بدون شک پرندگان بهترین نمونه شاخص کیفیت محیط زیست به شمار می‌روند. اگرچه در بسیاری از شهرهای بزرگ و آلوده جهان هر سال تعداد زیادی از پرندگان به علت آلودگی‌های محیط زیست از بین می‌روند و در شرایط بسیار نامطلوبی بسر می‌برند، اما در بسیاری از شهرها هم سعی می‌شود با ایجاد تسهیلاتی مکان‌هایی را به پرندگان اختصاص دهند. میدان‌های کبوتر که در بسیاری از شهرهای دنیا دیده می‌شوند اغلب در کنار ساختمان‌های قدیمی بهانه خوبی برای گردشگران و شهروندان هستند تا مدتی را در آن بگذرانند. سارایوو، نیویورک، آمستردام، بوستون، گلاسکو، بمبئی، سیدنی، میلان و منچستر از جمله شهرهایی هستند که به داشتن میادین کبوتر شهرت دارند. در پارک مرکزی نیویورک که به عنوان یک میراث ملی اهمیت خاصی دارد، نزدیک به 6 هزار پرنده آشیانه کرده‌اند که اغلب آنها کبوتر و پرستو هستند.
کبوترهای میدان ترافالگار
میدان«ترافالگار» یکی از میادین مرکزی و یکی از مراکز جذب گردشگر در شهر لندن است. این میدان که برای بزرگداشت جنگ ترافالگار به این نام مشهور شده محل تجمع انگلیسی‌ها برای جشن‌های سال نو میلادی است و با داشتن ساختمان‌های قدیمی در دور تا دور و موزه ملی یکی از مشهورترین میادین جهان نیز به شمار می‌رود. در ترافالگار ستون‌های معروفی موسوم به نلسون وجود دارد که روی آن مجسه‌های معروف برنزی شیر به این میدان چهره دیگری داده است، اما آنچه این میدان را برای بسیاری از مردم لندن و گردشگران زیباتر کرده، لانه کردن بیش از 4 هزار و 900 کبوتر در گوشه‌ای از میدان است. این کبوترها که به دانه خوردن از دست تماشاگران عادت کرده‌اند خاطرات زیادی را برای بازدیدکنندگان از این میدان رقم می‌زنند. اگرچه آسیب زدن فضولات کبوترها به ساختمان‌های قدیمی این منطقه همیشه بحث‌برانگیز بوده است اما همچنان گردشگران به پرنده‌ها غذا می‌دهند. سرانجام «کن لیومینگ استون» شهردار جنجالی لندن در سال 2003 غذا دادن به کبوترها را در این میدان که قدمت آن به سال 1845 میلادی بازمی‌گردد، ممنوع اعلام کرد. پس از آنکه شهرداری به بازسازی این میدان پرداخت، شهردار غذا دادن به کبوترها را ممنوع کرد تا میدان ترافالگار همواره پاکیزه بماند و جریمه‌ای 50 پوندی برای کسانی که این قانون را رعایت نکنند، مقرر کرد. شهرداری لندن مبلغ هنگفتی را برای مبارزه با کبوتران میدان معروف ترافالگار هزینه کرد اما به نتیجه دلخواه دست نیافت. شهرداری لندن همچنین یک عقاب برای ترساندن و فراری دادن کبوترها کرایه کرد و مبلغی بیش از 106 هزار پوند بابت آن پرداخت. 30 هزار پوند هم صرف مطالعه علمی بهداشت کبوتران و سنجش تاثیر تغییرات تغذیه‌شان شد. منابع انگلیسی به نقل از اعضای حزب لیبرال دموکرات انگلیس اعلام کرده بودند، در حالی که 4 هزار و 900 کبوتر در اطراف این میدان زندگی می‌کنند در سال‌جاری به ازای هر کبوتر 28 پوند هزینه شده است، اما شهرداری لندن مدعی شده با فعالیت‌های انجام شده تعداد کبوتران در سال‌جاری به 150 و هزینه مبارزه با آنها به 29 هزار پوند کاهش خواهد یافت. در سال 1996 پلیس مردی را به جرم به دام انداختن یکهزار و 500 کبوتر در این میدان دستگیر کرد.
میدان سن‌مارکو
میدان سن‌مارکو در ونیز با بنای یادبودی که در میان آن قرار گرفته محل گرد هم آمدن گردشگران، عکاسان و شهروندانی است که به غذا دادن به کبوترها علاقه‌مند هستند. این میدان وسیع یکی از معدود فضاهای عمومی اروپاست که در آن صدای موتور و ماشین‌ها بر صدای مردم و طبیعت غلبه ندارد. البته علت این امر خلوت بودن میدان نیست بلکه دور تا دور میدان با راه‌های آبی محصور شده و خبری از بوق و ترافیک وسایل نقلیه نیست. در چهارگوشه میدان سن‌مارکو عمارت‌هایی دیده می‌شود که قدمتشان به قرن نهم میلادی می‌رسد. بنای قصر و زندان از پربازدیدکننده‌ترین بناهای سن‌مارک هستند. این میدان بعدها در سال 1177 میلادی به شکل کنونی گسترش یافته، در زمان اشغال ونیز توسط فرانسه این منطقه محل استقرار ناپلئون بود. سن‌مارک که به پیزای ونیز و میدان کبوتر هم شهرت دارد پر از کبوترهایی است که از روی سر و دست شهروندان دانه برمی‌دارند و از انسان‌ها نمی‌ترسند.
بازار مصری‌ها
در بسیاری از شهرهای ترکیه بویژه استانبول آنقدر کبوتر دیده می‌شود که تقریبا هیچ میدانی یا خیابانی نیست که در آن کبوتر دیده نشود. تعداد کبوترها در استانبول به حدی است که عده زیادی در این شهر از راه فروش دانه امرار معاش می‌کنند. البته این تعداد کبوتر نه‌تنها مسؤولان شهری را به زحمت انداخته و موجب نگرانی دست‌اندرکاران مرمت آثار باستانی در شهری چون استانبول شده‌اند، بلکه موجب شده مردم از بالکن خانه‌هایشان چند سی‌دی آویزان کنند؛ درخشندگی سی‌دی‌ها کبوترها را می‌ترساند و می‌تواند آنها را از ساختمان‌ها دور نگه دارد. با این وجود کمتر خانه‌ای در مجاورت میادین بزرگ شهر دیده می‌شود که کبوترها پنجره‌های آن را کثیف نکرده باشند. با این حال ساکنان و گردشگران از این کبوترها استقبال می‌کنند و اغلب در حال دانه دادن به آنها دیده می‌شوند. در این کشور جشن‌ها و مسابقات زیادی برای کبوترها برپا می‌شود که بیشتر روی رنگ و اصالت کبوترها تاکید دارند. یکی از مکان‌هایی که در کنار آن کبوترهای زیادی دیده می‌شود بازار مصری‌هاست. این بازار که به علت فروش ادویه‌های خوشرنگ و خوش‌عطر گردشگران زیادی را به خود جلب می‌کند در واقع دومین بازار مسقف بزرگ استانبول است. این بازار که در سال 1660 توسط معماری به نام «مصطفی» کامل شده بازاری «ال»مانند است.
پرورش کبوتر در ترکیه شاید به بیش از 3 هزار سال پیش برگردد. کبوترخانه‌های بنا شده در تپه‌های سنگی باستانی در جنوب ترکیه نشانه‌ای از این فرهنگ است. شهر استانبول با 2 بازار هفتگی بزرگ مرکز خرید و فروش کبوترهایی است که از جای جای ترکیه به استانبول آورده می‌شوند. ولی شهر اصلی کبوتربازی در ترکیه«اورفا» در جنوب این کشور است. آسمان اورفا همیشه کبوترباران است. کبوتربازان این شهر که بیشتر از تازیان و کردها هستند به کبوترپرانی گروهی علاقه‌مندند و کبوترها را در دسته‌هایی بین 20 تا
300 عددی هوا می‌کنند. کبوتران ترکیه طیف گسترده‌ای از نژادها را دربر می‌گیرند که به دسته‌های پرشی، تزئینی، بازی‌دار(پشتک‌زن) و کبوترهایی که پرواز گروهی دارند تقسیم می‌شوند. برخی از این نژادها را ترک‌ها همراه خود از آسیای میانه به ترکیه امروزی آورده‌اند و برخی دیگر برای همین سرزمین بوده و دسته‌ای دیگر ریشه آفریقایی دارند و بسیاری از کبوترهای عرب از سوریه، لبنان و عراق می‌آیند. پرندگان شاخصي برای سنجش كيفيت محيط زيست
شهرها وکبوترها
بدون شک پرندگان بهترین نمونه شاخص کیفیت محیط زیست به شمار می‌روند. اگرچه در بسیاری از شهرهای بزرگ و آلوده جهان هر سال تعداد زیادی از پرندگان به علت آلودگی‌های محیط زیست از بین می‌روند و در شرایط بسیار نامطلوبی بسر می‌برند، اما در بسیاری از شهرها هم سعی می‌شود با ایجاد تسهیلاتی مکان‌هایی را به پرندگان اختصاص دهند. میدان‌های کبوتر که در بسیاری از شهرهای دنیا دیده می‌شوند اغلب در کنار ساختمان‌های قدیمی بهانه خوبی برای گردشگران و شهروندان هستند تا مدتی را در آن بگذرانند. سارایوو، نیویورک، آمستردام، بوستون، گلاسکو، بمبئی، سیدنی، میلان و منچستر از جمله شهرهایی هستند که به داشتن میادین کبوتر شهرت دارند. در پارک مرکزی نیویورک که به عنوان یک میراث ملی اهمیت خاصی دارد، نزدیک به 6 هزار پرنده آشیانه کرده‌اند که اغلب آنها کبوتر و پرستو هستند.
کبوترهای میدان ترافالگار
میدان«ترافالگار» یکی از میادین مرکزی و یکی از مراکز جذب گردشگر در شهر لندن است. این میدان که برای بزرگداشت جنگ ترافالگار به این نام مشهور شده محل تجمع انگلیسی‌ها برای جشن‌های سال نو میلادی است و با داشتن ساختمان‌های قدیمی در دور تا دور و موزه ملی یکی از مشهورترین میادین جهان نیز به شمار می‌رود. در ترافالگار ستون‌های معروفی موسوم به نلسون وجود دارد که روی آن مجسه‌های معروف برنزی شیر به این میدان چهره دیگری داده است، اما آنچه این میدان را برای بسیاری از مردم لندن و گردشگران زیباتر کرده، لانه کردن بیش از 4 هزار و 900 کبوتر در گوشه‌ای از میدان است. این کبوترها که به دانه خوردن از دست تماشاگران عادت کرده‌اند خاطرات زیادی را برای بازدیدکنندگان از این میدان رقم می‌زنند. اگرچه آسیب زدن فضولات کبوترها به ساختمان‌های قدیمی این منطقه همیشه بحث‌برانگیز بوده است اما همچنان گردشگران به پرنده‌ها غذا می‌دهند. سرانجام «کن لیومینگ استون» شهردار جنجالی لندن در سال 2003 غذا دادن به کبوترها را در این میدان که قدمت آن به سال 1845 میلادی بازمی‌گردد، ممنوع اعلام کرد. پس از آنکه شهرداری به بازسازی این میدان پرداخت، شهردار غذا دادن به کبوترها را ممنوع کرد تا میدان ترافالگار همواره پاکیزه بماند و جریمه‌ای 50 پوندی برای کسانی که این قانون را رعایت نکنند، مقرر کرد. شهرداری لندن مبلغ هنگفتی را برای مبارزه با کبوتران میدان معروف ترافالگار هزینه کرد اما به نتیجه دلخواه دست نیافت. شهرداری لندن همچنین یک عقاب برای ترساندن و فراری دادن کبوترها کرایه کرد و مبلغی بیش از 106 هزار پوند بابت آن پرداخت. 30 هزار پوند هم صرف مطالعه علمی بهداشت کبوتران و سنجش تاثیر تغییرات تغذیه‌شان شد. منابع انگلیسی به نقل از اعضای حزب لیبرال دموکرات انگلیس اعلام کرده بودند، در حالی که 4 هزار و 900 کبوتر در اطراف این میدان زندگی می‌کنند در سال‌جاری به ازای هر کبوتر 28 پوند هزینه شده است، اما شهرداری لندن مدعی شده با فعالیت‌های انجام شده تعداد کبوتران در سال‌جاری به 150 و هزینه مبارزه با آنها به 29 هزار پوند کاهش خواهد یافت. در سال 1996 پلیس مردی را به جرم به دام انداختن یکهزار و 500 کبوتر در این میدان دستگیر کرد.
میدان سن‌مارکو
میدان سن‌مارکو در ونیز با بنای یادبودی که در میان آن قرار گرفته محل گرد هم آمدن گردشگران، عکاسان و شهروندانی است که به غذا دادن به کبوترها علاقه‌مند هستند. این میدان وسیع یکی از معدود فضاهای عمومی اروپاست که در آن صدای موتور و ماشین‌ها بر صدای مردم و طبیعت غلبه ندارد. البته علت این امر خلوت بودن میدان نیست بلکه دور تا دور میدان با راه‌های آبی محصور شده و خبری از بوق و ترافیک وسایل نقلیه نیست. در چهارگوشه میدان سن‌مارکو عمارت‌هایی دیده می‌شود که قدمتشان به قرن نهم میلادی می‌رسد. بنای قصر و زندان از پربازدیدکننده‌ترین بناهای سن‌مارک هستند. این میدان بعدها در سال 1177 میلادی به شکل کنونی گسترش یافته، در زمان اشغال ونیز توسط فرانسه این منطقه محل استقرار ناپلئون بود. سن‌مارک که به پیزای ونیز و میدان کبوتر هم شهرت دارد پر از کبوترهایی است که از روی سر و دست شهروندان دانه برمی‌دارند و از انسان‌ها نمی‌ترسند.
بازار مصری‌ها
در بسیاری از شهرهای ترکیه بویژه استانبول آنقدر کبوتر دیده می‌شود که تقریبا هیچ میدانی یا خیابانی نیست که در آن کبوتر دیده نشود. تعداد کبوترها در استانبول به حدی است که عده زیادی در این شهر از راه فروش دانه امرار معاش می‌کنند. البته این تعداد کبوتر نه‌تنها مسؤولان شهری را به زحمت انداخته و موجب نگرانی دست‌اندرکاران مرمت آثار باستانی در شهری چون استانبول شده‌اند، بلکه موجب شده مردم از بالکن خانه‌هایشان چند سی‌دی آویزان کنند؛ درخشندگی سی‌دی‌ها کبوترها را می‌ترساند و می‌تواند آنها را از ساختمان‌ها دور نگه دارد. با این وجود کمتر خانه‌ای در مجاورت میادین بزرگ شهر دیده می‌شود که کبوترها پنجره‌های آن را کثیف نکرده باشند. با این حال ساکنان و گردشگران از این کبوترها استقبال می‌کنند و اغلب در حال دانه دادن به آنها دیده می‌شوند. در این کشور جشن‌ها و مسابقات زیادی برای کبوترها برپا می‌شود که بیشتر روی رنگ و اصالت کبوترها تاکید دارند. یکی از مکان‌هایی که در کنار آن کبوترهای زیادی دیده می‌شود بازار مصری‌هاست. این بازار که به علت فروش ادویه‌های خوشرنگ و خوش‌عطر گردشگران زیادی را به خود جلب می‌کند در واقع دومین بازار مسقف بزرگ استانبول است. این بازار که در سال 1660 توسط معماری به نام «مصطفی» کامل شده بازاری «ال»مانند است.
پرورش کبوتر در ترکیه شاید به بیش از 3 هزار سال پیش برگردد. کبوترخانه‌های بنا شده در تپه‌های سنگی باستانی در جنوب ترکیه نشانه‌ای از این فرهنگ است. شهر استانبول با 2 بازار هفتگی بزرگ مرکز خرید و فروش کبوترهایی است که از جای جای ترکیه به استانبول آورده می‌شوند. ولی شهر اصلی کبوتربازی در ترکیه«اورفا» در جنوب این کشور است. آسمان اورفا همیشه کبوترباران است. کبوتربازان این شهر که بیشتر از تازیان و کردها هستند به کبوترپرانی گروهی علاقه‌مندند و کبوترها را در دسته‌هایی بین 20 تا
300 عددی هوا می‌کنند. کبوتران ترکیه طیف گسترده‌ای از نژادها را دربر می‌گیرند که به دسته‌های پرشی، تزئینی، بازی‌دار(پشتک‌زن) و کبوترهایی که پرواز گروهی دارند تقسیم می‌شوند. برخی از این نژادها را ترک‌ها همراه خود از آسیای میانه به ترکیه امروزی آورده‌اند و برخی دیگر برای همین سرزمین بوده و دسته‌ای دیگر ریشه آفریقایی دارند و بسیاری از کبوترهای عرب از سوریه، لبنان و عراق می‌آیند. ارسال نظر
پربیننده