آزاده صالحی: عبدالعلی دستغیب، مترجم و مولف کهنه‌کار شیرازی تاکنون بیش از
50 عنوان کتاب در حوزه‌های تالیف و ترجمه از خود به یادگار گذاشته است. او از سال 1337 وارد حیطه ادبی خاصه نقد ادبی شد و سال‌ها در این زمینه به نگاشتن مقاله‌های مختلف پرداخت. با او در آستانه
77 سالگی‌اش گفت‌وگوی کوتاهی کرده‌ایم که می‌خوانید:
قرار است امسال از شما کتابی با عنوان «نقد آثار دهخدا» منتشر شود. درباره محور این کتاب توضیح می‌دهید؟
من سعی کرده‌ام در این اثر به تبیین شخصیت اجتماعی، ادبی و فلسفی علی‌اکبر دهخدا بپردازم. همان‌طور که می‌دانید او نخستین کسی است که توانست طنز ظریف و شیرین را وارد آثار داستانی خود از جمله«چرند و پرند» کند. دهخدا ضمن فعالیت مستمر در نشریه صوراسرافیل، در شکل‌گیری انقلاب مشروطه نیز سهم زیادی داشت. به طور کلی من در این کتاب به توضیح این مباحث پرداخته‌ام.
درباره اثر مهم و جاودان او یعنی«لغتنامه» نیز مطلبی در این کتاب گنجانده شده است؟
قطعا درباره لغتنامه مباحثی را مطرح کرده‌ام و نقش و تبعات تالیف این اثر ماندگار را شرح داده‌ام. علاوه بر این به وجوهی چون نثر، نظم و اساسا شخصیت اجتماعی این چهره ادبی نیز پرداخته‌ام. بویژه پیرامون اندیشه‌های اجتماعی دهخدا و همچنین اشعاری که می‌سرود توضیح داده‌ام و عنوان کرده‌ام که او در شعر شیوه نوکلاسیک را برای خود برگزید.
این کتاب در حال حاضر در چه مرحله‌ای است؟
برای دریافت مجوز به وزارت ارشاد رفته و بعد از دریافت مجوز از سوی نشر نوید شیراز چاپ می‌شود.
اخیرا فعالیتی هم در حیطه ترجمه انجام داده‌اید؟
بله، 2 کتاب اندیشه‌های ژیل دولز، فیلسوف فرانسوی و اندیشه‌های باختی، روانشناس روس را به فارسی برگردانده‌ام. بویژه کتاب «اندیشه‌های باختی» کتاب جالبی است و پیرامون رمان‌های پلی‌فونیک(چند آوايي) توضیحات جامعی ارائه داده است.
صرف نظر از این آثار، کتاب دیگری به قلم شما باعنوان «آوازها و یاد آواز» به رشته تحریر درآمده است. اگر ممکن است درباره محورهای این کتاب نیز توضیح دهید.
من در این کتاب به بررسی آثار 18 شاعر معاصر فارسی از نیما تا دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی پرداخته‌ام و اندیشه و فرم را در کار آنها مورد آسیب‌شناسی قرار داده‌ام. ضمن اینکه در«آوازها و یادآواز» این نکته را عنوان کرده‌ام که شاعرانی چون هوشنگ ایرانی، دکتر پرویز ناتل خانلری، دکتر تندرکیا، دکتر هشترودی و ... هرچند شعر نو می‌گفتند اما نتوانستند در آوردن سبک نو موفق شوند.
دیدگاهتان نسبت به حیطه فرهنگ در حال حاضر چیست؟
من به عنوان یکی از اهالی ادبیات به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی جدید پیشنهاد می‌کنم که ممیزی درباره آثار ادبی برداشته شود و بیشتر روی این مساله تکیه شود که هر نویسنده‌ای مسؤول چیزی است که می‌نویسد. من معتقدم امروز زمانی است که باید از نظر فرهنگی به پیشرفت‌های بیشتری دست یابیم و از محبوس کردن خود در قالب‌های قدیمی اداری دست برداریم. توجه داشته باشیم که ادبیات مقوله‌ای خودجوش است و سفارشی‌نویسی در آن جایی ندارد.
با عبدالعلی دستغیب، پژوهشگر و مترجم
ممیزی آثار ادبی حذف شود
آزاده صالحی: عبدالعلی دستغیب، مترجم و مولف کهنه‌کار شیرازی تاکنون بیش از
50 عنوان کتاب در حوزه‌های تالیف و ترجمه از خود به یادگار گذاشته است. او از سال 1337 وارد حیطه ادبی خاصه نقد ادبی شد و سال‌ها در این زمینه به نگاشتن مقاله‌های مختلف پرداخت. با او در آستانه
77 سالگی‌اش گفت‌وگوی کوتاهی کرده‌ایم که می‌خوانید:
قرار است امسال از شما کتابی با عنوان «نقد آثار دهخدا» منتشر شود. درباره محور این کتاب توضیح می‌دهید؟
من سعی کرده‌ام در این اثر به تبیین شخصیت اجتماعی، ادبی و فلسفی علی‌اکبر دهخدا بپردازم. همان‌طور که می‌دانید او نخستین کسی است که توانست طنز ظریف و شیرین را وارد آثار داستانی خود از جمله«چرند و پرند» کند. دهخدا ضمن فعالیت مستمر در نشریه صوراسرافیل، در شکل‌گیری انقلاب مشروطه نیز سهم زیادی داشت. به طور کلی من در این کتاب به توضیح این مباحث پرداخته‌ام.
درباره اثر مهم و جاودان او یعنی«لغتنامه» نیز مطلبی در این کتاب گنجانده شده است؟
قطعا درباره لغتنامه مباحثی را مطرح کرده‌ام و نقش و تبعات تالیف این اثر ماندگار را شرح داده‌ام. علاوه بر این به وجوهی چون نثر، نظم و اساسا شخصیت اجتماعی این چهره ادبی نیز پرداخته‌ام. بویژه پیرامون اندیشه‌های اجتماعی دهخدا و همچنین اشعاری که می‌سرود توضیح داده‌ام و عنوان کرده‌ام که او در شعر شیوه نوکلاسیک را برای خود برگزید.
این کتاب در حال حاضر در چه مرحله‌ای است؟
برای دریافت مجوز به وزارت ارشاد رفته و بعد از دریافت مجوز از سوی نشر نوید شیراز چاپ می‌شود.
اخیرا فعالیتی هم در حیطه ترجمه انجام داده‌اید؟
بله، 2 کتاب اندیشه‌های ژیل دولز، فیلسوف فرانسوی و اندیشه‌های باختی، روانشناس روس را به فارسی برگردانده‌ام. بویژه کتاب «اندیشه‌های باختی» کتاب جالبی است و پیرامون رمان‌های پلی‌فونیک(چند آوايي) توضیحات جامعی ارائه داده است.
صرف نظر از این آثار، کتاب دیگری به قلم شما باعنوان «آوازها و یاد آواز» به رشته تحریر درآمده است. اگر ممکن است درباره محورهای این کتاب نیز توضیح دهید.
من در این کتاب به بررسی آثار 18 شاعر معاصر فارسی از نیما تا دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی پرداخته‌ام و اندیشه و فرم را در کار آنها مورد آسیب‌شناسی قرار داده‌ام. ضمن اینکه در«آوازها و یادآواز» این نکته را عنوان کرده‌ام که شاعرانی چون هوشنگ ایرانی، دکتر پرویز ناتل خانلری، دکتر تندرکیا، دکتر هشترودی و ... هرچند شعر نو می‌گفتند اما نتوانستند در آوردن سبک نو موفق شوند.
دیدگاهتان نسبت به حیطه فرهنگ در حال حاضر چیست؟
من به عنوان یکی از اهالی ادبیات به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی جدید پیشنهاد می‌کنم که ممیزی درباره آثار ادبی برداشته شود و بیشتر روی این مساله تکیه شود که هر نویسنده‌ای مسؤول چیزی است که می‌نویسد. من معتقدم امروز زمانی است که باید از نظر فرهنگی به پیشرفت‌های بیشتری دست یابیم و از محبوس کردن خود در قالب‌های قدیمی اداری دست برداریم. توجه داشته باشیم که ادبیات مقوله‌ای خودجوش است و سفارشی‌نویسی در آن جایی ندارد.
ارسال نظر
پربیننده