کاپلو؛ تصویری از یک برنده
ادامه قسمت سوم: شهر ابدی
از این نظر، کاپلو و دیگر بازیکنان رم تفاوت چندانی با هوادارانی که آنها را از روی سکوها تشویق می‌کردند، نداشتند. دلیل اصلی این مساله هم اتوبوس مشترکی بود که آنها باید برای رسیدن به محل کار و تمرین سوار می‌شدند. فصل پس از آن یعنی 70-1969 با ناخوشایندی آغاز شد. هررا، مربی پردرآمد و ثروتمند و مارکینی، رئیس کمونیست رم همچنان به مخالفت با یکدیگر می‌پرداختند. بازیکنان در این میان گرفتار شده بودند. کاپلوی 23 ساله قصد نداشت به طرفداری از هیچ‌یک از 2 نفر بپردازد اما مدیون بودن او به هررا از نظر حرفه‌ای کاملاً واضح بود. کاپلو بعدها در مصاحبه‌ای گفت: «هررا با وجود آسیب‌دیدگی‌هایی که پیش از روی کارآمدن او گریبانگیر من شده بود به من اعتقاد داشت. او چیزهای بسیاری به من یاد داد و من واقعاً از نظر تاکتیکی زیر نظر او پیشرفت کردم. فکر می‌کنم او بزرگ‌ترین مربی خارجی است که ایتالیا تاکنون به خود دیده؛ هررا مردم بسیاری را تحت‌تاثیر قرار داد و سطح بازی کل کشور ما را به مرحله متفاوتی سوق داد». کاپلو روز به روز بیشتر با مشکلات رم کنار می‌آمد و به یک رهبر تبدیل می‌شد. او در زمین شباهت‌های بسیاری با هررا داشت و کسی بود که دستورات مربی را اجرا می‌کرد. یکی از بازی‌های رم بیش از همه در ذهن جیووانی باتیستا مونتی، کسی که 3 دهه به‌عنوان پزشک تیم میلان انجام وظیفه می‌کرد و رابطه نزدیکی با کاپلو پیدا کرده بود باقی مانده است. این دیدار روز 16 اکتبر 1969 برگزار شد و رم در سن‌سیرو میهمان میلان بود. باتیستا به خاطر می‌آورد: «ما به عنوان قهرمان اروپا شناخته می‌شدیم و آنها در سن‌سیرو با نتیجه 3 بر 2 موفق به شکست ما شدند. پیرو (مهاجم اسپانیایی رم) 2 گل و کاپلو یک گل به ثمر رساندند، اما آنچه بیش از همه به خاطر دارم درسی بود که آنها در فوتبال به ما آموختند. کاپلو در آن روز بی‌نقص بود و همه زمین را در اختیار خودش گرفته بود».
یک بار دیگر، کاپلو مقابل یکی از تیم‌های گذشته یا آینده خود موفق به گلزنی شده بود. آنچه هضمش برای میلانی‌ها دشوارتر بود این بود که همه می‌دانستند 7 سال پیش تر، در روزی که دیدار بلندآوازه ویانی از پیریس صورت گرفت، میلان در یک قدمی عقد قرارداد با کاپلو بود. فائوستو لاندینی، هم‌تیمی سابق کاپلو می‌گوید: «تکنیک او استثنایی بود. کاپلو پاسور بااستعدادی بود که می‌توانست توپ را هرجایی که دوست داشت بفرستد. فکر می‌کنم او از حس ذاتی درباره روند بازی برخوردار بود. این ویژگی با شخصیت قوی او همراه می‌شد و او را به یک رهبر تبدیل می‌کرد. فابیو همواره به دنبال پیروزی بود و اگر چیزی برای گفتن داشت در طول بازی یا پس از پایان آن حرفش را می‌زد. این مساله گاهی ممکن بود با حالت‌های ناخوشایند همراه شود اما اکثر ما می‌دانستیم که تنها سعی او این بود که ما را در بهترین شرایط ببیند».
گاهی کاسه صبر کاپلو لبریز می‌شد. اسپینوزی دیدار دیگری را به خاطر دارد که پس از سوت پایان عصبانیت کاپلو بر سر همه را به همراه داشت. رم در ورزشگاه المپیکو میزبان سمپدوریا بود و رمی‌ها از همان دقیقه نخست حریف را با گل‌های اسپینوزی، کاپلو و براگلیا در هم کوبیدند. سپس بعد از گذشت یک ساعت یا بیشتر از زمان بازی، رم از هم گسیخت. سمپدوریا به بازی برگشت، 2 گل به ثمر رساند و 4 دقیقه مانده به پایان بازی گل تساوی بخش را هم وارد دروازه حریف کرد. اسپینوزی درباره این دیدار می‌گوید: «تنها از بابت اینکه بازی به پایان رسیده بود خوشحال بودم. ما مدت زمان بسیاری از بازی را خوب کار کرده بودیم و پس از آن همه چیز بد پیش رفت. من متقاعد شده بودم که اگر بازی تنها 2 دقیقه دیگر ادامه پیدا می‌کرد، آنها بازهم موفق به گلزنی می‌شدند. نیروی جنبش به طور کامل جابجا شده بود. واکنش فابیو متفاوت بود. من هم بشدت عصبانی بودم اما خیالم از این بابت که یک امتیاز گرفته بودیم راحت شده بود. فابیو کاملاً خشمگین بود. طی مدت زمانی که ما از زمین خارج می‌شدیم و در رختکن بودیم، او به تمام هم تیمی‌هایش بدگویی می‌کرد. همانطوری که گفتم، فابیو از شکست
متنفر بود».
ترجمه: رشید سعدلو
دروگبا: با خوش شانسی بردیم
ستاره ساحل‌عاجی باشگاه چلسی اعلام کرده که گل دوم این تیم با خوش شانسی به ثمر رسید و شوت دقیقی نبود. دیدیه دروگبا، مهاجم باتجربه چلسی معتقد است که گل دوم او که منجر به پیروزی تیمش مقابل هال سیتی شد، با اندکی چاشنی شانس همراه بوده است. با گلی که دروگبا در دقیقه 90 برای چلسی به ثمر رساند، آبی‌‌پوشان توانستند 3 امتیاز دیدار خانگی را مال خود کنند. دروگبا در پایان این دیدار در گفت‌وگویی با اسکای اسپورت اعلام کرد: «یک برخورد بود. من سعی کردم که از دروازه‌بان عبور کنم ولی فکر می‌کنم هدف‌گیری‌ام خوب بود. نیمه دوم بسیار سختی را پشت سرگذاشتیم. باید گل‌های بیشتری را به ثمر می‌رساندیم ولی بسیار بدشانس بودیم». نخستین گل چلسی را نیز دیدیه دروگبا به ثمر رسانده بود. چلسی با پیروزی اولین دیدارش در رقابت‌های این فصل لیگ برتر را به پایان رساند و دروگبا معتقد است که تیمش در این دیدار بسیار جنگنده ظاهر شد .
بیوگرافی
کاپلو؛ تصویری از یک برنده
ادامه قسمت سوم: شهر ابدی
از این نظر، کاپلو و دیگر بازیکنان رم تفاوت چندانی با هوادارانی که آنها را از روی سکوها تشویق می‌کردند، نداشتند. دلیل اصلی این مساله هم اتوبوس مشترکی بود که آنها باید برای رسیدن به محل کار و تمرین سوار می‌شدند. فصل پس از آن یعنی 70-1969 با ناخوشایندی آغاز شد. هررا، مربی پردرآمد و ثروتمند و مارکینی، رئیس کمونیست رم همچنان به مخالفت با یکدیگر می‌پرداختند. بازیکنان در این میان گرفتار شده بودند. کاپلوی 23 ساله قصد نداشت به طرفداری از هیچ‌یک از 2 نفر بپردازد اما مدیون بودن او به هررا از نظر حرفه‌ای کاملاً واضح بود. کاپلو بعدها در مصاحبه‌ای گفت: «هررا با وجود آسیب‌دیدگی‌هایی که پیش از روی کارآمدن او گریبانگیر من شده بود به من اعتقاد داشت. او چیزهای بسیاری به من یاد داد و من واقعاً از نظر تاکتیکی زیر نظر او پیشرفت کردم. فکر می‌کنم او بزرگ‌ترین مربی خارجی است که ایتالیا تاکنون به خود دیده؛ هررا مردم بسیاری را تحت‌تاثیر قرار داد و سطح بازی کل کشور ما را به مرحله متفاوتی سوق داد». کاپلو روز به روز بیشتر با مشکلات رم کنار می‌آمد و به یک رهبر تبدیل می‌شد. او در زمین شباهت‌های بسیاری با هررا داشت و کسی بود که دستورات مربی را اجرا می‌کرد. یکی از بازی‌های رم بیش از همه در ذهن جیووانی باتیستا مونتی، کسی که 3 دهه به‌عنوان پزشک تیم میلان انجام وظیفه می‌کرد و رابطه نزدیکی با کاپلو پیدا کرده بود باقی مانده است. این دیدار روز 16 اکتبر 1969 برگزار شد و رم در سن‌سیرو میهمان میلان بود. باتیستا به خاطر می‌آورد: «ما به عنوان قهرمان اروپا شناخته می‌شدیم و آنها در سن‌سیرو با نتیجه 3 بر 2 موفق به شکست ما شدند. پیرو (مهاجم اسپانیایی رم) 2 گل و کاپلو یک گل به ثمر رساندند، اما آنچه بیش از همه به خاطر دارم درسی بود که آنها در فوتبال به ما آموختند. کاپلو در آن روز بی‌نقص بود و همه زمین را در اختیار خودش گرفته بود».
یک بار دیگر، کاپلو مقابل یکی از تیم‌های گذشته یا آینده خود موفق به گلزنی شده بود. آنچه هضمش برای میلانی‌ها دشوارتر بود این بود که همه می‌دانستند 7 سال پیش تر، در روزی که دیدار بلندآوازه ویانی از پیریس صورت گرفت، میلان در یک قدمی عقد قرارداد با کاپلو بود. فائوستو لاندینی، هم‌تیمی سابق کاپلو می‌گوید: «تکنیک او استثنایی بود. کاپلو پاسور بااستعدادی بود که می‌توانست توپ را هرجایی که دوست داشت بفرستد. فکر می‌کنم او از حس ذاتی درباره روند بازی برخوردار بود. این ویژگی با شخصیت قوی او همراه می‌شد و او را به یک رهبر تبدیل می‌کرد. فابیو همواره به دنبال پیروزی بود و اگر چیزی برای گفتن داشت در طول بازی یا پس از پایان آن حرفش را می‌زد. این مساله گاهی ممکن بود با حالت‌های ناخوشایند همراه شود اما اکثر ما می‌دانستیم که تنها سعی او این بود که ما را در بهترین شرایط ببیند».
گاهی کاسه صبر کاپلو لبریز می‌شد. اسپینوزی دیدار دیگری را به خاطر دارد که پس از سوت پایان عصبانیت کاپلو بر سر همه را به همراه داشت. رم در ورزشگاه المپیکو میزبان سمپدوریا بود و رمی‌ها از همان دقیقه نخست حریف را با گل‌های اسپینوزی، کاپلو و براگلیا در هم کوبیدند. سپس بعد از گذشت یک ساعت یا بیشتر از زمان بازی، رم از هم گسیخت. سمپدوریا به بازی برگشت، 2 گل به ثمر رساند و 4 دقیقه مانده به پایان بازی گل تساوی بخش را هم وارد دروازه حریف کرد. اسپینوزی درباره این دیدار می‌گوید: «تنها از بابت اینکه بازی به پایان رسیده بود خوشحال بودم. ما مدت زمان بسیاری از بازی را خوب کار کرده بودیم و پس از آن همه چیز بد پیش رفت. من متقاعد شده بودم که اگر بازی تنها 2 دقیقه دیگر ادامه پیدا می‌کرد، آنها بازهم موفق به گلزنی می‌شدند. نیروی جنبش به طور کامل جابجا شده بود. واکنش فابیو متفاوت بود. من هم بشدت عصبانی بودم اما خیالم از این بابت که یک امتیاز گرفته بودیم راحت شده بود. فابیو کاملاً خشمگین بود. طی مدت زمانی که ما از زمین خارج می‌شدیم و در رختکن بودیم، او به تمام هم تیمی‌هایش بدگویی می‌کرد. همانطوری که گفتم، فابیو از شکست
متنفر بود».
ترجمه: رشید سعدلو
دروگبا: با خوش شانسی بردیم
ستاره ساحل‌عاجی باشگاه چلسی اعلام کرده که گل دوم این تیم با خوش شانسی به ثمر رسید و شوت دقیقی نبود. دیدیه دروگبا، مهاجم باتجربه چلسی معتقد است که گل دوم او که منجر به پیروزی تیمش مقابل هال سیتی شد، با اندکی چاشنی شانس همراه بوده است. با گلی که دروگبا در دقیقه 90 برای چلسی به ثمر رساند، آبی‌‌پوشان توانستند 3 امتیاز دیدار خانگی را مال خود کنند. دروگبا در پایان این دیدار در گفت‌وگویی با اسکای اسپورت اعلام کرد: «یک برخورد بود. من سعی کردم که از دروازه‌بان عبور کنم ولی فکر می‌کنم هدف‌گیری‌ام خوب بود. نیمه دوم بسیار سختی را پشت سرگذاشتیم. باید گل‌های بیشتری را به ثمر می‌رساندیم ولی بسیار بدشانس بودیم». نخستین گل چلسی را نیز دیدیه دروگبا به ثمر رسانده بود. چلسی با پیروزی اولین دیدارش در رقابت‌های این فصل لیگ برتر را به پایان رساند و دروگبا معتقد است که تیمش در این دیدار بسیار جنگنده ظاهر شد .
ارسال نظر
پربیننده