احمد نظری
شاید بتوان آرامشی را که در حال حاضر در منطقه حکمفرماست، آرامش قبل از توفان دانست. در حال حاضر فضای منطقه مملو از رایزنی‌هاي گسترده‌ای است که یک پای این رایزنی‌ها اغلب بازیگرانی خارج از منطقه خاورمیانه هستند که تلاش دارند با اعمال نفوذ، معادلات را به نفع خود تغییر دهند. در حال حاضر مذاکرات بسیاری در سرزمین‌های اشغالی در حال انجام است. سران آمریکا، از جرج میشل گرفته تا گیتس و جونز، لحظه‌ای منطقه را رها نکرده و در حال رایزنی‌های گسترده برای به سرانجام رساندن موضوع به اصطلاح صلح اعراب و اسرائیل هستند. رایزنی‌ها با سوریه نیز حداقل در ظاهر پیشرفت داشته است. جرج میشل به دمشق رفت و با بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه به مذاکره پرداخت. در مقابل وزیر خارجه سوریه نیز سفری به واشنگتن داشت و با مقامات ایالات متحده به مذاکره و گفت‌وگو نشست. دست آخر هم ایالات متحده تحریم‌های هوایی سوریه را لغو کرد تا امتیازی به دمشق داده باشد و بتواند این بازیگر قدرتمند خاورمیانه را بر سر مواضع‌اش، کمی منعطف‌تر کند. در لبنان هم حداقل ظاهر امر نشان می‌دهد که فضای تعامل میان گروه‌های مختلف این کشور در جریان است و طرفین با مشارکت میشل سلیمان- رئیس‌جمهور- در قالبی کاملا دموکراتیک برای چیدن کابینه رایزنی می‌کنند و هر روز فرمولی جدید برای تشکیل دولت ارائه می‌کنند، اما بی‌تردید روزهای عیش خاورمیانه دوام چندانی نخواهد داشت و تاریخ پرفراز و نشیب این منطقه نشان داده است که خاورمیانه نمی‌تواند مدت زیادی خود را پشت ژست‌های دموکراتیک پنهان کند و خیلی زود از این قالب خارج شده و کار به جنگ و خونریزی می‌کشد بویژه که رژیم نامشروع صهیونیستی نیز در این منطقه رخنه کرده و خواب خوش را از چشمان مردم ربوده است؛ چنانکه سیدحسن نصرالله، دبیر کل حزب‌الله لبنان چندی پیش تأکید کرد، به نظر می‌رسد منطقه در آستانه جنگ جدیدی قرار داشته باشد که این جنگ احتمالا در فاصله اواخر سال جاری میلادی تا بهار سال آینده رخ خواهد داد. قرائن و شواهدی که در حال حاضر در منطقه به چشم می‌خورد این سخن دبیرکل حزب‌الله را تأیید می‌کند. در حال حاضر افراطی‌ترین کابینه در رژیم صهیونیستی ظرف دهه‌های اخیر، زمام امور را در دست دارد که حاضر نیست اندکی بر سر مواضع خود انعطاف نشان دهد و حتی در این میان حاضر است هزینه‌های بسیاری را نیز متقبل شود. رژیم صهیونیستی به‌رغم مذاکرات فشرده و فشارهای نسبتا زیاد تاکنون حاضر نشده از مواضع خود درباره مسأله شهرک‌سازی در اراضی اشغالی کوتاه بیاید. این موضوع حتی سبب شده ایالات متحده در مقابل رژیم صهیونیستی قرار گیرد؛ اتفاقی که کمتر نمونه آن در مناسبات واشنگتن و تل‌آویو مشاهده شده است. این اختلاف سبب خشم صهیونیست‌ها از اقدامات نتانیاهو شده است و آنها چنانکه بارها اعلام کرده‌اند، حاضر نیستند ایالات متحده را به عنوان متحد سنتی خود از دست بدهند، لذا در حال حاضر از نتانیاهو و کابینه متبوعش بشدت ناراضی هستند تا جایی که بحث عدم رأی اعتماد به کابینه نتانیاهو در کنیست رژیم صهیونیستی مطرح شده است که نوعی زمینه‌سازی برای به زیر کشیدن نتانیاهو از اریکه قدرت محسوب می‌شود. از این رو سران رژیم صهیونیستی بدشان نمی‌آید در این شرایط از تاکتیک خلق بحران استفاده کنند و با حمله به کشوری، خاورمیانه را در آرایشی جنگی قرار داده و از طرف دیگر به مناقشات داخلی در اسرائیل پایان داده و همچنین زمینه اتحاد گروه‌های داخلی را در اسرائیل فراهم کنند. به باور سران رژیم صهیونیستی، وقوع جنگ سبب می‌شود اتحاد داخلی در کشور تقویت شده و مسائلی که می‌تواند تضعیف نتانیاهو را به دنبال داشته باشد، کمتر طرح شوند. از سوی دیگر رژیم صهیونیستی از طریق به راه انداختن جنگی جدید در منطقه و مشخصا حمله به لبنان درصدد است بار دیگر خود را به جهان اثبات کند. شکست‌های رژیم صهیونیستی در جنگ‌های 33 و 22 روزه سبب شده این رژیم در مجامع بین‌المللی چندان جدی گرفته نشود و ارتش این کشور که مهم‌ترین عنصر قدرت این رژیم نامشروع محسوب می‌شد، هیمنه ظاهری خود را نیز از دست بدهد. از این رو سران اسرائیل تلاش دارند با به راه انداختن جنگی جدید در منطقه، به نوعی اعاده حیثیت کنند و قدرت خود را به رخ اعراب و دیگر جهانیان بکشند. افزون بر این به نظر می‌رسد مقامات رژیم صهیونیستی در محاسبات خود برای حمله به لبنان مرتکب یک خطای محاساباتی شده‌اند. پس از برگزاری انتخابات لبنان که به شکست 8 مارس و پیروزی 14 مارس انجامید، سران رژیم صهیونیستی می‌پندارند جایگاه اجتماعی حزب‌الله در داخل لبنان تضعیف شده است، حال آنکه عملا اینگونه نیست و پیروزی تمام کاندیداهای معرفی شده از جانب حزب‌الله نشان می‌دهد مقاومت کما فی‌السابق از جایگاهی رفیع در جامعه لبنان برخوردار است. افزون بر این آنان که معادلات را در انتخابات به نفع گروه
14 مارس تغییر دادند نه جامعه کنونی لبنان که لبنانی‌های مقیم خارج بودند که با هزینه‌های میلیاردی عربستان و دیگر متحدان گروه 14 مارس به لبنان بازگشته بودند. به واقع این اشتباه محاسباتی سبب شده اسرائیل دندان خود را برای حمله به لبنان و حزب‌الله تیز کند. از این رو با توجه به قرائن فوق احتمال وقوع جنگ در منطقه بسیار بالاست. شکست رژیم صهیونیستی در این جنگ که با توجه به قدرت روزافزون حزب‌الله به هیچ‌وجه دور از ذهن به نظر نمی‌رسد، می‌تواند آخرین میخ را بر تابوت رژیم صهیونیستی کوبیده و جنگ‌های 33 روزه (با حزب‌الله) و 22 روزه (با حماس) را تکمیل کند. آرامش قبل از توفان
عیش خاورمیانه منقص می‌شود
احمد نظری
شاید بتوان آرامشی را که در حال حاضر در منطقه حکمفرماست، آرامش قبل از توفان دانست. در حال حاضر فضای منطقه مملو از رایزنی‌هاي گسترده‌ای است که یک پای این رایزنی‌ها اغلب بازیگرانی خارج از منطقه خاورمیانه هستند که تلاش دارند با اعمال نفوذ، معادلات را به نفع خود تغییر دهند. در حال حاضر مذاکرات بسیاری در سرزمین‌های اشغالی در حال انجام است. سران آمریکا، از جرج میشل گرفته تا گیتس و جونز، لحظه‌ای منطقه را رها نکرده و در حال رایزنی‌های گسترده برای به سرانجام رساندن موضوع به اصطلاح صلح اعراب و اسرائیل هستند. رایزنی‌ها با سوریه نیز حداقل در ظاهر پیشرفت داشته است. جرج میشل به دمشق رفت و با بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه به مذاکره پرداخت. در مقابل وزیر خارجه سوریه نیز سفری به واشنگتن داشت و با مقامات ایالات متحده به مذاکره و گفت‌وگو نشست. دست آخر هم ایالات متحده تحریم‌های هوایی سوریه را لغو کرد تا امتیازی به دمشق داده باشد و بتواند این بازیگر قدرتمند خاورمیانه را بر سر مواضع‌اش، کمی منعطف‌تر کند. در لبنان هم حداقل ظاهر امر نشان می‌دهد که فضای تعامل میان گروه‌های مختلف این کشور در جریان است و طرفین با مشارکت میشل سلیمان- رئیس‌جمهور- در قالبی کاملا دموکراتیک برای چیدن کابینه رایزنی می‌کنند و هر روز فرمولی جدید برای تشکیل دولت ارائه می‌کنند، اما بی‌تردید روزهای عیش خاورمیانه دوام چندانی نخواهد داشت و تاریخ پرفراز و نشیب این منطقه نشان داده است که خاورمیانه نمی‌تواند مدت زیادی خود را پشت ژست‌های دموکراتیک پنهان کند و خیلی زود از این قالب خارج شده و کار به جنگ و خونریزی می‌کشد بویژه که رژیم نامشروع صهیونیستی نیز در این منطقه رخنه کرده و خواب خوش را از چشمان مردم ربوده است؛ چنانکه سیدحسن نصرالله، دبیر کل حزب‌الله لبنان چندی پیش تأکید کرد، به نظر می‌رسد منطقه در آستانه جنگ جدیدی قرار داشته باشد که این جنگ احتمالا در فاصله اواخر سال جاری میلادی تا بهار سال آینده رخ خواهد داد. قرائن و شواهدی که در حال حاضر در منطقه به چشم می‌خورد این سخن دبیرکل حزب‌الله را تأیید می‌کند. در حال حاضر افراطی‌ترین کابینه در رژیم صهیونیستی ظرف دهه‌های اخیر، زمام امور را در دست دارد که حاضر نیست اندکی بر سر مواضع خود انعطاف نشان دهد و حتی در این میان حاضر است هزینه‌های بسیاری را نیز متقبل شود. رژیم صهیونیستی به‌رغم مذاکرات فشرده و فشارهای نسبتا زیاد تاکنون حاضر نشده از مواضع خود درباره مسأله شهرک‌سازی در اراضی اشغالی کوتاه بیاید. این موضوع حتی سبب شده ایالات متحده در مقابل رژیم صهیونیستی قرار گیرد؛ اتفاقی که کمتر نمونه آن در مناسبات واشنگتن و تل‌آویو مشاهده شده است. این اختلاف سبب خشم صهیونیست‌ها از اقدامات نتانیاهو شده است و آنها چنانکه بارها اعلام کرده‌اند، حاضر نیستند ایالات متحده را به عنوان متحد سنتی خود از دست بدهند، لذا در حال حاضر از نتانیاهو و کابینه متبوعش بشدت ناراضی هستند تا جایی که بحث عدم رأی اعتماد به کابینه نتانیاهو در کنیست رژیم صهیونیستی مطرح شده است که نوعی زمینه‌سازی برای به زیر کشیدن نتانیاهو از اریکه قدرت محسوب می‌شود. از این رو سران رژیم صهیونیستی بدشان نمی‌آید در این شرایط از تاکتیک خلق بحران استفاده کنند و با حمله به کشوری، خاورمیانه را در آرایشی جنگی قرار داده و از طرف دیگر به مناقشات داخلی در اسرائیل پایان داده و همچنین زمینه اتحاد گروه‌های داخلی را در اسرائیل فراهم کنند. به باور سران رژیم صهیونیستی، وقوع جنگ سبب می‌شود اتحاد داخلی در کشور تقویت شده و مسائلی که می‌تواند تضعیف نتانیاهو را به دنبال داشته باشد، کمتر طرح شوند. از سوی دیگر رژیم صهیونیستی از طریق به راه انداختن جنگی جدید در منطقه و مشخصا حمله به لبنان درصدد است بار دیگر خود را به جهان اثبات کند. شکست‌های رژیم صهیونیستی در جنگ‌های 33 و 22 روزه سبب شده این رژیم در مجامع بین‌المللی چندان جدی گرفته نشود و ارتش این کشور که مهم‌ترین عنصر قدرت این رژیم نامشروع محسوب می‌شد، هیمنه ظاهری خود را نیز از دست بدهد. از این رو سران اسرائیل تلاش دارند با به راه انداختن جنگی جدید در منطقه، به نوعی اعاده حیثیت کنند و قدرت خود را به رخ اعراب و دیگر جهانیان بکشند. افزون بر این به نظر می‌رسد مقامات رژیم صهیونیستی در محاسبات خود برای حمله به لبنان مرتکب یک خطای محاساباتی شده‌اند. پس از برگزاری انتخابات لبنان که به شکست 8 مارس و پیروزی 14 مارس انجامید، سران رژیم صهیونیستی می‌پندارند جایگاه اجتماعی حزب‌الله در داخل لبنان تضعیف شده است، حال آنکه عملا اینگونه نیست و پیروزی تمام کاندیداهای معرفی شده از جانب حزب‌الله نشان می‌دهد مقاومت کما فی‌السابق از جایگاهی رفیع در جامعه لبنان برخوردار است. افزون بر این آنان که معادلات را در انتخابات به نفع گروه
14 مارس تغییر دادند نه جامعه کنونی لبنان که لبنانی‌های مقیم خارج بودند که با هزینه‌های میلیاردی عربستان و دیگر متحدان گروه 14 مارس به لبنان بازگشته بودند. به واقع این اشتباه محاسباتی سبب شده اسرائیل دندان خود را برای حمله به لبنان و حزب‌الله تیز کند. از این رو با توجه به قرائن فوق احتمال وقوع جنگ در منطقه بسیار بالاست. شکست رژیم صهیونیستی در این جنگ که با توجه به قدرت روزافزون حزب‌الله به هیچ‌وجه دور از ذهن به نظر نمی‌رسد، می‌تواند آخرین میخ را بر تابوت رژیم صهیونیستی کوبیده و جنگ‌های 33 روزه (با حزب‌الله) و 22 روزه (با حماس) را تکمیل کند. ارسال نظر
پربیننده