گروه سیاسی: رئیس بنیاد تاریخ پژوهی ایران معاصرهرچند کمتر در رسانه‌های خبری حاضر می‌شود اما انتشارنامه بی سند و مدرک مهدی کروبی او را نیز وادار کرد سکوت خود را بشکند و به اظهارات شیخ اصلاحات پاسخ گوید. البته خبرگزاری فارس نیز پس از انتشار جوابیه سیدحمید روحانی به سراغ وی رفت تا با او درباره علت مردود شدن برخی خواص در دوران انقلاب اسلامی گفت‌وگو کند.
روحانی در ابتدا علت نگارش نامه به مهدی کروبی را «زدن چوب حــراج به آبرو و اعتبار نظـام جمهوری اسلامی از سوی دبیرکل حزب اعتماد ملی» عنوان کرد و اظهار داشت: «جــای تردید نیست کسانی که با نامه سرگشاده شایعــات اثبات نشده را رواج می‌دهند و نظــام را زیر سوال می‌بــرند، دانسته یا ندانسته به ملت خیانت می‌کنند و به نظــام از پشت خنجر می‌زنند».
البته رئیس بنیاد تاریخ پژوهی ایران معاصر چنین رویه‌ای را مسبوق به سابقه می‌داند و برای مثال داستان حسینعلی منتظری را روایت می‌کند: «در گذشته هم در طول تاریخ انقلاب نظایر این مساله را دیده‌ایم. آقـای منتظـری نه از دیوار کسی بالا رفته بود و نه به ناموس کسی تجــاوز کرده بود، بزرگ‌ترین جرم آقــای منتظری این بود که دروغ پردازی‌ها و شایعه‌سازی‌های منافقین و دیگر مخالفان و معاندین را در نامه‌های سرگشاده خود می‌گنجانید و در واقع پای آن شایعــات را امضا می‌کـرد. حضرت امــام گویا به حق می‌دانستند در آینده «منتظری هـا»یی سربلند می‌کنند و یــاران و دوستانی از جــرگه خــواص به رویارویی با نظــام مقـدس جمهوری اسلامی بــر می‌خــیزند و به اسلام خیانت می‌کنند، از این رو در نامه تاریخــی
6 / 1 / 68 آوردند: «... از خــدا می‌خواهم که به پدر پیر مردم عزیز ایران صبرو تحمل عطا فرماید و او را بخشیده از دنیا ببرد تا طعم تلخ خیانت دوستان را بیش از این نچشد...» (صحیفه امام، ج 21، ص 332)».
البته تغییر رفتار کسانی که عمری را در مبارزه و زندان گــذرانده‌اند و زمانی طولانی همراه حضرت امام خمینی بودند اما امروز به نظام و انقلاب خیانت می کنند سؤال بزرگی است که دکتر سیدحمید روحانی به آن اینگونه پاسخ می‌گوید: «اولا باید دانست که سابقه مبارزه داشتن و عمری در کنار امــام بودن نمی‌تواند معیار و ملاک داوری درباره افراد باشد. مگر شیخ علی تهرانی سابقه مبارزاتی نداشت و شاگرد امام نبود؟ مگر شیخ حسینعلی منتظری حـاصل عمر امام شمرده نمی‌شد، دیدید چگونه به امــام پشت کردند و به آن مرد خدا، خون جگر دادند. ثانیا میان در خط امــام بودن تا در خط امام ماندن تفـاوت است، خیلی‌ها در خط امام بودند و یا ادعا داشتند در خط امام هستند اما سرانجام بریدند و نتوانستند راه امام را ادامه دهند، راه و خط امام با نفسانیات منافات دارد. در خط امام و انقلاب بودن معیارهـا و ملاک‌هایی دارد که روشن و مشخص است و تردیدی باقی نمی‌گذارد».
دکتر روحانی در ادامه به این نکته اشاره می‌کند که امام هیچ گــاه سخنی را که مایه شادی و امیدواری دشمنان سوگندخــورده اسلام باشد بر زبان نمی‌آوردند و پس از آن این سؤال را مطرح می‌کند: «راستی! امروز چه شده که رجــوی خون آشام که دستش تا مــرفق به خــون ملت ایـران آغشته است، برای آنان «ستایش‌نامه» می‌فرستد؟ چه شده است که سرکــرده منافقین که برای تـرور یاران امام از هیچ جنایتی پروا ندارد نسبت به هـرگونه تعرض نسبت به میرحسین موسوی و امنیت و سلامت او هشدار می‌دهدو از دبیرکل سازمان ملل متحــد برای حفظ جــان نـــامبرده استمداد می‌کند؟ سرکــرده منافقین کــه روزگــاری نقشه ترور آقای کـــروبی را می‌ریخت، امــروز چه شده است که آرزوی در امــان ماندن کـروبی از گزند رژیم آخوندی را دارد؟»
البته این تاریخ نگار برجسته، سابقه تاریخی انحراف خواص را مربوط به هر عصری و در میان هر نسلی می‌داند که عده‌ای از خواص در طول زمان از خط رهبران گام‌به‌گام دوری می‌گزیدند و به انحراف کشیده می‌شدند. به گفته سیدحمید روحانی نمونه بارز این انحراف را در طلحه و زبیر می‌بینیم زیرا با اینکه در طول حیات پیامبر اعظم(ص) در کنار آن حضرت بودند، در راه اسلام شمشیر زدند و حماسه‌ها آفــریدند و در پی رحلت آن حضرت در کنار حضرت امیر (ع) ایستادند، در دوران حــرمان و غربت آن حضرت او را تنها نگذاشتند و به صف مخــالفان نپیوستند، لیکن عـاقبت نتوانستند در برابر خواسته‌های نفسانی و هوس‌های شیطــانی تاب بیاورند، سرانجام بریدند؛ به انحراف کشیده شدند و روی آن حضرت شمشیر کشیدند. رئیس بنیاد تاریخ پژوهی ایران معاصر در ادامه عوامل گوناگونی را درباره انحراف خواص و مردودی آنها در جمهوری اسلامی بر می‌شمرد: «قدرت طلبی و خود بزرگ‌بینی، ساده لوحی و باند بازی، فامیل‌پــروری و قوم و خویش‌پرستی از جمله مهم‌ترین علل رفوزگی خواص در تاریخ انقلاب اسلامی است».
وی درباره سومین عامل (باند بازی، فامیل‌پــروری و قوم و خویش پرستی)که در نظام جمهوری اسلامی بسیاری را به صف ضد انقلاب کشانده است، این سؤال را مطرح می‌کند که چرا امروز برخی عناصری که پیشینه درخشانی در مبارزه و انقلاب دارند با آمریکا، صهیونیست‌ها، سلطنت‌طلب‌هــا، سکولارهــا و منافقین خون آشام در یک صف ایستاده‌اند و به یکدیگــر نان قرض می‌دهند؟ چون باندشان در راس کار نیست و نظـام جمهوری اسلامی به بستگان و نورچشمــان آنها بها نمی‌دهد و دستشان را برای سوء استفاده و رانت خــواری باز نمی‌گذارد و یا اینکه دولت از باند آنهـا کسانی را به بازی نگرفته و درکابینه قـرار نداده است.
دکتر سیدحمید روحانی همچنین درپاسخ به این سؤال که آیا سابقه خواص دلیلی بر مصونیت آنها از خطا و اشتباه می‌شود، گفت: « اگر پیشینه درخشان مایه مصونیت افراد از خطا و اشتباه بود نباید شیخ علی تهرانی سر سفره شراب صدام می‌نشست و به امــام فحش و نــــاسزا می‌داد! شیخ حسینعلی منتظـری نباید آدم کشانی چون سیدمهدی هـــاشمی را در آستین می‌پــروراند و سرانجام هم قـربانی فامیل‌پرستی می‌شد. برخی از چهره‌ها امروز نمی‌باید با ضدانقلاب هم صدا می‌شدند و برای رادیوهای بیگــانه و بوق‌های تبلیغاتی دشمنان اسلام خوراک فــراهم می‌کردند. اینکه حضرت امام سلام‌الله تعالی علیه در وصیت نامه سیاسی- الهی خود اعلام کردند، میزان حال فعلی افراد است، برای همین است که می‌دانستند انسان‌ها در معرض لغزش و خطا قرار دارند و مورد امتحـان قرار می‌گیرند و چه بسا کسانی به رغم پیشینه‌های درخشان و فداکــاری‌های فراوان در روز امتحان رفوزه می‌شوند و همه اهداف و آرمان‌های اسلامی را در راه آز و نیاز نفسانی سودا می‌کنند».
روحانی گفت‌وگوی خود را با بیان این جملات به پایان می‌برد: «چنانکه دیدیم در جریان‌های اخیر نیز هاشمی‌رفسنجانی، کروبی، میرحسین موسوی و خاتمی امتحان بدی دادند و برای اینکه در قدرت سهمی ندارند همه آرمــان‌ها و اهداف مقدس را زیــر پا گذاشتند و اگــر می‌توانستند، آمــاده بودند ایران را به حمام خـون بدل کنند تا به قــدرت دست یابند.
اگر بـرخی از این جنابان پیرو مولایمـان حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) بودند حتی اگــر بــاور داشتند که در انتخـــابات اکثریت را داشتند و آرای آنهــا نادیده گــرفته شده، باید علی گونه بــردباری و شکیبایی پیشه می‌کردند و آب به آسیاب دشمن نمی‌ریختند و کشور را به تشنج و آشوب نمی‌کشیدند، لیکن چــه می‌توان کــرد کــه بسیار از کسان تنهــا در شعــار پیرو علی (ع) و در عمل از پیروان دل خسته مخـــالفان آن حضرت هستند؛ خوش بود گر محک تجربه آید به میان / تا سیه روی شود هر که در آن غش باشد». روایت دکتر سیدحمید روحانی ازعوامل مردود شدن خواص
قدرت‌طلبی، ساده‌لوحی، فامیل‌پروری
گروه سیاسی: رئیس بنیاد تاریخ پژوهی ایران معاصرهرچند کمتر در رسانه‌های خبری حاضر می‌شود اما انتشارنامه بی سند و مدرک مهدی کروبی او را نیز وادار کرد سکوت خود را بشکند و به اظهارات شیخ اصلاحات پاسخ گوید. البته خبرگزاری فارس نیز پس از انتشار جوابیه سیدحمید روحانی به سراغ وی رفت تا با او درباره علت مردود شدن برخی خواص در دوران انقلاب اسلامی گفت‌وگو کند.
روحانی در ابتدا علت نگارش نامه به مهدی کروبی را «زدن چوب حــراج به آبرو و اعتبار نظـام جمهوری اسلامی از سوی دبیرکل حزب اعتماد ملی» عنوان کرد و اظهار داشت: «جــای تردید نیست کسانی که با نامه سرگشاده شایعــات اثبات نشده را رواج می‌دهند و نظــام را زیر سوال می‌بــرند، دانسته یا ندانسته به ملت خیانت می‌کنند و به نظــام از پشت خنجر می‌زنند».
البته رئیس بنیاد تاریخ پژوهی ایران معاصر چنین رویه‌ای را مسبوق به سابقه می‌داند و برای مثال داستان حسینعلی منتظری را روایت می‌کند: «در گذشته هم در طول تاریخ انقلاب نظایر این مساله را دیده‌ایم. آقـای منتظـری نه از دیوار کسی بالا رفته بود و نه به ناموس کسی تجــاوز کرده بود، بزرگ‌ترین جرم آقــای منتظری این بود که دروغ پردازی‌ها و شایعه‌سازی‌های منافقین و دیگر مخالفان و معاندین را در نامه‌های سرگشاده خود می‌گنجانید و در واقع پای آن شایعــات را امضا می‌کـرد. حضرت امــام گویا به حق می‌دانستند در آینده «منتظری هـا»یی سربلند می‌کنند و یــاران و دوستانی از جــرگه خــواص به رویارویی با نظــام مقـدس جمهوری اسلامی بــر می‌خــیزند و به اسلام خیانت می‌کنند، از این رو در نامه تاریخــی
6 / 1 / 68 آوردند: «... از خــدا می‌خواهم که به پدر پیر مردم عزیز ایران صبرو تحمل عطا فرماید و او را بخشیده از دنیا ببرد تا طعم تلخ خیانت دوستان را بیش از این نچشد...» (صحیفه امام، ج 21، ص 332)».
البته تغییر رفتار کسانی که عمری را در مبارزه و زندان گــذرانده‌اند و زمانی طولانی همراه حضرت امام خمینی بودند اما امروز به نظام و انقلاب خیانت می کنند سؤال بزرگی است که دکتر سیدحمید روحانی به آن اینگونه پاسخ می‌گوید: «اولا باید دانست که سابقه مبارزه داشتن و عمری در کنار امــام بودن نمی‌تواند معیار و ملاک داوری درباره افراد باشد. مگر شیخ علی تهرانی سابقه مبارزاتی نداشت و شاگرد امام نبود؟ مگر شیخ حسینعلی منتظری حـاصل عمر امام شمرده نمی‌شد، دیدید چگونه به امــام پشت کردند و به آن مرد خدا، خون جگر دادند. ثانیا میان در خط امــام بودن تا در خط امام ماندن تفـاوت است، خیلی‌ها در خط امام بودند و یا ادعا داشتند در خط امام هستند اما سرانجام بریدند و نتوانستند راه امام را ادامه دهند، راه و خط امام با نفسانیات منافات دارد. در خط امام و انقلاب بودن معیارهـا و ملاک‌هایی دارد که روشن و مشخص است و تردیدی باقی نمی‌گذارد».
دکتر روحانی در ادامه به این نکته اشاره می‌کند که امام هیچ گــاه سخنی را که مایه شادی و امیدواری دشمنان سوگندخــورده اسلام باشد بر زبان نمی‌آوردند و پس از آن این سؤال را مطرح می‌کند: «راستی! امروز چه شده که رجــوی خون آشام که دستش تا مــرفق به خــون ملت ایـران آغشته است، برای آنان «ستایش‌نامه» می‌فرستد؟ چه شده است که سرکــرده منافقین که برای تـرور یاران امام از هیچ جنایتی پروا ندارد نسبت به هـرگونه تعرض نسبت به میرحسین موسوی و امنیت و سلامت او هشدار می‌دهدو از دبیرکل سازمان ملل متحــد برای حفظ جــان نـــامبرده استمداد می‌کند؟ سرکــرده منافقین کــه روزگــاری نقشه ترور آقای کـــروبی را می‌ریخت، امــروز چه شده است که آرزوی در امــان ماندن کـروبی از گزند رژیم آخوندی را دارد؟»
البته این تاریخ نگار برجسته، سابقه تاریخی انحراف خواص را مربوط به هر عصری و در میان هر نسلی می‌داند که عده‌ای از خواص در طول زمان از خط رهبران گام‌به‌گام دوری می‌گزیدند و به انحراف کشیده می‌شدند. به گفته سیدحمید روحانی نمونه بارز این انحراف را در طلحه و زبیر می‌بینیم زیرا با اینکه در طول حیات پیامبر اعظم(ص) در کنار آن حضرت بودند، در راه اسلام شمشیر زدند و حماسه‌ها آفــریدند و در پی رحلت آن حضرت در کنار حضرت امیر (ع) ایستادند، در دوران حــرمان و غربت آن حضرت او را تنها نگذاشتند و به صف مخــالفان نپیوستند، لیکن عـاقبت نتوانستند در برابر خواسته‌های نفسانی و هوس‌های شیطــانی تاب بیاورند، سرانجام بریدند؛ به انحراف کشیده شدند و روی آن حضرت شمشیر کشیدند. رئیس بنیاد تاریخ پژوهی ایران معاصر در ادامه عوامل گوناگونی را درباره انحراف خواص و مردودی آنها در جمهوری اسلامی بر می‌شمرد: «قدرت طلبی و خود بزرگ‌بینی، ساده لوحی و باند بازی، فامیل‌پــروری و قوم و خویش‌پرستی از جمله مهم‌ترین علل رفوزگی خواص در تاریخ انقلاب اسلامی است».
وی درباره سومین عامل (باند بازی، فامیل‌پــروری و قوم و خویش پرستی)که در نظام جمهوری اسلامی بسیاری را به صف ضد انقلاب کشانده است، این سؤال را مطرح می‌کند که چرا امروز برخی عناصری که پیشینه درخشانی در مبارزه و انقلاب دارند با آمریکا، صهیونیست‌ها، سلطنت‌طلب‌هــا، سکولارهــا و منافقین خون آشام در یک صف ایستاده‌اند و به یکدیگــر نان قرض می‌دهند؟ چون باندشان در راس کار نیست و نظـام جمهوری اسلامی به بستگان و نورچشمــان آنها بها نمی‌دهد و دستشان را برای سوء استفاده و رانت خــواری باز نمی‌گذارد و یا اینکه دولت از باند آنهـا کسانی را به بازی نگرفته و درکابینه قـرار نداده است.
دکتر سیدحمید روحانی همچنین درپاسخ به این سؤال که آیا سابقه خواص دلیلی بر مصونیت آنها از خطا و اشتباه می‌شود، گفت: « اگر پیشینه درخشان مایه مصونیت افراد از خطا و اشتباه بود نباید شیخ علی تهرانی سر سفره شراب صدام می‌نشست و به امــام فحش و نــــاسزا می‌داد! شیخ حسینعلی منتظـری نباید آدم کشانی چون سیدمهدی هـــاشمی را در آستین می‌پــروراند و سرانجام هم قـربانی فامیل‌پرستی می‌شد. برخی از چهره‌ها امروز نمی‌باید با ضدانقلاب هم صدا می‌شدند و برای رادیوهای بیگــانه و بوق‌های تبلیغاتی دشمنان اسلام خوراک فــراهم می‌کردند. اینکه حضرت امام سلام‌الله تعالی علیه در وصیت نامه سیاسی- الهی خود اعلام کردند، میزان حال فعلی افراد است، برای همین است که می‌دانستند انسان‌ها در معرض لغزش و خطا قرار دارند و مورد امتحـان قرار می‌گیرند و چه بسا کسانی به رغم پیشینه‌های درخشان و فداکــاری‌های فراوان در روز امتحان رفوزه می‌شوند و همه اهداف و آرمان‌های اسلامی را در راه آز و نیاز نفسانی سودا می‌کنند».
روحانی گفت‌وگوی خود را با بیان این جملات به پایان می‌برد: «چنانکه دیدیم در جریان‌های اخیر نیز هاشمی‌رفسنجانی، کروبی، میرحسین موسوی و خاتمی امتحان بدی دادند و برای اینکه در قدرت سهمی ندارند همه آرمــان‌ها و اهداف مقدس را زیــر پا گذاشتند و اگــر می‌توانستند، آمــاده بودند ایران را به حمام خـون بدل کنند تا به قــدرت دست یابند.
اگر بـرخی از این جنابان پیرو مولایمـان حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) بودند حتی اگــر بــاور داشتند که در انتخـــابات اکثریت را داشتند و آرای آنهــا نادیده گــرفته شده، باید علی گونه بــردباری و شکیبایی پیشه می‌کردند و آب به آسیاب دشمن نمی‌ریختند و کشور را به تشنج و آشوب نمی‌کشیدند، لیکن چــه می‌توان کــرد کــه بسیار از کسان تنهــا در شعــار پیرو علی (ع) و در عمل از پیروان دل خسته مخـــالفان آن حضرت هستند؛ خوش بود گر محک تجربه آید به میان / تا سیه روی شود هر که در آن غش باشد». ارسال نظر
پربیننده