل‌گیری باند مهدی هاشمی و نحوه مناسبات سیاسی این باند بانفوذ با مراکز قدرت، ماجرای انتخاب منتظری به عنوان قائم‌مقام رهبری و عوامل دخیل در این موضوع، طراحان ماجرای مک فارلین و... نیز وجود دارند که کنشگران و علاقه‌مندان تحولات سیاسی انقلاب به دنبال رمزگشایی و کشف واقعیات آنها هستند. این موارد تنها بخشی از رخدادهای مشکوک و پرشائبه دهه اول انقلاب است ولی می‌تواند به مثابه دروازه‌ای برای ورود به واقعیات بسیار مهم و سرنوشت‌ساز تلقی شود. شاید آگاهی از همین موضوعات است که تلنگری به این موضوعات - بازخوانی ترور شهید دکتر سیدحسن آیت- خشم و هراس شدید برخی عناصر سیاسی را موجب شده و مبادی رسانه‌ای وابسته به خود را مامور «استتار» کرده‌اند. بدیهی است گام نهادن در مسیر خطرناک رمزگشایی از این رخدادها، چنین واکنش‌هایی را به دنبال داشته و خواهد داشت و البته به تناسب افشاگری‌ها، تهدیدها، تهمت‌ها و جوسازی‌ها هم صورت می‌پذیرد.
ارسال نظر
پربیننده