عجل عزیز فاطمه

هوای خواستن‌مان   
مسموم    
بلد شده‌‌‌‌‌ایم رد شدن از کنار تو را     
که وقتی قدم می‌زنی    
در کوچه‌‌های شهر     
کدام چشم آشنا   
سلام می‌دهد به‌تو که بر سرم حق پدری داری    
و نبوده‌ام فرزند خلفی برای تو   
می‌بینمت حتما در همین کوچه‌‌های شهر حسود   
غرق احساسی   
نگاهم می‌کنی و من نمی‌شناسمت    
معرفت ندارم به‌تو   
معروف نیستی برایم    
بهتر بگویم    
بی‌معرفتی بی‌داد می‌کند در چشمانم   
و تو عبور می‌کنی از مسیر انتظار   
بگو عزیز دلم!   
چند نوبت دیده‌ای مرا     
رو برگرداندی از من    
تو که رویایت را    
کودکان پر درد دنیا    
هر روز اکران می‌کنند   
همان‌ها که جای پای استکبار روی گُرده‌های‌شان جا خوش کرده...
و عمیق می‌خوانند تو را     
و تکرار می‌کنند    
الهی عظم‌البلاء را   
که سند خواستن‌شان به تو کنند    
حتما رفته‌ای کنارشان    
بغل‌شان کرده‌ای    
کودکان یمن را    
که سهمیه نفس کشیدن را    
هر روز کمتر و کمتر می‌کنند...   
تقدیرشان شده مرگی که مقدمه‌‌‌‌اش    
دست و پا زدن در گرسنگی و آخر هم...
حجت خدا!   
قرار دیدارت را کی و کجا گذاشته‌ای؟   
با همین نسلی که خون‌شان حلال می‌شود و کسی نیست    
که صدای دردشان را درمان باشد...   
عجل عزیز فاطمه