سینمای کودک یکی از سالم‌ترین‌هاست

بنت‌الهدی صدر: غلامرضا رمضانی شاید اسمی ناآشنا برای مخاطبان سینما باشد اما کارهای او نشان از دغدغه‌ای درونی برای دنیای کودکان دارد که هیچگاه رهایش نکرده است. حتی زمانی که «سبز کوچک»، «قفل‌ساز» و «حیات» را ساخت اما هیچ‌کدام اکران نشدند باز هم از تلاش و تکاپو دست برنداشت و «هم‌بازی» را کلید زد. به قول خودش تا نزدیک‌ترین روزها به آغاز جشنواره فیلم کودک، خودش و دوستانش برای «هم‌بازی» تلاش می‌کردند و می‌دویدند اما سعی نکرد ذره‌ای اضطراب رساندن فیلم به جشنواره را با عشق و علاقه‌اش به فیلمسازی برای کودکان درهم بیامیزد. شاید برای همین بود که در بیست و سومین جشنواره فیلم کودک، رمضانی موفق شد تندیس پروانه زرین «بهترین کارگردانی» را از آن خود کند و این بار درخشان‌تر از همیشه به کار برای کودکان و دنیای سلامتشان افتخار کند. چرا برای کودکان فیلم می‌سازید؟ با کارگردان‌های سینمای کودک که صحبت می‌کردم، اظهار می‌کردند امکان ساخت فیلم برای بزرگسالان را نداریم، برای همین به سراغ سینمای کودک می‌رویم... نه، من این‌طور نیستم، من برای بزرگسالان فیلمنامه می‌نویسم اما برای این رده سنی فیلم نمی‌سازم و کارگردانی نمی‌کنم. من می‌خواهم برای کودکان فیلم بسازم چرا که علاقه شخصی من این است و مایلم در همین سینما فیلم بسازم. شما فیلم‌های باکیفیتی چون «سبز کوچک» و «قفل‌ساز» را دارید که هنوز اکران نشده‌اند، این موضوع شما را بی‌انگیزه نمی‌کند؟ به هیچ‌وجه. دنیای کودکان علاقه شخصی من است. این فضا و این دنیا را دوست دارم چرا که این سینما (سینمای کودک) در نوع خودش یکی از سالم‌ترین‌هاست و فیلم ساختن برای کودکان خوشایند است. شما در این عرصه فیلم می‌سازید اما اکران نمی‌شود؛ تا وقتی فیلمی اکران نشود، دیده نشده و در نتیجه به بوته نقد کشیده نمی‌شود... خب، من فقط وظیفه دارم فیلم بسازم. این فیلم تهیه‌کننده دارد و تهیه‌کننده نیز با پخش‌کننده فیلم برای اکران مرتبط است. من نباید دغدغه اکران ساخته‌هایم را داشته باشم. من دغدغه کیفیت آثارم را دارم. هرچند تا جایی که در توانم باشد پیگیری می‌کنم تا کارم اکران شود اما فراتر از آن دیگر دست من نیست. از این موضوع که بگذریم، باید موفقیت شما را در جشنواره فیلم کودک برای فیلم «هم‌بازی» تبریک بگوییم. چطور شد برای ساخت این فیلم سراغ چهره‌های مطرح رفتید؟ برای اینکه فیلم می‌طلبید. فیلمنامه به نحوی نوشته شده بود که باید بازیگران مسلط و کاربلد سینما در آن حضور پیدا می‌کردند و فضا به چنین عناصر حرفه‌ای نیاز داشت نه اینکه من بخواهم برای پرفروش شدن فیلم بازیگران حرفه‌ای جذب کنم. پس این موضوع به خاستگاه فیلمنامه برمی‌گردد؟ بله، فیلمنامه «هم‌بازی» پرهزینه نوشته شده و حتی در نسخه اول فیلمنامه هم همین موضوع مطرح شده بود. همیشه سعی کرده‌ام خودم را محدود نکنم تا به یک شیوه فیلم بسازم، به همین خاطر صورت‌های مرسوم را همیشه رعایت نمی‌کنم تا گرفتار تکرار نشوم. در «هم‌بازی» هم از فاکتورهای فانتزی استفاده کردم تا به تکرار نیفتم چرا که پیش از این فیلم مستند اجتماعی هم ساخته بودم و کارهایی که مضمون اجتماعی و بعضا تلخ داشتند هم ارائه داده‌ام.