بهناز شیربانی: محمدرضا ورزی مدتی است مجموعهای را با روایت سالهای آغازین سلطنت ناصرالدینشاه تا انقلاب مشروطیت در دست تهیه دارد، به همین بهانه با او گپ و گفتی کوتاه داشتیم که در ادامه میخوانید.
« سالهای مشروطه» در چه مرحلهای از تولید قرار دارد؟
این روزها در حال تدارک مراحل مقدماتی کار هستیم و تصور میکنم تصویربرداری این کار حدود 5 ماه ادامه داشته باشد.
مهمترین ویژگی فیلمنامه این مجموعه از نگاه شما چیست؟
هدف ما از ساخت این مجموعه مرور 70 سال تاریخ معاصر ایران است که در قالب بازخوانی رمانی با موضوع مشروطه روایت میشود. به هر حال باید قبول کنیم که ذائقه مخاطب امروز تغییر کرده و مردم وقت زیادی برای تماشای اینگونه کارها ندارند. باید تا حدودی از سکانسهای طولانی، دیالوگهای کلاسیک سنگین و... خودداری کرد. من در کارهایم سعی میکنم که از این مسائل فاکتور بگیرم و بتوانم کار قابل قبول و مخاطبپسندی را ارائه کنم.
انتخاب بازیگران این مجموعه بر چه مبنایی صورت گرفت؟
بازیگران این مجموعه را بسیار متنوع انتخاب کردیم. برخی از دوستان مثل محمدصادقی یا خسرو فرخیزاده و ... در کارهای قبلی هم در خدمت آنها بودیم. برخی دیگر هم که غالبا چهرههایی هستند که کمتر در سریالهای تاریخی دیده شدهاند و قرار گرفتن آنها در کنار یکدیگر نتیجه بسیار خوبی خواهد داشت.
گویا محمد مطیع نیز بار دیگر با شما همکاری میکند. چطور شد که او در این مجموعه حضور پیدا کرد؟
محمد مطیع یک هنرپیشه پیشکسوت باتجربه کار در آثار تاریخی است و طبیعی است که هر کارگردانی برای بهتر دیده شدن کارش از چنین گنجینههای گرانبهایی استفاده کند. حضور محمد مطیع در یک کار اعتبار میآورد و خوشحالم که بار دیگر فرصت کار کردن در کنار ایشان را پیدا کردهام.
به نظر شما ساخت سریالهای تاریخی در تلویزیون، توانسته است حق مطلب را ادا کند؟
لزوما در پی ساخت هر کار تاریخی لازم نیست تاریخ را ورق بزنیم.
فقط اتفاقات گذشته را قرار است در قالب یک نمایش به تصویر بکشیم و تصور میکنم در سالهای اخیر در این زمینه موفق بودهایم. 90 درصد از کارهای تاریخی مخاطبپسند بوده مثل سریال یوسف پیامبر (ع) که بسیار پرمخاطب بود. به هرحال باید قبول کنیم که اصولا مردم ایران بسیار نوستالژیک هستند و همیشه نسبت به گذشته احساس خوبی دارند. هرچند که در سالهای اخیر بیشتر آثار و نشانههای ایران قدیم کمکم از بین میرود و تا حدودی سریالهای تاریخی میتواند فضاهای گذشته را برای مردم تداعی کند و طبیعتا مردم از اینگونه کارها استقبال میکنند.
«سالهای مشروطه» چه جایگاهی در پرونده هنری شما خواهد داشت؟
سالهای مشروطه که البته این نام موقتی آن است سومین کاری است که بعد از عمارت فرنگی و پدرخوانده روایتگر تاریخ ایران است و پروسهای است که در 2 سال سعی شد روایتگر تاریخ باشد و حالا این سریال که 160 سال از تاریخ معاصر ایران از ظهور میرزا تقیخان امیرکبیر تا بهمن 1357 را روایت میکند و هر 3 کاری که راجع به آن صحبت کردم از لحاظ محتوا و سیاستگذاری به هم مرتبط هستند و ردپای 2 کار قبلی من در این کار نیز دیده میشود.
با محمدرضا ورزی به بهانه ساخت سریال «سالهای مشروطه»
آدمهای نوستالژیکی هستیم
بهناز شیربانی: محمدرضا ورزی مدتی است مجموعهای را با روایت سالهای آغازین سلطنت ناصرالدینشاه تا انقلاب مشروطیت در دست تهیه دارد، به همین بهانه با او گپ و گفتی کوتاه داشتیم که در ادامه میخوانید.
« سالهای مشروطه» در چه مرحلهای از تولید قرار دارد؟
این روزها در حال تدارک مراحل مقدماتی کار هستیم و تصور میکنم تصویربرداری این کار حدود 5 ماه ادامه داشته باشد.
مهمترین ویژگی فیلمنامه این مجموعه از نگاه شما چیست؟
هدف ما از ساخت این مجموعه مرور 70 سال تاریخ معاصر ایران است که در قالب بازخوانی رمانی با موضوع مشروطه روایت میشود. به هر حال باید قبول کنیم که ذائقه مخاطب امروز تغییر کرده و مردم وقت زیادی برای تماشای اینگونه کارها ندارند. باید تا حدودی از سکانسهای طولانی، دیالوگهای کلاسیک سنگین و... خودداری کرد. من در کارهایم سعی میکنم که از این مسائل فاکتور بگیرم و بتوانم کار قابل قبول و مخاطبپسندی را ارائه کنم.
انتخاب بازیگران این مجموعه بر چه مبنایی صورت گرفت؟
بازیگران این مجموعه را بسیار متنوع انتخاب کردیم. برخی از دوستان مثل محمدصادقی یا خسرو فرخیزاده و ... در کارهای قبلی هم در خدمت آنها بودیم. برخی دیگر هم که غالبا چهرههایی هستند که کمتر در سریالهای تاریخی دیده شدهاند و قرار گرفتن آنها در کنار یکدیگر نتیجه بسیار خوبی خواهد داشت.
گویا محمد مطیع نیز بار دیگر با شما همکاری میکند. چطور شد که او در این مجموعه حضور پیدا کرد؟
محمد مطیع یک هنرپیشه پیشکسوت باتجربه کار در آثار تاریخی است و طبیعی است که هر کارگردانی برای بهتر دیده شدن کارش از چنین گنجینههای گرانبهایی استفاده کند. حضور محمد مطیع در یک کار اعتبار میآورد و خوشحالم که بار دیگر فرصت کار کردن در کنار ایشان را پیدا کردهام.
به نظر شما ساخت سریالهای تاریخی در تلویزیون، توانسته است حق مطلب را ادا کند؟
لزوما در پی ساخت هر کار تاریخی لازم نیست تاریخ را ورق بزنیم.
فقط اتفاقات گذشته را قرار است در قالب یک نمایش به تصویر بکشیم و تصور میکنم در سالهای اخیر در این زمینه موفق بودهایم. 90 درصد از کارهای تاریخی مخاطبپسند بوده مثل سریال یوسف پیامبر (ع) که بسیار پرمخاطب بود. به هرحال باید قبول کنیم که اصولا مردم ایران بسیار نوستالژیک هستند و همیشه نسبت به گذشته احساس خوبی دارند. هرچند که در سالهای اخیر بیشتر آثار و نشانههای ایران قدیم کمکم از بین میرود و تا حدودی سریالهای تاریخی میتواند فضاهای گذشته را برای مردم تداعی کند و طبیعتا مردم از اینگونه کارها استقبال میکنند.
«سالهای مشروطه» چه جایگاهی در پرونده هنری شما خواهد داشت؟
سالهای مشروطه که البته این نام موقتی آن است سومین کاری است که بعد از عمارت فرنگی و پدرخوانده روایتگر تاریخ ایران است و پروسهای است که در 2 سال سعی شد روایتگر تاریخ باشد و حالا این سریال که 160 سال از تاریخ معاصر ایران از ظهور میرزا تقیخان امیرکبیر تا بهمن 1357 را روایت میکند و هر 3 کاری که راجع به آن صحبت کردم از لحاظ محتوا و سیاستگذاری به هم مرتبط هستند و ردپای 2 کار قبلی من در این کار نیز دیده میشود.
ارسال نظر
پربیننده