توماس رونسرو : وقتی رئال سوسیداد، سومین گلش را هم وارد دروازه رئال مادرید کرد، دوربین‌ها روی آنچلوتی زوم کردند؛ در حالی که به نیمکت ذخیره‌ها نگاه می‌کرد و به دنبال یک منجی می‌گشت. شاید بهترین فردی را که می‌توانست از روی نیمکت بلند کند و به زمین بفرستد فرناندو هیرو بود اما افسوس که هیرو مدت‌هاست بازی نمی‌کند. رئال‌مادرید با ارائه یک بازی ناامیدکننده در حالی که با 2 گل از میزبان خود رئال‌سوسیداد پیش بود با دریافت 4 گل شکستی تلخ و تحقیرآمیز را متحمل شد. صدروزگی لادسیما، مقارن شد با شکست تلخ و تحقیرآمیز از رئال‌سوسیداد. صد روز پیش‌تر، رئال در لیسبون جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا را بالای سر برده بود. به فیلم آن بازی که نگاه می‌کنم تیمی متحد را می‌بینم که همه بازیکنانش همچون اعضای یک خانواده بودند. بازیکنانی که برای یکدیگر و برای موفقیت رئال جان می‌دادند. اما به نظر می‌رسد رئال در این تابستان درون بشقاب خود تفو انداخته باشد و بازتاب این مساله را در آنوئتا شاهد بودیم. پس از تحقیر شدن تاریخی در سن سباستین، وقتی به عکس‌های شب قهرمانی رئال در لیسبون نگاه می‌کردم به خودم گفتم: چه بر سر این رئال آمده است؟ احساسی که در آن لحظه داشتم مانند احساس چارلتون هوستون در فیلم سیاره میمون‌ها بود. لحظه‌ای که او به ویرانه‌های مجسمه آزادی نگاه می‌کرد. رئال صورتی، در مقابل سوسیدادی
قرار گرفت که پیراهنش شکیل‌تر و زیبا‌تر از هر فصل دیگری به نظر می‌آمد. (کنایه نویسنده به رنگ لباس رئال). رئال‌مادرید با یک مهاجم هدف (بنزما) که در 17 بازی تنها دو گل به ثمر رسانده، با مدافعینی که 60 دقیقه تماشاگر بودند و با دروازه‌بانی که زمانی مرهمی بود بر دردهای ما، اما این سال‌ها به هیچ توپی نه نمی‌گوید، در مقابل سوسیداد مصمم و با انگیزه قرار گرفت. سوسیداد به روشنی شایسته این پیروزی بود. پس از نمایش‌های ناامید کننده این تیم در مقابل ایبار و کراسنودار، آنها برای اعاده حیثیت روبه‌روی مادرید صف‌آرایی کردند. رئال‌مادرید همچون کبک سر خود را درون برف فرو برده بود و خیال نداشت با حقایق اطراف خود روبه‌رو شود. بازیکنان این تیم نه به خاطر نشان پرافتخار روی سینه‌شان و نه به خاطر غرور له شده میلیون‌ها هوادارشان، حاضر نشدند از خواب غفلت بیدار شوند. 2 گل پیش افتادند و گمان بردند بازی به اتمام رسیده است. در حالی که هواداران‌شان 60 دقیقه شاهد اکران یک فیلم فاجعه‌بار در آنوئتا بودند. وقتی رئال سوسیداد آقای آراستره، سومین گلش را هم وارد دروازه رئال‌مادرید کرد، دوربین‌ها روی آنچلوتی زوم کردند، در حالی که به نیمکت ذخیره‌ها نگاه می‌کرد و به دنبال یک منجی می‌گشت. شاید بهترین فردی را که می‌توانست از روی نیمکت بلند کند و به زمین بفرستد فرناندو هیرو بود اما افسوس که هیرو مدت‌هاست بازی نمی‌کند.