زهره فلاح‌زاده: انتخابات ریاست فدراسیون کشتی به روزهای حساس خودش نزدیک شده و تا پایان سال یکی از گوش‌شکسته‌های سرشناس کشتی ایران بر صندلی ریاست تکیه خواهد زد. حضور چهره‌هایی همچون امیررضا خادم، علیرضا دبیر و حمید بنی‌تمیم به عنوان مثلث مدعیان اصلی ریاست، رقابت حساسی را ایجاد کرده و باید دید در نهایت کدام یک از آنها به عنوان رئیس فدراسیون کشتی انتخاب می‌شود. به همین دلیل «وطن‌امروز» سراغ منصور برزگر، چهره نام‌آشنای کشتی ایران رفته و گفت‌وگویی انجام داده است.
***
انتخابات ریاست فدراسیون را پیش‌رو داریم، نظر شما درباره کاندیداها چیست؟
همه این افراد گزینه‌های خوبی برای ریاست هستند. ان‌شاءالله هرکدام که انتخاب شدند با تمام توان بتوانند کشتی ما را هدایت کنند.
چرا منصور برزگر با این همه سابقه و پیشینه هرگز برای انتخابات ریاست فدراسیون کشتی کاندیدا نشده؟
به من بارها پیشنهاد هم شد اما هیچ‌گاه برای انتخابات کاندیدا نمی‌شوم. افسرانی که در دانشگاه افسری آموزش می‌بینند 2 دسته هستند. یک دسته افسر رزمی و دسته دیگر اداری تعلیم می‌بینند. من جزو افسران رزمی بودم، من مربی بودم. کارم سازندگی است و اداری نیست. به همین دلیل در انتخابات ریاست فدراسیون کشتی شرکت نکردم. تا جایی که در توان و قدرتم بود سعی کردم به جوانان مملکتم خدمت کنم.
به نظرتان کاندیداهای این دوره از انتخابات ریاست فدراسیون از نظر اداری بتوانند کمک کنند؟
امیدوارم هر کدام از کاندیداها که انتخاب شدند بتوانند از نظر سیستم اداری و مدیریت کلان کشتی خوب عمل کنند. حالا ما بگوییم که کدام‌شان بهترند و کدام‌شان بدتر، درست نیست. من شناخت آنچنانی از کار اداری آقایان ندارم اما این کاندیداها در شورای شهر و مجلس کار کرده‌اند و می‌توانند کمک کنند.
خیلی‌ها می‌گویند اگر حمید بنی‌تمیم که در حال حاضر سرپرست فدراسیون کشتی است در انتخابات رأی نیاورد، غلامرضا محمدی، مربی تیم‌ملی کشتی آزاد به احتمال زیاد کنار می‌رود. ما در آستانه برگزاری مسابقات جام‌جهانی و انتخابی المپیک هستیم؛ به نظرتان درصورت حذف محمدی، به تیم‌ملی ما لطمه وارد نمی‌شود؟
ما نباید به فرد خاصی تکیه کنیم، البته غلامرضا محمدی قبلاً هم تجربه این کار را داشته و آدم باتجربه‌ای بوده و خود او قهرمان جهان هم شده است اما کشتی باید تکلیف خودش را روشن کند. به نظر من چه بهتر که با همین گروه تا المپیک ادامه بدهند اما اگر می‌خواهند انتخابات ریاست فدراسیون برگزار کنند بهتر است تا المپیک ۲۰۲۴ باشد. ما اصلاً المپیکی فکر نمی‌کنیم. اگر به المپیک و موفقیت در این تورنمنت فکر می‌کنیم به نظر من باید بعد از نتایج هر المپیک اگر نتیجه خوبی بود با همان اعضای فدراسیون تا ۴ سال بعد ادامه دهیم و اگر نتیجه بد بود، به فکر تغییر اعضا باشیم. اگر الان محمد بنا و غلامرضا محمدی را در رأس کار گذاشته‌اند، فدراسیون تا المپیک ۲۰۲۴ با این دو مربی قرارداد ببندد. از الان باید عزا بگیریم اگر حمید بنی‌تمیم از فدراسیون برود، غلامرضا محمدی از کشتی ما می‌رود یا اگر آقای ایکس بیاید محمد بنا می‌رود. این عیب ورزش و مسؤولان ما است. باید وزارت ورزش را از دولت جدا کنند و هر ۴ سال یکبار بعد از هر المپیک انتخابات بگذارند و وزیر ورزش، مربی و رئیس فدراسیون را انتخاب کنند.
شما هم مثل تمام ورزشکاران و پیشکسوتان رشته‌های ورزشی معتقد هستید که به فوتبال بیشتر بها می‌دهند؟ کشتی هم از این جهت در حقش اجحاف شده؟
ما به فوتبالیست‌‌های‌مان پول خیلی کمی می‌دهیم اما وزارت ورزش عدالت را برقرار نمی‌کند. نظر من این است که هرچه فوتبالی‌ها درمی‌آورند به خود آنها بدهند اما بودجه ورزش را زیر میزی، رو میزی تنها به یک گروه ورزشی اختصاص ندهیم. فوتبال تماشاگر دارد و هرچه درمی‌آورند مشکلی ندارد اما نباید تنها بودجه را به این ورزش اختصاص بدهند. مربی فوتبال می‌آوریم و میلیاردی به او پول می‌دهیم اما مربی کشتی باید جای دیگر هم کار کند تا زندگی‌اش را بتواند بگرداند. زمان ما حقوق هم نمی‌دادند و یکبار مبلغی پیشنهاد دادیم که اتفاقات خوبی نیفتاد.
به سایر رشته‌ها می‌رسد مشکل مالی را مطرح می‌کنند.
من می‌گویم پول که نمی‌دهید، برنامه که ندارید، پس چه کاری انجام می‌دهید؟ بعد می‌گویند کشور ما پول ندارد. مگر کشور ما بنگلادش است؟ کشور غنی‌ای هستیم و پول هم داریم، منتها مدیریت درستی نداریم.
2 روز پیش رئیس کمیته انضباطی فوتبال درباره یکی از بازیکنان استقلال گفت که وقتی یک شهرستانی به تهران می‌آید از زمین و زمان صحبت می‌کند. این صحبت رئیس کمیته انضباطی به مذاق نه‌تنها فوتبالی‌ها، بلکه سایر ورزشکاران خوش نیامد، نظر شما در این باره چیست؟
زمانی که ما کشتی می‌گرفتیم از تمام شهرها مثل کرمانشاه، اصفهان، مازندران و... کشتی‌گیر داشتیم و ما تهرانی‌ها بین آنها غریب بودیم. حالا یک‌سری شهرستانی به تهران آمده‌اند که خود شهرستانی‌ها را قبول ندارند. من واقعاً از این اتفاقی که افتاده متأسفم. ما کشوری داریم به نام ایران که هر گوشه آن ایران است. کشور ما مغزهای بسیار متفکری در هر نقطه دارد اما از آنجا که آدم‌های کوچکی هستیم تا یک حرفی به ما می‌زنند، قبول نمی‌کنیم و صحبت از شهرستانی و تهرانی بودن می‌کنیم.
جام دانکلوف بلغارستان هم چند روز پیش برگزار شد و تیم ما به 2 طلا و یک برنز رسید. عملکرد تیم‌ملی کشتی را در این جام چطور دیدید؟
جام دانکلوف جامی است که مشخص نیست تیم‌ها در چه حدی شرکت می‌کنند. جام معتبری است اما ما نه باید با برد در این تورنمنت خوشحال شویم و نه با باختش ناراحت. انتظار این را داشتیم که حسن یزدانی و پرویز هادی طلا بگیرند ولی برای ما ارزش مدال برنز رضا یزدانی بیشتر است که بعد از 2 سال توانست چهره خوبی از خودش نشان دهد و چه خوب شد که در این جام با حریف آمریکایی کشتی نگرفت، چون اگر می‌باخت روی روحیه‌اش تأثیر می‌گذاشت. حالا رضا یزدانی با روحیه بهتر آماده مسابقات می‌شود.
حسن یزدانی باز هم خوش درخشید و اکثر کشتی‌های خود را با ضربه فنی کردن حریفان به پایان رساند.
حسن یزدانی یک فوق‌ستاره است. پیدا کردن چنین چهره‌هایی واقعاً سخت است و باید این کشتی‌گیر را حفظ کنیم. یزدانی برای کشتی گرفتن با آمریکایی‌ها در مسابقات جهانی و المپیک آینده باید برنامه‌ریزی کند. جامی مثل دانکلوف برای یزدانی مثل مسابقات ناحیه‌ای می‌ماند. ما نباید فکر کنیم حسن یزدانی در این تورنمنت کار شاقی کرده است. انتظار چنین نمایشی را از او در این جام داشتیم. یزدانی واقعاً یک چهره استثنایی است و امیدوارم بتواند در المپیک بعدی مدال طلا بگیرد.
با حضور احتمالی هر دو مربی تیم‌های کشتی آزاد و فرنگی، آینده کشتی ایران را روشن می‌بینید؟
کادر هر دو تیم، کادر باتجربه‌ای هستند و سابقه خوبی هم در تیم‌ملی دارند. بستگی به این دارد که وزارت ورزش چگونه از آنها حمایت کند که ورزشکاران ما دل‌زده نشوند و به دنبال کار اقتصادی دیگری برای گذراندن زندگی خود نروند. باید به مربیان تیم‌ملی کشتی در حد مربی تیم‌ملی فوتبال برسند.