
مراسم پاسداشت فعالیتهای ناصر فیض در قالب چهاردهمین برنامه شب شاعر عصر سهشنبه در سازمان رسانهای اوج و با حضور جمع زیادی از شاعران و مدیران فرهنگی برگزار شد. در ابتدای مراسم، حسین قرایی، دبیر این نشستها به حضار خوشامد گفت و محمود دستپیش، شاعر و عضو شورای موسیقی سازمان صدا و سیما به سخنرانی پرداخت. وی آشنایی خود با ناصر فیض را به سالهای بعد از انقلاب دانست و در خاطرهای از ناصر فیض گفت: ناصر فیض و حسین اسرافیلی همواره وقتی من سعی میکردم شعر فارسی بسرایم به من میگفتند نحو تو ترکی است و بهتر است به فارسی شعر نگویی و به نظرم این ظلمی است که همواره در حق من روا داشته شده است.
طنز فراتر از گونه ادبی است
به گزارش مهر، در ادامه این مراسم امید مهدینژاد، روزنامهنگار و شاعر دعوت شد. وی با اشاره به تعاریف متفاوتی که از طنز در روزگار معاصر ارائه شده و میشود، گفت: طنز را باید فراتر از یک گونه ادبی دید. طنز به اعتقاد من نوعی بیان و نگاه به موضوعات است و نوعی شوخطبع بودن است. با این تعریف به اعتقاد من آقای فیض توانسته که جوهر طنز را به دست بیاورد و از هر چیز طنز بگوید و حتی به باور من هنر آقای فیض این است که میتواند از هیچ نیز طنز بسازد و بگوید و به هیچ خندیدن یعنی به همه چیز خندیدن. مطالعه آثار فیض برای همه ما کلاسی است که چگونه طنز گفتن را یاد میدهد. سخنران بعدی این مراسم سیداکبر میرجعفری بود که در قالب قرائت قطعهای ادبی به بیان برخی از ویژگیهای فردی و شخصیتی ناصر فیض پرداخت. در بخشی از این یادداشت میرجعفری به جلسهگرمکن بودن فیض اشاره کرده و اظهار داشت: خود فیض برای من تعریف کرده که روزی در جبهه یکی از همرزمانش برایش گفته است که حاج ناصر تو هیچ وقت مفقودالاثر نمیشوی. حتی اگر روزی یک گلوله مستقیم تانک به تو برخورد کند شاید خودت از بین بروی اما یک فک از تو باقی میماند که دائم در حال حرکت است!
آرمانگرایی طنازانه فیض
سخنران بعدی این مراسم محسن مومنیشریف، رئیس حوزه هنری بود. وی در ابتدای سخنان خود با اشاره به سابقه 20 ساله آشنایی خود با فیض گفت: فیض را یک آمانگرا میدانم و وفادار به آنچه به آن ایمان آورده است. او دغدغههای بزرگی دارد و اینکه همیشه مردم را میخنداند. به خاطر این است که نگران است آرمانها فراموش شود و در قالب طنز است که سعی دارد این مساله را هشدار بدهد. مومنی ادامه داد: اشعار فیض همیشه با امید همراه بوده و من ندیدم که بخواهد مخاطبش را ناامید کند. او همیشه هم طناز شفاهی بوده و هم طناز کتبی و هرجا که باشد محور آن نشست و جلسه خواهد بود. رئیس حوزه هنری در ادامه به تشریح 3 دورهای که برای طنز انقلاب اسلامی قائل است، پرداخت و گفت: در دوره نخست که در سالهای ابتدایی انقلاب شکل گرفت، مردم و جامعه روشنفکری توانسته بودند به جامعه آزاد دسترسی پیدا کنند و به همین خاطر طنزی خاص پدید آوردند که البته من قضاوتی دربارهاش ندارم ولی شاید امروز که به آن نگاه کنیم نشود چندان نام طنز بر آن گذاشت. در دوره بعد با ظهور گلآقا و کیومرث صابریفومنی طنزی شکل میگیرد که همراه با انقلاب است. البته با وقوع دوم خرداد برخی هنجارها در جامعه شکسته و طنز کمی لجامگسیخته و بدون خط قرمز شد و بیش از هر چیز به سوی هزل متمایل گشت. این مساله ذائقه مردم را نیز تغییر داد و به همین خاطر بود که آقای صابری هم تشخیص داد که از انتشار گلآقا صرفنظر کند. امروز هم در دروه سوم شاهد ظهور طنزی هستیم که هم حساب و کتاب دارد و هم مورد توجه مردم است و آقای فیض هم در خلقش نقش اساسی دارد. مومنی تصریح کرد: کار نجیب انجام دادن به طور معمول سخت است اما کار طنز امروز مخاطبان زیادی دارد؛ پایش به خانههای مردم باز شده و توقعات را از خود بالا برده است. در گسترش این طنز نجیب توجه رهبری انقلاب هم دخیل بوده است. یادم هست سال اول که در محضر ایشان شعر طنز خواندیم کمی نگران بودیم که ناراحت شوند اما حمایت ایشان نشان داد طنز منتقد که حوزه مشخصی با دشمن دارد را میتوان حمایت کرد. وی در پایان از انتشار قریبالوقوع مجلهای طنز توسط حوزه هنری و دفتر طنز آن خبر داد.
ناصر گاهی مایه آبروریزی من شده است
جواد فیض، برادر ناصر فیض نیز سخنران بعدی این مراسم بود که در ابتدای سخنانش موفقیت برادرش را حاصل حاضرجوابی موروثی در خانواده فیض برشمرد و گفت: روزی که من جایزه رتبه نخست جشنواره خوارزمی را گرفتم به ناصر گفتم که برای مراسم بیاید اما او نیامد. امروز قصد تلافی داشتم اما از خیرش گذشتم. ناصر به نظر من امروز دیگر به جایی رسیده که افت و خیزهای زیادی را تجربه کرده است. هرچند برخی برنامههایش مایه آبروریزی من شده است! سیدشهرام شکیبا نیز سخنران بعدی این مراسم بود که در سخنان خود اظهار داشت: ناصر هیچ وقت با هیچ دوستی درگیری نداشته جز من! من تنها یکبار با وی در حوزه هنری دعوایم شد و در مجلس روضه نیز با پادرمیانی پدرم با وی آشتی کردم. ناصر اگر اتفاق خوبی در زندگیاش داشته به خاطر این است که از محفل استاد مجاهدی بیرون آمده است. محفلی که ریشهای متصل دارد و ناصر هم امروز آن ریشه را در شعر طنزش فراموش نمیکند. وی با بیان اینکه فیض همیشه در بیان نظراتش همه جوانب را سنجیده و با طرح سوال درباره آنها پاسخ میدهد، اظهار کرد: من دیدهام که آقای فیض خودش وسط حرف خودش میپرد که به خاطر این است که دوست دارد هر چه میداند را بیان کند. او با اینکه بیشتر با شعر طنز شناخته شده است اما شعر جدی هم دارد که کمتر مورد توجه کسی قرار گرفته با این حال در آن شعر هم استخوان خرد کرده است. شکیبا افزود: فیض با وجود همه شوخطبعیهایش در کار بسیار جدی است و بشدت نیز خوشقول است. ناصر برخلاف بسیاری از هنرمندان با رسیدن به کار اداری افت نکرد و تولیداتش هم کم نشد. با این حال اینکه وی نمیتواند به خاطر مشغله ترجمه شعر از ترکی به فارسی را انجام دهد ظلمی است که به ادبیات ما میشود. فیض همانطور که استدلال میکند شعر میگوید و همین مایه موفقیت وی شده است. علیرضا قزوه هم سخنران دیگر این مراسم بود که در سخنان خود اظهار داشت: من سال 63 با آقای فیض در قم آشنا شدم و وقتی با آقای فلاحپور به محل بوتیکش رفتیم که بیا و منت بگذار با حوزه هنری همکاری کن، بهسادگی پذیرفت. هرچند اگر نمیپذیرفت امروز صاحب چندین بوتیک بود. فیض بسیاری از طنزهایش را مدیون پدرش است که روحانی بزرگواری بوده و هست.
در مقابل کارهای شهرستان ادب کاری نکردهام
در ادامه این مراسم ناصر فیض، شاعر طنزپرداز گفت: من از آقای مشفقکاشانی تشکر میکنم که به من منت گذاشته و در این جلسه حاضر شدند. من با دیدن آقای علیمحمد مودب مدیر موسسه شهرستان ادب در این جلسه به یاد این حرف افتادم که کارهایی که ما تاکنون در حوزه هنری انجام دادهایم به جای خود اما کارهایی که این دوستان در موسسه شهرستان ادب در حال اجرای آن هستند بسیار عالی است.
مدیر دفتر طنز حوزه هنری تصریح کرد: دوستان ما در موسسه شهرستان ادب کاری کردهاند که شاعران و جوانان از سراسر کشور به تهران بیایند و کارهای خود را ارائه دهند و از طریق جلساتی که این دوستان برگزار میکنند آثارشان دیده شود و همچنین پیشرفت بسیاری در آثارشان شکل بگیرد. در مقابل کارهای دوستانمان در موسسه شهرستان ادب، من فکر نمیکنم که کاری را انجام داده باشم. وی تصریح کرد: برنامه در حلقه رندان که قبلا چند بار تعطیل شده بود را در این مدت کاری کردیم که به طور متناوب برگزار شود و این هم یکی از پیشنهادهای آقای زرویینصرآباد بود. وی در پایان سخنان خود شعری را خواند که در بیت پایانی آن آمده بود: «گفتم چه کنم جان پدر، گفت که خیر است/ با کفر مدارا کن و با فتنه و شر نه». در پایان این جلسه هدایایی از سوی نهادهای فرهنگی حاضر در این نشست به فیض اهدا شد. مراسم شب شاعر پاسداشت ناصر فیض با حضور محسن مومنیشریف (رئیس حوزه هنری)، مهدی قزلی(مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی)، استاد مشفقکاشانی، مجید سرسنگی(مدیرعامل خانه هنرمندان)، امید مهدینژاد، محمود دستپیش، حسین قرایی، ایرج قنبری، محمدمهدی طباطبایینژاد(مدیر مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی)، رضا احسانپور، علیمحمد مودب (مدیر موسسه شهرستان ادب)، سیداکبر میرجعفری، علی انسانی، شهرام شکیبا، محمدمهدی سیار، علی داوودی، علیرضا قزوه، حجتالاسلام دعایی (مدیرمسؤول روزنامه اطلاعات)، ناهید یوسفی، پرویز بیگی و جمعی از شعرا و نویسندگان در نخلستان سازمان هنری رسانهای اوج برگزار شد.
«نثر ناصری» منتشر میشود
کتاب تازه ناصر فیض، مدیر دفتر طنز حوزه هنری با عنوان «نثر ناصری» در نمایشگاه کتاب سال آینده منتشر میشود. ناصر فیض، مدیر دفتر طنز حوزه هنری با اشاره به اینکه قصد دارد مجموعهای از نثرهایش را چاپ کند، گفت: نثرهایی که در طول سالهای اخیر نگاشتهام را در مجموعهای به نام «نثر ناصری» منتشر خواهم کرد.
وی درباره موضوع این اثر اظهار داشت: نثرهای این اثر، مجموعه نوشتههایم است که در روزنامه تهران امروز و چند نشریه دیگر منتشر شده است. قرار بود که این کتاب برای نمایشگاه امسال منتشر شود اما ترجیح دادم آن را به نمایشگاه سال آینده برسانم. فیض در ادامه درباره چگونگی انتخاب این آثار گفت: سعی کردهام برترین نثرها را برای چاپ در این کتاب انتخاب کنم البته من در انتخاب آثارم چندان احتیاط نمیکنم و اهل گزیدهکاری نیستم و اگر چند کار متوسط هم داشته باشم در میان آثار قرار میدهم. در مجموع نثرهای انتخاب شده برای این کتاب آنهایی بوده که به نظر خودم رسیده بهتر است در کتاب بیاید. به گفته ناصر فیض، این کتاب هم مانند سایر آثار او از سوی نشر سوره مهر چاپ خواهد شد. دستهایم را برای تو میآورم (ترجمه)، اگر کمونیسم بیاید (ترجمه)، نامههایی به تارانتا بابو (ترجمه)، املت دستهدار، نزدیک ته خیار و فیض بوک عنوان مجموعههای ناصر فیض است که پیش از این منتشر شدهاند.