طاعون در چین قربانی گرفت. گزارش آسوشیتدپرس از پایتخت چین حاکی است دولت این کشور پس از مرگ 2 نفر بر اثر طاعون ريوي و مبتلا شدن 10 تبعه دیگر این کشور به این بیماری، قوانین ویژه‌ای را تصویب کرده است. پلیس این کشور در شهر زیکتان که به علت ترس از همه‌گیری طاعون به حالت نیمه‌تعطیل درآمده با برپایی ایستگاه‌های بازرسی به بررسی موارد مشکوک می‌پردازد. مقامات این شهر 10 هزار نفری از مردم خواسته‌اند در صورتی که از نیمه ماه میلادی جاری تاکنون به این شهر سفر داشته‌اند به بیمارستان مراجعه کنند. سخنگوی سازمان بهداشت جهانی در چین اعلام کرده است این نوع طاعون احتمالا از شدیدترین نوع ممکن است و براحتی به دیگران منتقل می‌شود. مقامات چینی که بشدت از همه‌گیری این بیماری اظهار نگرانی کرده‌اند، می‌گویند این نوع طاعون تنها در طول 24 ساعت فرد مبتلا را هلاک می‌کند. از آنجا که این بیماری از طریق هوا منتشر می‌شود پلیس از مردم خواسته است بدون ماسک از خانه خارج نشوند اما ترس پیش از بیماری، این شهر چین را فلج کرده است. در حالی که مردم اجازه خروج از شهر را ندارند 80 درصد فروشگاه‌های محلی تعطیل شده و مواد خوراکی به فروش نمی‌رسد. تلویزیون و رادیو به طور دائم درباره چگونگی مراقبت از ابتلا به این بیماری پیام‌هایی پخش می‌کنند و پلیس در اطراف بیمارستان شهر گشت می‌زند.
بیشترین مبتلایان به این بیماری تاکنون کسانی بوده‌اند که در مزارع و دامداری‌ها مشغول به کار بوده‌اند. گزارش سازمان بهداشت جهانی در سال 2006 نشان می‌دهد براثر این بیماری در آفریقا، آسیا، اروپای شرقی و آمریکا 2 هزار نفر در 10 سال گذشته جان باخته‌اند. این گزارش همچنین حاکی است اگرچه در 2 سال گذشته هیچ مورد مبتلا به طاعونی در جهان گزارش نشده اما در دهه 90 میلادی موارد ابتلا به این بیماری در انسان افزایش داشته است.
طاعون یک بیماری واگیردار است که با تب و لرز شدید، سرگیجه، درد شدید عضلات و مفاصل، کوفتگی و سردرد ظاهر می‌شود. این بیماری که دوره نهفتگی آن بین 2 تا 6 روز طول می‌کشد، انواع مختلفی دارد. طاعون ریوی از انسان به انسان منتقل می‌شود اما بقیه انواع طاعون از طریق نیش کک آلوده یا تماس با جوندگان انسان را بیمار می‌کند.
باید توجه داشت که تا قرن نوزدهم درمانی حقیقی برای طاعون وجود نداشت و تنها با کشف باسیل«یرسینیا پستیس» در سال 1894، دانشمندان درصدد درمان طاعون برآمدند. در واقع مردم عهد باستان و قرون وسطی در برابر طاعون مانند دیگر بیماری‌های عفونی کاملا بی‌دفاع بودند. از قرن شانزدهم به بعد کلیسا سعی کرد با قرنطینه بیماران و خانواده آنها، ضدعفونی و سوزاندن خانه‌های بیماران، ضدعفونی سکه‌های پول، ساختن بیمارستان در خارج از محدوده شهرها، قرنطینه کشتی‌ها و سوزاندن جنازه‌ها از شیوع طاعون جلوگیری کند. این بیماری ابتدا در دهه 40 میلادی یک‌چهارم جمعیت اروپا را به کام مرگ کشاند، پس از آن در لندن و مارسی همه‌گیر شد و سرانجام در سال 1894 در چین عده بسیاری را مبتلا کرد که با کشف باسیل یرسینیا توسط الکساندر یرسین امیدهایی برای کنترل آن در جهان به وجود آمد.
با اینکه امروزه درمان‌های آنتی‌بیوتیکی برای طاعون وجود دارد اما ترس و وحشت از ابتلا به این بیماری و ناآگاهی از چگونگی درمان آن همچنان در جهان
وجود دارد. طاعون دوباره قربانی می‌گیرد
طاعون در چین قربانی گرفت. گزارش آسوشیتدپرس از پایتخت چین حاکی است دولت این کشور پس از مرگ 2 نفر بر اثر طاعون ريوي و مبتلا شدن 10 تبعه دیگر این کشور به این بیماری، قوانین ویژه‌ای را تصویب کرده است. پلیس این کشور در شهر زیکتان که به علت ترس از همه‌گیری طاعون به حالت نیمه‌تعطیل درآمده با برپایی ایستگاه‌های بازرسی به بررسی موارد مشکوک می‌پردازد. مقامات این شهر 10 هزار نفری از مردم خواسته‌اند در صورتی که از نیمه ماه میلادی جاری تاکنون به این شهر سفر داشته‌اند به بیمارستان مراجعه کنند. سخنگوی سازمان بهداشت جهانی در چین اعلام کرده است این نوع طاعون احتمالا از شدیدترین نوع ممکن است و براحتی به دیگران منتقل می‌شود. مقامات چینی که بشدت از همه‌گیری این بیماری اظهار نگرانی کرده‌اند، می‌گویند این نوع طاعون تنها در طول 24 ساعت فرد مبتلا را هلاک می‌کند. از آنجا که این بیماری از طریق هوا منتشر می‌شود پلیس از مردم خواسته است بدون ماسک از خانه خارج نشوند اما ترس پیش از بیماری، این شهر چین را فلج کرده است. در حالی که مردم اجازه خروج از شهر را ندارند 80 درصد فروشگاه‌های محلی تعطیل شده و مواد خوراکی به فروش نمی‌رسد. تلویزیون و رادیو به طور دائم درباره چگونگی مراقبت از ابتلا به این بیماری پیام‌هایی پخش می‌کنند و پلیس در اطراف بیمارستان شهر گشت می‌زند.
بیشترین مبتلایان به این بیماری تاکنون کسانی بوده‌اند که در مزارع و دامداری‌ها مشغول به کار بوده‌اند. گزارش سازمان بهداشت جهانی در سال 2006 نشان می‌دهد براثر این بیماری در آفریقا، آسیا، اروپای شرقی و آمریکا 2 هزار نفر در 10 سال گذشته جان باخته‌اند. این گزارش همچنین حاکی است اگرچه در 2 سال گذشته هیچ مورد مبتلا به طاعونی در جهان گزارش نشده اما در دهه 90 میلادی موارد ابتلا به این بیماری در انسان افزایش داشته است.
طاعون یک بیماری واگیردار است که با تب و لرز شدید، سرگیجه، درد شدید عضلات و مفاصل، کوفتگی و سردرد ظاهر می‌شود. این بیماری که دوره نهفتگی آن بین 2 تا 6 روز طول می‌کشد، انواع مختلفی دارد. طاعون ریوی از انسان به انسان منتقل می‌شود اما بقیه انواع طاعون از طریق نیش کک آلوده یا تماس با جوندگان انسان را بیمار می‌کند.
باید توجه داشت که تا قرن نوزدهم درمانی حقیقی برای طاعون وجود نداشت و تنها با کشف باسیل«یرسینیا پستیس» در سال 1894، دانشمندان درصدد درمان طاعون برآمدند. در واقع مردم عهد باستان و قرون وسطی در برابر طاعون مانند دیگر بیماری‌های عفونی کاملا بی‌دفاع بودند. از قرن شانزدهم به بعد کلیسا سعی کرد با قرنطینه بیماران و خانواده آنها، ضدعفونی و سوزاندن خانه‌های بیماران، ضدعفونی سکه‌های پول، ساختن بیمارستان در خارج از محدوده شهرها، قرنطینه کشتی‌ها و سوزاندن جنازه‌ها از شیوع طاعون جلوگیری کند. این بیماری ابتدا در دهه 40 میلادی یک‌چهارم جمعیت اروپا را به کام مرگ کشاند، پس از آن در لندن و مارسی همه‌گیر شد و سرانجام در سال 1894 در چین عده بسیاری را مبتلا کرد که با کشف باسیل یرسینیا توسط الکساندر یرسین امیدهایی برای کنترل آن در جهان به وجود آمد.
با اینکه امروزه درمان‌های آنتی‌بیوتیکی برای طاعون وجود دارد اما ترس و وحشت از ابتلا به این بیماری و ناآگاهی از چگونگی درمان آن همچنان در جهان
وجود دارد. ارسال نظر
پربیننده