۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۵:۴۹
استقلال زنان آسیایی زیر سایه انسجام خانواده گم شده است

زن در سمت جنوب‌شرق

در کشور‌های شرق آسیا سنت و قالب‌های رفتاری از پیش تعیین شده، نظام خانوادگی خاصی را شکل می‌دهد. از ویژگی‌های خانواده سنتی در این کشورها مقدم بودن فرهنگ جمع‌گرایی بر استقلال فردی است به‌طوری که به عنوان مثال زن در این خانواده‌ها نمی‌تواند براحتی نظرات خود را پیگیری کند، اما این مسأله را عیب نمی‌داند چرا که در فضایی زندگی می‌کند که همبستگی و انسجام خانوادگی چتر خود را روی استقلال فردی گسترده است، اما در خانواده مدرن همه‌چیز باید در خدمت حفظ منافع فردی قرار بگیرد و با هم بودن نباید شادی‌های فردی را محدود کند. این‌ دو نگاه کاملا متفاوت موجب شده فاصله عمیقی میان نسل‌های گذشته و تعریفشان از خانواده با نسل امروز بویژه در کشور‌های جنوب‌شرق آسیا به وجود آید. ژاپن جنسیت در فرهنگ و تاریخ ژاپن نقش مهمی داشته و نابرابری جنسی برای زنان ژاپنی در خانواده، محل کار و محیط‌های اجتماعی همواره مطرح بوده است. زنان در فرهنگ ژاپنی به خانه‌داری و بزرگ کردن کودکانشان تشویق می‌شدند و علاوه بر مدیریت مالی خانه، مسؤولیت تحصیلات و تعیین روش زندگی دیگر اعضای خانواده نیز برعهده آنها بود. به طوری که به دنبال بروز مشکل برای هریک از اعضای خانواده زنان خانواده مورد سرزنش قرار می‌گرفتند. جامعه ژاپن فرهنگی پدرسالار دارد که تصمیم‌گیری در آن عمدتا کاری مردانه است و از زنان انتظار می‌رود از مردان اطاعت کنند. اگرچه گروهی از زنان در جامعه مدرن ژاپن این نظام را به چالش کشیده‌اند، اما اغلب آنها هنوز برتری مردان را می‌پذیرند. در ژاپن تعداد زنان سیاستمدار بسیار کم است و تنها 5درصد کرسی‌های قانونگذاری در دست زنان است. در این کشور بیشتر کار‌های دفتری را به زنان می‌سپارند با این وجود تنها 7درصد مدیران دفتری را زنان تشکیل می‌دهند و با وجود اینکه قوانینی مبنی بر وجود حقوق مساوی و درآمد یکسان برای مردان و زنان در مشاغل مشابه وجود دارد اما درآمد زنان به‌طور متوسط نصف مردان است و بعضی شرکت‌ها از استخدام زنان سر باز می‌زنند. در ژاپن رسوم و سنن بسیار مهم هستند و به آسانی تغییر نمی‌کنند، به همین دلیل زنان برای ورود به دنیای کار و نیز کسب حقوق مساوی دوران سختی را پشت سر گذاشته‌اند. هنگامی که پس از جنگ دوم جهانی زنان ژاپنی به عنوان نیروی کار به استخدام شرکت‌ها و دفاتر درآمدند این کشور با مشکلاتی در زمینه نگهداری کودکان و سالخوردگان روبه‌رو شد چرا که تا پیش از آن در فرهنگ ژاپنی، زنان وظیفه مراقبت از کودکان و سالخوردگان را بر عهده داشتند. وظایف زنان در خانواده‌های ژاپنی به گونه‌ای تعریف شده بود که در دهه‌های 50 و 60 اغلب آنها با ازدواج کردن کارشان را ترک می‌کردند و بازار کار زنان مختص مجرد‌ها بود، به‌طوری که 62 درصد زنان شاغل این کشور هرگز ازدواج نکرده بودند. با گسترش حضور زنان در بازار کار در سال 1987 نزدیک به 24 میلیون زن در کارخانه‌های ژاپنی مشغول شدند و در این زمان بود که روند اشتغال زنان مجرد کاملا عکس شد و زنان متأهل بازار کار زنان ژاپنی را به دست گرفتند. امروزه تفاوت‌های جنسیتی در گذر زمان در میان طبقات اجتماعی مختلف دستخوش تغییرات فراوانی شده و زنان ژاپنی نه‌تنها براساس قانون می‌توانند از باقیمانده اموال فرد فوت شده ارث ‌ببرند بلکه می‌توانند اداره اموالشان را شخصا برعهده گیرند. کره جنوبی در کره ازدواج یک زن و شوهر به معنای ارتباط یافتن 2 خانواده است. خانواده‌ها عوامل زیادی را برای ازدواج در نظر می‌گیرند و داماد‌های کره‌ای می‌دانند که ابتدا باید نظر مادرزن را جلب کنند و به همین دلیل سعی می‌کنند با هدیه دادن محبت وی را به دست آورند. عروس هم می‌داند که باید هر‌طور شده نظر مادرشوهر را جلب کند. در گذشته زنان در خانه شوهرشان و با خانواده شوهر زندگی می‌کردند. آنها موظف به پخت و پز برای همه اعضای خانواده شوهرشان بودند. در سنت‌های کره‌ای درباره وظایف زنان در قبال شوهر و خانواده شوهر هیچ چون و چرایی وجود نداشته است. دختران تازه‌عروس در پایین‌ترین درجه و شأن به خانه شوهرشان می‌رفتند و معمولا از سوی مادر و خواهرشوهر مورد سوء‌استفاده قرار می‌گرفتند. هنگامی که نخستین نوه پسر به دنیا می‌آمد مادرشوهر برای عروسش مجسمه‌ای تهیه می‌کرد که نشان‌دهنده احترام قائل شدن برای او بود. در این کشور ازدواج مجدد برای زنان بیوه ممنوع بود ولی مردان می‌توانستند در صورت پسردار نشدن، همسرشان را ترک کنند یا با زن دیگری نیز ازدواج کنند.
ارسال نظر
captcha
پربیننده