نقاشی روی پیاده رو
گرافیتی یا نقاشی‌دیواری آن دسته از دیوارنوشته‌ها یا نقاشی‌هایی است که با انگیزه‌ای شخصی روی در و دیوار شهرها و اماکن عمومی کشیده می‌شود. اگرچه این کار تقریبا در همه جای دنیا با منع قانونی مواجه است اما از سده بیستم و کمابیش همزمان با جنگ دوم جهانی، مشاهده درج نام و نشان گروه‌ها روی دیوارها تبدیل به امری عادی شده و در برخی مواقع این دیوارنویسی‌ها بسیار بادقت و هنرمندانه اجرا می‌شوند و سبک‌های متعددی به خود می‌گیرند. برخی از این آثار بار معنایی بیشتری را به دوش می‌کشند که ممکن است حاوی یک پیام اجتماعی یا سیاسی باشد که حتی با استفاده از افشانه‌های رنگی روی دیوارها، ساختمان‌ها و قطارها رسم می‌شوند.
برلین
دیوار برلین یکی از مشهورترین و مهم‌ترین نمونه‌های گرافیتی است. این دیوار که اصلی‌ترین نماد جنگ سرد بود و در طول 28 سال برلین را به 2 منطقه شرقی و غربی تقسیم می‌کرد، توسط هنرمندان آزادیخواه به یک بوم نقاشی 200 کیلومتری تبدیل شد. آلمانی‌ها در سال گذشته میلادی نقاشی‌های قسمت‌های باقی‌مانده از این دیوار را دوباره بازسازی کردند. این دیوار به علت اهمیت تاریخی و زیبایی‌های دیوارنویسی‌های آن یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری آلمان است.
ملبورن
گرافیتی در استرالیا آنقدر در میان مردم گسترش یافت که شهرداری مجبور شد برای جلوگیری از تخریب شهرها، دیوارنویسی را در مناطقی از شهر مجاز اعلام کند. امروزه نه‌تنها پلیس ملبورن جلوی کسانی را که مایل به نقاشی کردن روی دیوار هستند، نمی‌گیرد بلکه سعی می‌کند تسهیلات لازم را برای این افراد فراهم کند، اما در صورتی که کسی در محل‌هایی غیر از دیوارهای در نظر گرفته شده برای این کار اقدام به نقاشی کند مجازات‌های سختی برای او در نظر گرفته می‌شود و ممکن است علاوه بر 26 هزار دلار استرالیا جریمه نقدی تا 2 سال هم زندانی شود. نقاشی‌های دیواری در این شهر امروزه به یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری تبدیل شده و عده زیادی از مسافران در کنار این دیوارها عکس می‌گیرند. این دیوارها همچنین به جزئی جدایی‌ناپذیر از عکس‌های عروسی زوج‌های استرالیایی تبدیل شده‌اند.
سائوپائولو
دیوارنویسی در جنوب آمریکا بویژه برزیل هم سنت مرسومی است. سائوپائولو هفتمین کلانشهر بزرگ دنیا، شهری برای الهام گرفتن همه هنرمندان گرافیتی در دنیا محسوب می‌شود. اغلب دیوارنویسی‌ها در این شهر، فقر ریشه‌دار در برزیل را به تصویر می‌کشد و وسیله‌ای برای نمایش تنش‌های اجتماعی است. در جریان انقلاب مکزیک هم گرافیتی با آثار 3 هنرمند معروف به نام‌های دیه‌گو ریورا، خوزه کلمنته اروسکو و دیوید آلفرو سیکوئروس نقش بسیار مهمی ایفا کرده است.
جولیان بیور
جولیان بیور که به پیکاسوی پیاده‌رو معروف است، متخصص نقاشی سه‌بعدی روی پیاده‌رو است. این نقاش انگلیسی- بلژیکی که در کشورهای فرانسه، نروژ، آلمان، اتریش، دانمارک، اسپانیا، آمریکا، آرژانتین، مکزیک، برزیل، انگلستان و بلژیک طرفداران بسیاری دارد، با استفاده از قاعده پرسپکتیو و خطای دید روی سطح صاف پیاده‌روها نقاشی‌هایی می‌کشد که به نظر دارای بعد و عمق هستند. بیور ابتدا تکنیک کارش را روی کامپیوتر توسعه داد و پس از آن دریافت چگونه می‌تواند آن را روی زمین پیاده کند. اگرچه وی مدت‌ها روی پیاده‌رو دراز می‌کشد و به نقاشی کردن می‌پردازد اما تنها یک باران کافی است تا عمر اثر هنری او به پایان برسد. چهارگوشه
نقاشی روی پیاده رو
گرافیتی یا نقاشی‌دیواری آن دسته از دیوارنوشته‌ها یا نقاشی‌هایی است که با انگیزه‌ای شخصی روی در و دیوار شهرها و اماکن عمومی کشیده می‌شود. اگرچه این کار تقریبا در همه جای دنیا با منع قانونی مواجه است اما از سده بیستم و کمابیش همزمان با جنگ دوم جهانی، مشاهده درج نام و نشان گروه‌ها روی دیوارها تبدیل به امری عادی شده و در برخی مواقع این دیوارنویسی‌ها بسیار بادقت و هنرمندانه اجرا می‌شوند و سبک‌های متعددی به خود می‌گیرند. برخی از این آثار بار معنایی بیشتری را به دوش می‌کشند که ممکن است حاوی یک پیام اجتماعی یا سیاسی باشد که حتی با استفاده از افشانه‌های رنگی روی دیوارها، ساختمان‌ها و قطارها رسم می‌شوند.
برلین
دیوار برلین یکی از مشهورترین و مهم‌ترین نمونه‌های گرافیتی است. این دیوار که اصلی‌ترین نماد جنگ سرد بود و در طول 28 سال برلین را به 2 منطقه شرقی و غربی تقسیم می‌کرد، توسط هنرمندان آزادیخواه به یک بوم نقاشی 200 کیلومتری تبدیل شد. آلمانی‌ها در سال گذشته میلادی نقاشی‌های قسمت‌های باقی‌مانده از این دیوار را دوباره بازسازی کردند. این دیوار به علت اهمیت تاریخی و زیبایی‌های دیوارنویسی‌های آن یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری آلمان است.
ملبورن
گرافیتی در استرالیا آنقدر در میان مردم گسترش یافت که شهرداری مجبور شد برای جلوگیری از تخریب شهرها، دیوارنویسی را در مناطقی از شهر مجاز اعلام کند. امروزه نه‌تنها پلیس ملبورن جلوی کسانی را که مایل به نقاشی کردن روی دیوار هستند، نمی‌گیرد بلکه سعی می‌کند تسهیلات لازم را برای این افراد فراهم کند، اما در صورتی که کسی در محل‌هایی غیر از دیوارهای در نظر گرفته شده برای این کار اقدام به نقاشی کند مجازات‌های سختی برای او در نظر گرفته می‌شود و ممکن است علاوه بر 26 هزار دلار استرالیا جریمه نقدی تا 2 سال هم زندانی شود. نقاشی‌های دیواری در این شهر امروزه به یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری تبدیل شده و عده زیادی از مسافران در کنار این دیوارها عکس می‌گیرند. این دیوارها همچنین به جزئی جدایی‌ناپذیر از عکس‌های عروسی زوج‌های استرالیایی تبدیل شده‌اند.
سائوپائولو
دیوارنویسی در جنوب آمریکا بویژه برزیل هم سنت مرسومی است. سائوپائولو هفتمین کلانشهر بزرگ دنیا، شهری برای الهام گرفتن همه هنرمندان گرافیتی در دنیا محسوب می‌شود. اغلب دیوارنویسی‌ها در این شهر، فقر ریشه‌دار در برزیل را به تصویر می‌کشد و وسیله‌ای برای نمایش تنش‌های اجتماعی است. در جریان انقلاب مکزیک هم گرافیتی با آثار 3 هنرمند معروف به نام‌های دیه‌گو ریورا، خوزه کلمنته اروسکو و دیوید آلفرو سیکوئروس نقش بسیار مهمی ایفا کرده است.
جولیان بیور
جولیان بیور که به پیکاسوی پیاده‌رو معروف است، متخصص نقاشی سه‌بعدی روی پیاده‌رو است. این نقاش انگلیسی- بلژیکی که در کشورهای فرانسه، نروژ، آلمان، اتریش، دانمارک، اسپانیا، آمریکا، آرژانتین، مکزیک، برزیل، انگلستان و بلژیک طرفداران بسیاری دارد، با استفاده از قاعده پرسپکتیو و خطای دید روی سطح صاف پیاده‌روها نقاشی‌هایی می‌کشد که به نظر دارای بعد و عمق هستند. بیور ابتدا تکنیک کارش را روی کامپیوتر توسعه داد و پس از آن دریافت چگونه می‌تواند آن را روی زمین پیاده کند. اگرچه وی مدت‌ها روی پیاده‌رو دراز می‌کشد و به نقاشی کردن می‌پردازد اما تنها یک باران کافی است تا عمر اثر هنری او به پایان برسد. ارسال نظر
پربیننده