نیک پیدول: زمانی بود که «ساموئل اتوئو» و «ژوزه مورینیو» 2 واژه متضاد در فوتبال اروپا محسوب می‌شدند؛ 2 دشمن با شمشیرهای آخته که انگار مقدر شده بود سراسر دوران ورزشی‌شان را در تیم‌های دشمن
سپری کنند.
روزگاری مورینیو سرمربیگری را از تیم «بارسلونا ب» آغاز می‌کرد و ساموئل نوجوان فوتبال حرفه‌ای را در آکادمی رئال مادرید می‌آموخت اما چند سال بعد چلسی مورینیو و بارسلونای اتوئو خصمانه‌ترین برخوردهای لیگ قهرمانان اروپا را خلق کردند و این 2 در دو سوی نبردی قرار گرفته بودند که آن زمان هرگز کسی به پایانش نمی‌اندیشید.
اما به فاصله کمتر از 2 سال از آن روزها، اتوئو به واسطه یکی از گران‌ترین نقل و انتقالات تاریخ فوتبال خود را تحت فرمان مورینیو در اینترمیلان می‌بیند. باشگاه ایتالیایی خود را در این انتقال پیروز برمی‌شمارد چون نه‌تنها از خدمات گلزنی تضمین شده بازیکن کامرونی بهره‌مند می‌شود بلکه در ازای مبادله اتوئو با زلاتان ابراهیموویچ 40 میلیون پوند هم به جیب می‌زند.
این حقیقت که از ابراهیموویچ فقط به عنوان یک بازیکن باکلاس جهانی در ایتالیا یاد می‌شد و او بندرت در لیگ قهرمانان اروپا در مقابل قدرت‌های فوتبال عرض اندام کرده است، محتوای مالی و فنی مبادله مزبور را کاملا یکطرفه و به سود اینتر می‌سازد. با این حال درباره خود اتوئو این تردید وجود دارد که آیا او از آمدن به قهرمان سری A ایتالیا راضی است؟
«این احساس را دارم که در زمان مناسبی به یک رقابت قهرمانی پراهمیت دیگر وارد شده‌ام و مشتاق چالش‌های تازه پیش رو هستم. درست مثل این است که دوباره از صفر شروع کرده باشم که این بسیار جذاب و انگیزه‌بخش است». اینها را اتوئو پس از گلزنی در نخستین بازی رسمی‌اش برای اینتر در سوپرجام ایتالیا می‌گوید. وی می‌گوید: «من تمام دوران حرفه‌ای‌ام را در اسپانیا گذراندم و به چیزی فراتر از آنچه پیش‌بینی می‌کردم دست یافتم. من 5 سال فوق‌العاده را در بارسلونا سپری کردم و در آنجا به پختگی یک مهاجم در کلاس جهانی رسیدم. عناوین بزرگی را بردم و از قرار گرفتن در کنار برخی از بزرگ‌ترین نام‌های دنیای فوتبال لذت بردم. معلوم است که پس از آن همه کامیابی مردم می‌گویند من مجبور به ترک نوکمپ شدم اما آیا در هر محیط کاری تنش و اختلاف‌نظرهایی وجود ندارد؟ هنوز هم نمی‌خواهم از زاویه بدبینی به این اتفاق نگاه کنم. بار رضایت من از دورانم در بارسا کاملا بر لحظات بدم سنگینی می‌کند؛ آن سر و صدای 110 هزار نفری هواداران نوکمپ در مواقعی که پیروز می‌شدیم یا فوتبال تمام تهاجمی‌اي که بازی می‌کردیم. اینها همه خاطراتی جادویی و همیشه همراه من هستند».
اینتر با معاوضه ابراهیموویچ با اتوئو به یک سبک کاملا متفاوت از مهاجم نوک روی آورده است. این مرد سیه‌چرده جدید یک آفریقایی بادپاست که می‌خواهد ثابت کند آمده تا در جای خودش بازی کند نه به جای قهرمان سفر کرده جوزپه مه‌آتزا. اتوئو شکوه می‌کند: «دوست ندارم با دیگر بازیکنان مقایسه شوم چه بازیکنان گذشته و چه فعلی‌ها. این کار هیچ حسی را به من القا نمی‌کند. من ساموئل اتوئو هستم و قابلیت‌های خودم، رکوردهای خودم و سابقه خودم را دارم که به نظر من از هر نظر قابل ملاحظه هستند. سابقه حرفه‌ای من یکی از خوب‌ها بوده است حتی شاید بهتر از خوب. من زمانی که در بارسا بودم تقریبا همه عناوین ممکن را درو کردم و از آن مهم‌تر اینکه همیشه در صحنه حاضر بودم بنابر این آنچه ابراهیموویچ در اینتر انجام داده من را نگران نمی‌کند. شغل من این است که ایمان و اراده‌ام را به باشگاه جدیدی که مرا به خدمت گرفته تقدیم کنم».
اتوئو اغلب پرتره‌ای از یک شخصیت کاملا با پشتوانه بوده است؛ کاراکتری که اعتماد به نفس تسلیم ناپذیرش گاهی او را مغرور جلوه می‌دهد. در مقابل مورینیو هم از آن مربی‌هایی است که به سختی با چنین شخصیت‌هایی در زمین جوش می‌خورد، اما مهاجم کامرونی اصرار دارد که او از کار کردن با «آقای خاص» خشنود است حتی پس از اختلاف نظرهایی که با هم در تیم‌های رقیب
پیدا کرده‌اند.
«نبردهای بین چلسی و بارسا به داغ‌ترین شکل ممکن برگزار می‌شدند؛ در فضایی کاملا رقابتی. در چنان مقاطعی کلمات ناخودآگاه به وسط معرکه می‌پریدند و ما معذور بودیم اما امروز از اینکه برای یک چنین مربی‌ای بازی می‌کنم به خود می‌بالم. مردی که خودش را به عنوان یک برنده ذاتی در بالاترین سطوح در انگلستان، در ایتالیا و حتی با پورتو اثبات کرده است. او کاریزماتیک (با نفوذ) است و عقاید محکمی دارد و می‌خواهد بهترین باشد، من می‌توانم با چنین شخصی ارتباط برقرار کنم».
هفته آغازین فصل 10-2009 سری A
یکشنبه:
اینترمیلان – باری...................................... (جوزپه مه‌آتزا)
اودینزه- پارما .............................................................(فریولی)
لیورنو- کالیاری........................................... (آرماندو پیچی)
جنوا- رم ......................................(کوموناله لوئیجی فراریز)
لاتزیو- آتالانتا........................................................... (المپیکو) اتوئو: مي‌توانم با آقاي خاص كار كنم
دشمنان قديمي زير يك سقف
نیک پیدول: زمانی بود که «ساموئل اتوئو» و «ژوزه مورینیو» 2 واژه متضاد در فوتبال اروپا محسوب می‌شدند؛ 2 دشمن با شمشیرهای آخته که انگار مقدر شده بود سراسر دوران ورزشی‌شان را در تیم‌های دشمن
سپری کنند.
روزگاری مورینیو سرمربیگری را از تیم «بارسلونا ب» آغاز می‌کرد و ساموئل نوجوان فوتبال حرفه‌ای را در آکادمی رئال مادرید می‌آموخت اما چند سال بعد چلسی مورینیو و بارسلونای اتوئو خصمانه‌ترین برخوردهای لیگ قهرمانان اروپا را خلق کردند و این 2 در دو سوی نبردی قرار گرفته بودند که آن زمان هرگز کسی به پایانش نمی‌اندیشید.
اما به فاصله کمتر از 2 سال از آن روزها، اتوئو به واسطه یکی از گران‌ترین نقل و انتقالات تاریخ فوتبال خود را تحت فرمان مورینیو در اینترمیلان می‌بیند. باشگاه ایتالیایی خود را در این انتقال پیروز برمی‌شمارد چون نه‌تنها از خدمات گلزنی تضمین شده بازیکن کامرونی بهره‌مند می‌شود بلکه در ازای مبادله اتوئو با زلاتان ابراهیموویچ 40 میلیون پوند هم به جیب می‌زند.
این حقیقت که از ابراهیموویچ فقط به عنوان یک بازیکن باکلاس جهانی در ایتالیا یاد می‌شد و او بندرت در لیگ قهرمانان اروپا در مقابل قدرت‌های فوتبال عرض اندام کرده است، محتوای مالی و فنی مبادله مزبور را کاملا یکطرفه و به سود اینتر می‌سازد. با این حال درباره خود اتوئو این تردید وجود دارد که آیا او از آمدن به قهرمان سری A ایتالیا راضی است؟
«این احساس را دارم که در زمان مناسبی به یک رقابت قهرمانی پراهمیت دیگر وارد شده‌ام و مشتاق چالش‌های تازه پیش رو هستم. درست مثل این است که دوباره از صفر شروع کرده باشم که این بسیار جذاب و انگیزه‌بخش است». اینها را اتوئو پس از گلزنی در نخستین بازی رسمی‌اش برای اینتر در سوپرجام ایتالیا می‌گوید. وی می‌گوید: «من تمام دوران حرفه‌ای‌ام را در اسپانیا گذراندم و به چیزی فراتر از آنچه پیش‌بینی می‌کردم دست یافتم. من 5 سال فوق‌العاده را در بارسلونا سپری کردم و در آنجا به پختگی یک مهاجم در کلاس جهانی رسیدم. عناوین بزرگی را بردم و از قرار گرفتن در کنار برخی از بزرگ‌ترین نام‌های دنیای فوتبال لذت بردم. معلوم است که پس از آن همه کامیابی مردم می‌گویند من مجبور به ترک نوکمپ شدم اما آیا در هر محیط کاری تنش و اختلاف‌نظرهایی وجود ندارد؟ هنوز هم نمی‌خواهم از زاویه بدبینی به این اتفاق نگاه کنم. بار رضایت من از دورانم در بارسا کاملا بر لحظات بدم سنگینی می‌کند؛ آن سر و صدای 110 هزار نفری هواداران نوکمپ در مواقعی که پیروز می‌شدیم یا فوتبال تمام تهاجمی‌اي که بازی می‌کردیم. اینها همه خاطراتی جادویی و همیشه همراه من هستند».
اینتر با معاوضه ابراهیموویچ با اتوئو به یک سبک کاملا متفاوت از مهاجم نوک روی آورده است. این مرد سیه‌چرده جدید یک آفریقایی بادپاست که می‌خواهد ثابت کند آمده تا در جای خودش بازی کند نه به جای قهرمان سفر کرده جوزپه مه‌آتزا. اتوئو شکوه می‌کند: «دوست ندارم با دیگر بازیکنان مقایسه شوم چه بازیکنان گذشته و چه فعلی‌ها. این کار هیچ حسی را به من القا نمی‌کند. من ساموئل اتوئو هستم و قابلیت‌های خودم، رکوردهای خودم و سابقه خودم را دارم که به نظر من از هر نظر قابل ملاحظه هستند. سابقه حرفه‌ای من یکی از خوب‌ها بوده است حتی شاید بهتر از خوب. من زمانی که در بارسا بودم تقریبا همه عناوین ممکن را درو کردم و از آن مهم‌تر اینکه همیشه در صحنه حاضر بودم بنابر این آنچه ابراهیموویچ در اینتر انجام داده من را نگران نمی‌کند. شغل من این است که ایمان و اراده‌ام را به باشگاه جدیدی که مرا به خدمت گرفته تقدیم کنم».
اتوئو اغلب پرتره‌ای از یک شخصیت کاملا با پشتوانه بوده است؛ کاراکتری که اعتماد به نفس تسلیم ناپذیرش گاهی او را مغرور جلوه می‌دهد. در مقابل مورینیو هم از آن مربی‌هایی است که به سختی با چنین شخصیت‌هایی در زمین جوش می‌خورد، اما مهاجم کامرونی اصرار دارد که او از کار کردن با «آقای خاص» خشنود است حتی پس از اختلاف نظرهایی که با هم در تیم‌های رقیب
پیدا کرده‌اند.
«نبردهای بین چلسی و بارسا به داغ‌ترین شکل ممکن برگزار می‌شدند؛ در فضایی کاملا رقابتی. در چنان مقاطعی کلمات ناخودآگاه به وسط معرکه می‌پریدند و ما معذور بودیم اما امروز از اینکه برای یک چنین مربی‌ای بازی می‌کنم به خود می‌بالم. مردی که خودش را به عنوان یک برنده ذاتی در بالاترین سطوح در انگلستان، در ایتالیا و حتی با پورتو اثبات کرده است. او کاریزماتیک (با نفوذ) است و عقاید محکمی دارد و می‌خواهد بهترین باشد، من می‌توانم با چنین شخصی ارتباط برقرار کنم».
هفته آغازین فصل 10-2009 سری A
یکشنبه:
اینترمیلان – باری...................................... (جوزپه مه‌آتزا)
اودینزه- پارما .............................................................(فریولی)
لیورنو- کالیاری........................................... (آرماندو پیچی)
جنوا- رم ......................................(کوموناله لوئیجی فراریز)
لاتزیو- آتالانتا........................................................... (المپیکو) ارسال نظر
پربیننده