ممکن است برای ما درباره اهمیت ساخت این فیلم توضیح دهید؟
جکسون: خب، همانطور که ممکن است شنیده باشید، من در ابتدای کار قصد ساختن فیلمی را بر اساس بازی ویدئویی «هالو» داشتم و همراه با ماری پرنت در یونیورسال مشغول پرورش طرح آن بودیم. من قبلا با پرنت در پروژه «کینگ‌کنگ» همکاری داشتم. کینگ‌کنگ در مرحله پیش تولید قرار داشت که بحث ساختن نسخه سینمایی هالو مطرح شد. پروژه بعدی من «لاولی بونز» بود اما من واقعا از هالو خوشم می‌آمد. به همین دلیل ایده ساخت هالو را طرح کردم اما مساله‌ای که وجود داشت پیدا کردن یک کارگردان بود که قبلا فیلم بلند نساخته باشد و در عین حال بتواند یک فیلم هیجان‌انگیز بسازد. این‌طور شد که ماری با من تماس گرفت و گفت یک کارگردان خوب سراغ دارد و می‌خواهد من او را بررسی کنم. چند فیلم تبلیغاتی و 2 یا 3 فیلم کوتاه از او را برایم فرستاد که بسیار برای من جالب بود. همین مساله باعث شد نیل و ماری بلافاصله به ما در نیوزیلند ملحق شوند. درست همان زمانی که ما کینگ‌کنگ را تمام کردیم.
نیل چطور به شما ملحق شد؟
جکسون: وقتی نیل را دیدم خیلی از او خوشم آمد و او هم به خوبی پروژه «هالو» را درک می‌کرد و ما تصمیم داشتیم کارگردانی کار را به او بدهیم. چند ماه هم روی فیلم کار کردیم اما ناگهان پروژه لغو شد. ما حتی فیلمنامه را هم تمام نکرده بودیم و مساله بودجه هم هنوز مشخص نشده بود. هالو به‌خاطر نیل یا فرد دیگری متوقف نشد، بلکه این موضوع به سیاست‌های استودیو مربوط می‌شد. در واقع قرار بود این فیلم محصول مشترکی از یونیورسال، فاکس و با همکاری مایکروسافت باشد اما اختلافات داخلی باعث لغو پروژه شد. این نوعی شک برای ما بود، چون نیل مدت‌ها با یک گروه طراحی برای فیلم کار می‌کرد و این قضیه برای ما ناراحت‌کننده بود. ما به این نتیجه رسیدیم که لغو هالو دلیل نمی‌شود که ما فیلم دیگری را با نیل نسازیم پس تصمیم گرفتیم یک فیلم غیراقتباسی با بودجه کم تولید کنیم تا بتوانیم به صورت مستقل (بدون نیاز به استودیو) هزینه فیلم را تامین کنیم و دیگر مجبور نباشیم تا آن تجربه‌ای را که با استودیو داشتیم دوباره به خود ببینیم. به این ترتیب «منطقه 9» متولد شد. البته ایده زیرین این فیلم ریشه در فیلم کوتاهی با نام «زنده در جابورگ» داشت که نیل چند سال پیش آن را ساخته بود.
غیر از این آیا موارد دیگری هم بر ای تکمیل ایده نقش داشتند؟
بلامکمپ: فکر نمی‌کنم چون تقریبا تمام ایده‌هایی که به ذهن ما خطور کرد مخصوص محیطی که شرح دادیم طراحی شدند. البته ما به ایده‌های بزرگ هم فکر می‌کردیم چون همه چیز قابل دسترسی بود. در واقع داستان فیلم گرچه دارای ایده‌های بزرگی است، اما به روشی حماسی نقل نشده است. می‌توان گفت فیلم یک داستان مرکب با پس‌زمینه‌های حماسی است و اگر از این دید به آن نگاه کنیم هیچ چیز در آن دور از دسترس نیست. ایده ابتدایی که در ذهن ما بود با بودجه‌ای که ما در اختیار داشتیم امکان‌پذیر نبود، ولی ما سعی کردیم از بین داستان‌هایی که مقابل خود داشتیم بهترین حالت ممکن را انتخاب کنیم.
شما چقدر نیرو و هزینه روی تبلیغات فیلم گذاشتید؟
بلامکمپ: خب، قطعا تمام کارهای تبلیغاتی را «سنی» انجام داد. تمام معرفی فیلم به عهده سنی بود اما چیزی که برای من و پیتر خیلی جالب بود ایده علائم بازدارنده و نمادهای جداکننده مانند «ورود انسان‌ها ممنوع» (که به عنوان پوستر تبلیغاتی فیلم از آنها استفاده شد) بود چون کاملا بیانگر مفهوم فیلم هستند که درباره جدا کردن انسان‌ها از موجودات فضایی است. شخصا برای من جالب خواهد بود که چنین تبلیغی را روی یک ایستگاه اتوبوس ببینم و کنجکاو می‌شوم که بدانم این فیلم درباره چیست، بنابراین می‌توان گفت این خلاقیت آنها بود و من و پیتر تنها این ایده‌ها را تایید و در برخی مواقع هم کمک مالی می‌کردیم.
درباره تیزر فیلم آیا تبادلی بین شما یا استودیو انجام شد؟
جکسون: نه، آنچه ما تصمیم به انجامش گرفتیم برنامه‌ریزی نشده بود و ما به صورت شانسی بیشتر پروسه فیلمسازی را پیش برده بودیم اما بیشتر صحبت‌ها بر سر این بود که ما در حال ساخت فیلم هالو بودیم كه ناگهان پروژه متوقف شد و کسی فکر نمی‌کرد ما در حال تولید فیلم دیگری با نیل باشیم. منظورم این است که همه فکر می‌کردند هالو تمام شد و این آخر داستان بود، اما ما شدیدا در حال تولید منطقه 9 بودیم که یک پروسه 2ساله داشت. من در آن زمان لاولی بونز را می‌ساختم و در همان موقع نیل در آفریقای جنوبی در حال فیلمبرداری بود. بعد او به نیوزیلند آمد تا قسمت‌های دیگری از فیلم را در آنجا بسازد؛ قسمت‌هایی که مربوط به داخل سفینه فضایی بود. شارلتو هم از آفریقای جنوبی به نیوزیلند آمد. ما در تمام مراحل پیش از تولید به تبلیغ فیلم فکر نمی‌کردیم و هیچ خبری هم به جایی درز نکرد تا اینکه فیلم کامل شد و نخستین تیزر بیرون آمد و همه با غافلگیری تمام می‌گفتند: «این دیگه چیه؟» این احساس غافلگیری زیاد در سینما روی نمی‌دهد چون همه اخبار فیلم‌ها را می‌دانند اما این خیلی جالب بود.
چه چیز داستان بیشتر برایتان جالب بود؟
جکسون: چیزی که من شخصا از آن خوشم آمد نحوه نزدیک شدن نیل به داستان بود. البته اگر قرار بود من این‌کار را انجام دهم قطعا فرق می‌کرد. او تصمیم گرفت فیلم را به صورت رئالیسم مستندگونه بسازد. او آفریقای جنوبی را به عنوان محل رویداد داستان انتخاب کرد که بسیار جالب بود هرچند خود او باید درباره این انتخاب توضیح دهد اما برای او بسیار مهم بود که فیلم دارای حال و هوای آفریقای جنوبی باشد و تصمیم‌هایی که شخصیت‌ها بویژه شخصیت شارلتو می‌گیرند بر اساس آن کشور و شهر بخصوص باشد.
بلامکمپ: اما قرار دادن این داستان علمی- تخیلی در یک مکان غیرمعمول هم در جای خود قابل توجه است. البته فرود آمدن موجودات فضایی روی زمین چیزی غیرعادی نیست بلکه ایده علمی- تخیلی آن در یک مکان غیرمعمول برای من جالب بود، اما درباره داستان من از سادگی شخصیت او خوشم می‌آید. او از جایی شروع می‌کند و 180 درجه مقابل آنچه اکنون هست، کار را به اتمام می‌رساند بنابراین این شخصیت یکی از بهترین جنبه‌های روایی داستان بود.
جکسون: او یک شخصیت پیچیده و بسیار جالب است. در واقع او بر اساس دستورهای رایج در این نوع فیلم‌ها ساخته نشده. او هیچ شریکی ندارد بلکه یک انسان تنهای ناکامل است. ما حتی در این فیلم آن لحظه شگفت‌انگیزی را که در آن قهرمان خلق
می‌شود، نداریم.
شارلتو چگونه وارد فیلم شد؟
جکسون: این فیلم یک تجربه عجیب بود چرا که نیل دوست داشت از بداهه‌گویی در فیلم استفاده کند. من خودم بیشتر به دنیایی تعلق داشتم که در آن فیلمنامه حرف اول را می‌زند و هنرپیشه‌ها دیالوگ‌ها را به زبان می‌آورند و اصولا همه چیز برنامه‌ریزی شده است، اما نیل به دنبال یک احساس مستندگونه می‌گشت، بنابراین ما استخوان‌بندی داستان را طراحی کردیم و می‌دانستیم هر صحنه باید به چه چیزی ختم شود. البته این کار بسیار سختی است. بداهه‌گویی یک مهارت کمیاب است و هنرپیشه‌های معدودی می‌توانند این کار را انجام دهند اما نیل به ما گفت دوستی به نام شارلتو در آفریقای جنوبی دارد که می‌تواند در این نقش عالی ظاهر شود، به همین خاطر او به آفریقای جنوبی رفت و چند تست از او گرفت و فیلم‌هایش را به ما نشان داد و ما تصمیم گرفتیم شارلتو این نقش را ایفا کند.
شارلتو! نظر خودت درباره کیفیت ورود به گروه چیست؟
یک پروسه طبیعی را طی کردم. من یک هنرپیشه نیستم اما در طول زندگی‌ام چندین‌بار دست به شخصیت‌سازی زدم، مثلا وقتی بچه بودم ادای شخصیت‌ها و صداها را درمی‌آوردم و بداهه‌گویی می‌کردم که خیلی برایم راحت بود و بعد هم با نیل مشغول ساخت فیلم شدیم. کار خوب و راحتی بود.
بلامکمپ: به نظرت فیلمبرداری راحت بود؟
شارلتو:خب، به عنوان یک هنرپیشه لحظه‌هایی بود که من واقعا احساس راحتی می‌کردم. مثلا وقتی پشت صحنه بودم هیچ استرسی نداشتم چون می‌دانستم این یک بداهه‌گویی است، تو وارد صحنه می‌شوی، خودت را نشان می‌دهی، انگار که باید آنجا باشی و اسلحه‌ها را پیدا کنی و بعد فلان اتفاق می‌افتد، حالا باید حرکت کنی. در واقع (به عنوان هنرپیشه) فقط باید وارد کاراکتر شوم و بعد هم از آن بیرون بیایم. من دیگر این استرس را نداشتم که این صحنه مناسب است یا نه چون این کار پیتر و نیل بود. من فقط باید بازیگوشی می‌کردم و با برخی کثیف‌کاری‌هایی که در برخی صحنه‌ها بود سر و کار داشتم که البته اصلا خوشایند نبودند.
درباره مساله نژادپرستی هم که در فیلم اشاره‌ای به آن می‌شود کمی برایمان توضیح دهید.
بلامکمپ: خب، قبل از هر چیز باید بگویم وقتی کار ساختن فیلم را آغاز کردم در واقع به این فکر می‌کردم که چگونه از دل «زنده در جابرگ»، «منطقه 9» را خلق کنم، در چند ماه اول دوست داشتم یک فیلم جدی بسازم، بنابراین تفکراتم هم رنگ و بویی جدی داشت اما خیلی زود به این نتیجه رسیدم که به‌عنوان کسی که می‌خواهم نخستین فیلمم را بسازم، قبل از شروع کارهای جدی هنوز باید رشد کنم پس بهترین کار این بود که کاری را بسازم که در دسترس باشد. من روی 4 برگ کاغذ نوشتم «هجویه» و آنها را به دیوار چسباندم تا به خودم یادآوری کنم که «این فیلم باید یک هجویه باشد». وقتی این کار را کردم انگار رها شدم و به خاطر همین مساله لذت بیشتری می‌بردم چون از نقطه نظر هجویه‌سازی، از یک سو قضیه جدی نبود و از سوی دیگر محیطی خلاقانه‌تر در اختیار داشتم. من در آفریقای جنوبی و در دوران آپارتاید به‌دنیا آمدم و شدیدا به دنبال ساختن فیلمی علمی- تخیلی بودم که در آفریقا اتفاق می‌افتد بویژه آفریقای جنوبی. هیچ تردیدی نیست که عناصر بسیار زیادی از آپارتاید و بیگانه‌ترسی در آفریقای جنوبی به این فیلم راه یافته‌اند، اما این امر مانند پایه‌ای است که فیلم روی آن بنا شده باشد، در واقع من به سادگی سعی کردم این را بگویم که اینها مسائلی بودند که مرا در کودکی تحت‌تاثیر قرار دادند و حال با داستانی علمی- تخیلی ادغام شده‌اند. حال شما می‌توانید آنچه دوست دارید را از میان این هجویه تاریک برداشت کنید.
به عنوان سوال پایانی فکر می‌کنی حضور جکسون به عنوان یک الگو در ساخت این فیلم چقدر موثر بود؟
بلامكمپ: می‌توان از 2 جنبه به این قضیه نگاه کرد؛ اول اینکه او کسی بود که کمک کرد تا این فیلم
ساخته شود.
دوم اینکه من از او یاد گرفتم چطور باید کارها را انجام دهم و فکر می‌کنم در هر 2زمینه بسیار خوش‌شانس بودم، به‌خاطر آشنایی‌ام با پیتر در فیلم هالو و اینکه امروز فیلمی ساخته‌ام که به لطف پیتر جکسون، کاری از خودم محسوب می‌شود.
«منطقه9»؛ فيلمي با حضور خالق «ارباب حلقه‌ها»
روز سیزدهم آگوست شاهد اکران فیلم علمی- تخیلی «منطقه 9» بودیم که برای نخستین بار در نیوزیلند به نمایش عمومی گذاشته شد. این فیلم محصول مشترک نیوزیلند و آفریقای‌جنوبی است که با هزینه مستقل ساخته شد. فیلم داستان گروهی از موجودات فضایی را به تصویر می‌کشد که چندین سال است به زمین پناهنده شده‌اند و در جایی از آفریقای‌جنوبی به نام «منطقه 9» مستقر هستند، اما افزایش جمعیت از یک سو و کنترل نظامیان از سوی دیگر این منطقه را به یک زاغه تبدیل می‌کند. حال تصمیم مقامات بر این است که این گروه را به منطقه دیگری انتقال دهند و شخصی به نام «ویکاس ون» مسؤولیت این عملیات را برعهده می‌گیرد اما در همین حال اتفاقی برای او می‌افتد که داستان فیلم را وارد مرحله تازه‌ای می‌کند. ایده اصلی فیلم «منطقه 9» برگرفته از یک فیلم کوتاه علمی-تخیلی با نام «زنده در جابرگ» است که کارگردانی هر 2 فیلم را نیل بلامکمپ برعهده داشت. «منطقه 9» هم مانند «زنده در جوبورگ» در ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی اتفاق می‌افتد و اتفاقاتی مشابه با آنچه که در زمان نظام آپارتاید (1948 تا 1994) روی داد را به تصویر می‌کشد. «منطقه 9» در یک قالب مستندگونه شامل مخلوطی از مصاحبه‌ها، فیلم‌های خبری و دوربین‌های مدار بسته ساخته شده و تاکنون نظرات بسیار مثبت منتقدان را در پی داشته است. منتقد «نیویورک آبزرور» فیلم را با عنوان‌هایی چون «هیجان انگیزترین فیلم علمی- تخیلی سال‌های اخیر» و «بهترین فیلم سال تا به این لحظه» تحسین می‌کند.
این فیلم که با بودجه 20 میلیون دلاری تولید شد، تنها در 3 روز اول اکران خود موفق شد با 37 میلیون دلار، تمام هزینه‌های تولید خود را جبران کند اما شاید نکته جالب توجه درباره «منطقه 9» ترکیب سازندگان آن باشد، چراکه کارگردان و بازیگر نقش اول فیلم نخستین فیلم بلند خود را تجربه کردند. بلامکمپ 29 ساله کارگردانی از آفریقای جنوبی است که پیش‌تر فیلم‌های کوتاهی را در کارنامه خود داشت و شارلتو کاپلی هنرپیشه نقش اصلی نیز در زمینه‌هایی چون تهیه‌کنندگی فعال بود. این 2پیش‌تر در فیلم «زنده در جوبورگ» باهم همکاری داشتند. اما حضور این2 هنرمند در کنار تهیه‌کننده‌ای با تجربه به نام «پیتر جکسون» (کارگردان مجموعه فیلم‌های «ارباب حلقه ها») باعث خلق اثری باب میل منتقدان شده است.
این فیلم همچنین کارنامه بسیار خوبی را در گیشه داشت و با فروش 13 میلیون دلاری در روز آغازین نمایش، بلافاصله به صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های هفته راه یافت. در حال حاضر هم بیش از 67 میلیون دلار فروش داشته است تا در کنار فیلم دیدنی «لعنتی‌های بی‌آبرو» کوئینتین تارانتینو از اولویت‌های علاقه‌مندان سینما در هفته‌های پیش رو باشد. گفت‌وگو با تهیه‌کننده و کارگردان فیلم سینمایی «منطقه9»
ورود انسان‌ها ممنوع!
ممکن است برای ما درباره اهمیت ساخت این فیلم توضیح دهید؟
جکسون: خب، همانطور که ممکن است شنیده باشید، من در ابتدای کار قصد ساختن فیلمی را بر اساس بازی ویدئویی «هالو» داشتم و همراه با ماری پرنت در یونیورسال مشغول پرورش طرح آن بودیم. من قبلا با پرنت در پروژه «کینگ‌کنگ» همکاری داشتم. کینگ‌کنگ در مرحله پیش تولید قرار داشت که بحث ساختن نسخه سینمایی هالو مطرح شد. پروژه بعدی من «لاولی بونز» بود اما من واقعا از هالو خوشم می‌آمد. به همین دلیل ایده ساخت هالو را طرح کردم اما مساله‌ای که وجود داشت پیدا کردن یک کارگردان بود که قبلا فیلم بلند نساخته باشد و در عین حال بتواند یک فیلم هیجان‌انگیز بسازد. این‌طور شد که ماری با من تماس گرفت و گفت یک کارگردان خوب سراغ دارد و می‌خواهد من او را بررسی کنم. چند فیلم تبلیغاتی و 2 یا 3 فیلم کوتاه از او را برایم فرستاد که بسیار برای من جالب بود. همین مساله باعث شد نیل و ماری بلافاصله به ما در نیوزیلند ملحق شوند. درست همان زمانی که ما کینگ‌کنگ را تمام کردیم.
نیل چطور به شما ملحق شد؟
جکسون: وقتی نیل را دیدم خیلی از او خوشم آمد و او هم به خوبی پروژه «هالو» را درک می‌کرد و ما تصمیم داشتیم کارگردانی کار را به او بدهیم. چند ماه هم روی فیلم کار کردیم اما ناگهان پروژه لغو شد. ما حتی فیلمنامه را هم تمام نکرده بودیم و مساله بودجه هم هنوز مشخص نشده بود. هالو به‌خاطر نیل یا فرد دیگری متوقف نشد، بلکه این موضوع به سیاست‌های استودیو مربوط می‌شد. در واقع قرار بود این فیلم محصول مشترکی از یونیورسال، فاکس و با همکاری مایکروسافت باشد اما اختلافات داخلی باعث لغو پروژه شد. این نوعی شک برای ما بود، چون نیل مدت‌ها با یک گروه طراحی برای فیلم کار می‌کرد و این قضیه برای ما ناراحت‌کننده بود. ما به این نتیجه رسیدیم که لغو هالو دلیل نمی‌شود که ما فیلم دیگری را با نیل نسازیم پس تصمیم گرفتیم یک فیلم غیراقتباسی با بودجه کم تولید کنیم تا بتوانیم به صورت مستقل (بدون نیاز به استودیو) هزینه فیلم را تامین کنیم و دیگر مجبور نباشیم تا آن تجربه‌ای را که با استودیو داشتیم دوباره به خود ببینیم. به این ترتیب «منطقه 9» متولد شد. البته ایده زیرین این فیلم ریشه در فیلم کوتاهی با نام «زنده در جابورگ» داشت که نیل چند سال پیش آن را ساخته بود.
غیر از این آیا موارد دیگری هم بر ای تکمیل ایده نقش داشتند؟
بلامکمپ: فکر نمی‌کنم چون تقریبا تمام ایده‌هایی که به ذهن ما خطور کرد مخصوص محیطی که شرح دادیم طراحی شدند. البته ما به ایده‌های بزرگ هم فکر می‌کردیم چون همه چیز قابل دسترسی بود. در واقع داستان فیلم گرچه دارای ایده‌های بزرگی است، اما به روشی حماسی نقل نشده است. می‌توان گفت فیلم یک داستان مرکب با پس‌زمینه‌های حماسی است و اگر از این دید به آن نگاه کنیم هیچ چیز در آن دور از دسترس نیست. ایده ابتدایی که در ذهن ما بود با بودجه‌ای که ما در اختیار داشتیم امکان‌پذیر نبود، ولی ما سعی کردیم از بین داستان‌هایی که مقابل خود داشتیم بهترین حالت ممکن را انتخاب کنیم.
شما چقدر نیرو و هزینه روی تبلیغات فیلم گذاشتید؟
بلامکمپ: خب، قطعا تمام کارهای تبلیغاتی را «سنی» انجام داد. تمام معرفی فیلم به عهده سنی بود اما چیزی که برای من و پیتر خیلی جالب بود ایده علائم بازدارنده و نمادهای جداکننده مانند «ورود انسان‌ها ممنوع» (که به عنوان پوستر تبلیغاتی فیلم از آنها استفاده شد) بود چون کاملا بیانگر مفهوم فیلم هستند که درباره جدا کردن انسان‌ها از موجودات فضایی است. شخصا برای من جالب خواهد بود که چنین تبلیغی را روی یک ایستگاه اتوبوس ببینم و کنجکاو می‌شوم که بدانم این فیلم درباره چیست، بنابراین می‌توان گفت این خلاقیت آنها بود و من و پیتر تنها این ایده‌ها را تایید و در برخی مواقع هم کمک مالی می‌کردیم.
درباره تیزر فیلم آیا تبادلی بین شما یا استودیو انجام شد؟
جکسون: نه، آنچه ما تصمیم به انجامش گرفتیم برنامه‌ریزی نشده بود و ما به صورت شانسی بیشتر پروسه فیلمسازی را پیش برده بودیم اما بیشتر صحبت‌ها بر سر این بود که ما در حال ساخت فیلم هالو بودیم كه ناگهان پروژه متوقف شد و کسی فکر نمی‌کرد ما در حال تولید فیلم دیگری با نیل باشیم. منظورم این است که همه فکر می‌کردند هالو تمام شد و این آخر داستان بود، اما ما شدیدا در حال تولید منطقه 9 بودیم که یک پروسه 2ساله داشت. من در آن زمان لاولی بونز را می‌ساختم و در همان موقع نیل در آفریقای جنوبی در حال فیلمبرداری بود. بعد او به نیوزیلند آمد تا قسمت‌های دیگری از فیلم را در آنجا بسازد؛ قسمت‌هایی که مربوط به داخل سفینه فضایی بود. شارلتو هم از آفریقای جنوبی به نیوزیلند آمد. ما در تمام مراحل پیش از تولید به تبلیغ فیلم فکر نمی‌کردیم و هیچ خبری هم به جایی درز نکرد تا اینکه فیلم کامل شد و نخستین تیزر بیرون آمد و همه با غافلگیری تمام می‌گفتند: «این دیگه چیه؟» این احساس غافلگیری زیاد در سینما روی نمی‌دهد چون همه اخبار فیلم‌ها را می‌دانند اما این خیلی جالب بود.
چه چیز داستان بیشتر برایتان جالب بود؟
جکسون: چیزی که من شخصا از آن خوشم آمد نحوه نزدیک شدن نیل به داستان بود. البته اگر قرار بود من این‌کار را انجام دهم قطعا فرق می‌کرد. او تصمیم گرفت فیلم را به صورت رئالیسم مستندگونه بسازد. او آفریقای جنوبی را به عنوان محل رویداد داستان انتخاب کرد که بسیار جالب بود هرچند خود او باید درباره این انتخاب توضیح دهد اما برای او بسیار مهم بود که فیلم دارای حال و هوای آفریقای جنوبی باشد و تصمیم‌هایی که شخصیت‌ها بویژه شخصیت شارلتو می‌گیرند بر اساس آن کشور و شهر بخصوص باشد.
بلامکمپ: اما قرار دادن این داستان علمی- تخیلی در یک مکان غیرمعمول هم در جای خود قابل توجه است. البته فرود آمدن موجودات فضایی روی زمین چیزی غیرعادی نیست بلکه ایده علمی- تخیلی آن در یک مکان غیرمعمول برای من جالب بود، اما درباره داستان من از سادگی شخصیت او خوشم می‌آید. او از جایی شروع می‌کند و 180 درجه مقابل آنچه اکنون هست، کار را به اتمام می‌رساند بنابراین این شخصیت یکی از بهترین جنبه‌های روایی داستان بود.
جکسون: او یک شخصیت پیچیده و بسیار جالب است. در واقع او بر اساس دستورهای رایج در این نوع فیلم‌ها ساخته نشده. او هیچ شریکی ندارد بلکه یک انسان تنهای ناکامل است. ما حتی در این فیلم آن لحظه شگفت‌انگیزی را که در آن قهرمان خلق
می‌شود، نداریم.
شارلتو چگونه وارد فیلم شد؟
جکسون: این فیلم یک تجربه عجیب بود چرا که نیل دوست داشت از بداهه‌گویی در فیلم استفاده کند. من خودم بیشتر به دنیایی تعلق داشتم که در آن فیلمنامه حرف اول را می‌زند و هنرپیشه‌ها دیالوگ‌ها را به زبان می‌آورند و اصولا همه چیز برنامه‌ریزی شده است، اما نیل به دنبال یک احساس مستندگونه می‌گشت، بنابراین ما استخوان‌بندی داستان را طراحی کردیم و می‌دانستیم هر صحنه باید به چه چیزی ختم شود. البته این کار بسیار سختی است. بداهه‌گویی یک مهارت کمیاب است و هنرپیشه‌های معدودی می‌توانند این کار را انجام دهند اما نیل به ما گفت دوستی به نام شارلتو در آفریقای جنوبی دارد که می‌تواند در این نقش عالی ظاهر شود، به همین خاطر او به آفریقای جنوبی رفت و چند تست از او گرفت و فیلم‌هایش را به ما نشان داد و ما تصمیم گرفتیم شارلتو این نقش را ایفا کند.
شارلتو! نظر خودت درباره کیفیت ورود به گروه چیست؟
یک پروسه طبیعی را طی کردم. من یک هنرپیشه نیستم اما در طول زندگی‌ام چندین‌بار دست به شخصیت‌سازی زدم، مثلا وقتی بچه بودم ادای شخصیت‌ها و صداها را درمی‌آوردم و بداهه‌گویی می‌کردم که خیلی برایم راحت بود و بعد هم با نیل مشغول ساخت فیلم شدیم. کار خوب و راحتی بود.
بلامکمپ: به نظرت فیلمبرداری راحت بود؟
شارلتو:خب، به عنوان یک هنرپیشه لحظه‌هایی بود که من واقعا احساس راحتی می‌کردم. مثلا وقتی پشت صحنه بودم هیچ استرسی نداشتم چون می‌دانستم این یک بداهه‌گویی است، تو وارد صحنه می‌شوی، خودت را نشان می‌دهی، انگار که باید آنجا باشی و اسلحه‌ها را پیدا کنی و بعد فلان اتفاق می‌افتد، حالا باید حرکت کنی. در واقع (به عنوان هنرپیشه) فقط باید وارد کاراکتر شوم و بعد هم از آن بیرون بیایم. من دیگر این استرس را نداشتم که این صحنه مناسب است یا نه چون این کار پیتر و نیل بود. من فقط باید بازیگوشی می‌کردم و با برخی کثیف‌کاری‌هایی که در برخی صحنه‌ها بود سر و کار داشتم که البته اصلا خوشایند نبودند.
درباره مساله نژادپرستی هم که در فیلم اشاره‌ای به آن می‌شود کمی برایمان توضیح دهید.
بلامکمپ: خب، قبل از هر چیز باید بگویم وقتی کار ساختن فیلم را آغاز کردم در واقع به این فکر می‌کردم که چگونه از دل «زنده در جابرگ»، «منطقه 9» را خلق کنم، در چند ماه اول دوست داشتم یک فیلم جدی بسازم، بنابراین تفکراتم هم رنگ و بویی جدی داشت اما خیلی زود به این نتیجه رسیدم که به‌عنوان کسی که می‌خواهم نخستین فیلمم را بسازم، قبل از شروع کارهای جدی هنوز باید رشد کنم پس بهترین کار این بود که کاری را بسازم که در دسترس باشد. من روی 4 برگ کاغذ نوشتم «هجویه» و آنها را به دیوار چسباندم تا به خودم یادآوری کنم که «این فیلم باید یک هجویه باشد». وقتی این کار را کردم انگار رها شدم و به خاطر همین مساله لذت بیشتری می‌بردم چون از نقطه نظر هجویه‌سازی، از یک سو قضیه جدی نبود و از سوی دیگر محیطی خلاقانه‌تر در اختیار داشتم. من در آفریقای جنوبی و در دوران آپارتاید به‌دنیا آمدم و شدیدا به دنبال ساختن فیلمی علمی- تخیلی بودم که در آفریقا اتفاق می‌افتد بویژه آفریقای جنوبی. هیچ تردیدی نیست که عناصر بسیار زیادی از آپارتاید و بیگانه‌ترسی در آفریقای جنوبی به این فیلم راه یافته‌اند، اما این امر مانند پایه‌ای است که فیلم روی آن بنا شده باشد، در واقع من به سادگی سعی کردم این را بگویم که اینها مسائلی بودند که مرا در کودکی تحت‌تاثیر قرار دادند و حال با داستانی علمی- تخیلی ادغام شده‌اند. حال شما می‌توانید آنچه دوست دارید را از میان این هجویه تاریک برداشت کنید.
به عنوان سوال پایانی فکر می‌کنی حضور جکسون به عنوان یک الگو در ساخت این فیلم چقدر موثر بود؟
بلامكمپ: می‌توان از 2 جنبه به این قضیه نگاه کرد؛ اول اینکه او کسی بود که کمک کرد تا این فیلم
ساخته شود.
دوم اینکه من از او یاد گرفتم چطور باید کارها را انجام دهم و فکر می‌کنم در هر 2زمینه بسیار خوش‌شانس بودم، به‌خاطر آشنایی‌ام با پیتر در فیلم هالو و اینکه امروز فیلمی ساخته‌ام که به لطف پیتر جکسون، کاری از خودم محسوب می‌شود.
«منطقه9»؛ فيلمي با حضور خالق «ارباب حلقه‌ها»
روز سیزدهم آگوست شاهد اکران فیلم علمی- تخیلی «منطقه 9» بودیم که برای نخستین بار در نیوزیلند به نمایش عمومی گذاشته شد. این فیلم محصول مشترک نیوزیلند و آفریقای‌جنوبی است که با هزینه مستقل ساخته شد. فیلم داستان گروهی از موجودات فضایی را به تصویر می‌کشد که چندین سال است به زمین پناهنده شده‌اند و در جایی از آفریقای‌جنوبی به نام «منطقه 9» مستقر هستند، اما افزایش جمعیت از یک سو و کنترل نظامیان از سوی دیگر این منطقه را به یک زاغه تبدیل می‌کند. حال تصمیم مقامات بر این است که این گروه را به منطقه دیگری انتقال دهند و شخصی به نام «ویکاس ون» مسؤولیت این عملیات را برعهده می‌گیرد اما در همین حال اتفاقی برای او می‌افتد که داستان فیلم را وارد مرحله تازه‌ای می‌کند. ایده اصلی فیلم «منطقه 9» برگرفته از یک فیلم کوتاه علمی-تخیلی با نام «زنده در جابرگ» است که کارگردانی هر 2 فیلم را نیل بلامکمپ برعهده داشت. «منطقه 9» هم مانند «زنده در جوبورگ» در ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی اتفاق می‌افتد و اتفاقاتی مشابه با آنچه که در زمان نظام آپارتاید (1948 تا 1994) روی داد را به تصویر می‌کشد. «منطقه 9» در یک قالب مستندگونه شامل مخلوطی از مصاحبه‌ها، فیلم‌های خبری و دوربین‌های مدار بسته ساخته شده و تاکنون نظرات بسیار مثبت منتقدان را در پی داشته است. منتقد «نیویورک آبزرور» فیلم را با عنوان‌هایی چون «هیجان انگیزترین فیلم علمی- تخیلی سال‌های اخیر» و «بهترین فیلم سال تا به این لحظه» تحسین می‌کند.
این فیلم که با بودجه 20 میلیون دلاری تولید شد، تنها در 3 روز اول اکران خود موفق شد با 37 میلیون دلار، تمام هزینه‌های تولید خود را جبران کند اما شاید نکته جالب توجه درباره «منطقه 9» ترکیب سازندگان آن باشد، چراکه کارگردان و بازیگر نقش اول فیلم نخستین فیلم بلند خود را تجربه کردند. بلامکمپ 29 ساله کارگردانی از آفریقای جنوبی است که پیش‌تر فیلم‌های کوتاهی را در کارنامه خود داشت و شارلتو کاپلی هنرپیشه نقش اصلی نیز در زمینه‌هایی چون تهیه‌کنندگی فعال بود. این 2پیش‌تر در فیلم «زنده در جوبورگ» باهم همکاری داشتند. اما حضور این2 هنرمند در کنار تهیه‌کننده‌ای با تجربه به نام «پیتر جکسون» (کارگردان مجموعه فیلم‌های «ارباب حلقه ها») باعث خلق اثری باب میل منتقدان شده است.
این فیلم همچنین کارنامه بسیار خوبی را در گیشه داشت و با فروش 13 میلیون دلاری در روز آغازین نمایش، بلافاصله به صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های هفته راه یافت. در حال حاضر هم بیش از 67 میلیون دلار فروش داشته است تا در کنار فیلم دیدنی «لعنتی‌های بی‌آبرو» کوئینتین تارانتینو از اولویت‌های علاقه‌مندان سینما در هفته‌های پیش رو باشد. ارسال نظر
پربیننده