بوعذار: دست از سرم بردارید!

دلش حسابی پر است. درهیچ کجای دنیا این طور نیست که رکورددار رشته‌ای در ورزش صبح تا ظهر سر کار برود و به دلیل امرار معاش از شرایط مسابقه فاصله بگیرد. تنها در ایران است که به‌غیر از یکی، دو ورزش که پا در عرصه حرفه‌ای گذاشته‌اند بیشتر رشته‌ها از شرایط غیر‌حرفه‌ای رنج می‌برند. دو و میدانی یکی از این رشته‌هاست. حتی اگر خیلی‌ها تصور کنند که دو و میدانی هزینه خاصی نمی‌خواهد و بسیاری از ورزشکاران تنها بهانه می‌آورند اما باید گفت که برای حرفه‌ای شدن باید تمام امکانات آن فراهم باشد. این مشکلی است که رضا بوعذار با آن دست و پنجه نرم می‌کند. رکورد دار 400 متر دو ایران کارش به جایی رسیده که برای امرار معاش مجبور است شیشه ببرد و پا روی شیشه خرده‌ها بگذارد! او دلش خیلی پر است، آنقدر پر که افت حاصله از تمرین نکردنش را به گردن فدراسیون می‌اندازد و می‌گوید:« با توجه به اینکه از ابتدای سال‌جاری حقوقی به حسابم از سوی فدراسیون واریز نشده است برای امرار معاش خانواده خود مجبور شده‌ام تا در یک کارگاه شیشه بری مشغول کار شوم. زمانی که رکورد 400 متر ایران را شکستم، از سوی فدراسیون مورد حمایت قرار گرفتم. اما در حال حاضر به دلیل بی‌توجهی فدراسیون دچار افت شده‌ام ». دونده خوزستانی ایران در پایان با بیان اینکه دیگر هیچ توقعی از فدراسیون ندارد، می‌گوید:« در بهترین حالت و در اوج هم، تیم ملی 4 در 400 متر ایران نمی‌تواند به رکورد آسیا حتی نزدیک شود. با این وجود، مدام از سوی فدراسیون با من تماس گرفته شده و اصرار می‌کنند که باید به تهران آمده و در تیم 4 در 400 متر برای رکوردگیری بدوم تا رکورد ملی شکسته شود. دونده 400 متر هستم و می‌خواهم تمرینات خود را دنبال کنم. توقعی نیز از فدراسیون ندارم. فقط می‌خواهم که دست از سرم بردارند و بگذارند خودم را بازسازی کنم».