قطبي پيرو تفكر برانكوئيسم
افشین قطبی تفکر برانکو ایوانکوویچ را برای تیم‌ملی انتخاب کرده است. باید بگویم که بازی با بوسنی به دلیل اتفاقاتی که در 10 دقیقه پایانی رخ داد قابل تحلیل نیست؛ مگر اینکه 80 دقیقه را تحلیل کنیم و سپس به 10 دقیقه‌ای برسیم که دروازه‌بان بوسنی تعویض شد و شکل بازی این تیم تغییر کرد. این بازی در 10 دقیقه پایانی از حالت استاندارد خارج شد.در 80 دقیقه‌ای که گذشت مسائلی را در تیم ملی می‌بینیم که جزو اشکالات تیم به حساب می‌آید اما از دقیقه 80 به بعد که 3 گل برای ما در برداشت، جز فاکتورهای عادی فوتبال حداقل برای فوتبال ایران حتی در 10 سال گذشته نبود.گل اولی که ایران دریافت کرد بر اثر عدم دفاع خطی بود. در این صحنه دفاع ما شکسته بود. بازیکنان در این خط جابه‌جا شده بودند و همین باعث شد تا ژکو دفاع تیم ما را بشکند. قبل از اینکه 2 گل دریافت کنیم در 4 مورد دفاع راست ما جایش خالی بود و تمام حملات تیم بوسنی از همین طرف شکل می‌گرفت. هنگامی هم که 2 بر صفر عقب بودیم خسرو حیدری تنها فاکتور مثبتی که داشت استفاده از سانتر بود. او نشان داد خیلی جا دارد تا جای مهدوی‌کیای جوان و آماده را در تیم ملی بگیرد. در سمت چپ نیز حسن اشجاری حضور داشت که اساسا در دفاع 4 نفره خطی تعریفی از نوع بازی او نیست. همچنین زندی که مکمل پشت خط حمله بود در این پست فوق‌العاده ناآشنا بازی کرد. او حتی یک پاس به شجاعی نداد و شوت نزد. در میانه زمین برای قطع کردن و جنگ بدنی خیلی عقب بودیم. مثلث شجاعی، آندو و نکونام در پشت دایره مرکز زمین خودمان شکل می‌گرفت. باید به این هم اشاره کنم که معدنچی در سرتاسر بازی به عنوان یک گوش چپ بازی کرد نه هافبک کناری. او در طول بازی فقط یک شوت، یک سانتر و یک کرنر زد. شجاعی در طول 80 دقیقه یک‌بار هم تغذیه نشد. نه پاس تو در، نه چرخش و نه پاس به عقب از او ندیدیم. این مجموع 80 دقیقه بود. بعد از تعویض گلر و کاپیتان بوسنی سمت چپ آنها برای ما باز شد. آنها 10 دقیقه بحرانی را پیش‌روی خود قرار دادند که البته سهم بلاژویچ در این باخت را نباید فراموش کرد. او به تعویض‌های ایران آشنا نبود اما تیم ملی را خوب می‌شناخت. او نمی‌دانست که قرار است از مبعلی در چه پستی و چگونه استفاده شود. چیرو از برهانی هم خبر نداشت. اگر نگاه منصفانه‌ای به این 80 دقیقه و آن 10 دقیقه داشته باشیم به این نتیجه می‌رسیم که ما در 80 دقیقه دچار سردرگمی تاکتیکی بودیم. قطبی هنوز نتوانسته صاحب سبک باشد. از زمان حضورش در پرسپولیس تفکرات او را به یاد می‌آوریم. او زمانی به این تیم آمد که حمید استیلی تیم را بسته بود و تفکرات از قبل چیده شده بود. در سال دوم حضورش در این تیم نیز که خودش تیم را بست، نتوانست موفق شود و از ایران رفت. زمانی که به تیم ملی رسید باز تفکر دایی در تیم ملی حاکم بود. در دور بعدی تفکر برانکو را در دستور کار خود قرار داد. استفاده دوباره از آندو، زندی، نصرتی. تفکر او برانکوئیسم است. یادداشت
قطبي پيرو تفكر برانكوئيسم
افشین قطبی تفکر برانکو ایوانکوویچ را برای تیم‌ملی انتخاب کرده است. باید بگویم که بازی با بوسنی به دلیل اتفاقاتی که در 10 دقیقه پایانی رخ داد قابل تحلیل نیست؛ مگر اینکه 80 دقیقه را تحلیل کنیم و سپس به 10 دقیقه‌ای برسیم که دروازه‌بان بوسنی تعویض شد و شکل بازی این تیم تغییر کرد. این بازی در 10 دقیقه پایانی از حالت استاندارد خارج شد.در 80 دقیقه‌ای که گذشت مسائلی را در تیم ملی می‌بینیم که جزو اشکالات تیم به حساب می‌آید اما از دقیقه 80 به بعد که 3 گل برای ما در برداشت، جز فاکتورهای عادی فوتبال حداقل برای فوتبال ایران حتی در 10 سال گذشته نبود.گل اولی که ایران دریافت کرد بر اثر عدم دفاع خطی بود. در این صحنه دفاع ما شکسته بود. بازیکنان در این خط جابه‌جا شده بودند و همین باعث شد تا ژکو دفاع تیم ما را بشکند. قبل از اینکه 2 گل دریافت کنیم در 4 مورد دفاع راست ما جایش خالی بود و تمام حملات تیم بوسنی از همین طرف شکل می‌گرفت. هنگامی هم که 2 بر صفر عقب بودیم خسرو حیدری تنها فاکتور مثبتی که داشت استفاده از سانتر بود. او نشان داد خیلی جا دارد تا جای مهدوی‌کیای جوان و آماده را در تیم ملی بگیرد. در سمت چپ نیز حسن اشجاری حضور داشت که اساسا در دفاع 4 نفره خطی تعریفی از نوع بازی او نیست. همچنین زندی که مکمل پشت خط حمله بود در این پست فوق‌العاده ناآشنا بازی کرد. او حتی یک پاس به شجاعی نداد و شوت نزد. در میانه زمین برای قطع کردن و جنگ بدنی خیلی عقب بودیم. مثلث شجاعی، آندو و نکونام در پشت دایره مرکز زمین خودمان شکل می‌گرفت. باید به این هم اشاره کنم که معدنچی در سرتاسر بازی به عنوان یک گوش چپ بازی کرد نه هافبک کناری. او در طول بازی فقط یک شوت، یک سانتر و یک کرنر زد. شجاعی در طول 80 دقیقه یک‌بار هم تغذیه نشد. نه پاس تو در، نه چرخش و نه پاس به عقب از او ندیدیم. این مجموع 80 دقیقه بود. بعد از تعویض گلر و کاپیتان بوسنی سمت چپ آنها برای ما باز شد. آنها 10 دقیقه بحرانی را پیش‌روی خود قرار دادند که البته سهم بلاژویچ در این باخت را نباید فراموش کرد. او به تعویض‌های ایران آشنا نبود اما تیم ملی را خوب می‌شناخت. او نمی‌دانست که قرار است از مبعلی در چه پستی و چگونه استفاده شود. چیرو از برهانی هم خبر نداشت. اگر نگاه منصفانه‌ای به این 80 دقیقه و آن 10 دقیقه داشته باشیم به این نتیجه می‌رسیم که ما در 80 دقیقه دچار سردرگمی تاکتیکی بودیم. قطبی هنوز نتوانسته صاحب سبک باشد. از زمان حضورش در پرسپولیس تفکرات او را به یاد می‌آوریم. او زمانی به این تیم آمد که حمید استیلی تیم را بسته بود و تفکرات از قبل چیده شده بود. در سال دوم حضورش در این تیم نیز که خودش تیم را بست، نتوانست موفق شود و از ایران رفت. زمانی که به تیم ملی رسید باز تفکر دایی در تیم ملی حاکم بود. در دور بعدی تفکر برانکو را در دستور کار خود قرار داد. استفاده دوباره از آندو، زندی، نصرتی. تفکر او برانکوئیسم است. ارسال نظر
پربیننده